พื้นที่โฆษณา
Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama หน้า 1
กลับมาแล้วนะ อัลนา! ดิอาซู!
◇ชีวิตประจำวันที่สงบสุข...
ดูสิๆ
นี่ไง
เก่งขึ้นเยอะเลยนะ!
โอ้! เป็นมุมข้างของเมอาเลยนะ สองคนนี่เก่งขึ้นจริงๆ เลย
อื้ม เก่งมากๆ เลยค่ะ
จะเอาไปติดไว้ที่ผนังเต็นท์นะ
Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama หน้า 2
เจ้าผู้ครองแคว้นชายแดนผู้เริ่มต้น
ต้นฉบับ: คาเซะรุ คินตะ มังงะ: ยุนโบ
ทุ่งราบกับมังกร
ตอนที่ 51
Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama page 3
Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama หน้า 4
—คุณเดียส
ศิลาเวทมนตร์ของมังกรเฟลมกับวัตถุดิบต่างๆ รับไว้เรียบร้อยแล้วครับ
ส่วนเรื่องค่าตอบแทน เดี๋ยวจะให้คุณเอลลี่ดูแลให้เองครับ
ขอบคุณนะ คามาโรตซ์
ขอบคุณจริงๆ นะที่รีบมาถึงที่นี่
เดียสซู!
Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama หน้า 5
จับได้แล้ววววว!!
โอ้โห สุดยอดไปเลยทั้งสองคน
คืนนี้จะเป็นไก่ย่างเหยี่ยวรึเปล่านะ
โอ๊ย! เดี๋ยวก่อนสิ! เอ้ก!
ฉันไม่ใช่เหย่านะ!
Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama หน้า 6
ชะ...ชะ...ชะอ่าาาาา
ขอโทษครับ
ขอโทษนะ...
Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama หน้า 7
พอถามว่าเกิดอะไรขึ้น
พวกซอร์กุที่เห็นเซไนกับพวกเขากำลังมองนกอินทรีบินด้วยความอยากได้
ก็บอกว่า "ถ้าใช้เวทมนตร์อำพรางแล้วลบส่วนหนึ่งของทิวทัศน์ออกไป
นกอินทรีก็จะตกใจแล้วบินหนีไป หรือไม่ก็สนใจแล้วเข้ามาใกล้ จะมีปฏิกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่ง
ถ้ามันเข้ามาใกล้แล้วเราคลุมด้วยผ้าแล้วเขย่า มันก็จะถูกจับได้ง่ายๆ เลยนะ"
แล้วก็ช่วยจับมันมาให้ด้วยความมีน้ำใจ
อย่างนั้นเอง...
การที่มันไม่หนีแล้วเข้ามาตรวจสอบ แสดงว่ามันก็มีความกล้าหาญด้วย
ดังนั้นฉันคิดว่ามันน่าจะเป็นนกอินทรีล่าที่ดีแน่เลย...
ขอโทษนะ...
Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama หน้า 8
...ก็ดีนะที่ไม่ได้บาดเจ็บอะไร
ส่วนเรื่องที่ถูกชมก็ไม่ได้รู้สึกไม่ดีเลยนะ
ฉันคือเซอร์ไว แห่งเผ่า 'อินทรี' น่ะ
ไม่ใช่ 'เหยี่ยว' นะโว้ย!
ฉันคือเดียส เจ้าผู้ครองแคว้นเมอาบาดาลแห่งนี้
ต้องขอโทษจริงๆ นะที่ทำตัวไม่น่าเคารพ
...ส่วนฉันก็บุกเข้ามาในเขตแดนโดยไม่ทักทายเหมือนกันนั่นแหละ
ถือว่าเป็นการให้อภัยกันแล้วกันนะ
Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama หน้า 9
แต่ว่านะ
มังกรที่กำลังถูกแยกชิ้นอยู่ตรงโน้นน่ะ...
