ท่านเจ้าเมืองผู้ปกครองดินแดนชายแดน
ของเผ่าอสูร
ต้นฉบับ: คิชิตะ ฟูรุ มังงะ: ยุนโบ
เก็บเกลือหินในทุ่งรกร้างทางใต้
ทำหญ้าอาหารและการล่าในทุ่งหญ้า
และส่วนใหญ่จะเป็นการเก็บเกี่ยววัสดุและอาหารในป่า
นอกจากนั้นยังมีกฎเกณฑ์อยู่หลายอย่างด้วยนะ
♦ป่าของดินแดนใหม่ มาสำรวจกันเลยไหม!?
เมื่อเห็นนกอพยพแล้วให้เริ่มได้เลย
เวลาล่าให้ระวังอย่าฆ่าตัวเมีย
และอย่างที่อาร์นาร์บอกเมื่อครู่
ให้หลีกเลี่ยงการแย่งชิงวัสดุหรือเหยื่อกับบ้านอื่นอย่างเด็ดขาด เป็นต้น
เขาบอกว่าเจอแล้วนะนกอพยพที่ประกาศถึงฤดูใบไม้ร่วงแล้ว
แต่ว่า—
อยากไป อยากไป!
อยากไปป่าจังเลย!
ทำไมถึงไปไม่ได้ล่ะ—?
แย่แล้ว
พูดเรื่องนี้ออกไปเร็วเกินไปหน่อยนะ...
เพราะว่าขั้นตอนเรื่องสิทธิ์มันยังไม่เสร็จสมบูรณ์เลย ช่วยรออีกนิดได้ไหมครับ?
เรื่องสิทธิ์อะไรเหรอ—?
อาาา...
ก็อย่างที่ว่ามาน่ะ พวกเซไนก่อนหน้านี้เขาอาศัยอยู่กับพ่อแม่ในป่าลึกนี่ครับ
พอได้นึกถึงความทรงจำดีๆ ในตอนนั้น
เขาก็ทนไม่ไหวแล้วล่ะมั้งครับ
ที่พวกเธอแสดงความต้องการออกมาแบบนี้มันค่อนข้างแปลกนะ
ดังนั้นเลยอยากจะทำให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ครับ...
ไม่ต้องกังวลกันนะทุกคน
ฉันได้รับอนุญาตจากเอลดันแล้วว่าถ้าเป็นส่วนตื้นๆ ของป่าก็เข้าไปได้
เพราะว่ามันเป็นฤดูใบไม้ร่วงแล้วนี่นา... รอขั้นตอนอะไรอยู่ไม่ได้แล้ว!
ฤดูใบไม้ร่วงคือฤดูเก็บเกี่ยวและเตรียมพร้อมสำหรับฤดูหนาวนะ!
เดี๋ยวจะยุ่งจนต้องขอความช่วยเหลือจากนายกเทศมนตรีเลยล่ะ!
ขอบคุณครับ
ก็เป็นแค่การเปรียบเทียบเท่านั้นเอง
พวกเธอสองคนน่ะ ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป
จะต้องไปป่าเป็นประจำทุกวันแล้วนะ
งั้นทุกคนเตรียมใจไว้ให้ดีล่ะ!
จะไปป่าได้แล้ว—!
คุรุมิโฮะ
ทุกวัน! ทุกวันเลยนะ!!
ทุ่งหญ้าในฤดูใบไม้ร่วงนี่วุ่นวายขนาดนั้นเลยเหรอ?
อ่า! หน้าร้อนที่ยังพอจะผ่อนคลายได้นิดหน่อยมันจบลงแล้ว!
ต่อจากนี้ไปจะเป็นฤดูกาลของ
พวกขยันที่ต้องเก็บสะสมเสบียงกันแล้วล่ะ!
—ฟังนะทุกคน
ป่าเนี่ยเป็นแหล่งขุมทรัพย์ของอาหาร แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นขุมทรัพย์ของยาพิษด้วย
ผลไม้มีพิษ เห็ดพิษ หญ้าพิษ แมลงมีพิษ มอนสเตอร์มีพิษ
ดังนั้นในป่า ถึงจะแค่เดินก็ต้องระวังแล้วนะ
ต้องจำกฎให้ดีเลยล่ะ—
—
ป่า!
