ตอนที่ 35

◇อัลนา ยังดูเขินอายอยู่เลยนะ...

โอ๊ะ

เจ้าผู้ครองแคว้นที่เริ่มต้นจากชาวบ้าน ต้นฉบับ: ฟูโรว คินตะ มังงะ: ยุนโบ

นี่เป็นเห็ดที่เก็บมาเมื่อวานเหรอ?

ใช่แล้ว ตามที่เดียสบอก เลยลองนำมาปิ้งแล้วโรยเกลือดู

อร่อยจังเลย

อร่อยนะ อัลนา

...อัลนาเหรอ?

ตั้งแต่กลับมาจากในป่า

อัลนาก็ไม่ยอมสบตาฉันเลย

ทำไมนะ...

ตอนที่ 35

วันรุ่งขึ้น

อืมมม...

เป็นห่วงเหรอ?

แถวนี้ในป่า มีทางที่พวกเอลดันเขาปูไว้แบบชั่วคราวอยู่นะ

สำหรับรถม้าขนาดใหญ่

ถ้าจะทำถนนตามที่คุณเอลลีเสนอ ก็คงต้องปูตรงนี้แหละ

ก็เลยอยากรู้ว่าบนแผนที่มันจะออกมาเป็นยังไงนะ

คราวนี้พวกเอลดันเขาจะปูทางจากฝั่งตะวันออกมาถึงตรงกลางนะ...

แล้วคุณเอลลีก็คิดว่าจะต่อจากตรงนั้นไปทางตะวันตก

ให้ถึงประเทศของพวกเพ่ยจินได้ด้วยล่ะมั้ง

ตามที่คุณเอลลีบอกว่า

การเชื่อมต่อตะวันออกกับตะวันตกแบบนี้ จะทำให้เกิดการไหลเวียนของคนและสินค้า

ทำให้หมู่บ้านอิลค์กลายเป็นศูนย์กลาง แล้วก็จะทำเงินได้เยอะเลยล่ะ

แถมยังขยายถนนไปทางเหนือและใต้ด้วย

ว่าจะเอาของที่มาจากภูเขาทางเหนือกับทุ่งกว้างทางใต้ แล้วก็เอาผ้าเมอามาขายเป็นสินค้า อะไรทำนองนั้น

แบบนั้นก็จะค่อยๆ ทำให้หมู่บ้านใหญ่ขึ้นน่ะ

แต่ว่า...

พอคิดดูอีกทีแล้วนะ

สำหรับชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเรากับเผ่าอสูรนั่น

ทุ่งหญ้าที่เป็นอาหารของเมอาและพวกเมอานี่มันสำคัญมากเลยนะ

อยากจะขยายหมู่บ้านให้ใหญ่ขึ้น เพื่อทำให้ชีวิตของทุกคนมันดีขึ้น

แต่ก็ไม่อยากทำอะไรที่ทำให้เมอากับทุ่งหญ้ามันเสียหายไปซะหมด

อีกอย่าง พวกเผ่าอสูรก็คงอยากให้หมู่บ้านมันใหญ่ขึ้นเหมือนกัน

ถึงแม้ว่าจะมีแค่หมู่บ้านอิลคุที่ใหญ่ขึ้นก็ตาม...

เป็นอะไรไป? ห้องส้วมเหรอ?

?

สองคนนี้กำลังพูดเรื่องอะไรกันนะ

ยังไม่แน่ชัดนักหรอกนะ แต่ว่า

ก่อนอื่นเลย นายอยากทำยังไงล่ะ

เหมือนจะบอกว่า "ไม่ต้องไปสนใจคนอื่นก็ได้นะ"

แบบนั้นแหละ...

ฉันว่าถนนไขว้สายนี้มันก็ไม่เลวนะ

...อืมมม...

ก่อนอื่นเลยนะ แบ่งเป็น...

