ตอนที่ 40

...!?

มีรอยร้าวในหลักฐาน alibi ของผู้ต้องสงสัยเหรอ...? คดีฆาตกรรมในโรงแรมหรูคลี่คลายแล้ว...!

จับตัวลง!

อะไรกันเนี่ย ลายขีดเขียนนี่...!?

ก็บอกแล้วว่ารู้กลลวงแล้วนี่นา เลยรีบร้อนไปหน่อย...

ไม่เป็นไรหรอก...

คุณคิริซาเมะครับ นี่มันหมายความว่ายังไงเหรอครับ

พวกนี่ไม่เข้าใจอะไรเลยสักนิด...

ต้นฉบับ: คาจิกิ ชินอิจิ ภาพ: กัสยาม ทังคุ

บ้าจริง... ทำอะไรกันน่ะ รีบกลับไปเดี๋ยวนี้เลย

รอให้สรุปเรื่องให้เสร็จก่อนสิ...!

โดยรวมแล้วภาพของเธอมันผิดปกติใช่ไหมล่ะ

เหตุฆาตกรรมเกิดขึ้นในห้องของคุณคุโบ้ไม่ใช่เหรอ?

ทำไมคนร้ายถึงเปิดประตูห้องออกมาต้อนรับด้วยล่ะ

→ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงทั้งสิ้น

...เลยนะ...

คนร้ายออกมารับเหรอ...?

D

...!

งั้นเหรอ... บางทีอาจจะ...!

อิระ

อะไรที่ว่า "บางทีอาจจะ...!" ก็กลับไปเดี๋ยวนี้เลย...!!

พอได้แล้วน่า

ถ้าเกิดเรื่องกระทบการแสดงขึ้นมาเพราะพวกคุณ จะรับผิดชอบให้แฟนคลับได้เหรอ...!?

การแสดงของคนดี

ดูสิ โดนดุแล้วนะ...!

●●●

พูดกี่ครั้งแล้วเนี่ย

เวลาที่ตกลงมา ผมอยู่ที่ชั้น 14

กล้องก็จับได้นี่!

เป็นไปไม่ได้ที่จะฆาตกรรมนะ

เอ่อ... จริงๆ ก็เป็นไปไม่ได้นี่นะ

!

ถ้าหากว่า

ถ้าคุณคุโบ้ ตกมาจากชั้น 13 จริงสินะคะ

เอ๊ะ...!?

ไม่นะ...หมายความว่าไม่ได้ตกจากห้องตัวเองเหรอครับ...!?

อืม...ตอนนั้นไม่มีใครเห็นแน่ชัดว่าตกลงมาจากตรงไหน

ถ้าคิดแบบนั้นก็น่าจะอธิบายได้ว่าทำไมกุญแจห้องถึงไม่ได้เสียบอยู่ที่สวิตช์ในห้องด้วย

...!

โอริฮาระ คุณโอริฮาระน่ะ ได้จองไว้ล่วงหน้า ห้องที่ชั้น 14 ด้านบน

แล้วเรียกคุณคุโบ้ไปที่นั่น

ตอนนั้น ถ้าสั่งให้เปิดลูกบิดหน้าต่างออกไป

มันก็จะดูเหมือนว่าตกจากห้องของตัวเองที่ชั้น 13

ถ้าการก่อเหตุเกิดขึ้นที่ชั้น 14

ถ้ารีบออกจากห้อง ก็สามารถขึ้นลิฟต์ได้เลย

เดี๋ยวก่อนนะ...! สถานที่เกิดเหตุอยู่ชั้น 14...!?

ทั้งหมดมันก็เป็นแค่จินตนาการแบบ "ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะ" เท่านั้นแหละ

ก็มันเป็นการกล่าวหาแบบไม่มีหลักฐานไม่ใช่เหรอครับ

?

คิว

...!

หลักฐานอยู่ที่ห้องของผู้จัดการครับ

เอ๊ะ? ห้องของผู้จัดการเหรอคะ...?

ทะ...

ซึ่งอยู่เหนือห้องของคุณคุโบ้ (1326) ตรงๆ เลยครับ

ห้องของผู้จัดการคือห้องหมายเลข 1426

อ่า...!!

...จำได้ว่าห้องนี้คุณเป็นคนจองไว้นี่คะ

ที่เธอให้คุณคุโมโนะไปซื้อของน่ะ

ก็เพื่อจะถอยเธอออกจากห้องนี่นา...

