ตอนที่ 14

ตอนที่ 14 ฉบับคอมิกส์ เล่ม 1 วางแผง 8.29

สีสันก่อนฉาย!!

เพ็น ถึง วัปปะ ถึง อิจิทสึ-คอน

แต่งงานแล้วนะ

คุะ อุสุ ต้นฉบับ

ภาคคดีลักพาตัวไก่ จุดไคลแมกซ์! คิริซาเมจะหาความจริงได้ด้วยตัวคนเดียวไหมนะ...?

"คดีของเด็กหนุ่มคินไดอิจิ" ผู้เขียนต้นฉบับ เท็นจู เซย์มะ อนับสนุนอย่างยิ่ง!!!! รักคอเมดี้แนวปริศนาต่างวัยที่กำลังไปได้สวยยิ่งขึ้นไปอีก!

ซาวาระกิ ชินอิจิ

ความท้าทายครั้งสุดท้ายเหรอ...?

ไม่ใช่ว่าความท้าทายมันจบลงแล้วเหรอ

ฉันลำบากใจเพราะแกมาเต็มที่เลยนะ

น่าจะพอใจแล้วล่ะมั้ง

ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติครับ เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใด ๆ ไม่เลย

แค่นั้นเองเหรอ

ยังไม่หรอก

เทียบกับความทุกข์ทรมานที่ฉันเจอมาแล้ว มันก็เล็กน้อยเท่านั้นแหละ

ฉันแค่ได้อยู่กับเธอเท่านั้นเอง

ถูกแกจับกุม แล้วก็กลายเป็นอาชญากร

จนไม่ได้เจอเธออีกเลยนะ

...... โอ๊ะ! ความรู้สึกมันบิดเบี้ยวเกินไปแล้ว

มันคุยกันไม่ได้เลยจริงๆ

จำได้ไหม

ตอนที่วันนั้นโดนตำรวจล้อม แล้วเกือบจะถูกพรากจากเธอไป

พวกเราเลยคิดว่า ถ้าต้องต้องจากกัน

ก็ขอเลือกที่จะจบชีวิตลงไปด้วยกันเลยดีไหม

แต่ว่า...! ต่อให้เรื่องนั้น เธอก็ยังขัดขวางไว้ได้...

มันก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ

ถ้าฟังต่อไปแบบนี้ ก็คงไม่จบสิ้นหรอก

ฟุโอนกะ นั่นเด็กคนนั้นอยู่ที่ไหน!

เพราะเธอ ทำให้ฉันไม่ได้ตายไปซะที

มันยังดำเนินต่อไปอีกเหรอเนี่ย

ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่ต้องถูกพรากจากเธอ

อยู่ไปก็คงไม่เป็นไรหรอก

แล้วก็

อย่างน้อยก็ขอแก้แค้นให้เจ้าผู้ชายคนนั้น แล้วค่อยตาย

ฉันเห็นเข้าแล้ว

เธอกำลังออดอ้อนอยู่กับนักเรียนหญิงมัธยม

-

รูปร่างของเธอ

2

ทำให้คนอื่นกลายเป็นอาชญากร แล้วช่วงชิงทุกสิ่งไป

ส่วนตัวเองกลับทำตัวสบาย ๆ ว่ามันเป็นแค่ความสัมพันธ์ที่ไม่บริสุทธิ์อย่างนั้นเหรอ!?

นี่มันความไม่คงที่อะไรกันเนี่ย

ให้อภัยไม่ได้เลย

เดี๋ยวก่อนสิ คุณฟุโอกะ...!

กับเด็กคนนั้น มันไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบที่แกคิดนะ!

หุบปากไปเลย!!

รู้แล้วล่ะ

เขาบอกว่าไปทักทายเพื่อนบ้านเพราะว่าจะแต่งงานกับเด็กคนนั้นสินะ

นั่นคือ...

...ก็ได้ ถ้าเรื่องนี้สงบแล้ว

จะรับฟังเรื่องของแกให้เท่าไหร่ก็ได้

ยังไงก็ตาม ปล่อยเด็กคนนั้นออกมาเดี๋ยวนี้!!

ปิ๊ด

เด็กคนนั้นไม่อยู่ตรงนี้หรอกนะ อยู่ที่อื่น

แคร่ก

!

ฉบับหน้า 18 เพ็น กับกุญแจมือ และการสมรสโดยพฤตินัย... ต้นฉบับ

เดี๋ยวก่อนสิ

อย่ามาเล่นตลก... เรื่องมันไม่ตรงกันนะ

ถ้ากดสวิตช์นี้ ตัวจับเวลาจุดระเบิดก็จะหยุด

ต้นฉบับ／คาจิกิ ชินอิจิ ภาพวาด／กัสยามะ ทังคุ

เอาล่ะ ถึงเวลาความท้าทายครั้งสุดท้ายแล้วนะ

สารวัตรคิริซาเมะ

ถ้าอยากจะช่วยคนที่รักของเธอ

พ่อของคิริซาเมะล้มแล้ว!? ภาคกลับบ้านสุดระทึกเริ่มต้นขึ้น!

