ท่านเจ้าเมืองชายแดนที่เริ่มต้นด้วยพลเมือง()
เอลดันที่กินยาเข้าไปเกิดอะไรขึ้น...!?
ต้นฉบับ: คาเซย์โรว คินตะ มังงะ: ยุนโบ
อืมมม...
อืมมมม...
มมมมมมมมม...
ฟู่ว
อะไรกันนะ...เช้านี้รู้สึกตัวเบาๆ แปลกๆ
กุ๊ก
คุณอิดเดียสครับ!!
00 องศา
แย่แล้วครับ!!
เหมือนกลับไปเป็นตอนที่ยังหนุ่มๆ ที่ทำอะไรได้เต็มที่เลย...
เป็นอะไรไป คามาล็อตซ์!
ท่านเอลดันครับ...
ตอนที่ 32
ท่านเอลดันครับ!
อาการดีขึ้นมากเลยครับ!
...โล่งใจจังนะ?
ตามที่คามาล็อตซ์บอกมาว่า
ท่านเอลดันนั้นถ้าไม่กินยาประจำวัน อาการก็จะยังไม่ดีขึ้น
แต่เมื่อเช้านี้ ท่านลุกขึ้นมาโดยไม่ได้กินยา
แล้วก็เริ่มวิ่งอย่างกระฉับกระเฉงเลยล่ะครับ...
ยาชงเมื่อวาน...
จะเป็นไปได้ไหมครับว่ามันคือซันจิบานี่ตัวจริง?
หรือเปล่านะ
ท่านเอลดันครับ!
ไม่เป็นไรนะ เอลดัน?
ได้ยินว่าคุณอาการดีขึ้นแล้วนี่นา...
แค่เพราะตื่นเต้นเกินไป เลยหอบนิดหน่อยเท่านั้นเองครับ
ต้องขออภัยด้วยครับ
ถึงแม้ว่าอาการของโรคจะบรรเทาลงไปบ้างแล้ว แต่ก็ยังเรียกได้ว่าหายดีไม่ได้ในทันทีครับ
ช่วงนี้ขอให้ระวังตัว อย่าหักโหมเกินไปนะครับ
อย่างนั้นเหรอ...
นั่นหมายความว่าซันจิบานี่เป็นของปลอมสินะ...?
เปล่าครับ เท่าที่ได้ยินมาเกี่ยวกับสมุนไพรตัวนั้น
น่าจะเป็นของจริง...ล่ะครับ
นับเป็นปาฏิหาริย์ของเทพเจ้าเลยครับ
ถ้าเป็นอาการหนักๆ ล่ะก็ ปริมาณมันต้องมากกว่าปกติหลายเท่าแน่ๆ
การที่สามารถบรรเทาอาการป่วยของคุณเอลดันได้ภายในคืนเดียว
แต่ไม่ว่าจะเป็นโรคอะไรก็ตาม
การที่จะหายดีโดยสมบูรณ์ คงต้องใช้เวลาตามสมควรเลยล่ะครับ
ที่ทำให้คุณต้องเป็นห่วง
ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงเลยครับ
แม้ว่าฉันจะตื่นเต้นไปหน่อยก็ตาม
แต่ก็ไม่ต้องกังวลตามที่คุณหมอว่าเลยนะครับ!
รู้สึกได้ถึงพลังชีวิตที่เต็มเปี่ยมเลย
จริงด้วย สีหน้าก็ดูดีกว่าปกติด้วย
เนื่องจากสภาพร่างกายของท่านเอลดันดูไม่มีปัญหา จึงให้จัดประชุมตามกำหนดการ
ฉันจะปรึกษากับชาวบ้านสักสองสามคนก่อน
ถ้าเป็นการประชุม ก็ถึงตาฉันแล้วล่ะ
ต้องมีเสมียนด้วยสิครับ!
