ตอนที่ 31

เงาของกิจกรรมชมรมที่สนุกสนาน แต่มีกลิ่นคาวเลือดจางๆ ปรากฏอยู่

เหตุการณ์เกิดขึ้นที่บ้านพักบนภูเขาซึ่งตัดขาดจากภายนอก หนึ่งในนักศึกษามหาวิทยาลัยผู้เข้าพักอย่างคุณฮาจิยะ เสียชีวิตระหว่างมื้ออาหาร และคุณซากามะก็เสียชีวิตต่อเนื่องในป่าตอนกลางคืน นอกจากนี้ ไก่ยังถูกใครบางคนผลักตกหน้าผาจนได้รับบาดเจ็บ ท่ามกลางความหวาดระแวงที่ทวีความรุนแรงขึ้น อดีตที่ถูกปิดซ่อนของพวกเขาก็ถูกเปิดเผย...

สรุปเหตุการณ์

พวกเขาทั้ง 4... ในอดีต...

ขับรถชนคนจนตายเหรอครับ!?

ไม่จริงน่า...

ทำไมถึงยังไม่ถูกจับได้ล่ะครับ!

ตอนที่ 31

บอกว่าเอาเงินก้อนโตมาปัดความรับผิดชอบด้วย

อะไรกัน... ดูเหมือนครอบครัวของคุณฮาจิยะจะเป็นคนมีฐานะพอสมควรเลยนะ

แล้วก็พูดด้วยความภูมิใจเลยนะ

ตอนแรกก็คิดว่าเป็นแค่เรื่องตลกๆ ตอนเมาน่ะครับ

แต่สีหน้าของรุ่นพี่คนอื่นๆ พวกเขากลับซีดเผือดไปหมดเลย...

ราวเลซี่ ดอท คอม

ผมควรจะไปเล่าให้คุณตำรวจฟังว่ารุ่นพี่ฮาจิยะเสียชีวิตไปแล้ว...

คุณว่าไงนะครับ...

●●●

คุณฮาจิยะเป็นคนยังไงเหรอครับ?

เอ่อ...

จดให้ดูเหรอครับ?

รุ่นพี่ฮาจิยะน่ะเหรอ...ถ้าให้พูดแบบสั้นๆ ก็คือเป็นคนที่มีเสน่ห์เหลือล้นเลยล่ะครับ

หน้าตาดี แถมยังเป็นคนกระตือรือร้น มีเสน่ห์ที่ดึงดูดคนอื่นมากๆ เลยครับ

ถึงแม้จะมีข่าวลือแย่ๆ เยอะแยะไปหมด...

อย่างเช่นเรื่องที่ว่าเขาปัดความรับผิดชอบอุบัติเหตุ...แต่ก็นะ สำหรับคนอย่างเขาแล้ว...ก็ไม่แปลก...

ผลงานชิ้นนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติเท่านั้นครับ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแม้แต่น้อย

รุ่นพี่ซากามะเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับรุ่นพี่ฮาจิยะ เขาดูแลชมรมไปด้วยกัน...

แล้วคุณซากามะล่ะครับ?

ดูภายนอกแล้ว ท่าทางก็ดูน่ากลัวนะ แต่จะว่ายังไงดีล่ะ...

แค่ทำเป็นแกร่งน่ะครับ จริงๆ แล้วเป็นพวกขี้ขลาดเลยล่ะ

ไม่รู้ทำไมการประเมินของเขาถึงได้เผ็ดร้อนขนาดนี้นะ...

คุณวาชิสุกับคุณมิคุระ เป็นนักเรียนชั้นปีที่ 3

เป็นรุ่นน้องของพวกคุณฮาจิยะหนึ่งปีครับ

สองคนน่ะเหรอ...อืม...

ในแง่หนึ่งก็รู้สึกน่าสงสารน่ะครับ...

น่าสงสารเหรอครับ?

เพราะไม่น่าจะคิดว่าสองคนนั้นจะเมาแล้วเกิดอุบัติเหตุได้ เลยคิดว่าเขาคงถูกบังคับให้คบหาด้วยนั่นแหละครับ...

