ตอนที่ 32

นะ...

คนร้าย

คุริบะยะมะ...

ตอนที่ 32

คนที่ฆ่าคุณฮาจิทานิ...!?!

ต้นฉบับ: ชวารามิ ชินอิจิ ภาพ: กัสยามะ! ทัน

●

ไม่เอาน่า...

อ๋อ เข้าใจแล้ว

ทำไมต้องเป็นผมที่เขาว่าคนร้ายด้วยล่ะครับ

เพราะผมบอกว่าชื่อโมริเหรอ

เอ่อ แล้วทำไมคุณถึงคิดแบบนั้นนะ

ขอโทษนะครับ ผมมันโง่ เลยชอบเข้าใจผิดบ่อยๆ น่ะครับ

แต่ว่า การถูกมองว่าเป็นคนร้ายแบบนี้ มันก็หนักเกินไปไม่ใช่เหรอครับ

●●●

...คุณคุริบะยะมะ

เลิกแสดงได้แล้วครับ

ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติครับ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแม้แต่น้อย

คุณเป็นคนที่ฉลาดมากๆ เลยครับ

--คุณได้ใช้เวลาอย่างยาวนานเพื่อวางแผนฆาตกรรมนี้มาตั้งแต่นานแล้ว

คุณได้ดำเนินการเตรียมการมาตลอดไม่ใช่เหรอครับ

เดี๋ยวก่อนสิครับ คุณคิริซาเม...

●

คุณคุริบะยะมะอยู่ข้างๆ ผมนี่ครับ...!?!

ทางไปแคมป์นี่ถูกดินถล่มจนข้ามไปไม่ได้เลยนะ...

แล้วคุณจะฆ่าคนได้ยังไงกันที่จุดตั้งแคมป์โน้น...!?

แม้จะปีนข้ามภูเขาได้แต่มันก็เป็นไปไม่ได้สำหรับคนปกติซะอีก...!?!

ใช่ๆ เลยครับ...!

ผมจะฆ่าคนได้ยังไงกันครับ

...แล้วอีกอย่างนะ...ถึงแม้จะข้ามภูเขามาได้ก็ตาม

จะเข้าใกล้คุณกราสได้ยังไงล่ะครับ?

ถ้าไม่ได้ใส่ยาพิษลงไปในแก้ว คุณฮาจิทานิก็คงตายไม่ได้หรอกนะครับ

คิ้ว

เค

75

ฮิฮิฮิ

ยาพิษในแก้วไวน์เนี่ยนะ

เอ๊ะ...

แต่ว่าคุณอาจารย์ ตอนนั้นปลาตาย...

แล้วคนที่

...ใครเหรอ?

ยืนยันเรื่องนั้นคือใครล่ะ?

●●●

...อ่า

!!

จะเป็นไปได้ไหมว่าคุณฟูจิวากาวะ

คุก

ตอนนั้นในแก้ว...

—ใช่แล้ว...ยาพิษน่ะ ถึงคุณฮาจิทานิจะเสียไปแล้ว เธอก็แสร้งทำเป็นมาตรวจสอบแล้วใส่ลงในแก้วนั่นแหละ

เพื่อหลอกให้คนเข้าใจผิดว่าคนที่ใส่ยาพิษลงในแก้วน่ะคือคนร้าย...

แต่อ...

...!

ถ้างั้นยาพิษที่แท้จริงอยู่จากที่ไหน...

มันหายไปจากขนมปังที่นั่งของคุณฮาจิทานิแล้ว

เอ๊ะ...ขนมปังเหรอ?

อ๊ะ...! จริงด้วย ยาพิษมันปนอยู่ในขนมปังสินะ!

งั้นคนร้ายก็เลยเอาขนมปังที่เป็นหลักฐานนั้นไปสินะ...!?

ยาพิษถูกทาไว้ล่วงหน้าในจุดที่คุณฮาจิทานิจะต้องสัมผัสอย่างแน่นอนครับ

เอ!?

คุณฮาจิทานิก็เลยเสียชีวิตจากการทานขนมปังด้วยมือที่สัมผัสจุดนั้นครับ...

