ตอนที่ 15

ถึงแม้ฤดูร้อนจะจบลงแล้ว แต่ถ้าเป็นคุณ ก็ไปที่ไหนก็ได้...

จาก PEN สู่ WAPPA สู่ JIJITSU-KON

มังงะฉบับรวมเล่มที่ 0 วางแผงเป็นที่ชื่นชอบอย่างมาก!!

มีการพัฒนาใหม่! ภาคกลับบ้านสุดเดือดเริ่มต้นขึ้นแล้ว! ชีวิตตำรวจของคิริซาเม จะถึงจุดสิ้นสุดแล้วหรือเปล่า...?

แต่งงานกันเถอะ♡

ฉลองการออกจำหน่ายรวมเล่ม 1 และความนิยมที่กำลังมาแรง ด้วยภาพสีเต็มหน้าอันยอดเยี่ยม!!!

เอ๊ะ...

พ่อล้ม!?

บอกว่าไม่มีอันตรายถึงชีวิตนี่นา...

...อืม

...อืม

▶ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติครับ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น

เข้าใจแล้ว...พรุ่งนี้เช้าฉันจะขึ้นรถไฟชินคันเซ็นไปหาเดี๋ยวนี้

คุณคุชินาโกะนี่ชอบอาบน้ำนี่นา...

บอกว่าจะกลับบ้านเดิมนะ

จะต้องคะยั้นคะยอให้มาด้วยแน่ๆ ล่ะนะ...

ว่าแต่ เอจิเมะ

คุณคาจิโกะ ทากิ คู่หมั้นของคุณมาไม่ได้หรือคะ...?

...!?

...เอ๊ะ?

ทำไมแม่ถึงรู้เรื่องนั้นล่ะคะ

ทำไมเหรอ ก็เพราะว่าคุณโทริส่งจดหมายมาเล่าให้ฟังนี่นา น่ารักจัง

เป็นเด็กดีน่ารักจังเลยนะ ยังเป็นนักศึกษาอยู่เหรอคะ?

นี่...นั่นมันไปพูดกับพ่อของคนอื่นเองโดยพลการเลยนะ...

นักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาเหรอ?

พ่อก็อยากเจอเขามากเหมือนกันนะ ช่วยให้เขาได้เจอหน้าพ่อหน่อยนะ

......คุณเข้าใจผิดไปนิดหน่อยแล้วนะ!!

...มีเรื่องอยากจะคุยด้วยน่ะ...

คิริซ่า กับ อ่างอาบน้ำนี่ดีนะ

...?

●●●●●

นี่

...ไม่คิดเลยว่าจะมาในรูปแบบนี้...

ว่าจะต้องมาพบหน้าพ่อแม่ด้วยน่ะ...

\(1^{0}\)

ที

...อืม

คุณพ่อเป็นห่วงเหรอ...?

คิริซ่ามีน้อยคน

...ก็ใช่

●●●●●

เวลาไม่สบายใจก็อยู่ข้างๆ ฉันนะ จาก 113

แต่มันก็เพราะคุณนี่แหละที่ทำให้รู้สึกไม่มั่นคงนะ

...คุณคาจิโกะ

จะให้แนะนำคุณกับครอบครัวว่าเป็นคู่หมั้นนะ...

ช่วยพูดคุยให้เข้ากันด้วยล่ะ

จะพยายามทำตัวให้เหมือนภรรยาให้ได้เลยค่ะ

ช่วยอย่าทำอะไรเกินเลยไปล่ะ

...เพราะว่าพ่อผมเป็นคนเคร่งขรึมเหมือนกันน่ะ...

ถ้าพวกท่านรู้ว่าคู่หมั้นเป็นนักเรียนมัธยมหญิง...

จะไม่ทำให้สุขภาพแย่ลงไปกว่าเดิมหรือไงนะ...

จะจับมือคุณให้รู้สึกไม่มั่นคงไหมนะ

...ไม่สิ ขอเกรงใจหน่อยล่ะ...

มาให้ถึงที่แบบนี้ ต้องขอโทษด้วยนะ เอจิเมะ

รู้สึกว่าร่างกายกลับมาดีขึ้นเยอะเลยนะ

คิริซาเมะ โคจิ

คือ...