คุณมิคุระเลยไม่สามารถขัดใจพวกคุณฮาจิยะได้เด็ดขาด

แค่เพราะว่าได้รับความช่วยเหลือให้ปัดความรับผิดชอบอุบัติเหตุ

ส่วนกรณีของคุณวาชิสุจะน่าสงสารกว่านั้นอีกครับ

แทบจะอยู่ในสภาพทาสเลยล่ะครับ

ตอนที่เกิดอุบัติเหตุ ก็ได้รับบาดเจ็บที่แขนขวา

ได้ยินมาว่าเขาต้องยอมแพ้ความฝันที่จะเป็นศัลยแพทย์แล้วด้วยครับ

…คุณวาชิสุเองก็มีเหตุผลที่จะฆ่าทั้งสองคนสินะ…

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมคุณซากามะถึงได้หวาดกลัวขนาดนั้น

…ก็อย่างที่ผมรู้มาน่ะครับ…

…อีกอย่างนะ ที่ผมสงสัยมาตลอดก็คือ

เด็กที่เขียนหนังสือได้น่ะ เป็นอะไรที่หัวหรือเปล่าครับ?

เด็กคนนี้ถูกคนร้ายโจมตีมาครับ

เอ๊ะ

ป่าตรงนั้นอันตราย มีหน้าผ่าสูงเยอะแยะเลย

รอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์เลยนะ

คุณคุริบายะรู้สถานที่แห่งนี้เหรอครับ

เออ ผมเป็นคนวางแผนแคมป์เองนะ

ผมไปสำรวจสถานที่ล่วงหน้าไว้แล้ว

อ่า...ถ้างั้นคนทำ "คู่มือการเดินทาง" อย่างละเอียดนั่นก็คือ...

ผมเองครับ รุ่นพี่ซากามะน่ะบ่นเยอะ เลยตั้งใจไปสืบมาหน่อยก็เป็นไข้ขึ้น...

เอへへ

อ่า...

แย่แล้วสิ...

สารวัตรครับ นี่มันไม่ใช่เหรอครับ

เรื่องที่คุณคุริบายะพูดถึง

อุบัติเหตุเมื่อ 2 ปีก่อน...

เอ่อ...

คดีที่หญิงสาวถูกรถชนขณะกำลังข้ามถนน แล้วก็ถูกทิ้งไว้จนเสียชีวิตในการสืบสวน

อ่า...ผู้หญิงที่เป็นเหยื่อคนนี้...

เหมือนกับคุณชิโนะบะมากๆ เลย!!

ฮัตโตเนะสินะ

...แย่แล้ว...

ทุกคนที่เกี่ยวข้องมีเหตุผลที่จะฆ่าทั้งสองคนสินะ...

...แบบนี้ก็จับตัวคนร้ายไม่ได้นี่นา...

เฮ้ คุณอุจิชิโกะ ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเหรอ?

เอ๊ะ

จริงเหรอครับ คุณชิชู!!

ใครกันนะ

!?

เอ่อ...

พูดอะไรน่ะ...

รู้ตัวคนร้ายแล้วเหรอ!?

สาม

เหรอครับ จริงเหรอครับ

จริง ๆ ไม่เป็นอะไรนะ คุณคาจิโกะ

ผมไม่รู้เรื่องเลยสักนิด...

เอ่อ...

ใช่ครับ ก็...

โคก!

คือว่า คุณคิริซาเม ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ ที่ผมมาอยู่ที่นี่

คุณคาจิโกะบอกว่าอยากให้พวกคุณดูก็ได้นะ

อ่า... ครับ

ฮ่า...

...ทำไมคุณคุริบายะถึงมาอยู่กับตำรวจด้วยล่ะ...?

●●●

เอาล่ะ นี่คือภาคเฉลย

ก่อนอื่น ลองดูอันนี้ก่อน

เอ๊ะ?

สิ่งนี้มันตกอยู่ตรงที่ที่ผมถูกผลักตกน่ะครับ

●●●

นี่มัน...

กิ๊บผมเหรอ...?

เมื่อวานมีคนติดอันนี้อยู่

ถ้าเป็นกิ๊บผม แปลว่า

คนร้ายเป็นผู้หญิง...!?

...เดี๋ยวก่อนสิ

รู้สึกว่าเคยเห็นอันนี้ที่ไหน...

เอ๊ะ?

...นี่

อันนี้ของนายไม่ใช่เหรอ?

!

คุณฟุจิวะฮาระ...

......เอ๊ะ?

เวลาวาดรูป ปกติจะเสยหน้าม้าขึ้นนะ

เมื่อวานก็เหมือนกัน ปิ๊งปั๊ง

...รุ่นพี่ฟุจิวะฮาระ...

ชะ...เดี๋ยวก่อนสิ ล้อเล่นแรงไปแล้วนะ คุณคาจิโกะ...