●●●

มีแค่คุณฮาจิทานิเท่านั้นที่ไปแตะบริเวณนั้นได้อย่างสะดวกเหรอครับ...?

คนที่ให้เบาะแสก็คือคุณซากามะน่ะครับ

เอ๊ะ?

บนนิ้วหัวแม่มือของคุณซากามะทางซ้ายก็มีพิษติดอยู่ด้วย

มีที่แบบนั้นด้วยเหรอครับ?

หมายความว่าคุณซากามะก็ไปแตะตรงจุดเดียวกันด้วยเหรอครับ...?

แล้วถึงอย่างนั้น คุณซากามะก็ไม่ได้ตายตอนมื้อเย็นนี่นา

พิษที่ติดไปมันเกิดขึ้นหลังมื้อเย็นต่างหาก

"

...เหรอครับ? ยิ่งไม่เข้าใจเลย...

มันอยู่ที่ไหนกันนะ...?

●●●

อ๊ะ...รอดอยู่สินะ...

ไม่ไหวแล้ว...

!

เป็นไปได้ไหมว่า...

ถ้าเราวางยาพิษไว้ที่ที่นั่งคนขับของรถคุณฮาจิทานิ

เราก็จะสามารถเล็งเป้าไปที่คุณฮาจิทานิคนเดียวได้

อ่า...

อย่างนั้นเหรอ...ที่มือของคุณซากามะมียาพิษติดอยู่ก็เพราะว่า...

เขาขับรถหนีออกมาคนเดียวสินะ...

อย่างที่คุณฮาริยามพูดนั่นแหละครับ

จากการตรวจสอบรถของคุณฮาจิทานิ

เราพบยาพิษจากปุ่มปลด/เกี่ยวเข็มขัดนิรภัยที่ที่นั่งคนขับครับ

ทำไมถึงอยู่ตรงปุ่มปลดเข็มขัดนิรภัยล่ะครับ...!?

ก็เพราะว่าสามารถควบคุมมือที่โดนยาพิษกับช่วงเวลาได้ไงครับ

มือจะโดนยาพิษก็ตอนที่เราลงจากรถเมื่อถึงที่ตั้งแคมป์น่ะครับ

อะ...เข้าใจแล้ว

ไม่สิ...แต่นะ คุณคิริซาเม

แล้วถ้าระหว่างทางลงจากรถแล้วกินดื่มอะไรเข้าไปล่ะครับ...?

รู้สึกว่าแผนมันดูฝืนไปนิดนึงนะครับ

ชมรมผู้ชื่นชอบกิจกรรมกลางแจ้ง

ความสนุกของการไปเที่ยวแคมป์หน้าร้อน

อ๊ะ!!

คนที่จัดขึ้นก็คือคุณคุริบะยะมะครับ

...ใช่สิ... ทั้งที่ตั้งแคมป์ ทั้งเวลาออกเดินทางและถึงที่หมาย ทั้งจุดแวะพัก แม้กระทั่งว่าจะกินอะไร...

ทุกอย่างก็คุณคุริบะชิเป็นคนตรวจสอบและตัดสินใจเอง...

ถ้างั้นนี่คือ...

เพื่อไม่ให้เขาได้กินพิษระหว่างทาง...

ส-

แผนการฆาตกรรม ที่ละเอียดลออ

...เดี๋ยวก่อนนะ...ถ้าอย่างนั้นการที่กุญแจรถของคุณฮาจิทานิหายไปก็...

คุณคุริบะชิขโมยไปล่วงหน้าสินะ

คุณได้แอบเข้าไปในรถของเขาไว้ก่อน

แล้วก็ทาพิษลงบนที่นั่งคนขับ

●●●●●

แป๊ะ แป๊ะ

อย่างนั้นเหรอครับ มีจินตนาการได้เยอะจังเลยนะครับ

ถ้าอย่างนั้น

แป๊ะ

ใช่เลย วิธีนั้นน่าจะสามารถฆ่าคนได้จากระยะไกลด้วย

แล้วเรื่องของคุณซากามะล่ะครับ!?

ท่านคนนั้นก็เสียชีวิตในลักษณะที่สามารถฆ่าจากระยะไกลได้ด้วยเหรอครับ?