ป่าจัง!
อ๊ะ หญ้าพิษน่ะ
แค่ไม่สัมผัสก็ไม่เป็นไรนะ
...ก็ควรจะนะ...
อะไรกัน...ไม่ต้องให้ฉันสอนเลย
พวกเธอสองคนนี่เดินในป่าได้แบบไม่ระวังเลยนี่นา
อ๊ะ มีเห็ดที่กินได้นี่นา อัลนา
เก็บอันนี้ด้วยกันเถอะ
เดียสก็คุ้นเคยกับมันพอสมควรเลยนะ
เหรอ? ก็อย่างว่าน่ะนะ ทางตะวันออกของอาณาจักรก็มีป่าเยอะนี่นา
ตอนเป็นเด็กกำพร้าหรือตอนช่วงสงครามก็ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องพึ่งพาอาหารจากป่าอยู่ดี
งานเตรียมเสบียงสำหรับฤดูหนาวมันมีหลายอย่างนะ แต่การเก็บอาหารในป่าเนี่ย
มันก็ต้องมีความรู้ในการแยกแยะว่าอาหารชิ้นนั้นมันมีพิษไหม ดังนั้นมันเลยไม่สามารถปล่อยให้ใครก็ได้ทำได้
โชคดีที่เซไนกับไอฮันนี่เต็มไปด้วยแรงจูงใจเลยนะ
แล้วเพราะฉันมีขวานอยู่ด้วย พวกเราครอบครัวเลยได้รับหน้าที่ดูแลป่าไปน่ะ
แต่ว่า ถึงแม้ว่ามันจะเป็นอย่างนั้น แต่ก็กังวลใจเรื่องที่ต้องห่างจากฟร็องซัวที่ใกล้จะคลอดน่ะนะ
ฮ่าาา
โดยใช้ประสบการณ์ที่เป็นนักบวชมาก่อนแล้ว ไม่ใช่แค่กับฟร็องซัวเท่านั้นนะ
แต่กับเหล่าหญิงตั้งครรภ์ของเผ่าสุนัข
ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคู่สนทนาที่ดี
และเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้ด้วย
กำลังเรียนอยู่↓
ตอนนี้คุณลุงเบนเป็นคนดูแลให้
เห็ดนั่น... ไม่มีพิษเหรอครับ?
ว่าแต่ จริงๆ แล้วฉันเองก็แปลกใจกับการที่กำลังจะลองกินเห็ดนี่แหละนะ
ว่าแต่มีเห็ดที่ไม่เป็นพิษด้วยเหรอ...
เพราะว่าฉันจะไม่แตะต้องอะไรที่ไม่มั่นใจว่าปลอดภัยแน่นอน
คุณก็วางใจได้เลย
ว่าแต่ อาห์นาร์ไม่เคยใส่เห็ดในอาหารเลยนะ
เอ๊ะ? ใช้เวทมนตร์ตรวจวิญญาณเหรอ?
ไม่เชื่อเหรอว่ามันเป็นเห็ดที่ไม่มีพิษขนาดนั้นน่ะ
ดูเหมือนว่าจะเชื่อแล้วล่ะ...
...ถ้างั้นอันนี้ก็กินได้เหมือนกันเหรอ?
อ๊ะ! เห็ดนั่นมันมีพิษนะ
หน้าตาคล้ายกัน แต่ทางนั้นมันมีพิษ ส่วนอันนี้ ถ้าดอกมันอวบๆ ก็เป็นเห็ดที่กินได้นะ จำไว้ให้ดีล่ะ
จริงๆ แล้วฉันอยากจะสอนพวกเธอเองมากกว่านะ
อ๊ะ... ตรงนั้นก็มีด้วยนี่นา
ไม่คิดเลยว่าจะถึงวันที่ได้รับความรู้จากเดียส...
การที่เธอเป็นที่พึ่งได้นี่เป็นเรื่องดีแล้วล่ะ
ไม่สิ...
ตรวจดูแล้วนะ เดียส...
อ๊ะ
อ๊าาา!
