ตอนที่ 48

จุดเริ่มต้นแม้จะเป็นอดีต แต่ความทุกข์ทรมานคือปัจจุบัน

อ๊า

เพื่อหมู่บ้าน...

โปรดให้อภัยผมด้วยยยยยยยยยยย

ฮ้า

ชิลลี่

ฮ่า

ของหมู่บ้าน...

ชิลลี่-

ชิลลี่น

เอ๊ะ งานแต่งงานเหรอ!?

ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติครับ เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงทุกอย่างโดยสิ้นเชิง

พิกุ

อา เป็นคุณยาคินุมะสมัยมัธยมใช่ไหม พวกเราสามคนชอบไปเที่ยวด้วยกันไม่ใช่เหรอ?

อ่า จำได้สิ! คิดถึงจังเลย...

ตอนนี้ก็อยู่ที่บ้านเกิดทางโทโฮคุสินะ

อืม ใช่ มันเป็นชนบทของยามากาตะ ถ้าไปก็ต้องค้างเลยล่ะ

ดีเลยนี่ ฉลองงานแต่งงาน ไปเที่ยวกันเถอะ

ได้ยินว่ามีบ่อน้ำร้อนด้วยนะ

แกก็ควรพักผ่อนบ้างนะเว้ย

อืมม... ก็จริงของแก...

เมื่อเร็วๆ นี้ก็มีเรื่องคาสุอุอยู่ด้วย...

จะปล่อยคิชิโค่ไว้คนเดียวมันก็...

อะไรกัน การค้ำประกันเกินอีกแล้ว

ถ้าอย่างนั้นก็พาชิดจังมาด้วยสิ จะได้ดี

!

เรื่องยากินุมะ ฉันจะฝากให้เอง

ไม่สิ... น้องเขาคงไม่ชอบหรอก

เอ๊ะ...

ที่ต้องไปอยู่ท่ามกลางคนแปลกหน้า

!!

ได้ฟังเรื่องแล้ว ดีใจจังเลย

พร้อมจะไปเต็มที่แล้วเหรอ!?

หน้าทางเข้าหมู่บ้านชิราจิคาวะ

ที่นี่คือหมู่บ้านชิราจิคาวะบ้านเกิดของคุณยาคินุมะสินะ

ถ้ามารอตรงนี้ เดี๋ยวก็จะมีคนมารับล่ะนะ...

แต่ว่ามันก็เป็นที่ที่ไกลปานกลางจริงๆ เลยนะเนี่ย

นี่มันมีงานแต่งงานจริงๆ เหรอวะเนี่ย

งานแต่งงานมันพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ?

อ่า ใช่แล้วล่ะ

วันนี้มาถึงก่อน เลยเหลือแค่พักที่เรียวกังแล้วล่ะ

พูดง่ายๆ ก็คือไปเที่ยวกันในฐานะสามีภรรยาของคิริซาเม

กับเพื่อนของคิริซาเมก็ไม่ต้องปิดบังความสัมพันธ์แล้ว

นี่มันก็คือฮันนีมูนไปโดยปริยายแล้วสินะ

พุ

...?

เป็นอะไรไปเหรอ?

เอ๊ะ มีคนมารับไม่ใช่เหรอ?

เอ-จัง! โทชิ!

ยาคินุมะ!!

แกไม่ได้เปลี่ยนไปเลยนะ

พวกแกสองคนกลายเป็นลุงไปซะสนิทเลยนะ

ยาคินุมะ คาโอรุ

คุโรบะยะชิ โทชิ

น่ารำคาญชะมัด

ว่าแต่ ได้ยินมานะว่าเอ-จังแต่งงานแล้วเหรอ?

อ่า ก็คือว่า ยังไม่ได้แต่งนะ

เอ่อ คือว่านั่นน่ะ

ส่วนภรรยาอะไรน่ะ

อา...

โอย... ตกใจจริงๆ เลยนะเนี่ย

เอ๊ะ ภรรยาของคุณนี่เป็นนักเรียนมัธยมเหรอ

คนที่ดูจะเข้มงวดเรื่องพวกนี้ที่สุดเลยนะเนี่ย

...ฮ่าๆ

มันลึกเข้าไปในภูเขามากจนเรียกได้ว่าเป็นดินแดนลับเลยนะ

แต่ว่าบ้านเกิดของแกนี่มันชนบทจริงๆ เลยว่ะ

ใช่ไหม แถมยังมีประเพณีแปลกๆ ด้วยนะ

ประเพณีเหรอ?