พาคนทั้งสองที่กระตือรือร้นนั้น
กลับไปหาท่านเอลดันอีกครั้ง
ทางนี้เลยครับ
เอาล่ะ งั้นขอเริ่มเลยนะครับ
ในการประชุมวันนี้ เราจำเป็นต้องพูดคุยหลายเรื่องเลยครับ รวมถึงคำพูดจากฝ่าบาทด้วย
ก่อนอื่น...
อยากจะพูดถึงเรื่องซันจิบานี่ก่อนเลยครับ!
ขอขอบคุณจากใจจริงที่ได้แบ่งปันซันจิบานี่อันล้ำค่าให้พวกเรานะครับ!
เรื่องนี้แล้ว ไม่ว่าจะขอบคุณเท่าไหร่ก็คงไม่พอเลยครับ!
แม้จะทราบดีว่าคุณค่าของซันจิบานี่นั้นยังห่างไกลเกินเอื้อม
แต่เพราะพวกเราเป็นคนโง่ที่ไม่มีวิธีอื่นเลย
คำขอบคุณนี้ ก็ต้องมีสิ่งของหรือเงินทองที่เหมาะสมให้ด้วยสิครับ
ศูนย์ศูนย์ศูนย์
เกี่ยวกับซันจิบานี่น่ะนะ
มันมีเรื่องราวที่ค่อนข้างซับซ้อนอยู่หน่อยครับ...
ผมได้พูดถึงเรื่องของเมอาปริศนานั่นแล้ว
ถ้าซันจิบานี่เป็นของจริง
คำพูดของ 'บางสิ่ง' ที่ว่าว่า
'ถ้าเกิดมีความคิดชั่วร้ายอย่าง
จะนำไปขายให้ได้กำไร
หรือจะนำไปใช้ในทางที่ผิด
ซันจิบานี่ก็จะ
เหี่ยวเฉาลงไป'
ก็น่าจะเป็นเรื่องจริงสูงมากเลยครับ
การได้รับของขวัญจากพวกเอลดันน่ะ
ถ้ามองในมุมหนึ่ง ก็อาจจะพูดได้ว่าเป็นการทำกำไรจากซันจิบานี่ก็ได้
การได้รับความช่วยเหลือหรือความสะดวกในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งก็เช่นกัน
ยาได้ถูกใช้ไปแล้ว เหลือแต่เมล็ดเท่านั้น แต่ว่า
เราอยากจะหลีกเลี่ยงการกระทำใดๆ ที่อาจทำให้เมล็ดเหล่านั้นเหี่ยวเฉาให้ได้มากที่สุด
เมื่อพิจารณาจากเรื่องเหล่านั้นแล้ว ผมก็ได้ลองปรึกษากับทุกคนดูแล้วล่ะครับ—
...เมื่อรู้ถึงสรรพคุณของซันจิบานี่แล้ว
สำหรับฉันและผู้ใหญ่ในหมู่บ้าน
ที่จะจัดการมันโดยที่ไม่มีความคิดชั่วร้ายใดๆ เลย
พูดตามตรงแล้ว มันคงจะยากน่าดูเลยนะ
ที่ตอนนี้เมล็ดมันยังไม่เหี่ยวเฉา ก็คงเป็นเพราะว่า
คนที่ใช้ซันจิบานี่ไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นเซไนจังกับไอฮันจังสินะ
พวกเขาคงไม่มีความคิดแบบว่าอยากได้ค่าตอบแทนอะไรพวกนั้นเลย
มันชัดเจนว่าพวกเขาทำไปเพราะความปรารถนาดีอย่างบริสุทธิ์ใจ
สองคนนั้นคงจะจัดการซันจิบานี่อย่างถูกต้องต่อไปอย่างแน่นอน
ถ้างั้นก็ปล่อยให้เด็กๆ พวกนั้นจัดการไปเลยดีไหมล่ะ...
—แล้วมันก็เป็นของที่ไม่อาจทราบได้ว่าอะไรจะเป็นตัวกระตุ้นให้มันเหี่ยวเฉาได้ด้วย
ดังนั้นข้อสรุปของพวกเราก็คือ อย่าคาดหวังว่ามันจะเป็น "สิ่งที่เคยไม่มีอยู่"
และควรจะปล่อยให้มันถูกลืมไปเลยว่ามันมีอยู่ด้วยซ้ำ
แม้ว่าหน่ออ่อนจะเริ่มงอกและมีใบออกมาแล้วก็ตาม
ถ้ามีปัญหาอะไร เราก็จะเข้าไปช่วยเหลือให้...