วางแผง 8 กันยายนนี้!!

รีบไปเก็บมีดเล่มนั้นมา

แล้วก็ "ฆ่าตัวตาย" ซะ

อย่ามาเล่นตลก... เรื่องแบบนั้นน่ะ

จะทำได้ยังไงล่ะ?

งับ

นายบอกไว้นี่?

"ฉันจะเข้าไปแทนให้ จะไม่แตะต้องเด็กคนนั้น" ใช่ไหม

นั่นเป็นเรื่องโกหกเหรอ?

โอ้ ช็อกจังเลยนะ คุณทากกะ

สารวัตรคิริซาเมะบอกว่าเขาเห็นคุณค่าของตัวเองมากกว่านายซะอีก

น่าสงสารจังที่ต้องกลายเป็นคนดำคล้ำ

...จริงๆ ด้วย

เธอจะตายไปด้วยความเกลียดชังนายเลยล่ะ

เพื่อแลกกับชีวิตของฉัน

เธอจะรอดชีวิตสินะ...

แน่นอนอยู่แล้ว☆

อย่าเข้ามาใกล้สิ

••••••

ถ้าเข้ามาใกล้ทางนี้แม้แต่นิดเดียว ฉันจะเผาเด็กคนนั้นเดี๋ยวนี้เลย

เหลือเวลาอีก 2 นาทีเองนะ

เอาล่ะ รีบๆ เลยนะ

...อย่างนั้นเหรอ

บ้าไปแล้ว...

ตัวจับเวลา

มัน...ทำไม...

ถึงหยุดได้...!

คุณยังมีชีวิตอยู่...

ทั้งที่ฉันไม่ได้หยุดมันนะ ทำไมตัวจับเวลาถึง...

นะ...

ได้ยินไหมครับ/คะ

เฮ้อ

คุณคาจิกิปลอดภัยแล้วครับ/ค่ะ!!

ก็มองเห็นอยู่

มาทันได้ยังไงเนี่ย...!

ขอโทษนะครับ พอดีมาถึงเร็วกว่านี้

ต้องขยับตัวไม่ให้กล้องจับได้น่ะครับ

ทำไมล่ะ...

นะ...

เป็นได้ยังไง...

ควรจะติดต่อเพื่อนๆ ไม่ได้เลยนี่นา...

แกยังไม่เห็นร่างของฉันหรอกนะ

ถึงอย่างนั้น ก็เลยแอบยื่นจดหมายให้คนเดินถนนโดยไม่ส่งเสียง

บอกให้พวกเขารายงานมาให้ด้วย

เดี๋ยวก่อน... เดี๋ยวสิ...!

ทำไมนายถึงรู้ที่ที่ถูกจับตัวไปได้ล่ะ...

เรื่องนั้นฉันถามจากเธอโดยตรงเลย

!?

แบบนั้นมันเป็นไปไม่ได้...

แล้วเขาก็ทำได้ด้วยล่ะ

คุณอุจิโกะเขาจ้องไปที่กล้องตลอดเวลา

เด็กคนนั้นถูกมัดแขนขาและปิดปากไว้ด้วยนะ

แล้วกะพริบตาในระดับที่ไม่ดูเป็นธรรมชาติเกินไป

กะพริบตาเร็วๆ "ต็อง" แล้วหลับตาไว้นานขึ้นนิดหน่อย "ทู"

เขาจะส่งข้อความเพื่อให้มันเป็น "รหัสมอร์ส" ที่เชื่อมต่อกัน

นะ...

ไม่สิ... ไม่สิเดี๋ยวก่อน...! ต่อให้ว่าเขาติดต่อสื่อสารกันได้ด้วยวิธีนั้น

ทำไมเด็กคนนั้นถึงระบุตำแหน่งของตัวเองได้...?!

จากห้องที่ไม่มีหน้าต่างเลยน่ะ

เขาไม่ได้ก้าวออกไปข้างนอกแม้แต่ก้าวเดียวเลยนะ...!?

คิ้ว

ปลั๊กไฟในห้องมันเป็นแบบ 3 รูหมดเลย

44

ปลั๊กไฟ...!?

นั่นมันอะไรน่ะ

แบบเหมือนหน้าอะไรสักอย่าง

นั่นเป็นปลั๊กไฟสำหรับทางการแพทย์

อ๋อ เข้าใจละ... จริงๆ ด้วย เพื่อป้องกันอุบัติเหตุทางการแพทย์

ปลั๊กไฟในโรงพยาบาลมันจะเป็นแบบ 3 รูที่มีกราวด์ได้น่ะ

เออ จริงด้วย...

ถึงแม้จะแขวนน้ำเกลือไว้ที่เพดานด้วย

โรงพยาบาลร้างที่ยังไม่ได้ถูกรื้อทิ้งมันก็มีไม่กี่แห่ง

ดังนั้น โรงพยาบาลที่เคยเข้าไปตรวจถึงจะเป็นคลินิก

!