อ่า...เปล่าครับ

เขาถูกผลักตกแล้วก็ถูกไม้ปักจนเป็นรูน่ะครับ...

ดูสิ...!!

สุดท้ายแล้วผมก็ฆ่าคนไม่ได้หรอกครับ

คยู

คยู

คุณซากามะ ถูกคุณคุริบะชิควบคุม จนไปถึงหน้าผาตรงนั้น

ถูกควบคุม...!?

มันหมายความว่ายังไงกัน...!

ไร้สาระสิ้นดี

คุณหมายความว่าผมใช้การสะกดจิตเหรอ...?

ถ้าคุณรู้ว่าคุณฮาจิทานิจะถูกฆ่าในสภาพแวดล้อมที่ถูกปิดล้อม

คุณก็ควรจะรู้ว่าคุณซากามะจะทำตัวอย่างไร

คุณซากามะซึ่งมีความหวาดกลัวต่อคุณโอซึและพวกด้วยเหตุผลบางอย่าง

ก็เลย...

พวกแกเข้าไปสิ

จะตกอยู่ในภาวะหวาดระแวงและพยายามหาทางหนีออกมาให้ได้

ถึงกับคุณซากามะเลยนี่นา

คุณคงรอจังหวะแล้วติดต่อมาสินะครับ

พรึ่บๆ

อ่า...คุณคุริบะสินะ...

เฮ้อ

แย่แล้วครับคุณฮาจิทานิ...!

ถนนก็ถล่มเพราะดินโคลนถล่มอีกต่างหาก...

นั่นมันไม่ใช่ความผิดของฉันนะ...

ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย...!

...ช่วยด้วย...ช่วยด้วยเถอะ...!

และต่อหน้าคุณซากามะที่กำลังหวาดกลัว

ถ้าเป็นฉันล่ะก็ ผมรู้วิธีที่จะลอดป่าออกไปได้

●

ก็พูดออกไปว่า

อ๊ะ!!

คุณที่เป็นคนนอกที่ไม่เกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรม คุณซากามะไม่น่าจะสงสัยคำพูดของคุณเลย...

เรากระโดดขึ้นไปบนแพที่คุณยื่นมาให้

ตามกิ่งไม้ในป่า มีผ้าผูกอยู่เป็นจุดๆ

นั่นไม่ใช่เครื่องหมายห้ามเข้าใกล้หน้าผาเหรอ

แต่นั่นคือสิ่งที่คุณผูกไว้เพื่อนำทางไปสู่หน้าผาไม่ใช่เหรอครับ?

ตอนที่หลงในป่าครั้งก่อน ก็ผูกเชือกเป็นเครื่องหมายไว้ครับ ถ้าตามเครื่องหมายนั้นไปก็จะถึงถนนสายประจำจังหวัดได้ครับ

อ่า ช่วยได้มากเลย

คุณซากามะถูกควบคุมโดยคุณ...

บีช

กัสซะ

กรี๊ดดดดดดดดดด

●●●

...คุณคุริบะ...

นายเนี่ยนะ...

...ไม่จริงน่า...

●●●

มีสมาร์ทโฟนของคุณซากามะตกอยู่ที่เกิดเหตุครับ

ถ้าการวิเคราะห์ของคุณคุจิชิถูกต้อง

ก็ควรจะมีประวัติการโทรศัพท์กับคุณอยู่ไม่ใช่เหรอครับ

●●●

ถ้ามีมันจะเป็นยังไงเหรอครับ

แค่เป็นห่วงอาการ เลยโทรมาเช็กดูเฉยๆ น่ะครับ

เอ๊ะ...

แค่นั้นมันจะกลายเป็นบาปเหรอครับ!?

เปล่า...แต่เมื่อกี้คุณก็ไม่ได้พูดอะไรแบบนั้นเลยนี่นา...

!?

คิดว่าไม่เกี่ยวข้องกับคดีเลยนี่ครับ

ตึง

ถ้าตรวจสอบให้ดี จะได้รู้ว่าตอนที่ได้ยินเสียงกรีดร้อง กำลังคุยโทรศัพท์อยู่หรือเปล่า

...ไม่ใช่ครับ! ไม่ใช่ผม...!!