ก็จริงของนายนี่นา แต่นั่นถึงจะเป็นของนายแล้วมันเป็นคนร้ายได้ไงล่ะ!

●●●

แล้วก็มันเป็นอันที่ตกตอนที่ไปถ่ายภาพตอนกลางวันด้วย

...ไม่สิ คุณผูกผมไว้ตลอดเวลาที่ไปถ่ายภาพไม่ใช่เหรอ

จริงเหรอครับ?

อันนั้น...ผมมีสำรองไว้อีกอันน่ะ

อ่า แน่นอนสิ

เอ๊ะ...

...เอ๊ะ?

ถ้ามี ป่านนี้ก็ต้องเสยผมไว้ตอนวาดรูปแล้ว

ที่จริงแล้วไม่มีอันสำรองนี่นา

อ่า...!

คน...

ตอนวาดรูปนี่คุณทำกิ๊บผมหายไปเมื่อไหร่เหรอ?

...ก็

งั้นก็...

นายพิสูจน์ให้ได้นะ คุณคาจิโกะ...!

ว่าผมฆ่าคนสองคนนั้นได้ยังไง...

ก่อนที่คุณฮาจิยะจะตาย เรื่องที่ว่าผมไม่ได้เดินเข้าไปใกล้โต๊ะนั่น

...ก็จริงอย่างที่ว่า...ใช่แล้ว...

นายรู้นี่นาดีที่สุดเลย

เข้าครัวก็ไม่ได้ด้วยนี่นา...

คิดว่าการวางยาพิษมันเป็นไปไม่ได้นะ...

เห็นไหมล่ะ...! แถมตอนที่คุณซากามะถูกฆ่าก็

เป็นเวลา 10 นาที ตั้งแต่พวกเราแยกจากกันจนกระทั่งได้เจอกันไม่ใช่เหรอ?

จะไล่ตามคุณซากามะให้ทันแล้วฆ่าในเวลาอันสั้นแบบนั้นได้ยังไงกัน...!

ก็จริงนะว่าคุณฟุจิวะฮาระจะฆ่าสองคนได้มันคงจะยาก

ชะ...ชิชโช!?

เอ๊ะ...

ค...คุณคาจิโกะ...

...ฮ่าฮ่า

อะไรน่ะ

การจะผลักสองคน ลงไปพร้อม ๆ กันนี่มันเป็นไปไม่ได้

...เอ๊ะ...

ว่าแต่ว่า

ที่ผมโดนผลักตกน่ะ เป็นตอนที่เพิ่งได้ยินเสียงกรีดร้องน่ะครับ

นั่นมัน...

ต-

คนร้ายน่ะ

...!

นะ... สองคน...!?

ในกลุ่มนี้มีผู้สมรู้ร่วมคิดอยู่เหรอครับ...!?

...คนลงมือก่อเหตุสินะ...

คนที่น่าสงสัยคือ...

...!

แอบมอง

คุณมุราคุระ... นายเองใช่ไหม...!

!

ทำไมถึงเป็นผม...!?

ตอนนั้นคนที่เข้าไปในป่าและสามารถลอบวางยาพิษคุณฮาจิยะได้มีแค่ผมกับนายเท่านั้นไม่ใช่เหรอ

1

...!

คุณมุราคุระไม่ใช่คนร้าย

อีกอย่างนะ ถ้าพูดถึงเรื่องนั้น

โล่งอก

คุณวะสุเองนั่นแหละที่น่าสงสัยไม่ใช่เหรอ...!?

...อึ่ก

พิษน่ะ ถ้าเป็นคุณวะสุก็หามาได้นี่นา...!

เฮ้...!

ใจเย็นก่อนครับ

คุณวะสุก็ไม่ใช่คนร้ายเหมือนกัน

...!

...แล้วคนอื่นที่เข้าไปในป่า แล้วสามารถวางยาพิษในแก้วของคุณฮาจิยะได้น่ะ ก็คือ...

!

มะ... เดี๋ยวก่อนนะครับ...!!

ทำไมถึงเป็นผม...

คยู

ถึงจะไม่ใช่คุณเจ้าของด้วย

!

...เดี๋ยวก่อน...

คุณคาจิโกะ...

ถ้างั้นที่เหลือก็คือ...

●

คุณเรอวลาซี่

คุณชิโนบะน่ะ... ฆ่าสองคน

คนร้าย...

●●●

ไม่จริง...!!

ผม...