โอ้
ต้นวอลนัทนี่ดีจังเลยนะ
...โฮ่ว
ไม่ใช่เก็บผลที่ร่วงอยู่ทั้งหมด
แต่เก็บแค่ประมาณสามส่วนสิบเองนี่
ดูเหมือนว่าพวกเซไนจะเข้าใจกฎการเตรียมเสบียงสำหรับฤดูหนาวแล้วสินะ
กฎนั้นคือ 'ห้ามเก็บมากเกินไป' สินะ?
ใช่แล้ว การเก็บจากต้นเดียวมากเกินไป มันจะขัดขวางการแตกหน่อใหม่นะ
ยังจะเป็นอุปสรรคให้กับบ้านอื่นหรือสัตว์ต่างๆ ที่ต้องการผลด้วย
ถ้าสัตว์ต่างๆ อดตายไป สุดท้ายเราก็จะอดตามไปด้วย ดังนั้นการเก็บมากเกินไปถือเป็นข้อห้ามเด็ดขาดเลยนะ
นอกจากนี้ พวกเซไนเองก็
จะไม่แตะต้องของที่ตกอยู่บนพื้น
แล้วเวลาผ่านไปนานเกินไปด้วยนะ
พวกเธอก็ปฏิบัติตามกฎอย่างเคร่งครัดด้วยนะ เช่น การทิ้งขยะในป่าให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
เข้าใจแล้วล่ะ
ว่าแต่ การเก็บอาหารในป่าเนี่ย ต้องเก็บให้มากแค่ไหนล่ะ?
พวกเราก็จะเตรียมเสบียงสำหรับฤดูหนาวเหมือนกันนะ แต่เราก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำจนถึงที่สุดหรอก
เราไม่รู้ว่าจะต้องปรับระดับให้พอดียังไงดี
วันนี้ก็แค่ตั้งใจว่าจะมาดูสถานการณ์พร้อมกับเรียนกฎนี่เองนะ มันยังไม่จบแค่นี้หรอก
เพราะเรื่องฟืนด้วย คงจะต้องเก็บเกี่ยวเป็นหน่วยรถบรรทุกหลายๆ ครั้งเลยล่ะ
อยากจะล่าสัตว์ตัวผู้สูงวัยไว้ทำเป็นเนื้อตากแห้งด้วยนะ
ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องทำนะ
สัตว์สูงวัยเหรอครับ?
ได้ยินมาว่าห้ามล่าตัวเมียนะ
มีกฎแบบนั้นด้วยเหรอครับ?
การไม่แตะต้องตัวเมียในช่วงฤดูผสมพันธุ์น่ะเป็นกฎนะ
ส่วนตัวสูงวัยนี่เป็นสไตล์ที่ฉันชอบนะ
แมคคัลฟุชชิการุส!
ต้องระวังหน่อยนะ
ถ้าเอาไปทำเนื้อตากแห้ง ไม่ว่าจะเป็นวัยหนุ่มหรือแก่ รสชาติมันก็จะคล้ายๆ กันน่ะ
แต่การใช้เนื้อที่ยังอ่อนเยาว์และอร่อยนี่มันน่าเสียดายไปหน่อยไหมล่ะ?
เข้าใจแล้วล่ะ... ถ้าเป็นแบบนั้นก็ต้องระวังร่องรอยของสัตว์ด้วยสินะ
ในบางกรณีก็ใช้ผงมาตาบิ...
ไม่สิ ถ้าเป็นแบบนั้นมันก็จะมารวมกันโดยไม่สนว่าเป็นตัวผู้หรือตัวเมียเลยล่ะ
※อ้างอิงจากตอนที่ 2
ก็ว่าไปแล้ว ป่าแห่งนี้ดูอุดมสมบูรณ์ดี ถ้าพยายามก็คงจะเก็บได้พอสำหรับฤดูหนาว
น่าจะเก็บได้ประมาณเท่ากับกริฟฟอนดำที่เราเคยล่าได้เลยล่ะ
อืมม!
ดูเหมือนว่าจะมีจิตวิญญาณความเป็นชายอยู่ด้วยนะ ดีที่สุดเลย!
ฤดูหนาวบนทุ่งหญ้านี่มันช่างโหดร้ายจริงๆ เลยนะ...