ทำแบบนี้เถอะ

พวกเราเก็บอันนี้ไว้ด้วยกันนะ

ถ้าไม่พอ ก็ให้ใช้เงินแทนก็ได้นะ

“แบบนั้น” ก็ดีแล้วล่ะ เป็นไปตามที่มันจะเป็นนะ

“ถ้าคิดถึงขนาดนั้นแล้ว” ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเลยนี่นา ปิ ชอบจังเลยนะ

รู้สึกเหมือนคุณกำลังจะบอกแบบนั้นอยู่เลย

คุณเดียสครับ

ใกล้จะถึงเวลาอาหารเย็นแล้วนะครับ~

วันนี้ที่ศาลากลางหมู่บ้าน ทุกคนมาด้วยกัน...

คุณเดียสจัง!

อย่ามาเล่นกับแผนที่สำคัญแบบนั้นสิคะ!

เข้าใจแล้ว...คุณกำลังคิดแบบนั้นเหรอครับ

ผมก็เห็นด้วยกับข้อเสนอนั้นเหมือนกันครับ

...แต่ว่า ถ้าอย่างนั้นก็อยากจะขอฟังความเห็นจากตัวแทนทุกท่าน

รวมถึงพวกเผ่าอสูรที่ไม่ใช่คุณอัลนาด้วยครับ

เข้าใจว่าต้องมีความเห็นจากเผ่าอสูรนะ

แล้วทำไมต้องเป็นนอกเหนือจากอัลนาด้วยล่ะ?

คุณอัลนาคงจะตอบในฐานะ "สมาชิกของหมู่บ้านอิลคุ" ล่ะมั้งครับ

แล้วท่านหัวหน้าเผ่าที่จะเป็นคนตัดสินใจสุดท้ายก็แน่นอนว่าต้องด้วยสิครับ

มีใครอีกไหมครับที่พอจะให้ความเห็นได้โดยไม่มีปัญหา?

อืมมม...

ถ้าอย่างนั้นก็...

— งั้นก็เป็นฉันสินะ

งึมงึม

ก็ดีแล้วล่ะนะ ที่ได้กินอาหารที่อัลนาทำ

ไม่คิดเลยว่าอาหารเห็ดจะอร่อยขนาดนี้

วิธีการแยกแยะพิษ ฉันก็คงต้องเรียนรู้บ้างล่ะนะ

พอฉันไปฝากบอกกับเซดริโอ (หัวหน้าเผ่าเซนจี) ที่เป็นคนวิ่งเร็วที่สุดในเผ่าสุนัขป่าว่า "อยากจะคุยเมื่อมีเวลา"

ก็ไม่น่าเชื่อเลยว่าโซลก์จะมาเร็วขนาดนี้

ที่จริงแล้วฉันตั้งใจจะไปขอเองนะ ขอโทษด้วย

เรื่องที่ยังไม่ได้คุยกับหัวหน้าเผ่าโมลนี่สิ...

``

เหรอออ

นายเป็นดยุกแล้วมีตระกูลด้วยนี่ประสบความสำเร็จมากเลยนะ

แล้วก็แผนการสร้างถนนกับพัฒนาหมู่บ้านด้วยนะ

อืมมม...

พวกเราปรึกษากับทุกคนในหมู่บ้านอิลคุแล้วคิดดูแล้วนะ

ตรงนี้คือหมู่บ้านอิลคุ ตรงนี้คือหมู่บ้านเผ่าอสูร

แบบนี้ พวกเราอยากให้ถนนตัดกันเป็นรูปกากบาทแบบนี้

แล้วก็สร้างการไหลเวียนของคนและสินค้า

อยากจะทำเงินให้ได้ในฐานะศูนย์กลางการค้าและแหล่งรวบรวมเสบียงน่ะ

ก่อนอื่นเลยนะ จะปูถนนจากทางทิศตะวันตกมาจนถึงตรงนี้

พอมีเงินแล้วก็จะปูถนนต่อไปทางทิศตะวันออก

แล้วพอมีเงินอีกก็จะปูถนนไปทางเหนือกับทางใต้ด้วย ประมาณนี้แหละ

แต่ว่า ในเมื่อพวกเราเป็นคนริเริ่มปูถนนที่ใหญ่ขนาดนี้เอง

พวกเผ่าอสูรก็คงจะทนอยู่เฉยๆ ไม่ไหวหรอกนะ

ถ้าอย่างนั้นถึงจะไปขออนุญาตล่วงหน้าก็เถอะ...