ผมไม่รู้จักนักเรียนมัธยมปลายแบบนี้เลย...!!

นี่มันการถูกใส่ความชัดๆ เลยนี่ครับ...!!

●●●

แบบนี้...

พอได้แล้ว...!!

ฟูจิคาว่า...?

●●●

●●●

...พอแล้ว...

...ก็พอแล้วนี่ครับ...พี่ชาย

...ทั้งหมด

เหมือนที่คุณคาจิโกะกับคุณตำรวจพูดเลย

พอเถอะ!

พวกเราต่างหาก...

ที่เป็นคนฆ่าสองคนนั้น

เรย์ลาซี่.คอม

...หมายความว่าไงกันล่ะ...ฟุจิคาว่า...

พี่ชาย...

●●●

ทำไมนายถึงไปฆ่าสองคนนั้น...

เพื่อแก้แค้นไง

ถูกพวกแก 4 คนฆ่า

คุณฮัตสึเนะเนี่ย...!

!!

...คุณฮัตสึเนะ...!?

เดี๋ยวก่อน...ถูกฆ่าเหรอ...

โดยคนพวกนี้เนี่ยนะ...!?

●

...กับพี่สาวโอโตะเนะของผมเนี่ย

ก็ถือว่าเป็นเพื่อนบ้านวัยเด็กกันน่ะครับ

เพราะบ้านเราอยู่ใกล้กัน

เหมือนพี่น้องแท้ๆ เลย

ถ้างั้น...คุณคุริบะก็...

...ทำไมถึงรู้เรื่องนั้น...

...!!

ทั้งสองคนใส่สร้อยข้อมือเดียวกัน

นี่...

...เหมือนที่คุณคาจิโกะบอกเลยครับ

พวกเรา 3 คนเนี่ย

อยู่ด้วยกันตลอดเลยนะ

จนกระทั่งอุบัติเหตุครั้งนั้น...

...ฆาตกรน่ะ

ยังใช้ชีวิตอยู่สบายๆ เลยนะ...

จะต้องตามหาให้เจอ

จะให้เจอชะตากรรมแบบเดียวกับเราให้ดูเลย

นะ โคตะ

นายจะช่วยพวกเราใช่ไหม...!?

ถ้างั้นที่นายเข้าร่วมชมรม

...ก็เพื่อที่จะเข้าใกล้พวกฮาจิยะน่ะสิ

ขอบคุณไว้เถอะ

ปล่อยพวกแกไว้ไม่ให้โดนฆ่าเนี่ย

...!!

...อ่า

...คุณคุริบะ ช่วยเล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ...

...ไม่คิดเลยว่าจะมีคนในครอบครัวมาฉุดรั้งแบบนี้...

!

ถ้าแกไปจัดการนักสืบนั่นให้ได้จริงๆ ล่ะก็

ไปร่วมมือกับไอ้คนโง่ใช้การไม่ได้อย่างแก

เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นหรอก

พี่ชาย...

ล้มเหลวแล้วสิ

...ขอโทษนะ

จิโกะ...

กรุณาส่งความรู้สึกเกี่ยวกับผลงานชิ้นนี้มาที่ ไปรษณีย์ 101-0063 โตเกียว, ชิโยดะ-กุ, คันดะ ชิบุจิโจ 2-2-2 สำนักพิมพ์ ชิราอิซึมิ, ฝ่ายกองบรรณาธิการ ยัง อนิเมรัล, แผนกเฉพาะทางเฮลฮิ

RawLazy.Com

ขอบคุณนะ

คุณฟุจิคาว่ารุไม่ถนัดเรื่องเลวร้าย

แด่คุณฟุจิคาว่ารุ ลังเลอยู่พักหนึ่ง ฉันยังมีชีวิตอยู่

ดังนั้น ไว้เจอกันใหม่นะ

ขอบคุณนะ คุณคาจิโกะ...

—แบบนี้ก็ปลอดภัย

เรื่องคดีก็คลี่คลายแล้วสินะ

ด้วยเรื่องนี้เองที่ภาคคดีบ้านพักตากอากาศถึงสิ้นสุดลง... แต่ยังมีปริศนาใหญ่ที่ต้องไขอีกหนึ่งอย่าง...