แต่พวกเราจะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามการตัดสินใจของเซไนโดยที่เราไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวเลย
ชานี่อร่อยจัง
และยอมรับผลลัพธ์ทั้งหมดที่ตามมาด้วย
ด้วยเหตุนี้เอง ท่านเอลดัน...
เรื่องราวทั้งหมดที่เกี่ยวกับซันจิบานี่น่ะ
อยากให้ลืมมันไปให้หมดเลย
รวมถึงของตอบแทนด้วย
และไม่ให้มีการพูดถึงเรื่องนี้อีกในอนาคต
ไม่ให้ถูกบันทึกไว้ด้วยเลย
ถ้าการมีอยู่ของซันจิบานี่แพร่ออกไป
ก็อาจจะดึงดูดผู้ที่ถูกความโลภครอบงำ หรือนำปัญหาแปลกๆ เข้ามาได้
ในแง่นั้น ขอให้รักษาความลับอย่างถึงที่สุดด้วยนะครับ
อืมมมม
...อย่างเช่น
ถ้ามีคนป่วยหนักที่กำลังจะเข้าสู่ห้วงแห่งความตายอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ถึงแม้ว่าจะมีซันจิบานี่และสามารถช่วยคนคนนั้นได้ก็ตาม
นโยบายก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงใช่ไหมครับ?
ใช่แล้ว
ถึงแม้จะมีพลังของซันจิบานี่ ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะช่วยผู้ป่วยทั่วโลกได้
ภาระหนักขนาดนั้นมันเกินกว่าที่คนจะแบกรับไหว
ดังนั้นเรื่องหลังจากนี้ ฉันอยากจะฝากไว้กับความเมตตาของเด็กๆ พวกนั้น
ที่เราได้รับประโยชน์จากซันจิบานี่นี่ก็เป็น
โชคชะตาแล้ว
และฝากไว้กับโชคชะตาด้วย
การที่เซไนกับไอฮันได้ซันจิบานี่มานี่ก็เป็นโชคชะตาเหมือนกันนะ
ถ้าหากว่ามีใครสักคนที่มีชะตาจะได้รับการช่วยเหลืออยู่แห่งใดแห่งหนึ่ง
ด้วยกระแสแห่งโชคชะตา ก็จะเดินทางมาถึงที่นี่
และได้พบกับเซไนกับไอฮันอย่างแน่นอน
สมมติว่าเด็กๆ พวกนั้นเกิดมีความคิดชั่วร้ายขึ้นมา
จะยอมรับว่า "มันเป็นชะตาที่ควรจะเป็นเช่นนั้น"
และทำให้ซันจิบานี่เหี่ยวเฉาไปเสียแล้ว แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น พวกเราก็
อืมมมมม
...เข้าใจแล้วครับ
พวกเราก็จะทำตามการตัดสินใจนั้นด้วยครับ
คามาโรตสึ
ขอให้แจ้งเรื่องที่ต้องเก็บเป็นความลับนี้ให้ทุกคนทราบโดยด่วนด้วยนะครับ
รับทราบแล้วครับ
เช่นนั้นก็ขอเริ่มกันใหม่นะครับ
ว้าว
เรื่องที่เพิ่งคุยกันไปเมื่อสักครู่ ผมก็จะลืมมันไปด้วยแล้วนะครับ
จากตรงนี้แหละคือการเริ่มต้นการประชุมที่แท้จริงครับ
เรื่องพระราชดำรัสของฝ่าพระบาทที่ผมได้รับมอบหมายมา และเรื่องการพระราชทานบรรดาศักดิ์ "ดยุค" น่ะครับ
เกี่ยวกับสิทธิในการใช้ "นามสกุล" ใหม่
และสิทธิพิเศษอื่นๆ อีกหลายอย่าง ผมจะขออนุญาตเรียนให้ทราบนะครับ
อึ...
