ตอน 46: Chapter 46

ต้นฉบับ: ฟูโรว คินตะ มังงะ: ยุนโบ

◇ชาวบ้านที่ดูยุ่งเหยิง กับเจ้าเมืองที่หน้าตาว่างเปล่า...

หลังจากหิมะแรกเริ่มตกมาสักพัก

หมู่บ้านอิรุคุก็ถูกหิมะปกคลุมจนหมดสิ้น

แต่ดูเหมือนว่าในฤดูหนาวก็จะมีงานของฤดูหนาวอยู่เหมือนกัน

ทำให้เวลาที่ได้ใช้ในกระโจมมันก็เพิ่มขึ้นเยอะเลยล่ะนะ

พวกชาวบ้านในหมู่บ้านก็ยังคงทำงานอย่างยุ่งเหยิงเหมือนเดิม

ท่ามกลางสถานการณ์แบบนั้น ตัวฉันเองก็...

เพราะไม่มีอะไรให้ทำมากเกินไป

กำลังลับขวานอยู่

ตอนที่ 46

ช่วงฤดูหนาวนี่ทำยังไงดีล่ะ?

ถ้าเป็นพวกชายเผ่าอสูร ก็คงจะดื่มเหล้า หรือไม่ก็ทำธนูทำคันธนู

แล้วก็... นั่งเฉยๆ เหม่อลอยไปเรื่อยๆ...

ก็แล้วแต่ว่าแต่ละคนจะชอบทำอะไรน่ะนะ

ディアスทำงานมาเยอะพอแล้วจนถึงฤดูหนาว ก็สบายใจทำตามใจชอบได้เลย

ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ...

ถ้าディアสคล่องแคล่วกว่านี้ คงจะมีอะไรให้ขอความช่วยเหลือได้บ้างนะ...

ถ้าว่างจริงๆ ก็ลองไปลับขวานดูไหมล่ะ?

อืมมม...

เดียสที่ระมัดระวังเพื่อเด็กๆ โดยการขัดตรงมุม

ไม่ได้นะ!

ถ้าใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปจะต้องป่วยแน่!

ออกไปข้างนอกไปทำงานกันเถอะ! ถ้าไม่มีงานในไร่นา ไปล่าสัตว์กันเถอะ!

ก็พอจะเดาได้ว่าคุณคิดอะไรอยู่

นี่เป็นสมุนไพรสำหรับทำให้ร่างกายอบอุ่นกับเครื่องเทศที่ได้มาจากเอลดันนะ

ถ้าจะออกไปล่า ก็ต้องกินนี่สักช้อนก่อนล่ะ

แล้วก็ อย่าไปคนเด็ดขาดนะ

ต้องพาใครสักคนจากเผ่ามาสติที่มีความทนทานต่อความหนาวเย็นไปด้วยนะ

ขอบคุณนะ อัลนา

ค่ะ/ครับ

...ก็แน่นอนอยู่แล้ว ในเมื่อมันเป็นเครื่องเทศนี่นา

ต้องกลับมาก่อนที่พระอาทิตย์จะตกนะ

...ไม่มีอะไรเลยแฮะ

ไม่ได้แค่หนาวอย่างเดียวนะ

เพราะไม่มีอะไรเลย ถึงได้ไม่มีอะไรเลยในแถบนี้

ทำให้ได้รู้ถึงความโหดร้ายของฤดูหนาวบนทุ่งหญ้า

ถ้าหากว่าเตรียมพร้อมรับมือฤดูหนาวได้ไม่เพียงพอ

แล้วไม่ได้ล่าอะไรมาได้ ก็จะต้องอดตาย ในสภาพแบบนี้ เมื่อได้เห็นทิวทัศน์หิมะนี้

ถ้าหากว่า

...ความรู้สึกสิ้นหวังในตอนนั้น คงจะเกินกว่าจะจินตนาการได้เลยล่ะนะ

ถ้าไม่ล่าสัตว์ได้ ก็จะอดตายในพริบตาเลยสินะ... น่าจะเป็นแบบนั้นล่ะมั้ง

ที่อัลนาตั้งใจเตรียมพร้อมรับมือฤดูหนาว

และดีใจที่เตรียมตัวได้สำเร็จ

ทั้งหมดก็คงเป็นเพราะรู้ถึงความสิ้นหวังนั้นสินะ

การที่จะมีชีวิตอยู่ได้ในทุ่งหญ้าแห่งนี้เนี่ย มันหมายความว่ายังไงกันนะ

ทำให้รู้สึกได้อีกครั้งเลยล่ะ

เพื่อไม่ให้ทุกคนต้องอดตาย

ฉันต้องทำให้มันดีให้ได้นะ...

คุณเดียส...มีอะไรอยู่แถวนี้...ค่ะ/ครับ

กลิ่นนี้...รู้สึกเหมือนเคยได้กลิ่นมาก่อน...ค่ะ/ครับ

แถวนี้เหรอ?

ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเลยนะ...

!

ก็เพื่อจะได้กลมกลืนไปกับหิมะแบบนี้สินะ

อย่างนั้นเหรอ...ที่ขนของพวกเขาสีขาวน่ะ

ไม่เป็นไรน่าาา!

ฉันจะไม่โจมตีพวกเธอหรอกนะ!

ในเผ่าเมอาป่า ถึงแม้ว่าความหมายของคำพูดอาจจะไม่ตรงกันนัก

แต่พวกเขาก็ฉลาด... คงจะเข้าใจเจตนาของเราได้ล่ะมั้ง...

ซู่...

...คู่สามีภรรยาเหรอ?

ก็อย่างที่คิดไว้เลยนะว่ามันผอมไปแล้ว...

เป็นไงล่ะ? จะมาอยู่ที่หมู่บ้านของเราไหม?