ตอนที่ 53

◆เปิดเผยแล้ว... ต้นตอของพิษ

ไอ้หมอนี่แหละ

ตัวการที่ปล่อยพิษออกมาในบริเวณนี้

พอจับมาแล้วจะรู้ชัดเลย

ดูเหมือนจะเป็นอาวุธประเภทเดียวกับขวานศึกนี้

ถ้าปล่อยพิษออกมาได้

งั้นลองดูสักหน่อย

จะลองใช้พลังจิตดูไหม

หยุดนะ!

ต้นฉบับ: ฟูโรว คิ มังงะ: ยุนโบ

ท่านเจ้าเมืองชายแดนผู้มีราษฎรเป็นคน

ตอนที่ 53

อัลนาที่ดูฮึกเหิมเมื่อได้เห็นร่างของคุณบิเลียอีกครั้ง

เสื้อผ้าของเผ่าอสูรที่ทำจากผ้าผืนเดียว ประกอบด้วยเส้นใยขนเมอาที่ย้อมสี "บิเลียชา" และหนังของเมอาและสัตว์อื่น ๆ

ชุดที่ทำให้ร่างกายและจิตใจกระชับขึ้น สำหรับอัลนา!!

อืมมม

เอ่อ...

ซาฮี! มาทางนี้หน่อยสิ!!

ทำไมต้องเป็นฉันด้วยเนี่ย

ก็คิดว่าถ้าเป็นคุณซาฮี ก็คงหนีได้ทันอยู่แล้ว

...ตอนนี้ยังไม่เป็นไรนะ

เป็นเพราะ "ไอ้สิ่งนั้น" จริงๆ สินะ?

เวทมนตร์พิษ...

ถึงกับฝังมันไว้ในเกลือหินนี่เลยเหรอ...

นี่มันฝีมือของใครกันแน่?

ถ้าจะให้พูดให้เป๊ะก็คือ "ดาบสั้นที่ปล่อยเวทมนตร์รบกวนพลังเวทย์ในร่างกาย" น่ะ

...เวทมนตร์ที่รบกวนพลังเวทย์เหรอครับ

ถึงจะไม่ได้พรากชีวิตไป... แต่มันก็อันตรายพอสมควรเลยนะ

นั่นสิ...

ตรงนี้เลย ทุบมันให้แหลกไปเลยดีไหมนะ?

ไม่สิ... ก่อนอื่น ลองตรวจสอบให้ละเอียดก่อนไหมครับ

พลังของดาบสั้นนั่น... ถ้าควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์แบบล่ะก็

มันก็มีประโยชน์ใช้สอยสูงเลยล่ะครับ

พูดอะไรของแกเนี่ย ของอันตรายแบบนี้ รีบทุบมันให้แหลกไปเลยน่า

เพราะดาบเล่มนั้น อาจจะมีใครบางคนต้องมาเป็นเหยื่อก็ได้นะ

พอได้ยินแบบนั้นก็น่าคิดเหมือนกันนะ...

เผ่าอสูรน่าจะใช้มันมานานมากแล้วล่ะ

ถ้าอย่างนั้น พวกเขาก็คงจะรู้ถึงผลกระทบของดาบสั้นเล่มนั้นอยู่แล้วล่ะ

ระวังตัวไว้

ต้องเป็นเพราะท่านอัลนาเตือนไว้ก่อนที่จะมาที่นี่แน่ๆ เลย

เวทมนตร์พิษน่ะ

ถูกวางไว้ที่

ตรงนั้น

แต่กลับไม่มีมัน... คงไม่รู้สินะ

เผ่าสุนัขน่ะถึงจะมาถึงตรงนี้ได้ แต่เผ่าอสูร...

คงจะยาวหน่อยสินะ

รออีกสักหน่อยเถอะ

...เวทมนตร์ที่ใช้ไม่ได้ผลกับเผ่าอสูรอย่างเดียวเหรอ?

ถ้าเป็นอย่างนั้น

เหตุผลที่เผ่าอสูรสามารถผูกขาดแหล่งเกลือหินนี้ได้ก็คือ...

ก็คงเป็นสิ่งที่ตั้งใจทำโดยใครบางคน...