ดยุค!?...
โฮ่ว...
ฉันเหรอ...?
เป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะได้นามสกุล...
ว่าจะได้เป็นขุนนางซะได้นะเนี่ย
ฮ่า...
หืม?
เอ๊ะ?
เอ๋...?!
เอ่อ คุณเดียส...
คุณเดียสก็มีนามสกุลอยู่แล้วนี่นา
ในฐานะขุนนางแห่งราชอาณาจักรซันเซริเฟ คุณก็น่าจะใช้ชื่อนั้นอยู่ไม่ใช่เหรอคะ
ไม่ๆๆ ฉันเป็นสามัญชนนะ! จะมีนามสกุลอะไรกันล่ะ...
หืม...?
ท่านพ่อ... เกิดจากเหตุการณ์อะไรกันแน่ครับ
ถ้าได้ครองดินแดนแล้ว ก็ถือว่าได้รับการปฏิบัติในฐานะขุนนางตั้งแต่ตอนนั้นแล้วนะ
แน่นอนว่าควรจะมีนามสกุลอย่างเป็นทางการอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ...?
อย่างนั้นเหรอ?
แต่ผมจำได้ว่าเคยได้ยินเรื่องนามสกุล...
จริงด้วย คุณเดียสไม่เคยเอ่ยถึงนามสกุล "เน็ตสึโรส" มาก่อนเลยนี่นา
ผมเองก็เคยคิดไปเองว่าคงมีเหตุผลอะไรบางอย่างอยู่ล่ะครับ
...ไม่คิดเลยว่าตัวคุณเองจะไม่รู้เรื่องนี้ซะเอง
เน็ตสึโรสเหรอ?
เป็นดินแดนที่เหมาะกับคนกำพร้าที่ไต่เต้าขึ้นมาจริงๆ เลยนะ
ก็พยายามให้เต็มที่ก็แล้วกัน
ทุ่งหญ้าแห่งนี้มีชื่อว่า "เน็ตสึโรส"
ถ้าอย่างนั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือ
ชื่อของเจ้าคือเดียสสินะ?
เดียส เน็ตสึโรส
อาาาา! ใช่แล้ว! จำได้แล้ว!
จริงด้วย เจ้าข้าราชการคนนั้นเคยพูดเรื่องนี้ไว้จริงๆ ด้วย!
...คุณเดียสเหรอครับ?
นามสกุลอะไรกันล่ะ...
ไม่สิ ตอนนั้นมันไม่ใช่เรื่องนั้นเลยนะ คือว่า
ถูกโยนออกมากลางทุ่งหญ้าแล้วก็กำลังดิ้นรนอยู่เลยครับ
ก็...จริงอย่างที่คุณว่า
ในสถานการณ์แบบนั้นก็คงจะพูดว่าช่วยไม่ได้ก็ไม่ผิดนะครับ
ดังนั้นตรงนี้
ขออนุญาต
แจ้งพระราชดำรัสของฝ่าพระบาทอีกครั้ง
เพื่อให้คุณเดียสได้มีสำนึกในฐานะขุนนางด้วยครับ
อืมมม
"เรื่องที่ได้ยินมาว่าเป็นการปฏิบัติต่อวีรบุรุษผู้กอบกู้ประเทศที่ไม่อาจคาดคิดได้ และความผิดพลาดมากมายต่างๆ ในฐานะกษัตริย์แล้วรู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้นยังได้ยินมาว่าตระกูลของข้าเองก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับความผิดพลาดเหล่านั้น รู้สึกละอายใจจนพูดไม่ออก
แม้จะได้รับการปฏิบัติดังกล่าว แต่ความรู้สึกของท่านที่ยังคงภักดีและอยู่เคียงข้างในใจของข้า ทำให้ข้าอยากจะตอบสนองต่อความรู้สึกนั้น จึงได้มีเรื่องที่ต้องดูแลอยู่หลายอย่าง
หวังเพียงว่าสิ่งนี้จะทำให้จิตใจของท่านแจ่มใสขึ้นได้"
ควรจะอ่านไหมครับ?