นั่นใครเป็นคนล่ามาได้ยังไงเหรอ?
เหรอ? ถ้าถามว่าใคร... ก็คงเป็นพวกเราทุกคนล่ะมั้ง
พวกเด็กๆ นี่ก็ช่วยยิงสนับสนุนด้วยธนูด้วยนะ
ร่วมมือกันระหว่างชาวบ้านของหมู่บ้านนี้กับชาวเผ่าอสูร...
นอกจากนั้นยังมีเต่ากับตงอีก...
ไม่สิ ยังมีอーストラกอนกับวินด์ดราก้อนด้วยนะ
เข้าใจแล้ว... ถึงแม้ว่าพวกมันจะเคลื่อนไหวอย่างคึกคัก แต่หมอกพิษกลับไม่แผ่กระจายก็เป็นเพราะอย่างนี้นี่เองสินะ...
...แล้วไง? พวกคุณสาวๆ ทางนั้นอยากจะได้เนื้ออร่อยจากการล่ารึไง?
Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama หน้า 10
อย่างนั้นเหรอ!
ถ้างั้นข้าผู้นี้จะ เป็นนกอินทรีล่าให้ สาวๆ พวกนั้นเอง!
ถ้าฮีโร่แห่งเผ่าอินทรีอย่างคุณเซอร์ไวมาช่วยแล้ว จะได้กินเนื้อทุกวันเลยนะ!
แต่ว่า...
ก็ขอให้สัญญาด้วยว่า ถ้าครั้งหน้ามีการล่ามังกร ก็จะให้ข้าเข้าร่วมด้วย
แล้วก็แบ่งวัตถุดิบส่วนหนึ่งให้ด้วยนะ
แล้วก็เตรียมที่นอนให้ด้วยนะ
อา... นั่นหมายความว่าข้าจะต้องมาอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านนี้... กลายเป็นราษฎรสินะ?
ถ้าอย่างนั้น ข้าก็ยินดีมอบทั้งที่นอนและส่วนแบ่งจากการล่าให้เลยนะ...
ก็คงจะเป็นอย่างนั้นล่ะมั้ง
ในเผ่าของฉันน่ะ มีเหตุผลอะไรบางอย่างอยู่
อย่างเช่น คำสอนของตระกูลที่ว่า "ต้องล่ามังกรให้ได้" หรือ "ห้ามปล่อยให้หมอกพิษแผ่ไป" น่ะ...
ถ้าถึงวัยหนึ่งแล้วยังแต่งงานไม่ได้
ก็จะถูกขับไล่ออกจากรังของเผ่าด้วยข้ออ้างว่า "ต้องไปล่ามังกรมาให้ได้..."
ถึงจะถูกขับไล่ไปแล้ว แต่ถ้าถามว่าจะล่ามังกรได้คนเดียวเหรอ? ก็คงเป็นไปไม่ได้สินะ?
ด้วยเหตุผลนั้นแหละ ฉันเลยกำลังตามหาผู้กล้าที่จะช่วยล่ามังกรไปกับฉันอยู่
ถ้าล่าได้สามครั้งแล้วก็ถือว่าขอบคุณมากนะ
ฉันก็จะทำในส่วนที่ทำได้ให้เต็มที่เลยล่ะ...
เพื่อจะได้กลับไปยังรังของเผ่า... ฝากด้วยนะ!
—อ๊า!
ฝากด้วยนะ!
คุณเซอร์ไว
ยินดีครับ
หลายวันต่อมา—
ถ้าพูดถึงการล่าเหยี่ยวแล้ว ก็ต้องเป็นสุนัขจิ้งจอกสินะ
ถึงจะไม่ใช่เนื้อชั้นดีเท่าไหร่หรอกนะ
ถ้าอยากได้เนื้ออร่อย ก็เป็นกระต่ายหรือนกก็ได้นะ
แต่ขนมันขายได้ราคาดีนะ
ถ้าคุณเซอร์ไวกับชาวเผ่าสุนัขช่วยด้วย
การล่ากวางด้วยธนูก็เป็นทางเลือกที่ดีนะ
ซ่าดดด
กำลังใช้พลังเวทมนตร์ทำให้มันเบาลง เพื่อลดภาระของเซไนอยู่
หยุดเดี๋ยวนะ
เจอร่องรอยเหยื่อแล้ว!