ก็คงไม่ใช่เรื่องที่จะง่ายดายขนาดนั้นหรอกนะ

พวกเราตั้งใจแล้วนะว่าจะอยากอยู่ร่วมกับพวกเผ่าอสูรต่อไป

ไม่ได้คิดจะไปก่อเรื่องอะไรหรอกนะ

แต่ว่า... พอคิดดูอีกทีแล้วนะ

ระหว่างพวกเราเนี่ย ดูเหมือนว่ายังมี

ความขัดแย้งบางอย่างที่อาจจะกลายเป็นชนวนเหตุได้อยู่เลยนะ

เรื่องสงครามน่ะสิ

แล้วก็เรื่องที่ว่าทุ่งหญ้าแห่งนี้เป็นของใคร ใครเป็นเจ้าของสิทธิ์น่ะ

ก็ด้วยเหตุนั้น... คือว่านะ

รวมถึงเรื่องถนนด้วยว่าจะทำยังไงดีล่ะ

ฉันลองคิดดูแล้วนะ...

ก่อนอื่นก็พูดทุกอย่างที่อยากจะพูดออกมาให้หมดเลย

ถ้าพูดไปเรื่อยแล้วก็แทรกเรื่องอื่นเข้าไปก็ไม่มีประโยชน์นี่นา

ก็เป็นเรื่องที่ฉันคิดขึ้นมาเอง มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากอะไรหรอก

แบบที่เข้าใจง่ายๆ แบบง่ายๆ เลยนะ—

ทุ่งหญ้าแห่งนี้

ให้เรากับพวกเผ่าอสูรแบ่งกัน

เป็นอย่างไรบ้าง?

แต่ละฝ่ายก็ดูแลส่วนของตัวเองและอาศัยอยู่ตรงนั้น...

ถึงอย่างนั้นนะ

ถ้าเราแบ่งเป็นทางเหนือ-ใต้ หรือ ตะวันออก-ตะวันตก

ก็จะทำให้ปูถนนไม่ได้

เขตปกครองของเราก็จะกลายเป็นรูปวงกลมที่ขยายออกไป โดยมีถนนและศูนย์กลางของถนนเป็นแกน

ส่วนที่เหลือก็จะเป็นเขตปกครองของพวกเผ่าอสูรแบบนี้

ส่วนที่เหลือก็เป็นเขตแดนของพวกเผ่าอสูรนั่นเอง

ถ้าทำแบบนี้ ดูเหมือนว่าเขตแดนของพวกเผ่าอสูรจะถูกแบ่งออกเป็นสี่ส่วนเลยนะ

แล้ว...ถ้าเอาผ้าผืนนี้มาแบบนี้

ถนนก็ให้ใช้ได้อย่างอิสระเลย ไม่น่าจะมีปัญหาในการสัญจรไปมาหรอก

น่าจะทำให้ทุกคนเข้าใจได้ว่ามันถูกแบ่งออกเป็นครึ่งหนึ่งโดยประมาณ

ก็อันนี้เป็นแค่เรื่องสมมติเท่านั้นนะ

ส่วนรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ว่าจะแบ่งกันตรงไหนอย่างไรน่ะ

ปุ๊!

จะให้เพื่อนๆ ชาวเผ่านกพิราบช่วยปรับให้มันลงตัว

พวกเราตั้งใจว่าจะสร้างแผนที่ที่แม่นยำโดยการมองลงมาจากท้องฟ้า แล้วก็

โดยใช้แผนที่เป็นหลัก แล้วก็จะปักหลักให้มันแบ่งออกเป็นครึ่งหนึ่งให้ได้มากที่สุดเลยล่ะ

คนอื่น ๆ เห็นด้วยไหม?