คุณเทียสอ่านให้หมดเลยครับ
เอ่อ...
—อย่างนั้นก็เลยคุณเดียสได้รับ
การพระราชทานบรรดาศักดิ์ "ดยุค", "สิทธิในการใช้นามสกุลใหม่", และ "มาตรการยกเว้นภาษีเป็นเวลาสามปี"
น่ะค่ะ
นี่คือเอกสารที่ระบุรายละเอียดเกี่ยวกับพระราชดำรัสและมาตรการของฝ่าพระบาท
และก็เป็นตราประทับที่แสดงถึงตำแหน่งดยุคด้วยนะคะ
เอาไว้ใส่ในเสื้อก่อนก็ได้ค่ะ
แต่ว่าถึงกับเป็นดยุคขึ้นมาเลยนะ ฝ่าพระบาทก็จัดเต็มมากจริงๆ
ฉันรู้สึกถึงแผนการบางอย่างนะ?
ฝ่าพระบาทตอนนี้
อยู่ในสถานการณ์ที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน
เพราะความผิดพลาดในยามสงคราม
และการแย่งชิงตำแหน่งผู้สืบทอด
หลังจากที่ตำแหน่งกษัตริย์ได้รับการตัดสิน
และฝ่าพระบาทเสด็จลงจากราชบัลลังก์
ว่าจะมีผู้ที่คอยปกป้องความปลอดภัยของท่านหรือไม่...
ในสถานการณ์เช่นนั้น หากสามารถมี 'ดยุค' ที่มีสิทธิพิเศษอย่างผมกับคุณเดียสเป็นพวกได้
ก็อาจจะเลือกเส้นทางที่จะไปพักผ่อนและใช้ชีวิตช่วงบั้นปลายได้ก็ได้นะครับ
แล้วก็...เมื่อพิจารณาว่าคุณเดียเน่ซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ได้สร้างความเดือดร้อนให้กับเจ้าชายไมเซอร์
ก็อาจจะมอบบรรดาศักดิ์ในระดับหนึ่งและให้สิทธิ์ในการทูลเตือนต่อเชื้อพระวงศ์ด้วยก็ได้มั้งครับ...
...จะบันทึกบทสนทนานี้ไว้ไหมครับ?
ศูนย์ศูนย์
ด้วยเหตุผลเช่นนั้นเอง เรื่องเงินที่ควรจะได้รับโดยคุณเดียสก็คือ
ดูเหมือนว่าจะต้องใช้เวลาพอสมควรในการเตรียมอีกครั้ง
ตึกตักตึก
ได้รับคำขอจากทางคุณว่าอยากจะให้ช่วยอำนวยความสะดวกให้ด้วย
เงินทุนเหรอ? ถ้าจำไม่ผิด...
มันน่าจะถูกช่วงชิงไปก่อนที่จะมาถึงทุ่งหญ้า
เป็นเรื่องของเหรียญทองกับกำลังคนใช่ไหมนะ
และได้รับเอกสารมาว่าสามารถทำเป็นพันธบัตรสำหรับเรื่องนี้ได้ด้วย
ดังนั้นขอให้เรียกเก็บโดยไม่ต้องเกรงใจเลยนะ!
ไม่สิ ไม่ต้องการทั้งเงินทุนและกำลังคน
เพราะว่าทั้งองค์ราชาและคุณเอลดันก็ดูแลผมอย่างดีมากแล้ว
ดังนั้นช่วยบอกองค์ราชาว่าไม่ต้องกังวลเรื่องของผมก็ได้
แบบนั้นได้ไหมครับ?
...เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอกครับ
แค่ขอให้ฟังเหตุผลด้วยก็พอครับ
ว่าแต่... หรือจะว่ายังไงดี...