...นั่นไง
คนที่ล่าด้วยธนูนี่สายตาดีจริงๆ เลยนะ
เห็นรอยเท้าสัตว์แล้วใช่ไหมล่ะ
น่าจะเป็นสุนัขจิ้งจอก ต่อไปก็แค่ตามรอยนั่นไปก็จะเจอเหยื่อได้แล้วล่ะ
ไกลจังเลยนะ
ถึงจะยิงไปก็ไม่โดน
อะไรกัน แค่เห็นร่างก็ไม่มีใครที่เผ่าอินทรีล่าไม่ได้หรอก
พวกเธอแค่เงียบๆ อยู่นั้นก็พอ
โดนจับได้แล้วเหรอ!?
หนีแล้วล่ะ!
ตอนนี้ถึงจะถามนะ
พวกคุณสองคนคงไม่รังเกียจการแยกส่วนสินะ
ไม่รังเกียจหรอก!
มันเป็นเรื่องสำคัญนี่นา! ชีวิตมันหมุนเวียนอยู่!
อย่างทะนุถนอมนะ!
เพื่อความดีงาม!
เป็นเด็กดีจังเลย
ดูเหมือนว่าจะได้รับการอบรมจากอาลนามาอย่างดีเลยนะ...
—สุนัขจิ้งจอกตัวนี้ล่าสัตว์อื่นมาเป็นเนื้อหนังของมันเอง
และพวกเราก็เช่นกัน
แล้วก็จะล่าสุนัขจิ้งจอกตัวนี้มาเป็นเนื้อหนังของพวกเราต่อไป
พวกเราถ้าสูญเสียชีวิตไป ก็จะกลับคืนสู่ผืนดิน
จากนั้นก็จะมีหญ้าขึ้น
หญ้าที่ขึ้นนั้น เมอากับกี้ก็จะกิน...
แบบนี้แหละ ชีวิตมันก็หมุนเวียนไปเรื่อยๆ เลย ไม่มีชีวิตไหนที่สูญเปล่าเลยสักนิด
ทุกชีวิตล้วนมีความหมาย และไม่มีการจัดลำดับชั้น... เพราะไม่มีแบบนั้น เราจึงไม่ควรลืมความเคารพและความกตัญญู
และพวกเราเองก็วันหนึ่ง อาจจะเหมือนสุนัขจิ้งจอกตัวนี้
ที่จะถูกล่าก็ได้
เพราะอย่างนั้นแหละ เราจึงต้องแข็งแกร่งขึ้น
ต้องมีพลังในการต่อสู้
การที่จะ "มีชีวิตอยู่" น่ะ
ก็เป็นแบบนั้นไงล่ะ
เอาล่ะ!
ดูเหมือนจะเสร็จแล้วนะ
ว่าแต่... ของขวัญสำหรับคุณเซอร์ไว ยังไม่ได้ให้เลยนี่นา
จะเอาเนื้อดิบดีไหม? หรือจะเอาเครื่องในล่ะ?
ไม่สิ ตัวฉันไม่ใช่เผ่าอินทรีนะ?
เนื้อดิบกับเครื่องในก็ไม่เสียหายหรอกนะ...
เมื่อวานก็มีซุปที่เสิร์ฟออกมาธรรมดานี่...
``
!?
มีอะไรบางอย่างกำลังเข้ามาใกล้...
แต่ไม่เห็นร่างเลย...
มอนสเตอร์สายพันธุ์ใหม่เหรอ!?
นี่มันกลิ่นอายอะไรกัน?