เสาคนนะ

รู้จักนะที่เรียกว่า อิชินบุทสึ?

ก็คือ มนุษย์เข้าไปในดินในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ไงล่ะ

ก็เหมือนกับการฝังทั้งเป็นนั่นแหละ บ้านเราก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน

นำมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่ ใส่ลงในโลงศพ แล้วก็ฝังลงไปไง

ถึงจะไม่ได้ขุดขึ้นมา

ก็น่าจะเกี่ยวข้องกันเหมือนกันนะ

แต่เพราะที่ดินของหมู่บ้านเรามีวัฒนธรรมการฝังดินหลงเหลืออยู่

ทุกครั้งที่มีภัยน้ำท่วมหรือภัยแล้ง

ก็จะมีโลงศพที่มีคนอยู่ข้างในถูกฝังลงไป

น่ากลัวจริงๆ เลยนะคนสมัยก่อน

...เอ่อ ก็อย่างเถอะ

ก็ไม่ได้เก่าขนาดนั้นนะ

เอ๊ะ...?

?

คุณซาโตชิ

อ๊ะ นั่นบ้านฉันน่ะ

ใหญ่จัง!!

แกเป็นคุณชายสินะ...

ไม่ค่อยได้เล่าเรื่องบ้านให้ฟังเลยนะ

เอาเป็นว่าเข้ามาข้างในก่อนนะ ดื่มชาอะไรหน่อย

คุณคาโอรุ

คุณแม่!

แม่ของคาโอรุน่ะค่ะ

นี่คิซาเมะ เพื่อนสมัยมัธยมของคาโอรุ และคุโรโมริค่ะ

ภรรยาหัวหน้าตระกูล (แม่ของคาโอรุ) ชิซึกะ ยาคินุมะ ชิซึกะ

นี่คือ

โอ๊ะโอ ดูสิคุณนี่ชอบล้อเล่นจังเลยนะ

หนูคุณนี่เป็นสาวน้อยที่น่าสนใจจริงๆ นะ

ภรรยาน่ะค่ะ

ฮิฮิ

พวกคุณทุกคนถึงกับเดินทางมาจากที่ไกลๆ เพื่อลูกชายคนนี้

เจ้าเด็กนี่นี่นะ กว่าจะมาได้ถึงวัยนี้ก็เดินโซเซจนน่าเป็นห่วงเลยเชียว

นี่คุณแม่

รีบมีทายาทเร็วๆ นะ

จะได้ไปสั่งสอนพวกกิ่งก้านสาขาให้ได้ไง

คุณซาโตชิ

กิ่งก้านสาขาเหรอ...?

ทะเลาะกันเรื่องทายาทอยู่หรือไงเนี่ย

อ๊ะ ถ้ามีเรื่องทะเลาะกันพวกเราจะให้คำปรึกษาให้นะครับ

นี่ คุโรโมริ ไม่สุภาพเลยนะ...

ถึงจะดูแบบนี้ แต่พวกเราสองคนเป็นตำรวจนะ

ขอโทษครับ เจ้าตัวนี่มันโง่

...เปล่าค่ะ

...ใช่ค่ะ เป็นตำรวจด้วยนะคะ

นี่ช่างน่าไว้วางใจจริงๆ เลยนะ...

●

...?

คงจะทำให้ใครโกรธเข้าแล้วสินะ

แม่น่ะเป็นคนจู้จี้หน่อยๆ น่ะ

นั่นเป็นความผิดของแกนะ

หือ?

นั่นมัน...ยาคินุมะกับ...

อีกคนนั่นใครเหรอ?

อ๋อ นั่นพี่ทาคามิไง

แกมีพี่ด้วยเหรอ!?

เพิ่งเคยได้ยินเลย

เอ๊ะ?