เลิกทำได้แล้วนะ อายุขนาดนี้แล้ว

มาล้มเพราะเล่นเบสบอลสมัครเล่นนี่เอง

คิซาเมะ อึซุ

เอ๊ะ...!?

จริงเหรอ...แค่มีคนมาขอให้ช่วยนี่เอง ก็เลยตื่นเต้นเกินไปหน่อย

คิซาเมะ นาซุโกะ

เฮ้ เจ้าล้มเพราะเหตุผลแบบนั้นเหรอ

ให้ตายสิ...ไม่จำเป็นต้องมาเลยก็ได้นี่นา...

ฮ่าๆ น่าอายจัง

คุณคุชินาโกะ...

...?

คิ้ว

ดีจังเลยที่เห็นว่าคุณสบายดีนะครับ

...อ่า ขอบคุณ...?

คุณหนู

...

คุณหนูมาเยี่ยมใครอยู่เหรอคะ?

ว่าแต่ เอจิเมะ

เขาไม่ได้คิดว่าเธอเป็นคู่หมั้นนะ

คุณทากิ คู่หมั้นของคุณอยู่ตรงไหนเหรอคะ?

อ๊ะ...ไม่สิ เธอเองน่ะ...

?

โอ้โห...ไม่คิดเลยว่า...

คู่สมรสของคุณเอจิเมะจะเป็นนักเรียนมัธยมที่ยังเรียนอยู่ด้วยน่ะ...

...แล้วก็...

ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมคะ?

...เรื่อง

ที่ว่า "มีลักษณะเป็นอาชญากร" น่ะ

ก็ใช่แบบนั้นนี่นา~

คิ้ว

...เป็นแบบนั้นเหรอ...?

ว่าแต่ พูดตรงๆ เลยนะ

ไม่ได้หมายความว่าต้องรับผิดชอบแล้วแต่งงานอะไรแบบนั้นใช่ไหม

เป็นไปไม่ได้หรอก...!

ม๊าๆ

รู้ว่าล้อเล่นนะ

พี่ชายไม่น่าจะเป็นคนแบบนั้นใช่ไหม

คงจะเป็นการที่สองคนตั้งใจคิดอย่างจริงจังจนตัดสินใจแล้วสินะ?

ผิดนะคะ...

จุ๊ๆ~

...!

...ห๊ะ!?

ทำไมถึงได้พูดแบบนั้นล่ะ...!

?

...!?

...!?

ค...

มันเป็นความผิดของคุณทั้งหมดเลยนี่นา...!!

...เป็นอะไรไป ทำไมถึงจ้องมองคุณทากิอยู่น่ะ...

...!

ก็คิดว่าน่ารักน่ะ

กゃ

แหม ♡

จ๊วบ

เหรอ ถ้างั้นคุณก็รู้จักกับเอจิเมะเพราะเรื่องอุบัติเหตุสินะ?

แล้วนกหวีดที่คออันนั้นล่ะ?

คุชินาโกะ...

รู้สึกว่าเราสนิทกันขึ้นเยอะเลยนะ ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่...

ใช่แล้วค่ะ

เขาปกป้องฉันด้วยชีวิตเลยนะ

โอ้ โรแมนติกจัง

...อึก

มันเป็นอะไรนะ...

มันน่าอายมากๆ เลยค่ะ...

ขอไปห้องน้ำแป๊บ

ฮ่าๆ เขินจังเลย

ไม่เคยเห็นสีหน้าแบบนั้นของคุณพี่เลยใช่ไหมคะ

ปกติก็จะทำหน้าบึ้งตึง ขมวดคิ้วอยู่ตลอด

นี่จ๊ะ

ดูเหมือนหุ่นยนต์เลยเนอะ

แต่ตอนอยู่กับคุณทากิ

พี่ชายของฉันน่ะ

ดูมีความสุขมากเลยนะ

เจ้าหนูนั่นจริงๆ แล้วเป็นเด็กที่ใจดีนะ

แต่ก็เข้าถึงยาก ทำให้คนเข้าใจผิดได้ง่ายใช่ไหมล่ะ

ก็เพราะว่านะ

ที่มีคนอย่างคุณทากิอยู่ด้วยน่ะ ฉันดีใจจัง

ที่ยอมเข้าไปผูกพันกับเจ้าหนูนั่น

ขอบคุณนะคะ

เรื่องของลูกชายคุณ cứวางใจไว้ได้เลยค่ะ!