เดี๋ยวก่อนๆ!
ฉันไม่ใช่ศัตรูสักหน่อย!
ถึงจะโดนโจมตีก็ไม่เป็นไรนะ แต่มันก็เจ็บนี่นา หยุดเถอะนะ!
...เมอ่าป่าเหรอ?
แต่บรรยากาศที่แปลกประหลาดนี่...
อ๊ะ...คุณนี่คืออะไรกันแน่คะ?
แล้วทำไมถึงพูดได้ล่ะ...?
อือ
อย่างนั้นเหรอ อย่างนั้นเหรอ พวกเธอก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของฉันสินะ
ผู้ชายคนนั้น... ชื่อเดียสใช่ไหมนะ?
ไอ้หมอนั่นนี่... ถึงจะสัมผัสกลิ่นอายของฉันไม่ได้เลยก็ตาม
ความรู้สึกนี้มัน...
ทุกครั้งที่ฉันพยายามจะเข้าใกล้ มันเหมือนสัญชาตญาณของสัตว์ป่า ก็ทำให้พวกเธอสังเกตเห็นซะได้
คราวนี้ก็จะจับมันให้ได้แล้วนะ มันจ้องตาเป็นประกายเลยล่ะ
ก็เพราะแบบนั้นแหละ ถึงทำให้เข้าใกล้หมู่บ้านนั้นได้ยาก...
แล้วก็เลยต้องโผล่หน้ามาหาพวกเธอน่ะ
ซันจีบานี่ที่เคยประทานให้ไป ดูเหมือนว่าจะใช้มันอย่างถูกต้องสินะ
ดูเหมือนว่ามันจะจัดการเผาผลาญมังกรไฟตัวปัญหานั่นได้แล้วด้วย...
ครั้งนี้ก็อีกแล้ว สำหรับพวกคุณที่ใช้ชีวิตอย่างถูกต้อง
ข้าจะมอบรางวัลให้ตามคำสั่งของนายท่านของข้า
โมโซโม
โปโซ
ถุงใบนี้ ขอให้พวกคุณนำไปมอบให้คุณเดียสให้หน่อยนะ
ต่อไปนี้ก็จงปราบมังกรที่คิดจะทำร้ายนายท่านของเรา
และพยายามปกป้องลูกๆ ของเราด้วยเถิด
สิ่งที่อยู่ในถุงนั่นก็คืออัญมณีนี่เองสินะ...
...ก็เพราะอย่างนั้นแหละ
นั่นไม่ใช่อัญมณีนะ
รู้สึกแปลกๆ แต่ก็ไม่ใช่อัญมณี
ว่าแต่ เกณฑ์ของการเป็นอัญมณีคือมีพลังเวทหรือไม่นี่นา
แต่เรื่องนั้นฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะ
โอ้โฮ!
นั่นมันก้อนหินนั่นนี่เอง! ได้ยินมาว่ามันเป็นแบบนั้น!
เอามาให้ฉันดูสิ! บางทีฉันอาจจะวิเคราะห์ได้ว่ามันคืออะไร!
ฟู่ม
คุณหนู
สำหรับเจ้าแล้วนี่มันคืออะไรกัน? แค่หินธรรมดาเหรอ? หรือว่าเป็นอัญมณี?
...ดูไม่เหมือนอัญมณีนะ
ถ้าจะบอกว่าเป็นหินธรรมดาก็รู้สึกว่ามันก็ไม่เหมือนเสียทีเดียว...
ถ้าแม้แต่พวกคุณหนูยังไม่รู้ ก็คงเป็นอาณาเขตของพวกเราสินะ...
...เอ่อ...มันเหมือนจะมีกลิ่นอายที่แตกต่างออกไปนะ...
แต่จะให้ทำอะไรกับก้อนหินเล็กๆ แบบนี้กันเล่า! ไม่เข้าใจเลยจริงๆ!