แล้วก็ไปเจอกับคุณคุโบ้ในห้องไม่ใช่เหรอครับ...?

...เข้าใจแล้วสิ

เป็นเรื่องที่น่าสนใจจังเลยนะครับ

แต่ว่า มีอย่างหนึ่ง

ตึ้บ

...!?

ลืมเรื่องสำคัญไปหรือเปล่าครับ?

เรื่องสำคัญ...!

ก็เพราะว่าคนคนนั้นไปจากชั้น 13 ไปชั้น 14 นี่ครับ

ปากกา กุญแจมือ และการสมรสโดยพฤตินัย

แบบนั้น ภาพนั้นต้อง...

ถูกบันทึกไว้ในกล้องวงจรปิดของลิฟต์ไม่ใช่เหรอครับ...!?

ใช่ๆ เลยครับ ก็จริงอย่างที่ว่า... ภาพตอนที่ลงมาที่ชั้น 14 ดันไม่ปรากฏให้เห็นที่ไหนเลย ...!

!!

●●●●●

แล้วคนที่มาไม่ได้ที่ชั้น 14

จะฆ่าเขาที่ชั้น 14 ได้ยังไงกันล่ะ...？

...!!

คุณตำรวจ

บ้าไปแล้ว... มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน...

มีวิธีที่สามารถเคลื่อนที่ไปตามบันไดได้โดยไม่ติดกล้อง

ใช้...บันไดหนีไฟ

ไม่สิ... แต่ว่ามันเปิดได้จากด้านในเท่านั้นนะ...

บันไดหนีไฟ...!?

...อ๊ะ... ไม่นะ...!

ภาพเมื่อกี้นี้...

หาะ?

เอ๊ะ?

ถ้าจากด้านในล่ะก็

อ่า...

ถ้าคนร้ายเปิด...

แล้วตรวจสอบจากห้องของคุณคุโมโนะ หรือประตูบันไดหนีไฟ

จะพบรอยนิ้วมือของคุณคุโบ้แน่นอนครับ

8

ขอให้ช่วยเล่ารายละเอียดให้ฟังที่สถานีตำรวจได้ไหมครับ

...ไม่ใช่สิ

คุณโอริฮาระ

ผม...

ยังก่อนการแสดงจริงเลยนะครับ

●●●●●

คุณโอริฮาระ...

ยอมรับมันสิครับ

ไลเกอร์บลูที่คุณแสดงน่ะ

เวลาที่ทำผิดพลาดจะต้องทำแบบนี้เสมอไม่ใช่เหรอครับ...!

คุณเค็นจิมะ...

...นันะโกะเนี่ย

เจ้าหมอนั่น

บอกว่าอยากเลิก แต่ก็ไม่ฟัง...

สุดท้ายก็เอาไปลงนิตยสารรายสัปดาห์ซะได้...

ก็เลยต้องทำแบบนี้เท่านั้นเอง...!

นี่

●●●

ฉันก็มีภาพลักษณ์ที่ต้องปกป้องเหมือนกันนะ

คิว

...!?

คุณคุโบ้คงมาเพื่อจะบอกเลิกน่า

เอ๊ะ...!?

บอกเลิก...?

บ้าไปแล้ว... เอาอะไรมาเป็นหลักฐานล่ะ

ดอกทิวลิปสีดำในห้องของผู้จัดการ

อ่า... เขาว่าได้รับมาจากแฟนคลับน่ะ

นั่นมันเป็นไปไม่ได้

เอ๊ะ?

คำศัพท์ดอกทิวลิปสีดำ แปลว่า "จงลืมฉันไป"

...!!

● ● ● ● ● ●

นั่นเป็นของที่คุณคุโบ้เอามา

...อะไรเนี่ย

●●●●●

มันไม่ใช่แบบนั้นนะ...

...ลาก่อนนะ

คุณคุโบ้ตั้งใจจะยุติความสัมพันธ์ต่างหาก

อ่า...

ไม่นะ...

ผมทำอะไรลงไปเนี่ย...

อืมมม...

นันะโกะ...

อ๊าาา...