เป็นผลจากการปรึกษากันของทุกคนนะ

ไม่มีความเห็นแย้งเลยค่ะ

อัลนาด้วยเหรอ?

แน่นอนอยู่แล้ว...

พวกนายทะเลาะกันอยู่เหรอ?

ไม่นะ...

ในฐานะที่พวกโซลก์อาศัยอยู่ที่นี่แต่เดิม

อาจจะมีความรู้สึกว่า "โดนเอาไปครึ่งน่ะเหรอ" ล่ะมั้ง

ก็คิดไปว่า คงจะมี วิธีแก้ปัญหาที่ดีอยู่บ้าง แต่ในหัวของฉันนี่สิ คิดไม่ออกเลยจริงๆ

ก็เลยคิดขึ้นมาว่า วิธีที่ง่ายที่สุด ยุติธรรมที่สุด และเข้าใจง่ายที่สุดน่ะ

ก็คือ 'แบ่งครึ่ง' น่ะ

โชคดีที่ฉันได้รับสิทธิ์ในการตัดสินใจเรื่องเขตแดนนะ

ถ้าฉันในฐานะดยุคแบ่งครึ่งให้

ตราบใดที่ราชอาณาจักรยังไม่ล่มสลาย ทุ่งหญ้าแห่งนี้ครึ่งหนึ่งจะเป็นของพวกเผ่าอสูร

และรับประกันได้เลยว่าจะเป็นดินแดนที่พวกเขาสามารถใช้ได้อย่างเปิดเผยและเป็นอิสระ ไม่ต้องซ่อนเร้นอะไรทั้งนั้น

นอกจากนี้ก็ยังมีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่าง 'เผื่อไว้ให้พวกเมอาป่าๆ ด้วย' หรือว่า

ก็คิดเรื่องยิบย่อยอื่นๆ ไว้เยอะแยะเลยนะ

แต่ประเด็นหลักๆ ก็คือ 'มาแบ่งทุ่งหญ้าครึ่งกันเถอะ' แค่นั้นเองมั้ง

เฮ้อ

...มีเรื่องที่อยากจะพูดเยอะแยะเลยนะ

ถ้าเป็นฉันที่เป็นหัวหน้าเผ่า เรื่องนั้น

คงไม่ลังเลเลยที่จะรับข้อเสนอน่ะ

ในสถานการณ์ที่แทบไม่มีโอกาสชนะแม้แต่จะสู้กับอาณาจักร การได้มาครึ่งหนึ่งนี่ก็ถือว่ามากพอแล้ว...

เปล่าเลย มันมากเกินไปหน่อยด้วยซ้ำ

เรื่องถนนก็มีผลประโยชน์กับพวกเราอย่างเต็มที่เลยนะ

นอกจากนี้...แล้วแต่ว่าคิดยังไงนะ เรื่องนี้

เราก็ตีความได้ว่าเราได้ทุ่งหญ้าทั้งหมดไปเลยก็ได้นี่นา

ภรรยาของนายก็อยู่กับอัลนา

?

ลูกของนายก็เป็นลูกของอัลนาไม่ใช่เหรอ?

โอ้โห

สักวันหนึ่ง ถ้าลูกของอัลนาสืบทอดดินแดนนี้ไป

อาาา...

ก็หมายความว่า 'ญาติของเผ่าอสูร' ที่มีสายเลือดของ 'เผ่าอสูร' จะเป็นผู้รับช่วงต่อสินะ

หัวหน้าเผ่าเอ๊ย... คิดมาขนาดนี้ตั้งแต่แรกแล้วสินะ

นาย...ไม่สิ

เดียสกับอัลนา

ก็หมายความว่าครึ่งที่เหลือก็เป็นของเผ่าอสูรด้วยนี่นา—

พอแต่งงานกันปุ๊บ มันก็ถูกกำหนดให้เป็นแบบนี้แล้วสินะ

ก็เลยให้แยกเมอาและยูรท์ที่สำคัญๆ ออกมา แล้วให้พวกเขามีชีวิตแบบเดียวกับพวกเรา...