ที่อยู่ในดาบสั้นนั่นน่ะเหรอ?

แล้วหลังจากที่ได้ตรวจสอบหลายอย่างแล้ว

ก็พบว่าเรื่องต่อไปนี้ครับ

ก่อนอื่น ดาบสั้นเล่มนี้เหมือนกับขวานศึก คือมีแค่ผมเท่านั้นที่ใช้ได้

ความรู้สึกแปลกๆ นั้น ดูเหมือนว่าจะมีแค่ผมเท่านั้นที่สัมผัสได้

ถ้าผมจับมันแล้วใช้พลังจิต

ซึนิ...

ก็สามารถปล่อย

เวทมนตร์พิษ

ออกมาได้

และจากคำพูดของคุณฮิวเบิร์ตเมื่อครู่ ผมก็เกิดความคิดขึ้นมาว่า

ถ้าใช้พลังจิตโดยระบุชื่อส่วนตัวว่า "ซาบี"

และก็สามารถหยุดมันได้ด้วย

มันก็จะเป็นไปตามนั้น และก็พบว่าพลังของดาบสั้นเล่มนี้สามารถเลือกเป้าหมายได้

แล้วนี่มันก็เป็นข้อยกเว้น หรือจะเรียกว่าอะไรดีนะ

อาจเป็นเพราะว่าคุณฮิวเบิร์ตมีสายเลือดของสัตว์ป่าผสมอยู่ เลยถึงแม้จะระบุว่า "ยกเว้นพวกมนุษย์!" แต่ก็ยังตกเป็นเป้าหมายของเวทมนตร์พิษอยู่ดี...

ถ้าเราระบุว่า "ยกเว้นเผ่าครึ่งคนหรือสัตว์ป่า!"

ก็จะไม่ตกเป็นเป้าหมายแล้ว

ถ้าเราตั้งใจว่า "ยกเว้นเผ่าอสูร!" ก็น่าจะเป็นอย่างนั้นล่ะนะ

แต่ขอบเขตที่พลังของดาบสั้นเล่มนี้ส่งไปถึงนั้น ค่อนข้างจะแคบ

น่าจะยากที่จะปกป้องแหล่งเกลือหินทั้งหมดได้

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...

ไม่รู้ว่าเหตุผลที่เผ่าอสูรไม่รู้มันคืออะไรกันนะ

แค่บังเอิญว่าไม่ได้สังเกตเห็นเองรึเปล่า?

หรือว่าเผ่าอสูรนั้นเวทมนตร์พิษใช้ไม่ได้ผล... อะไรทำนองนั้น?

ไม่เป็นไรหรอก!

อืมมม

อันนี้ก็น่าจะเป็นของเผ่าอสูรเหมือนกันนะ...

อย่าเพิ่งทุบเองแล้วเอาไปที่หมู่บ้านสิ...

งั้นจะฝังกลับไปเหรอ? นั่นก็อันตรายเหมือนกันนะ?

วันนี้กลับก่อนดีกว่า

นี่ผมจะเอาไปที่หมู่บ้านเผ่าอสูรแล้วลองถามดูนะ

หมู่บ้านเผ่าอสูร หัวหน้าเผ่ายูร์ต

โอ้...?

ดาบสั้นที่ปล่อยเวทมนตร์พิษสินะ...

น่าเสียดายจัง ได้ยินเรื่องอาวุธแบบนี้ไม่เคยเลยนะ

พวกเราเองก็ไม่ได้เป็นว่าเวทมนตร์พิษใช้ไม่ได้ผลนะ

หืม?

หัวหน้าเผ่าอสูร มอล

แล้วก็ไม่ใช่ว่าบรรพบุรุษลืมเล่าให้ฟังด้วยซ้ำ

อืมมม...

พอใส่พลังเวทเข้าไปแล้ว มันก็ดูดเข้าไปเก็บไว้เลยนี่นา...

ว่าแต่ ตอนนี้กำลังตั้งจิตให้เวทมนตร์นี้ส่งผลกับคุณคนเดียวอยู่นะ... เป็นไงล่ะ?