ข้าไม่ได้ใส่ใจอะไรเลยนะ
ถ้าหากว่าข้าแบกเหรียญทองมาพร้อมกับคนของอาณาจักรมาที่นี่
คงจะไม่ได้เจออัลนาร์หรอกนะ
ถึงกับคิดว่าดีแล้วที่ไม่มีแม้แต่เหรียญเดียวเลยด้วยซ้ำ
ถึงแม้ว่าจะได้พบกันแล้ว ก็คงไม่ได้สร้างความสัมพันธ์แบบนี้ขึ้นมาหรอก
ถ้าไม่มีสายสัมพันธ์กับเธอ หมู่บ้านอิรุคุคงไม่มีอยู่จริง
ชอบหมู่บ้านอิรุคุที่ทุกคนช่วยกันสร้างขึ้นมาแห่งนี้
ฉัน
กับเอลดันก็อาจจะไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบนี้เหมือนกัน
รักทุกคนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านอิรุคุที่สุดเลย
กับทุกคนแบบนี้
มาสร้างอนาคตของหมู่บ้านอิรุคุกันเถอะครับ
อยากจะปกป้องมันไว้ให้ได้ค่ะ
ถึงแม้ว่าอาจจะคิดว่ากำลังพูดอะไรอยู่ ทั้งๆ ที่ได้รับความช่วยเหลือจากเอลดันมาอย่างหนักหน่วงแล้วก็ตาม
แต่ว่านี่คือสิ่งที่พวกเราต้องเป็นคนลงมือทำด้วยตัวเอง
ดังนั้น ต่อจากนี้ไป ในฐานะเจ้าของดินแดนแห่งนี้
ก็อยากจะพยายามจัดการเรื่องเงินและคนด้วยกำลังของเราเองให้ได้ครับ
อัลนาร์
สังเกตเห็นความกล้าหาญของคุณเดียสแล้วเหรอครับ?
...ความรู้สึกของคุณเดียส ข้าเข้าใจดีเลยครับ
แต่ว่า...
ศูนย์ศูนย์ศูนย์
ดูเหมือนว่าคุณเดียสจะเข้าใจผิดอยู่สองเรื่อง เลยขออนุญาตแก้ไขให้หน่อยนะครับ
ก่อนอื่นเลยนะครับ...ความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับคุณเดียสเนี่ย
มันไม่ใช่ว่าข้าเป็นฝ่ายให้การสนับสนุนอยู่ฝ่ายเดียวเลยนะครับ
คุณได้มอบวัตถุดิบของอัสตรากอนจำนวนมากให้ข้าด้วย
อืมม์
แล้วก็ยังมีเรื่องอื่นๆ อีกมากมาย
ที่ข้าได้รับประโยชน์มาได้
เพราะคุณเดียสเลยนะครับ
คุณก็อยากจะบอกว่าเรื่องของซันจีบานี่ด้วยสินะครับ
และอย่างที่สอง
คือเรื่องของ "พันธบัตร" นั่นเองครับ
พันธบัตร... ก็คือการให้กู้แก่ประเทศนั่นเอง
ยิ่งมีมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้สถานะในฐานะขุนนางสูงขึ้น หรือว่า
ก็มีลักษณะคือทำให้สิทธิ์ในการพูดภายในประเทศเพิ่มขึ้นด้วยครับ
ผมก็จะได้สิทธิ์ในการพูดในชื่อของพันธบัตรตามส่วนที่สนับสนุนคุณเดียสไป ดังนั้นจึงไม่มีการขาดทุน
และฝ่าบาทก็จะมีสิทธิ์ในการพูดเพิ่มขึ้นเพราะมีพันธมิตรอย่างผม ทำให้ได้เปรียบด้วยครับ
นอกจากนี้ ยังทำให้พันธบัตรที่ไม่มีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นโดยไม่ต้องมีการเรียกเก็บเงินต้นด้วยนะครับ
เรื่องการชำระคืน ไม่เป็นไรเลยครับ
ฝ่าบาทก็จะไม่ขาดทุนในด้านการเงินเลยด้วยนะครับ
ถึงแม้ว่าจะน่าเสียดายที่ไม่ใช่ของขวัญที่มาจากความปรารถนาดีอย่างแท้จริงก็ตาม
เพราะมันเป็นของแบบนั้น คุณเดียสจึงไม่จำเป็นต้องเกรงใจเลยครับ!