ลองทุบแล้วหลอมแล้วผสมกับเหล็กดูสิ
คุณเบ็น
ที่บอกว่าให้ผสมกับเหล็กนี่ มันมีหลักการอะไรเหรอ?
ในคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ที่เคยเห็น มีเขียนไว้แบบนั้นน่ะครับ...
ก็คงไม่เกิดผลลัพธ์ที่ไม่ดีหรอกมั้ง
คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์เหรอ...
ถ้าเป็นคุณเบนที่เคยทำงานอยู่ที่วิหารในเมืองหลวง
ก็น่าจะเคยมีโอกาสได้อ่านตำราพวกนั้นอยู่แล้ว
แต่ทำไมถึงมีบันทึกถึงก้อนหินนี้ในคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์นะ...?
...ถ้าคุณเบนพูดแบบนั้น งั้นลองพิสูจน์ดูก็ได้นะ
เหล็กเหรอ...
ถ้างั้นก็ลองผสมมันเข้าไปในชุดเกราะของคุณเดียสดูไหมนะ
แปลกจังนะ
เจ้าพวกดื้อรั้น นาร์บานท์นี่ ยอมรับฟังความเห็นอย่างง่ายดายเชียว
ก็... คนที่อายุเยอะแล้วมันย่อมมีความเข้าใจกันได้อยู่แล้วล่ะ
แต่ว่านะ คุณเดียส
เรื่องของพวกเมียร์ป่าพวกนี้มีเรื่องจะคุยด้วย ตอนนี้พอดีไหม?
ไม่เป็นไรหรอก
ขอบคุณมาก... ครับ/ค่ะ
...จะยอมรับความพยายามให้ก็แล้วกัน
พวกเมียร์พวกนี้เนี่ยนะ...
บอกว่าอยากจะเป็นชาวบ้านของที่นี่น่ะ
ทั้งความภาคภูมิใจในฐานะสัตว์ป่า และความอาลัยอาวรณ์ก็ยังมีอยู่
ในเมื่อพวกตัวอย่างมังกรไฟนั่นยังคงมาเยือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ถ้ายังคงดื้อดึงอยู่แบบนี้ ก็มีแต่จะทำให้ครอบครัวตกอยู่ในอันตรายเท่านั้น
พวกมันบอกว่าจะอยู่ใต้อำนาจของเจ้า ที่สามารถโค่นมังกรได้โดยไม่ต้องสูญเสียแม้แต่ตัวเดียว
ทุกคนที่มาที่นี่ก็พูดแบบนั้นกันทั้งนั้นเลยนะ
ส่วนหัวหน้าฝูง ก็จะฝากให้คุณฟรานซิสดูแลด้วย
ด้วยเหตุนี้ ดังนั้น เมื่อมีเวลาว่างแล้ว ก็ช่วยสร้างยูรตให้พวกมันด้วยเถอะ
เข้าใจ...แล้วครับ
ดูเหมือนว่าเขาจะรับฟังเรื่องราวให้แล้วสินะ... อ่า ขอบคุณนะ
ว่าจะมาเป็นเพื่อนกับหมู่บ้านอิรุคุสินะ
ขอบคุณนะ... ต่อจากนี้ฝากด้วยนะ
?
?
ก็บอกแล้วไงว่าอย่าทำแบบนั้น เพราะมันจะทำให้มือสกปรก
รู้สึกดีใจนะ แต่ถ้าเป็นกีบที่สกปรกแบบนี้ ก็คงตอบรับไม่ไหวหรอก
ก็... ในฤดูหนาว พื้นดินมันจะแฉะไปหมดนี่นา
พอประมาณก็แล้วกัน
อ๋อ... เข้าใจแล้ว
ต้องเรียนให้มากกว่านี้แล้วสิ...
◇ยังเรียนไม่พออีกเหรอ...?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/34)

ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH

💛 สนับสนุนเว็บ
‹›