ไม่นะ

อันที่จริงแล้ว ดูเหมือนว่าเวทมนตร์พิษจะใช้ไม่ได้ผลกับผมนะ

ก็เพราะว่าพลังเวทมันไม่ปั่นป่วนอะไรอย่างนั้นน่ะ

โฮ่...

อย่างนี้นี่เอง... ก็ไหนๆ มันก็ไม่ใช่ของพวกเราแล้ว ก็ทำตามใจชอบได้เลยล่ะ

แต่ว่าเรื่องความเป็นเจ้าของแหล่งเกลือหินน่ะนะ

เรื่องที่ว่าตรงนั้นจะเป็นของพวกคุณน่ะ ไม่ได้คัดค้านหรอกนะ

แค่ว่าถ้าเก็บเกลือไม่ได้ล่ะก็ พวกเรานี่จะลำบากเข้าแล้วสิ?

เรื่องนั้นไม่ต้องกังวลหรอก

เพราะว่าเดิมทีเป็นสถานที่ที่เผ่าอสูรใช้กันมาก่อนนี่นา

ถึงแม้ว่าเราจะต้องมีการพูดคุยกันเรื่องต่างๆ ล่ะก็

แล้วก็บริหารจัดการมันไปด้วยกันได้ก็ดีนะ

สำหรับตัวฉันแล้ว ก็หวังว่าเราจะร่วมมือกัน

...ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรต้องพูดแล้วล่ะ

เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เดี๋ยวพอว่างแล้วจะให้ซอร์กเป็นตัวแทนไปจัดการให้

ตอนนั้นช่วยพูดคุยกันให้ดีๆ ล่ะ

รับทราบค่ะ

ว่าแต่ ขวานของคุณน่ะ

ก็เหมือนกับดาบสั้นเล่มนั้นที่บอกว่าใช้ได้กับคุณคนเดียวไม่ใช่เหรอ?

มีอย่างอื่นอีกไหมที่แบบนั้น?

ถ้าอย่างนั้น ไม้ขีดไฟที่ได้มาครั้งก่อนก็เป็นอย่างหนึ่งนะ

ไม้ขีดไฟเหรอ?

ไม้ขีดไฟ

ก็คุณลุงเบนก็ใช้ได้เหมือนกัน ถึงจะไม่ใช่แค่ผมคนเดียวก็ตามนะ...

คุณลุงเหรอ

คุณเบนคนนั้นก็ไม่มีพลังเวทเหมือนกันเหรอ?

ใช่แล้วล่ะ

ที่หมู่บ้านอิรุคุน่ะ คนที่ไม่มีพลังเวทก็มีแค่ผมกับคุณลุงเบนเท่านั้นแหละ

...อย่างนี้นี่เอง

ส่วนดาบสั้นเล่มนั้นน่ะนะ

อย่างที่บอกไปเมื่อครู่ พอใส่พลังเวทเข้าไป มันก็ดูดเข้าไปได้สบายเลยล่ะ...

น่าจะเก็บพลังเวทได้ประมาณหนึ่งพันเม็ดเลยล่ะ... เพราะว่ามันไม่มีก้นเลยนะ

ถ้าหากว่าใส่พลังเวทเข้าไปในดาบสั้นเล่มนั้นจนมันล้นออกมาได้ล่ะก็...

ก็คงจะสามารถปล่อยเวทมนตร์ที่สามารถถมแหล่งเกลือหินทั้งหมดได้เลยล่ะนะ

แต่ว่านะ...

ถ้าพวกเราจะปกป้องแหล่งเกลือหินนั้น

แล้วก็แค่ตั้งเวทมนตร์รับรู้ชีวิตไว้เป็นสิบกว่าเม็ดเท่านั้นเอง

มันก็เป็นเรื่องที่ใช้แค่สิบกว่าเม็ดก็พอแล้วนี่นา

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ การใช้เครื่องมือแบบนี้ด้วยพลังเวทเท่ากับหนึ่งพันเม็ดนี่

มันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลยนะเนี่ย

คนที่วางมันไว้เป็นใครกันนะ... อีกคน...