ขอโทษนะครับ วันนี้ขอบคุณมากเลยครับ

...ผมไม่ได้รู้สึกท้อเลยนะครับ

มันดึงดูดสายตาจริงๆ

ไม่สิ...ถึงจะรู้สึกท้อไปก็ดีนะ เพราะว่าชอบมันนี่นา

...เอาล่ะ พวกเราก็กลับกันเถอะ

เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังงานเลี้ยงอาหารน่ะ

คุณเองก็น่าจะเหนื่อยแล้วล่ะ

ตอนที่เราเจอหน้ากันน่ะ ค่อนข้าง...

คนที่เหนื่อยคือ คิริซะ× ต่างหาก

เอ๊ะ?

อืม...

...ใช่แล้ว มันแย่จริงๆ ด้วยสินะ...

ทั้งๆ ที่บอกให้ทำตัวเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ

แต่ผมว่า คิริซะเมะ แบบนั้นก็ดีแล้วล่ะ

น่าละอายชะมัด...

...!

ผมชอบ คิริซะ× ที่เป็นคนโกหกไม่เก่งน่ะ

...ขอบคุณนะ คุณคาจิโกะคุง

พูดตามตรง ตอนแรกก็มีหลายครั้งที่ความรู้สึกดีๆ ของคุณทำให้ลำบากใจนะ

แต่ตอนนี้รู้สึกดีใจจากใจจริงเลยล่ะ

!

ดังนั้นผมเองก็...

คิดว่าต้องตอบรับความรู้สึกของคุณให้ดีแล้วล่ะ

...การที่คุณชอบผม...

ความรู้สึกของพ่อแม่คุณ

คุโบ้

ผมก็คิดวนเวียนอยู่กับเรื่องแบบนั้นน่ะ...

จะแต่งงานกันแบบนี้ไปเลยก็คงดีนะ

แต่ว่ามันก็ไม่ใช่แบบนั้นนี่นา

ถึงคุณจะดูเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ตาม

แต่ก่อนหน้านี้คุณยังเป็นผู้เยาว์อยู่เลย

ความรู้สึกของคุณที่มีต่อผม

อาจจะเป็นแค่ความรู้สึกชั่ววูบก็ได้นะ

เพื่อตัวคุณเองก็ต้องไม่มีอะไรที่แก้ไขไม่ได้เกิดขึ้นสิ

ーเพราะฉะนั้น สิ่งที่ผมจะพูดต่อไปนี้

เป็นเพียงความรู้สึกจากมุมมองของผมฝ่ายเดียวเท่านั้นนะ

...ตอนที่ถูกคุณรุกหนักจนต้องมาอยู่ด้วยกันแบบไม่เต็มใจ

ผมพยายามหาเหตุผลอย่างหนักในใจตัวเอง

การอยู่กับคุณน่ะ

...มันเป็นแค่การหมั้นหมาย...การอยู่ร่วมกันแบบมีพิธีการเท่านั้นเอง!!

●●●

ผมเป็นสารวัตร...เจ้าตัวนี้ก็แค่มาอยู่ด้วยกันในฐานะนักสืบเท่านั้น...!

เพื่อยืมความสามารถของคุณในฐานะนักสืบต่างหาก

ที่กังวลและเป็นห่วงคุณน่ะ

"เอ๊ะ" ธรรมดานะ

มีอะไรที่คุณเป็นกังวลอยู่เหรอ

ฆาตกรคนนั้นยังจับไม่ได้อยู่เลย...

เข้าใจแบบนั้นน่ะ

ปุ๊งๆ ปุ๊งๆ

ตัวตนของความอึดอัดน่ะ มันคือเรื่องนี้เอง...

ก็เพราะว่าคุณตกเป็นเป้าหมายว่าจะถูกฆ่า

แล้วก็ต้องมีเหตุผลอื่นอยู่ด้วยสิ

ถึงได้พูดออกไปเมื่อถูกพ่อแม่คุณถาม

เวลาอยู่กับเธอแล้วมันก็สดใสและครึกครื้น

ทำให้ทุกวันมันสนุกเลยล่ะครับ

●●●●●

ตัวผมเองก็ตกใจนะ

...ดูเหมือนว่าผมจะ

การที่ได้อยู่กับคุณน่ะ

ดูเหมือนจะชอบแล้วล่ะ

มาต่อจากเรื่องปากกา, กุญแจมือ, และการแต่งงานตามข้อเท็จจริงฉบับที่ 73 ออกวางจำหน่ายในวันศุกร์ที่ 28 ของเดือน!