ก็เข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมถึงให้ฉันเป็นผู้สมัครหัวหน้าเผ่า

ถ้าฉันได้เป็นหัวหน้าเผ่า พวกเราก็จะกลายเป็นพวกเดียวกันในสายเลือดเลย

ถ้าเป็นแบบนั้นก็เหมือนเป็นญาติกันไปเลย

ให้ตายสิ! ทั้งหมดนี่อยู่ในกำมือของหัวหน้าเผ่าเลยนี่หว่า

เฮ้ ดิอาส!

ช่วยบอกรายละเอียดเกี่ยวกับตำแหน่งดยุคกับกฎหมายของราชอาณาจักรให้ฟังหน่อยสิ

จากนั้นเราค่อยมาคุยกันเรื่องเงื่อนไขเล็กๆ น้อยๆ อื่นๆ กันนะ!

ฉันจะสรุปให้มันดีเอง

ฉันจะทำให้คุณยายคนนั้นอ้าปากค้างให้ดูเลย!

ไม่ว่ายังไงก็ตาม

ก็ดีแล้วที่ดูเหมือนจะให้ความร่วมมือแล้วสินะ...

เขตคาสเต็กซ์

เมืองเมลลาร์งาลทางตะวันตก

อืม

อืม

รับไปเถอะครับ

เฮ้

ดีจังเลยนะ

คุณไมเซอร์

เริ่มเคลื่อนไหวแล้วสิ คุณไมเซอร์...

นาริอุส ผู้ใกล้ชิดของเจ้าชายองค์โตรีชาร์ด

ถ้าของแบบนั้นมันถูกปล่อยออกมา

นั่นมันใบไม้เถื่อนที่ห้ามซื้อขายนี่นา

เมืองนี้ก็จะเต็มไปด้วยพวกติดยาและเกิดความวุ่นวายขึ้นมา...

โฮะ นั่นมันเรื่องนั้น อันนี้เรื่องนี้สิ

ถึงแม้ว่าจะมีคนตายออกไปก็ตาม

เพราะว่าฉันมันหยุดมันไม่ได้นี่นา~

เฮ้ ได้ยินไหม?

เรื่องที่ท่านเอลดานเริ่มฝึกดาบกับวิชาขี่ม้าน่ะ

ทั้งๆ ที่ท่านไม่ค่อยชอบเรื่องพวกนั้นเลยนี่นา

อาาา อย่างนั้นเหรอ~

เมื่อเช้านี้ฉันได้ทักทายท่านเอลดานมานะ

ใบหน้าท่านดูสง่างามขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยล่ะ...

อรุณสวัสดิ์นะ

คงเป็นเพราะท่านได้เป็นดยุคแล้ว เลยตั้งหลักได้แล้วสินะ

เศรษฐกิจก็ดีขึ้นเรื่อยๆ ด้วย

นี่มันช่างรู้สึกมีคุณค่าในการทำงานจริงๆ เลยนะ อ๊ะ อ่าาา

ได้ยิน ได้ยินมา

ว่าอาหารก็อร่อยผิดปกติ แถมคนก็ดีกว่ามาตรฐานด้วยนะ

พวกพ่อครัวก็ดูดีใจที่วุ่นวายกันเต็มไปหมดเลย

อืมม... แต่พูดตามตรงนะ

ผมก็ไม่ได้เกลียดเมืองนี้ซะทีเดียวหรอกนะ

อาหารก็อร่อย บรรยากาศก็คึกคักดี

อาจเป็นเพราะเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ อาศัยอยู่ด้วยกัน เลยมีเรื่องราวสารพัดเกิดขึ้น มันสบาย ๆ มากเลย

แถมความปลอดภัยก็ดี แล้วก็เป็นมิตรกับกิลด์ด้วย...