คิ้ว

คุณชิโนบะไม่ใช่คนร้าย

เอ๊ะ...!?

เดี๋ยวนะ

งั้นที่จริงแล้วคนร้ายคือใครกันแน่...!?

คือว่า... พอรู้ตัวคนร้ายแล้ว เลยเรียกทุกคนมารวมกันใช่ไหมครับ...

!

เฮ้ ๆ เกิดอะไรขึ้นน่ะ...

●●●

คุณคิริซาเม... นี่ควรจะออกไปตรวจสอบใหม่ไหมครับ

อื... เปล่า...

ค...คุณคาจิโกะ...

นายรู้ตัวคนร้ายจริง ๆ นะ...

คนร้าย↓

...อึ่ก งั้นนั่นมันอะไรล่ะ

สายน้ำ...? สายน้ำอะไรน่ะ...

ไม่สิ... ไม่ใช่สายน้ำเหรอ...!?

...คนร้ายไม่ได้อยู่ในกลุ่มนี้

ก็อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้นะครับ

ไม่ได้อยู่ในกลุ่มนี้...!?

หมายความว่ายังไงกัน...

พวกเราเข้าใจผิดไปไกลเลยเชียว~

...เข้าใจผิดเหรอ...?

...ไปถึงขนาดนั้นเลยนะ...

เส้นประพวกนี้...

ทางระหว่างทางมันถูกตัดขาด...

ทำไมถึงมีปฏิกิริยาพิษมาจากตรงนี้ได้ล่ะ...

มันผูกไว้ที่ต้นไม้ระหว่างทางด้วยใช่ไหม...

...เป็นไปไม่ได้...

เรื่องแบบนั้นมันเป็นไปได้ด้วยเหรอ...

คุณคาจิโกะ...! เส้นหยักนี่มันไม่ใช่ "เส้นข้าม" เหรอ...?

คุณคิริซาเม

โก๊ะ!

...果然...

มันเป็นแบบนั้นเองสินะ...

อะไรที่มันเป็นแบบนั้นน่ะครับ?

ฉันรู้แล้วว่าทำไมคนร้ายถึงทำให้ที่ตั้งแคมป์โดดเดี่ยวได้...

เอ๊ะ?

ก็เพื่อชะลอการมาถึงของตำรวจ แล้วก็จะฆ่าต่อไปไงล่ะ

เปล่า

การทำให้คิดแบบนั้นต่างหาก คือ "กลลวงทางจิตวิทยา" ที่คนร้ายวางแผนไว้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

...? หมายความว่ายังไงเหรอครับ

ช่วยส่งความรู้สึกเกี่ยวกับผลงานเรื่องนี้มานะครับ ที่อยู่คือ 〒101-0063 กรุงโตเกียว เขตจิโยดะ ย่านคันดะอาวาจิโจ 2-2-2 สำนักพิมพ์ชิราอิสึมิ ฝ่ายบรรณาธิการนิตยสารยังอานิมอล "เบนกับกุญแจมือและการสมรสตามข้อตกลง"

--สรุปก็คือ ถ้าเกิดการฆาตกรรมต่อเนื่องในสภาพแวดล้อมที่ปิดตาย

คนจะคิดว่าคนร้ายอยู่ในวงใน

เรื่องแบบนั้นมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ

●●●

เอ่อ...

จะเป็นไปได้ยังไงกัน...!!

คนร้าย

...อาาาา

เป็นไปไม่ได้...!!

ตั้งแต่แรกแล้ว "ผู้กระทำผิด" ไม่ได้อยู่ในบริเวณแคมป์เลย...!!

...ถ้าเป็นบุคคลคนหนึ่งได้... อาชญากรรมทั้งหมดก็จะ...

บุคคลผู้นั้น แม้ว่าจะเพิ่งได้ยินเรื่องของคดี

คุณคาจิโกะ เป็นคนพูดถึงที่ที่ถูก "โจมตี"

ป่าตรงนั้นอันตราย มีหน้าผาเยอะมากเลยนะครับ

นั่นคือ

!

คุณนั่นเอง

คุณคุริบายามะ

คุณสมรู้ร่วมคิดกับคุณฟุจิกาวาระ

คนร้าย

คือคนร้ายที่สังหารทั้งสองคนครับ

การฆาตกรรมทางไกลในพื้นที่ปิดตาย เทคนิคของมันคืออะไรกัน!? ครั้งหน้า ภาคคดีบ้านพัก ก็จะคลี่คลายในที่สุด!

!!