...อย่างเช่น

ดูเหมือนจะเป็นฝีมือของคนที่ไม่รู้คุณค่าของพลังเวทเลยนะ

แบบพวกสายเลือดที่ไม่มีพลังเวทอย่างคุณ... อะไรแบบนั้นน่ะ

ดาบสั้น ค้อน แล้วก็ไม้ขีดไฟนั่นด้วย

ถึงแม้ว่าจะยังสงสัยอยู่ว่า มันรวบรวมพลังเวทได้มากขนาดนั้นได้ยังไง...

อาจจะเป็นอาวุธที่พวกสายเลือดพวกนั้นสร้างขึ้นเพื่อพวกเดียวกันก็ได้นะ

เพราะเป็นอาวุธสำหรับคนไร้พลังเวท เลยใช้ได้แค่คุณกับเบ็นเท่านั้น...

เอาล่ะ... สายเลือดที่ไม่มีพลังเวท

ทำไมถึงอยากได้อาวุธแบบนั้นกันนะ

คำถามของมอลนั้นยากมากเลยนะ

สำหรับผมตอนนี้มันยังไม่สามารถเข้าใจได้เลย

แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมรู้สึกว่ามันเข้าที่เข้าทางแล้ว

ตอนที่ได้ขวานศึกเล่มนี้มา ผมได้อธิบายให้เพื่อนร่วมงานทหารรับจ้างฟังอย่างเต็มที่เลยนะ

ทั้งเรื่องพลังของขวานศึก และเรื่องวิธีการใช้งานด้วย

พอออกแรง "กึ๊ก" แบบนี้ มันก็จะแปรปรวนแล้วก็กลับมาเป็นปกติ "แป๊ะ" น่ะ

ลองทำดูสิ!

แต่แม้แต่จูฮะที่ฉลาด หรือคลอสที่ช่างสังเกต

นายพูดอะไรน่ะ

ก็ไม่มีใครเลยที่สามารถดึงพลังของขวานศึกออกมาได้

ขอโทษครับ! ทำไม่ได้เลยครับ

นึกว่าสมองผม...คงเป็นเพราะวิธีการอธิบายของผมมันแย่ไปน่ะนะ...

เดิมทีมันเป็นของที่ใช้ได้กับผมคนเดียวสินะ...

วิธีการอธิบายมันไม่เกี่ยวกันเลยสินะ

...ก็ทำให้ผมรู้เรื่องต่างๆ ไปเยอะเลยล่ะ

หืม?

อ้อ เรื่องนี้เหรอ

ขอบคุณนะ มอร์ล

~ช่วงงีบหลับ~

ปิปิปิปิ~

ซูยาสึยะ~

—วันนี้ก็อยากฟังเรื่องราวอีกแล้วเหรอ?

ตั้งใจเรียนจังเลยนะ คุณอัลนา

อาา~ ขอร้องล่ะ

คุณยายมายา

งั้นเราจะเล่าเรื่องไหนดีล่ะนะ

เรื่องของคนโบราณที่ล่มสลายไปนานมาแล้วดีไหมนะ

หรือว่า เรื่องของซากโบราณที่คนโบราณทิ้งไว้

หรือจะเป็นเรื่องตำนาน... เรื่องของเหล่าเทพเจ้าดีไหมนะ

สำหรับคนที่ไม่มียังไงเลย

เป็นเรื่องของเทพที่กำลังหลับใหลและสะสมพลังอยู่ใต้ดิน

เป็นเรื่องของเทพที่สร้างวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังมหาศาลให้

เป็นเรื่องของเทพที่ยังคงเฝ้ามองพวกเราอยู่ที่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์อยู่ตอนนี้ล่ะ

หรือว่า

ก็เรื่องเวทมนตร์ดีไหมนะ?

ขอเป็นเรื่องเวทมนตร์เลยครับ

หลังจากที่อัลนาได้พบกับพวกนัลบานท์แล้ว

เขาก็พยายามขยายวิสัยทัศน์ให้กว้างขึ้นจนสามารถรับมือกับสถานการณ์ได้โดยไม่ต้องพึ่งการตรวจสอบวิญญาณ

และหนึ่งในส่วนนั้นก็คือ

เขาได้รับคำสอนเกี่ยวกับเวทมนตร์จากคุณมายา ผู้ที่ถนัดด้านการทำนายโชคชะตา

มันแตกต่างจากเวทมนตร์ที่เผ่าอสูรใช้โดยสิ้นเชิง

เวทมนตร์ที่คุณมายารู้จักน่ะ...