ถ้าหัวหน้าครอบครัวไม่มีความเป็นชาย คนกับปศุสัตว์ก็จะค่อยๆ สูญเสียไปในฤดูกาลที่แสนลำบากนี้
ถึงอย่างนั้น ถ้าทั้งปศุสัตว์ คนงาน และความเป็นชายยังไม่พอ มันก็จะน่าสมเพชจริงๆ เลยล่ะ...
เห็นเสบียงที่ขาดไปอย่างชัดเจน
จนมีคืนที่นอนไม่หลับเพราะความกังวลเลยทีเดียว
อาฮ่าฮ่าฮ่า
แต่ปีนี้ดูเหมือนว่าจะไม่ต้องกังวลแบบนั้นแล้ว ดีใจจังเลย
โอ้โห การเตรียมเสบียงฤดูหนาวที่สนุกขนาดนี้ ไม่รู้ว่ากี่ปีแล้วนะ!
ได้คู่ครองที่ดีขนาดนี้
ฉันนี่เป็นคนที่มีโชคดีจริงๆ เลยนะ!
การเตรียมเสบียงฤดูหนาวเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
ยังไม่รู้เลยว่าน่าจะสามารถสะสมได้เพียงพอหรือเปล่า...
ต้องไม่ทำให้ความคาดหวังที่ใหญ่เกินไปนี้
ต้องผิดหวังไปให้ได้นะ
หืมม
มันเผือกนี่ควรจะเหลือไว้สักหน่อยดีไหมนะ?
เดียส คุณขุดเผือกได้แล้วเหรอ?
ให้ดูสิๆๆ
กำลังแยกแยะว่ารสชาติมันดีหรือไม่ดีอยู่เหรอ?
ไม่ใช่รสชาติสิ! แต่เป็นพลังน่ะ!
ว่ามีพลังหรือไม่มีพลัง
ที่ไม่เพิ่มขึ้นก็ต้องกิน! ส่วนที่เพิ่มขึ้นก็ต้องปลูก!
เผื่อไว้กินปีหน้าด้วย!
เข้าใจแล้วล่ะ... แล้วมันจะปลูกลงในหลุมที่กำลังขุดอยู่นี่เหรอ?
ที่ที่ฝังอยู่เดิมมันไม่ได้เหรอ?
ก็ปลูกที่เดิมด้วยนะ แต่ก็ปลูกที่อื่นด้วย!
จะปลูกให้มันแผ่ขยายออกไปในหลายๆ ที่เลยล่ะ!
แบบนี้มันจะเพิ่มขึ้นเยอะเลย! จะเติบโตอย่างแข็งแรง! ไปพร้อมกับต้นไม้เลย!
ถ้าอยู่รวมกันเยอะๆ มันก็จะไม่อ่อนแอ ไม่ขาดแคลน!
โฮ่ว
น/ไอ/อิ/น//น//น//
ว่าแต่ เมื่อกี้คุณพูดถึงเรื่องต้นไม้ใช่ไหมครับ
ต้นไม้ถ้ามีจำนวนน้อยจะเติบโตได้ดีกว่าเหรอครับ?
อืมมม...
น้อยเกินไปก็ไม่ดี มากเกินไปก็ไม่ดี
พอดีๆ ดีที่สุดเลย เหมือนกับว่าแสงแดดส่องลอดมาได้นิดหน่อยจากช่องว่างระหว่างต้นไม้
หืมม... ถ้าเป็นแบบนั้น แสดงว่าบริเวณตรงนี้ที่มีอยู่ตอนนี้ ต้นไม้มันเยอะเกินไปหรือเปล่านะ?
อืม แบบนี้แล้ว ต้นไม้ดีๆ กับสมุนไพรดีๆ ก็จะไม่งอกนะ
เห็ดมันเยอะนะ แต่ก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ป่ามันก็จะเหี่ยวเฉาไปเลย
หืมม...
ถ้าเป็นแบบนั้น คราวหน้ามาก็จัดหาไม้ไปด้วยเลย
งั้นก็โค่นต้นแถวๆ นั้นให้เลยแล้วกัน...
ห้ามโค่นแบบมั่วๆ นะ!
จะได้เลือกเฉพาะต้นที่แข็งแรงกับต้นที่สมบูรณ์ได้ไงล่ะ!
อาาา...
มีต้นไม้ที่ดีกับต้นไม้ที่ไม่ดีเหรอ?
มีสิ!!
