ตอน 52: Chapter 52

ตอนที่ 52

เจ้าเมืองชายแดนที่เริ่มต้นด้วยผู้อยู่อาศัย

◇ผู้อยู่อาศัยใหม่ ชื่ออะไรนะ...?

ต้นฉบับ: คาเซรุ คินตะ มังงะ: ยุนโบ

ดีใจจัง...

มีผู้อยู่อาศัย (เมียร์) เพิ่มขึ้นมาถึง 18 คนเลยนี่นา...

※เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร เหตุการณ์ หรือสถานที่ที่มีอยู่จริงใดๆ ทั้งสิ้น

จะตั้งชื่อยังไงดีนะ...

เดียสกำลังปวดหัวกับการตั้งชื่อให้ทั้ง 18 คน

มีพวกแปลกๆ กำลังมาทางตะวันออกนะ!

เฮ้! ดิอาสึ!

ให้ตายสิ!

...พวกแปลกๆ เหรอ?

ดูเผินๆ เหมือนผู้ชายนะ แต่แต่งตัวเหมือนผู้หญิงเลย! พวกนั้นเป็นหัวหน้าอยู่!

น่าสงสัยเกินไปแล้ว! ควรจะแจ้งให้ทุกคนรู้ดีไหมนะ?

ซาฮิ... นั่นเป็นเพื่อนของหมู่บ้านอิรุคุ ก็เลยไม่เป็นไรหรอก

แล้วก็เรื่องนั้น...

คนคนนั้นถ้าโดนพูดแบบนั้น เขาจะเสียใจมากเลยนะ

ขอร้องล่ะ อย่าพูดเด็ดขาดเลยนะ...

?

กลับมาแล้วค่ะ คุณเดียส!

กลับมาแล้วครับ!

อ่า กลับมาแล้วเหรอ

กลับมาแล้วครับ ท่านพ่อ

อ่า กลับมาแล้วเหรอ เอลลี่

ซ่า ซ่า ซ่า

เหนื่อยหน่อยนะทุกคน

เป็นยังไงบ้างครับ การเจรจาธุรกิจน่ะ

โอ้ ฮิวเบิร์ต ยังผอมเหมือนเดิมเลยนะ

ก็...ก็พอใช้ได้นะ

เอ๊ะ?

นี่คือรายการของในการเจรจาครั้งนี้

ช่วยตรวจสอบให้หน่อยสิครับ ท่านพ่อ

ฟาง... 150 มัด น้ำตาล 10 หม้อ~ ชาแดง 5 ขวด เนื้อตากแห้ง 20 กล่อง ชีส ถั่ว ปาต้า เหล้าในถัง ผักตากแห้ง ผลไม้ตากแห้ง เครื่องเทศ วัสดุก่อสร้าง

โอ้

...ปริมาณเยอะจัง

มันเยอะเกินไปหน่อยไหมนะ?

พ่อบอกว่าคุณจะล่ามังกรเปลวไฟมาให้เองนะ

ถ้าเป็นวัตถุดิบมังกร มันก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ

เรื่องมูลค่าของผ้าเมียร์ตามวัตถุประสงค์เดิม

ฉันจำไว้อย่างดีแล้ว คุณวางใจได้เลย

แต่ก็ยังมีบางส่วนที่ยังไม่ได้ตรวจสอบให้แน่ใจ

เลยมีแผนว่าจะไปทางนั้นอีกครั้งนะ

เข้าใจแล้ว วันนี้พักผ่อนให้สบายนะ

เอ่อ... ขออนุญาตหน่อยได้ไหมคะ?

เรื่อง "เกลือ" น่ะค่ะ

ที่ดินผืนนี้ได้มาจากทางไหนเหรอคะ?

พอได้ดูรายการแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่ได้นำเข้ามาจากดินแดนข้างๆ เลยนะคะ...

เกลือเหรอ?

ถ้าอย่างนั้นก็ซื้อจากการค้ากับเป่ยจิน หรือไม่ก็รับมาจากเอลดันก็ได้นะ

ช่วงนี้พวกเผ่าสุนัขก็เก็บเกลือหินมาให้ด้วยนะ

เกลือหินเหรอ?

น่าจะ...

เก็บได้ในทุ่งรกร้างทางใต้ใช่ไหมนะ?

...ทุ่งรกร้างเหรอ?

เดี๋ยวก่อนสิคะ ฉันยังไม่ได้ยินเลยนะคะ...

ทะเลทรายอันแห้งแล้งนั่น... มันเป็นดินแดนของอำนาจไหนในประเทศอะไรกันแน่คะ...?

มีใครอาศัยอยู่บ้างไหมคะ?

?

จากอาลนาร์ ได้ยินมาว่ามันไม่มีคนอยู่เลยนะ

ว่าเพราะว่ามันแทบจะไม่มีพืชขึ้นเลย ถึงเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น อะไรทำนองนั้น

...สรุปก็คือ

เป็นเพราะอย่างนั้นสินะ

สัตว์กับนกก็แทบจะไม่มีเลยค่ะ! แมลงก็เห็นกันเป็นครั้งคราวเท่านั้น!

ทางใต้ของทุ่งหญ้าแห่งนี้ มีทะเลทรายอันแห้งแล้งแผ่กว้างออกไป

และที่นั่นก็มีเกลือหินที่สามารถเก็บมาได้มากมาย...

คุณได้มาที่นี่หลายครั้งแล้วใช่ไหมคะ?

เป็นแบบนั้นสินะ

ตอนงานแต่งของคลาอุสก็

ได้ยินว่าซื้อเกลือทะเลมาจากเป่ยจินด้วยนะ แต่เขาบอกว่าเป็นของฟุ่มเฟือยเท่านั้น

บอกว่าโดยพื้นฐานแล้วใช้เกลือหินจากทุ่งรกร้างนั่นแหละ

เหรอ... ไม่รู้เลยนะเนี่ย

อืม... เข้าใจแล้ว

ก็เป็นของที่ขาดไม่ได้สำหรับการใช้ชีวิตที่นี่สินะคะ...

ถ้างั้นล่ะก็!

1

ทำไมล่ะ! ถึงไม่ได้จับทะเลทรายนั่นเป็นดินแดนของตัวเองล่ะครับ!

คุณเป็นดยุคแล้วนี่ครับ ก็ควรจะมีอำนาจในการตัดสินใจอยู่บ้างสิ!

ที่ดินที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตนี่ ต้องรีบจับให้ได้เป็นอันดับแรกไม่ใช่เหรอครับ!

แล้วถ้าหากว่าทะเลทรายนั่นถูกประเทศอื่นเข้ามายึดครองไปแล้ว คุณจะทำยังไงล่ะครับ!!

โอ้...!

คนปกติที่เงียบๆ เวลาโกรธนี่จะเป็นแบบนี้นี่เองสินะ

ไม่รู้จะโกรธยังไงดีเลย ดูวุ่นวายไปหมดเลย

อ๋อ... จริงด้วย... ไม่เคยคิดถึงถึงขนาดนั้นเลยนะ...

เป็นอะไรไปจ๊ะ~

ล้มเหรอ~?

...แล้วในกรณีนั้นควรทำยังไงดีล่ะ?

ลองตั้งป้ายดูก็เป็นไง?

อ๋อ... นั่นก็ดีเหมือนกันนะ