ปิปิปิ

—เวทมนตร์ที่ใช้ในอาณาจักรซันเซริเฟนั้น ส่วนใหญ่จะถูกวิจัยมาเพื่อการต่อสู้เป็นหลักนะ...

แต่มันค่อนข้างจะยากเลยล่ะ

คนที่ฝึกเวทจนถึงขั้นสุดยอดก็จะบอกว่าอยากจะวิจัยให้ลึกลงไปกว่านี้ เลยไม่ยอมออกไปในสนามรบ

ถึงจะออกไปได้ แต่ก็ไม่ได้ฝึกฝนการต่อสู้มาด้วย เลยไม่มีความกล้าหาญพอที่จะมีประโยชน์เลย

แต่ถ้าจะพูดถึงแบบ ทั้งสองอย่าง ให้มันอยู่ร่วมกันได้ มันก็จะกลายเป็นว่า ทั้งสองอย่างมันก็ไม่เต็มที่ไปซะงั้น

ในทางกลับกัน จักรวรรดินั้นก็แยกการต่อสู้กับเวทมนตร์ออกจากกันตั้งแต่ช่วงแรกเลยนะ

โดยกำหนดว่าเวทมนตร์นั้นมีไว้ใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันและการผลิต

แล้วก็ตัดสินใจให้การต่อสู้เป็นหน้าที่ของเหล่าทหาร

ด้วยเหตุนั้น ในจักรวรรดิเลยมีการวิจัยเวทมนตร์ที่ใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันอย่างคึกคักน่ะ

เวทมนตร์ของเผ่าอสูรก็อาจจะเอนเอียงไปทางจักรวรรดิในแง่นั้นก็ได้นะ

หืมมม

อย่างนั้นเหรอ...

จำได้ว่าการทำนายของคุณมายาก็เป็นเวทมนตร์เหมือนกันนะ...

“มายา

ถ้าเป็นเรื่องเมื่อกี้ แสดงว่าเวทมนตร์ของคุณมายาก็เอนเอียงไปทางจักรวรรดิด้วยสิ?

เห็นเป็นแบบนั้นไหมล่ะ?

การทำนายของฉันอาจจะแตกต่างจากทั้งสองฝ่ายนิดหน่อยนะ

เวทมนตร์ของฉันไม่ได้เป็นการใช้พลังเวทโดยตรงนะ

แต่มันเป็นเวทมนตร์ที่ใช้พลังเวทเพื่อถามไปยังเทพที่หลับใหลอยู่ในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์...

เพื่อถามว่า "มีแนวโน้มจะเป็นอย่างไรต่อไปคะ?" เกี่ยวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

มันคือเวทมนตร์ที่ได้รับคำตอบนั้นมาน่ะ

ก็แค่ถามถึงความเป็นไปได้เท่านั้นเอง ถึงจะบอกว่าแม่นยำได้ก็คงไม่ถูกนักหรอกนะ

แต่ถ้าเราถามคำถามที่มีเนื้อหาคล้ายๆ กันหลายๆ อย่าง ก็สามารถเพิ่มความแม่นยำให้มันได้ล่ะนะ

ตัวอย่างเช่น ถ้าอยากรู้ว่าสภาพอากาศพรุ่งนี้จะเป็นยังไง

พรุ่งนี้จะมีหิมะตกไหมคะ? จะได้เห็นดวงอาทิตย์ไหมคะ? ก้อนเมฆจะเคลื่อนที่ยังไงคะ? ลมจะพัดยังไงคะ?

แบบนี้แหละค่ะ คือถามไปหลายๆ อย่างแล้วเอาคำตอบมาเทียบกัน...