อาฮ่าฮ่า
ในป่าเนี่ย เซไนกับไอฮันเป็นอาจารย์นะ
ก็แค่เรียนรู้จากทั้งสองคนแล้วก็ตัดไปเลยสิ
ได้รับคำชมแล้ว!
เอาล่ะ! งั้นมาพยายามอีกสักหน่อยดีกว่านะ!
อืมม!
หืม?
เห็ดพวกนี้เมื่อกี้ยังมีอยู่เหรอ...
เจ้าตัวนี่...
แย่แล้ว!
อุ๊าาา!?
!?
อัลนาเหรอ?
นั่นมัน...
เห็ดวิเศษเมื่อกี้ไงล่ะ
เดียส!
อย่าไปเหยียบเจ้าตัวนั่นนะ!
อัลนา! ไม่เป็นไรนะ?
อัลนา!
อึก...
โล่งอกไปที ไม่เป็นอะไรนะ...
เมื่อกี้มันคือมอนสเตอร์อะไรน่ะ
นั่นมัน 'แมจิคัลแฟนกัส' ครับ แล้วมันมีขาด้วย เลยอยู่ได้ทุกที่เลยล่ะ
มันจะพ่นสปอร์พิษออกมานะ
แมจิคัลแฟนกัส
• เป็นมอนสเตอร์พิษที่อาศัยอยู่ในป่า แล้วจะพ่นสปอร์พิษใส่เพื่อโจมตี
• ถ้าเราไม่เข้าไปใกล้ มันโดยพื้นฐานแล้วจะไม่มีพิษอะไรเลย
ห๊ะ...!
ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หายเอง
พิษเหรอครับ?
แต่ว่า... สักพักคงจะลำบากหน่อยนะ
เอ๊ะ?
อืมมม...
...ดิ...เดียส...?
เปล่า...
เจ้าชายเหรอ?
เดียส! แกนี่...
เป็นเจ้าชายแห่งม้าขาวนี่เองสินะ!
...หืม?
อัลนาเหรอ?
พูดว่าอะไรนะ...
ถ้าสูดผงพวกนั้นเข้าไปนะ ก็จะฝันได้ตอนที่ตื่นอยู่เลยล่ะ
ช่างเป็นความเป็นลูกผู้ชายอะไรอย่างนี้ เดียส...
แล้วก็เอาแต่ใจด้วย
ความเป็นลูกผู้ชายล้นทะลักจนไม่รู้จะเก็บไว้ตรงไหนเลยนะ...
ไม่นานเธอก็จะตื่นเอง
อ๊ะ อัลนาเหรอ?
ใจเย็นก่อนสิ ฉันไม่ใช่คนในราชวงศ์นะ!?
อัลนา!
คงต้องพักอีกสักพักสินะ
ใช่เลย
เป็นพวกขี้เหงา
ราชาแห่งใบไม้ที่ชอบริษยา
คอยเฝ้ามองอยู่เสมอในป่า
ถ้าป่าสูญเสียไปถึงสองครั้ง
ก็ดูแลมันอย่างดีและฉลาดนะ
ก็จะเรียกหาทรายนะ
ราชาแห่งใบไม้
แปดแปด
จะได้ไม่ทำให้โกรธเขาไงล่ะ!
...อืมม?
เพลงเมื่อกี้...
คิดถึงจังเลยนะ เพลงเก่าแก่เมื่อนานมาแล้วที่ยังมีคนร้องได้อยู่เลย
ถึงจะไม่ได้เป็นเพื่อนร่วมทางกัน แต่พลังเวทย์นี่...
เอ๊ะ? มันเป็นพลังเวทย์ของใครกันนะ
เอาล่ะๆ ตอนนี้ยุ่งอยู่ เดี๋ยวค่อยมาคิดทีหลังแล้วกันนะ
ช่วงฤดูใบไม้ผลิ อาจจะได้ฟังเพลงนั้นอีกนะ
ไม่ช้าก็เร็วก็คงจะนึกออกสักวันล่ะมั้ง
อัลนากลับมามีสติได้ค่อนข้างเร็วเลยนะ
ฉันไม่สนใจหรอกน่า!
▶พวกที่ซุ่มอยู่ในป่าเหรอ!?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/32)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ชาวบ้านคนนี้ LV999
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