โอ้ ช่างน่าเชื่อถือจริงๆ

พวกเขากำลังคุยเรื่องอะไรกันนะ...

คุณพี่อากิ

อยู่ที่นี่เหรอ

!

จะออกไปข้างนอกรึเปล่าคะ?

ก็คิดว่าจะกลับบ้านแล้วน่ะค่ะ...

จะไปซื้อของทำอาหารเย็นกับคุณทากิ

หา? วันนี้ไม่ได้จะมาพักที่นี่เหรอคะ!?

คุณแม่ก็ตั้งใจจะอย่างนั้นเหมือนกันค่ะ

นี่ไง คุณทากิก็พูดแบบนี้ไม่ใช่เหรอ

อยากจะค้างคืนน่ะ

ถ้าจะกลับ ก็ให้พี่ชายกลับไปคนเดียวนะ

คุณทากิก็จะค้างด้วยล่ะจ้ะ

เอ๊ะ...

...โอเค งั้นฉันก็จะอยู่ด้วย

ได้คุยกับพี่สาวๆ แล้วนะ!

อึก... ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ...

เพราะว่าปล่อยให้เจ้าหนูคนนี้อยู่คนเดียวมันอันตรายไง...

ทำไมพี่ชายถึงมาด้วยล่ะคะ...?

(อย่าพูดเรื่องไม่เป็นเรื่องสิ) ก็เพราะเป็นห่วงไง

อ๊ะ นั่นมันโรงเรียนประถมที่เราเคยเรียนนี่นา

ไวท์โคออน

แถวๆ นั้นมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ด้วยนะ

คฤหาสน์ใหญ่จัง

อ่า นี่เป็นบ้านของเจ้าที่แถวนี้สินะ

มีคุณปู่ที่จู้จี้จุกจิกอาศัยอยู่ด้วย

แล้วก็มีสวนหินใหญ่ๆ ด้วยนะ

ตอนที่ลูกบอลเข้าไปแล้วก็โดนตะคอกใส่บ่อยๆ เลยนะ

คนที่โดนด่าก็เป็นฉันทุกทีไม่ใช่เหรอ

เอ๊ะ ใช่ไหมนะ

อย่ามาล้อเล่นน่า...!!

ทำไมต้องเป็นมิซึรุด้วยล่ะ!!

เอ๊ะ...?

อย่าทำตัวตามใจตัวเองสิ

โทกิยามะ

กับพวกอย่างแกน่ะ

มันไม่มีอะไรจะคุยกันได้เลย

อ๊ะ คุณตา!!

...ให้ตายสิ

โทกิ โคสุเกะ คโยสุเกะ

จะฆ่าแกให้ตายเลย...

ปากกา กุญแจมือ และการสมรสตามข้อเท็จจริง

●●●

เธอพูดอะไรน่ะ

เดี๋ยวต้องมีใครสักคนตายแน่ๆ เลย

คุณทากิ เป็นพวกที่ชอบลูกไข่ไหมคะ?

ต้องการค่ะ

เออิจิ คุณนี่ทำอาหารด้วยรึเปล่าเนี่ย?

กรุณาส่งความคิดเห็นเกี่ยวกับผลงานชิ้นนี้มาได้เลยค่ะ ที่อยู่คือ ไปรษณีย์ 101-0063 เขตจิโยดะ กรุงโตเกียว ถนนคันดะอาวาจิโจ 2-2-2 สำนักพิมพ์ชิราอิสึมิ แผนกบรรณาธิการยงอานิมอล "ปากกา กุญแจมือ และการสมรสตามข้อเท็จจริง"

อ้อ ใช่แล้ว เออิจิ

นายจะใช้ห้องนั่งเล่นสไตล์ญี่ปุ่นชั้น 1 ใช่ไหม?

ฉันปูฟูกไว้ให้แล้วนะ

อ่า ขอบใจมากนะ

หืม...?

เอ๊ะ...!?

อยู่กันสองต่อสองแบบชิลๆ นะ

...!?

▶ ในที่สุดเจ้าเตียงที่เบี่ยงหลบมาได้อย่างหวุดหวิดก็ใกล้เข้ามาแล้ว!?