อืมม์...
คิดว่ามันเป็นการถวายโดยฝ่ายเดียว เลยตั้งใจว่าจะปฏิเสธมันอยู่แล้ว
หรือว่าข้าคิดมากเกินไปเองนะ?
!
ความปรารถนาของคุณพ่อที่อยากจะทำให้หมู่บ้านใหญ่ขึ้นด้วยกำลังของตัวเอง!
แล้วก็ความปรารถนาของคุณเคสเท็กซ์ที่อยากจะสนับสนุนคุณพ่อ!
ข้าคิดแผนที่ยอดเยี่ยมที่สามารถตอบสนองความปรารถนาทั้งสองอย่างได้แล้วล่ะค่ะ!
ทางสิ!
ทางเหรอ?
มันบอกว่าเหมาะกับการเดินทางไปหมู่บ้านอิรุคุด้วยรถม้าได้ยากนี่นา!
การที่มาถึงที่นี่ด้วยรถม้าคันใหญ่ของคุณเคสเท็กซ์นี่ไม่เหนื่อยเหรอครับ?
ดังนั้น ข้าขอเสนอว่าจะสร้าง
ถนนสายใหญ่ที่เชื่อมระหว่างเมืองที่ใกล้ที่สุดของเขตเคสเท็กซ์กับหมู่บ้านอิรุคุเลยค่ะ!
ถ้ามีถนนแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเงินหรือบุคลากร พวกเราก็ทำได้ด้วยตัวเองอยู่แล้วล่ะค่ะ!
ถนน...
ถ้าแค่สร้างถนน ก็ไม่ขัดกับความปรารถนาของคุณพ่อเลยค่ะ
แต่การวางถนนสายใหญ่ก็ต้องใช้เงินมหาศาล ดังนั้นเรื่องพันธบัตรก็แก้ได้ด้วยเรื่องนี้เลยค่ะ!
เป็นยังไงคะ!!
เข้าใจแล้ว ถูกต้องเลยครับ!
ถ้ามีถนนหนทาง การขนส่งก็จะเกิดขึ้นตามธรรมชาติอยู่แล้วแน่นอนครับ
แล้วข้าเองก็จะแวะมาเที่ยวได้ง่ายขึ้นด้วยนะครับ!
จะสร้างจุดพักที่มีบ่อน้ำให้เลย
อุฟุฟุ
มันออกจะว่างไปนิดหน่อยนะครับ
แต่ว่า...เป็นสไตล์ของคุณเดียสจริงๆ
เท่มากๆ เลยครับ
จะไปดูที่เกิดเหตุเลยดีกว่าครับ!
ใช่ค่ะ งั้นเราก็ทำแบบนั้นกันเถอะค่ะ!
โอ๊ะ! เรามาถึงพร้อมกันเลยนี่นา
ในเมื่อเพิ่งชงชาใหม่เสร็จพอดีเลยนะคะ
เขียนไว้ในจดหมายว่า
ว่าแต่ว่า คามาโร็ตสึ
อยู่กับหมอนั่นคงจะลำบากแย่เลยสิ?
ว่าจ้างเจอุฮาแล้วเหรอครับ?
ไม่หรอกค่ะ ไม่หรอกค่ะ
เขาเป็นคนเก่งมากเลยค่ะ ทุกคนได้รับทั้งแรงกระตุ้นและคำสอนที่ดีจากเขาค่ะ
ถึงจะเก่งก็จริงนะ แต่ว่าหมอนั่นมันดูไม่เป็นระเบียบในหลาย ๆ ด้านเลยล่ะ
เป็นความจริงอยู่ค่ะ
แต่ว่านอกจากเรื่องนั้นแล้ว คำสอนของคุณเจอุฮาเนี่ย มีคุณค่ามากกว่านั้นอีกค่ะ
โดยเฉพาะ
ตรงที่เกลียดสงครามและให้การหลีกเลี่ยงสงครามเป็นสิ่งสำคัญที่สุดนี่แหละครับ ยอดเยี่ยมมากเลย
คุณจูฮะนี่คือเพื่อนสมัยก่อนที่อ้างตัวว่าเป็น "นักวิชาการด้านการทหารอันดับหนึ่งของอาณาจักร" ใช่ไหมครับ?