หลังจากนั้นก็ใช้สมองของเราคิดและหาคำตอบออกมาเองน่ะนะ

ถึงแม้ว่าเทพเจ้าก็จะผิดพลาดได้บ้าง และก็มีบางอย่างที่ท่านก็ไม่รู้เหมือนกัน มันก็เลยไม่ใช่ว่าจะสมบูรณ์แบบไปซะทั้งหมดหรอกนะ

ถ้าเราไม่ประมาทจนเกินไป มันก็ค่อนข้างจะไว้ใจได้เลยล่ะนะ

ถ้าได้เรียนรู้เวทมนตร์นั้นแล้ว ก็อาจจะสามารถมองทะลุคู่ต่อสู้ได้อย่างแม่นยำขึ้นก็ได้นะ...

ปิปิปิปิ

ขอให้คุณสอนหน่อยได้ไหมคะ?

นั่นก็ดีนะ แต่แค่สอนแล้วก็ไม่ได้แปลว่าจะใช้เป็นได้ทันทีนะ

ปิปิปิ

เพราะว่าวิธีการใช้พลังเวทของเผ่าอสูรมันเป็นเอกลักษณ์น่ะนะ

ไม่เป็นไรค่ะ

ได้เรียนรู้หลายๆ อย่างและขยายวิสัยทัศน์ออกไป

ถ้าสิ่งที่มองเห็นมันเพิ่มขึ้นได้แค่นั้นก็มีความหมายแล้วล่ะ

ที่คุณเบนพูดไว้

ถ้าอย่างนั้นฉันก็เป็นศิษย์ของคุณมายาแล้วสินะ

ตั้งแต่นี้ไปฝากตัวด้วยนะคะ อาจารย์!

แต่ว่าทำไมคุณมายาถึงได้รู้เรื่องราวมากมายขนาดนี้ล่ะคะ?

เรื่องพวกนั้นมันคงไม่ใช่เรื่องที่เรียนรู้ได้ง่ายๆ หรอกนะ

เอาล่ะนะ...

บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าเมื่อก่อน...

คุณอาจจะเคยทำงานอยู่ที่ที่ไหนสักแห่งที่มีตำแหน่งสูงๆ น่ะสิ

อ๊ะ! เรื่องที่พูดกันตรงนี้ต้องเป็นความลับกับคุณหนูนะ

ถ้าเป็นคำพูดของคุณอาจารย์แล้วล่ะก็

วันรุ่งขึ้น

ฝากตัวด้วยนะคะ เมอาแท็ก

ฝากตัวด้วยนะคะ เมอาเรีย

ฝากตัวด้วยนะคะ ลูอากิน

ฝากตัวด้วยนะคะ ลูอาคิริ...

อย่างนั้นเหรอคะ คุณคือเมอาเรียสินะคะ

ทุกคนตั้งชื่อให้ได้ดีมากๆ เลยนะคะ

...กลายเป็นครอบครัวใหญ่โตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย

อะไรกัน ยังไม่พอเลยนะ

คุณเบนอา

ถ้าจะให้ผ้าเมียร์เป็นสินค้าขึ้นชื่อ ก็ต้องมีเพิ่มขึ้นอีกสิ

มีเหรอ

ใช่แล้วครับ คุณอา มีของที่อยากให้คุณอาดูอยู่...

นี่คือมีดสั้นที่ว่านั่นเองเหรอ?

ถ้าคุณอาใช้ไม้ขีดไฟได้ ก็คิดว่าน่าจะใช้ได้ใช่ไหมคะ... คิดแบบนั้นค่ะ

ถ้ามีสิ่งนั้น เราก็สามารถปกป้องหมู่บ้านอิลค์ได้แม้ว่าฉันกับคลอสจะไม่อยู่ ก็ฝากไว้กับคุณอาได้เลยนะคะ...

ฝากได้เหรอ?

เข้าใจแล้วล่ะ... เอาไว้ฝากไว้ก่อนแล้วกัน

เดี๋ยวต้องให้คุณอัลนาร์ใส่พลังเวทลงไปหน่อย

ว่าแต่ เรื่องแหล่งเกลือหินน่ะ มันดีจริงๆ เหรอคะ?

จะได้เกลือจำนวนมากเลยใช่ไหมคะ?