คุณไมเซอร์กับ

มันช่างน่าเสียดายเกินไปที่จะปล่อยให้พวกจักรวรรดิมาทำอะไรมันนะ

ถ้าทำตามคำสั่งของท่านริชาร์ดแบบนี้ไป

ถึงจะไม่ล้มเหลวอย่างมาก แต่ก็ไม่สำเร็จด้วย

จะตรึงเขาไว้ทางทิศตะวันตก แล้วให้เขาใช้เงินของจักรวรรดิไปเรื่อยๆ

เมืองนี้ก็น่าจะได้รับความเสียหายอยู่พอสมควรเลยนะ

ถึงอย่างนั้นก็ต้องทำให้ภารกิจสำเร็จสิ

เพราะว่าเราก็รู้สึกขอบคุณและเคารพเขาอยู่พอสมควร

เพราะว่าท่านริชาร์ดก็ช่วยเหลือพวกเรามาเยอะแล้วนี่นา

จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย~

ไม่สิ เผ่าพันธุ์มันต่างกันมั้ง

...พ่อลูกเหรอ?

คงรับเด็กข้างบ้านมาฝากสินะ?

ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ในเวลานี้ ผู้หญิงที่พาเด็กมา ออกมาเดินเล่นได้เลยนี่นะ

โอยยย แย่แล้ว แย่แล้ว

ช่วยไม่ได้นี่นา

ยอมแล้วครับ

นี่มันช่วยไม่ได้จริงๆ นะครับ~

อาาา ฤทธิ์เหล้า เริ่มออกฤทธิ์แล้ว ครับ

เรื่องที่หลุดปากออกไปนี่มันก็ช่วยไม่ได้จริงๆ นะครับ~

ถ้าท่านเจ้าเมืองผู้เปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์นั้น ตระหนักถึงแผนการของพวกคุณไมเซอร์ได้ด้วยตัวเอง

และลงมือเร็วกว่าฉันซะอีก~

มันก็เป็นเรื่องที่ฉันทำอะไรไม่ได้นี่นา~

เหนื่อยหน่อยแล้ว ถอยไปได้แล้ว

ครับ

ปัด

มีคนนำใบไม้ต้องห้ามเข้ามาในเมือง... งั้นเหรอ?

อะไรกันเนี่ย...

ตั้งใจจะทำลายเมืองนี้เลยเหรอ...

เป็นใครกันนะ?...

หมู่บ้านเผ่าอสูร ผู้นำหมู่บ้านมอร์ล

แบบนั้นน่ะ

คือฉันได้รวบรวมข้อตกลงที่ยอมรับกรรมสิทธิ์ในทุ่งหญ้าครึ่งนี้

รวมถึงข้อตกลงอื่น ๆ ด้วยน่ะ

ก็คือข้อตกลงครั้งนี้เป็นแค่เรื่องในเอกสารแค่นั้นเองนะ

ยังไม่ได้ทำตามขั้นตอนที่เป็นทางการอะไรอะไรหรอกนะ

ถ้าทำแบบนั้นไป การมีอยู่ของเราก็จะถูกพวกเขารู้เข้าสิ...

เดี๋ยวค่อย... พอพวกเราเตรียมพร้อมแล้ว ก็จะให้ทำตามขั้นตอนที่เป็นทางการน่ะ ไม่มีปัญหาหรอกมั้ง

ถึงตอนนั้นว่าจะสร้างประเทศของเรา หรือจะเข้าอยู่ภายใต้การปกครองของเดียส ก็

คงขึ้นอยู่กับสถานการณ์นั่นแหละ

แล้วชาวเมืองที่ไม่ใช่คุณเดียสกับคุณอัลนาร์ล่ะ เป็นยังไงบ้าง?

พวกเขาเห็นด้วยเหรอ?

หือ?

ใช่แล้ว เห็นด้วยนะ

...อย่างนั้นเหรอ

เอาหลักฐานมาสิ

!