ฉันเลยขอให้ส่งเจ้าหน้าที่สอบสวนไปทุกแห่ง

••••••

ในสถานการณ์คับขัน...

แค่เบาะแสเพียงแค่นั้น...

กับเด็กแบบนี้

ฉันแพ้ให้เหรอเนี่ย...

ฉันผิดหวังในตัวคุณนะ

ถึงกับทำลายกฎและวางแผนอยู่เบื้องหลังเชียวนะ

หัวขโมยนี่พูดอะไรน่ะ

แต่แบบนี้ก็ชัดเจนแล้วสินะ

!

คุณให้ค่าตัวเองมากกว่าชีวิตคนรักสินะ

ก็ใช่ไงล่ะ...!

ก็ไม่รู้ว่าจะมีคนมาช่วยไหม

ถ้าคุณเห็นว่าชีวิตเด็กคนนั้นสำคัญจริงๆ ก็ต้องฆ่าตัวตายไปแล้วสิ

เธอก็ไม่มาด้วยนี่นา

สอง

...ถ้ามันมีให้เลือกแค่ 2 อย่างล่ะก็

ฉันน่ะ

เลือกที่จะตายไปก่อนแน่ๆ เลย

แต่ที่มากกว่านั้นนะ

ฉันเชื่อในตัวเด็กคนนั้น

เด็กคนนั้นจะต้องหาเบาะแสแห่งการแก้ไขให้ได้แน่นอน

ความสามารถในการใช้เหตุผลของเธอไม่ผิดแน่

ถ้าได้ดึงความสนใจของแกไว้ให้ได้มากที่สุด

ก็มั่นใจว่าจะมีคนมาช่วยได้

ยิ่งไปกว่านั้น ตัวเลือกของเธอนั่นแหละที่ไว้ใจไม่ได้มากกว่า

ฮัค!

...บ้าจริง

แผนมันพังเพราะคนรักของเธอเนี่ย

ไม่ใช่คนรักซะหน่อย

ตั้งแต่แรกเธอก็คิดจะฆ่าเด็กคนนั้นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

อ๊ะ

ก็แค่เพื่อนร่วมห้องที่น่ารำคาญและแปลกๆ เท่านั้นเอง

...ในที่สุด

อาการมือสั่นก็หยุดลงแล้ว...

ฝนหยุดตกแล้วสินะ...

จีโกะคุง

ฉลามวาฬเละเทะ

! อา ใช่แล้ว...

ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเลยหรอก

อา

ขอบคุณนะที่สังเกตเห็นสัญญาณมอร์ส

คิดว่าคุณจะต้องทิ้งข้อความอะไรไว้แน่นอน

จีโกะคุง...

ฉันเองก็คิดว่าคุณจะสังเกตเห็นเหมือนกันนะ คิริซะ×

...?

ที่เธอปลอดภัย

ดีจังเลย...

จีโกะคุง

ฉันคิดว่าจะมอบสิ่งนี้ให้คุณนะ

หลังจากเรื่องนี้ ฉันก็รู้สึกถึงมันอย่างแรงเลยล่ะ

อยากให้คุณรับมันไป

เฮ้อ

ฉลามวาฬก็รู้สึกเหมือนกันนะ

คุณไม่ได้เข้าใจผิดอะไรไปเหรอ?

ถ้ามีสิ่งนั้นล่ะก็

เวลาเกิดอะไรขึ้นก็เรียกคนรอบข้างมาช่วยได้

...คุณคจิโกะ

ยู

ดีใจนะที่คุณชอบแล้วจะนำไปใช้

แต่ว่าในบ้านก็ช่วยเงียบๆ หน่อยนะ

กรุณาส่งความรู้สึกเกี่ยวกับผลงานชิ้นนี้มาได้เลย ที่อยู่คือ เท101-0063 จังหวัดโตเกียว เขตจิเตดา เมืองคันดาอาวาจิโจ 2-2-2 สำนักพิมพ์ชิราอิสึมิ กองบรรณาธิการ Young Animal "เบ็นกับกุญแจมือและชีวิตสมรสตามข้อเท็จจริง"

จดหมาย...!?

เดี๋ยวก่อนนะ...นายทำตามจดหมายนั่น

แล้วก่อเหตุลักพาตัวขึ้นมาเนี่ยนะ...!?

เอ่อ ก็ใช่

ที่เขาเกลียดสารวัตรคนนั้นมันก็เป็นเรื่องจริง

ในจดหมายมันมีแผนของเหตุการณ์

แล้วก็มีคำสั่งเพียงข้อเดียว

เป้าหมายคือเธอ และผู้ที่แฝงตัวอยู่...คือใคร?

ให้ฆ่าตัวประกันให้ได้"

"ด้วยนะ"...แบบนั้น

♦ขอบคุณที่ชื่นชอบเป็นอย่างมาก! ฉบับหน้าจะมาพร้อมสีเต็มหน้าปก!