เขาเสียไปแล้วล่ะ

เมื่อ 30 ปีก่อนเลยนะ จากอุบัติเหตุ

ถ้าไม่มีเขาน่ะก็พี่ชายต่างหากที่จะสืบทอดบ้านหลังนี้

พี่ชายเก่งกว่าฉันตั้งเยอะ

อ๊ะ กลายเป็นเรื่องเศร้าไปเลยแฮะ

พอพักเหนื่อยแล้วไปเดินเล่นกันนะ จะพาเที่ยวหมู่บ้านให้

โช นักบัญชีฝึกหัดชั้นปีที่ 3

อืม

อ๊ะ อะไรเนี่ย

เทศกาลบ้านเรา เทศกาลบ้านเรา

ที่นี่คือศาลเจ้าฮิจิคาว่า

บ้านเรา

ตอนนี้กำลังเตรียมงานเทศกาลอยู่นะ

เทศกาลฤดูร้อนที่จัดปีละครั้งจะจัดขึ้นพรุ่งนี้พอดีเลย

เทศกาลเหรอ?

หลังจากพิธีเสร็จแล้ว พวกเราไปกันเถอะนะ

หือ?

อยากไปค่ะ

นี่มันอะไรกันเนี่ย

ถังเหล้าเหรอ...?

!?

นั่นไม่ใช่ถังเหล้าหรอก มันเป็นหีบศพสำหรับฝังดินนะ

ทำไมถึงวางของแบบนั้นไว้ล่ะ

นั่นคือ...

?

เพราะว่าศาลเจ้าแห่งนี้เขาประดิษฐานเสาคนไงครับ

?

น...สวยงามจัง...

เสาคนเหรอ?

ใช่แล้วค่ะ หีบศพนี้จะใช้ในพิธีของงานเทศกาลพรุ่งนี้ค่ะ

คุณชิมิ!

พิธี...

นี่ๆ อย่าไปสนใจเรื่องนั้นเลยน่า

ยาคินุมะ ใครน่ะ สาวสวยคนนี้เป็นคนรู้จักเหรอ...!?

อึก...

คุณคาอึรุ ดูแลเป็นอย่างดีเลยค่ะ

อ้อ เดี๋ยวแนะนำให้รู้จักนะ เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของศาลเจ้าแห่งนี้

คู่ชีวิตของผม คุณชิมิครับ

ภรรยาของคาอึรุ ยาคินุมะ ชิมิ

!

อย่างนั้นเหรอ ยินดีด้วยนะ

ขอบคุณค่ะ

ยินดีด้วยล่ะ

อ๊ะ อู โทชิด้วย ขอบคุณมากนะ

แฮ่ก

เฮ้ งั้นก็เป็นการดูตัวใช่ไหมคะ

ส่วนใหญ่จะเป็นการที่พ่อแม่ตัดสินใจให้เลยล่ะ

ใช่แล้วค่ะ

คุณชิมิเองก็รู้จักมาตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วนี่นา

ทางบ้านยาคินุมะน่ะ มีเรื่องยุ่งยากเรื่องทายาทอยู่ค่ะ

ว่าแต่ เมื่อกี้พูดถึงเรื่องสาขาเล็กๆ อะไรสักอย่างนี่นา

บ้านยาคินุมะมันแบ่งเป็นบ้านหลักกับบ้านสาขาเลยล่ะ

ประมุขบ้านหลัก (พ่อของคาโอรุ)

ประมุขบ้านสาขา (น้องชายของเขา)

ถ้าบ้านหลักไม่มีลูกหลาน

ก็จะเป็นการส่งทายาทจากบ้านสาขาออกมาน่ะ

เข้าใจแล้ว...นี่แหละเหตุผลที่คุณแม่ถึงบอกให้แกมีลูกให้ท่านนะ

ใช่เลยล่ะ

“ผู้ที่ไม่มีทายาท ก็ไม่ใช่คนยาคินุมะ...” น่ะนะ

ราวกับว่ามันเป็น

เสาคนเพื่อการดำรงอยู่ของตระกูลนี่เอง

ฝากแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับผลงานนี้ได้เลยครับ ส่งไปที่ เท101-0063 โตเกียว จังหวัดจิโยดา เขตคันดะ อาวาจิโจ 212-2 สำนักพิมพ์ชิราอิสึมิ กองบรรณาธิการ Young Animal เรื่อง "เบนกับกุญแจมือและการสมรสตามข้อเท็จจริง"

●

นี่มันโลกของยาโคโซนี่นาชัดๆ เลยนะ...

...อืม

หมู่บ้านแห่งเสาคนนี่เองสินะ...

●●●

ตัวตนของเงามืดที่ซ่อนเร้นและฝังรากลึกในหมู่บ้าน...