ทำได้ดีมาก... อย่างน้อยก็เลื่อนขึ้นมาหนึ่งขั้นนะ

ด้วยเรื่องนี้ ทำให้เป็นอันดับสองในฐานะผู้สมัครหัวหน้าเผ่าแล้ว

แล้วก็ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันจะให้คนบางส่วนของหน่วยสำรวจ

มาเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยนะ

หน่วยรักษาความปลอดภัยเหรอ?

ถ้าถนนหนทางถูกสร้างขึ้น แล้วคนสัญจรก็เพิ่มขึ้น

เรื่องวุ่นวายมันก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วยไม่ใช่เหรอ?

การเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาดของเหล่ามังกรก็เป็นเรื่องที่น่ากังวลนะ

ถ้าเราสามารถเดินในป่าได้อย่างอิสระในระดับหนึ่ง งานของหน่วยสำรวจก็จะลดลงด้วยสินะ

ทางฝั่งคุณน่ะ ลองไปดูแลพวกหน่วยรักษาความปลอดภัยให้ดีหน่อยสิ

แสดงให้เห็นถึงความสง่างามในฐานะหัวหน้าหน่อยนะ

แล้วก็อีกอย่างนะ

เรื่องครั้งนี้ก็รวมถึงความสัมพันธ์ในอนาคตด้วย ก็เป็นเพราะคุณเดียสกับคุณอัลนาร์นี่แหละ

พวกเด็กพวกนั้นนี่ใจดีจังเลยนะ ถึงให้ที่ดินมาครึ่งหนึ่งเลยเชียว

ถ้ามีพวกที่คิดจะฉวยโอกาสจากตรงนั้นล่ะก็

เวลาที่พวกเด็กพวกนั้นมีเรื่องยุ่งยากอะไรเกิดขึ้น ก็ให้หน่วยรักษาความปลอดภัยช่วยออกแรงด้วยนะ

การที่เราลงมือจัดการไว้ก่อนก็คงจะดีเหมือนกันนะ~

อ่า... เข้าใจแล้วครับ...

คุณยายคนนี้ยังคงน่ากลัวเหมือนเดิมเลยนะ

ยังรู้สึกว่าสู้ได้อีกเยอะเลยล่ะ...

ห๊ะ

คุณเอลดัน... ถึงเวลาพักผ่อนแล้วนะครับ...

ถ้าฝืนมากไปจะส่งผลเสียต่อร่างกายนะครับ

ยังไม่ถึงเวลานะ!

ต้องตามให้ทัน ส่วนที่ล่าช้าไป

ด้านหลังของคุณเดียส

มันเป็นไปไม่ได้เลยนะ!

คุณเอลดัน...

เป็นอะไรไป คุณเดียส หนาวเหรอ?

อืมมม ไม่รู้สิ

ในที่สุดก็มองเห็นคุณเดียสได้แล้ว คุณอัลนาร์

ให้คุณอัลนาร์เป็นคนทำให้คุณอุ่นสิ

แบบเมื่อคราวน่ะ กอดแน่น ๆ เลย

อ๊ะ!

พอแล้ว ๆ หยุดเล่นกันได้แล้วทั้งสองคน!

รายงานสถานการณ์ของดินแดนเน็ตซ์โลส

จำนวนชาวเมืองปัจจุบัน: หนึ่งร้อยหกสิบคน

ฟู่ววววว

คุณเดียสได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "ดยุค" จากองค์ราชา

! ใหม่!

คุณเดียสได้ตั้งนามสกุลใหม่เป็น "เมอาบาดาล" และ "ดินแดนเน็ตซ์โลส" ก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ดินแดนเมอาบาดาล" ส่วน "ทุ่งหญ้าเน็ตซ์โลส" ก็เปลี่ยนเป็น "ทุ่งหญ้าเมอาบาดาล"

ได้ที่ดินในป่าทางทิศตะวันออกมาครึ่งหนึ่ง

▪ เรื่องราวความตั้งใจของแต่ละคนรอบตัวคุณเทียส...

ได้เสบียงสำหรับฤดูหนาวจากในป่า