ถ้าได้ผูกขาดไว้ ก็คงจะเป็นเงินก้อนใหญ่เลยสิ

ห๊ะ?

...คนที่บอกว่าอย่าทำแบบนั้น ก็คือคุณอาเองนี่นา

พ่อแม่ก็สอนมาอย่างหนักหน่วงเลยค่ะ

ดยุคแค่ชื่ออย่างเดียว...ในฐานะที่เป็นชนชั้นสูงแล้ว

ถึงขนาดนั้นก็ทำไม่ได้หรอกค่ะ

...คุณเดียสล่ะ

เคยเจอชนชั้นสูงบ้างไหมคะ?

...คะ?

เอ่อ...ตอนที่เจอราชวงศ์ ก็มีคนที่อยู่ใกล้ๆ ค่ะ

แล้วก็คงจะเจอคุณเอลดานด้วยค่ะ

ก่อนหน้านี้คุณเคยเรียนรู้เรื่องขุนนางจากเอลดันมาหลายอย่างแล้วนี่นา

คุณได้ฟังเรื่องเกี่ยวกับขุนนางของอาณาจักรมาบ้างไหม?

ยังเลยค่ะ ไม่ได้เป็นพิเศษ

...ไม่เป็นไร นี่ก็เป็นหน้าที่ของคุณอาสินะ

เดียสเอ๋ย หาเวลาว่างมาแวะที่เต็นท์ของข้าให้ได้นะ

ข้าจะสอนเรื่องขุนนางอะไรพวกนั้นให้เอง

แถมจะได้ปรึกษาเรื่องวิหารที่วางแผนจะสร้างที่นี่ด้วยล่ะ

คุณเมอาผู้เป็นทูตสวรรค์ ได้มาบอกคำสอนอะไรกับพวกเราบ้างคะ

เรื่องพวกนั้นก็ต้องตัดสินใจให้ได้แล้วล่ะ

ก็จะยึดตามคำสอนของนักบุญเดียไว้ในระดับหนึ่งนะ

จากนั้นก็จะปรับให้เข้ากับยุคสมัยที่จะมาถึงด้วย

ถึงแม้ว่าจะต้องเดินในเส้นทางที่แตกต่างจากพวกสายโบราณก็ตาม

จะไปยึดติดกับสิ่งที่แพ้ไปแล้วก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ

พวก "สายโบราณ" คือกลุ่มที่พยายามจะรักษาคำสอนของนักบุญเดียไว้ตามเดิม

พวก "สายใหม่" คือกลุ่มที่พยายามจะตีความและใช้คำสอนของนักบุญเดียตามความสะดวกของตัวเอง

คุณเบนเป็นพวกสายโบราณ แต่ในอดีตก็เคยพ่ายแพ้ในการช่วงชิงกลุ่มกับพวกสายใหม่...

นั่นหมายความว่าคุณอา...

กำลังจะสร้างศาสนาใหม่ร่วมกับวิหารสินะคะ

อย่าลืมแวะมานะ

ฤดูหนาวบนทุ่งหญ้าเนี่ย

นึกว่าตอนหน้าหนาวคงจะไม่มีอะไรทำแล้วซะอีก

เหมือนกับคนอื่นๆ ทุกคนก็มีภารกิจของตัวเองเกิดขึ้นมาเหมือนกันนะ

มันเป็นฤดูที่ต้องตั้งใจฝึกฝนตัวเอง เหมือนกับการลับขวานเลยนะเนี่ย

ดูเหมือนว่าคุณอัลนาร์ก็จะตั้งใจเรียนเวทมนตร์ด้วยนะ

ฉันก็ต้องไม่น้อยกว่ากันสิ...

ฤดูหนาวนี่มันหนักกว่าฤดูร้อนอีกนะ...

เรียนเรื่องขุนนาง

การตั้งชื่อของเมอา

อยากจะขยับร่างกายแล้วทำงานให้ได้...

การปรึกษาเรื่องศาสนาใหม่

คุณเดียสรู้สึกตื่นเต้นรอคอยฤดูใบไม้ผลิแล้วล่ะ

◇อยากจะขยับร่างกายมากกว่าสมอง!!