ถึงจะเป็นนักวิชาการด้านการทหารแล้วก็เกลียดสงครามด้วยเหรอครับ?
ก็ประมาณนั้นแหละนะ
ว่าแต่ ถ้าข้ามไปอ่านก็ได้นะ...
จูฮะจัง
เขาบอกว่า "สงคราม" เนี่ย เป็นการกระทำที่ไม่มีประสิทธิภาพที่สุดในโลกใบนี้ ยิ่งทำก็ยิ่งขาดทุน
เสบียงก็สูญเสียไป แถมยังต้องเสียเงินตามไปด้วย
และที่สำคัญที่สุดคือ ชีวิตผู้คนจำนวนมากก็จะสูญเสียไป
ถ้าเราทำแบบนี้ซ้ำๆ ไปเรื่อยๆ ในที่สุด "โลกมนุษย์" ก็จะเสื่อมถอยลง และพ่ายแพ้ต่อการรุกรานของมอนสเตอร์ไปในที่สุดน่ะครับ
เหล่าขุนนาง
ดังนั้นเจอุฮาจึงกล่าวว่า การทำให้วัฒนธรรมรุ่งเรือง กระตุ้นเศรษฐกิจ และมีกำลังทหารที่เพียงพอ
การทูตอย่างเต็มที่และการหลีกเลี่ยงสงคราม นั่นแหละคือศาสตร์การทหารที่ยอดเยี่ยมที่สุด
นั่นเองค่ะ
เมื่อก่อนเขาเคยได้รับคำชื่นชมในความสามารถและได้ไปรับใช้ที่ปราสาทหลวง
แต่ดูเหมือนว่าในการประชุมที่มีแต่ผู้ใหญ่เท่านั้น เขากลับยืนกรานเรื่องการสงบศึกโดยเร็วเกินไป
จนถูกตำหนิว่าเป็น "คนไร้ความสามารถที่พูดแต่เรื่องสงบศึก"
จนต้องลาออกไปเสียแล้วค่ะ
ว่าแต่เรื่องการแจ้งนามสกุลน่ะค่ะ
รบกวนกรอกชื่อและนามสกุลลงในจดหมายที่อยู่ในซอง
แล้วส่งกลับมาให้ภายในหนึ่งเดือนได้ไหมคะ
อ่า นี่สินะ ที่เพิ่งได้รับมาเมื่อกี้
...นามสกุลนี่ต้องคิดเองเหรอคะ?
ก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอคะ
ที่ได้รับมานี่คือ
สิทธิ์ในการ
"ใช้ชื่อตระกูล"
น่ะค่ะ
แน่นอนว่าคุณอัลนาและเซไนจังก็จะใช้ชื่อตระกูลเดียวกันด้วยค่ะ
หา...ทำไมล่ะคะ...?
เพราะมันจะต้องสืบทอดกันต่อไปเรื่อยๆ ไงคะ
ช่วยคิดชื่อตระกูลที่ความหมายดีๆ น่ารักๆ ให้หน่อยได้ไหมคะ?
ชื่อที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น...มันเป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะคิดออกเองได้นะ!
จะทำยังไงดีเนี่ย...!!
มึ...
ความกล้าหาญของผู้ชายของคุณเดียสหายไปแล้วเหรอครับ?
เดี๋ยวต้องเทศนาแน่ๆ เลย
เป็นโจทย์ที่ยากสุดๆ สำหรับคุณเดียส! ต้องถูกท้าทายความกล้าหาญแล้ว!!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/34)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ชาวบ้านคนนี้ LV999
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
