ตอน 53: Chapter 53

◆เปิดเผยแล้ว... ต้นตอของพิษ

ไอ้หมอนี่แหละ

ตัวการที่ปล่อยพิษออกมาในบริเวณนี้

พอจับมาแล้วจะรู้ชัดเลย

ดูเหมือนจะเป็นอาวุธประเภทเดียวกับขวานศึกนี้

ถ้าปล่อยพิษออกมาได้

งั้นลองดูสักหน่อย

จะลองใช้พลังจิตดูไหม

หยุดนะ!

ต้นฉบับ: ฟูโรว คิ มังงะ: ยุนโบ

ท่านเจ้าเมืองชายแดนผู้มีราษฎรเป็นคน

ตอนที่ 53

อัลนาที่ดูฮึกเหิมเมื่อได้เห็นร่างของคุณบิเลียอีกครั้ง

เสื้อผ้าของเผ่าอสูรที่ทำจากผ้าผืนเดียว ประกอบด้วยเส้นใยขนเมอาที่ย้อมสี "บิเลียชา" และหนังของเมอาและสัตว์อื่น ๆ

ชุดที่ทำให้ร่างกายและจิตใจกระชับขึ้น สำหรับอัลนา!!

อืมมม

เอ่อ...

ซาฮี! มาทางนี้หน่อยสิ!!

ทำไมต้องเป็นฉันด้วยเนี่ย

ก็คิดว่าถ้าเป็นคุณซาฮี ก็คงหนีได้ทันอยู่แล้ว

...ตอนนี้ยังไม่เป็นไรนะ

เป็นเพราะ "ไอ้สิ่งนั้น" จริงๆ สินะ?

เวทมนตร์พิษ...

ถึงกับฝังมันไว้ในเกลือหินนี่เลยเหรอ...

นี่มันฝีมือของใครกันแน่?

ถ้าจะให้พูดให้เป๊ะก็คือ "ดาบสั้นที่ปล่อยเวทมนตร์รบกวนพลังเวทย์ในร่างกาย" น่ะ

...เวทมนตร์ที่รบกวนพลังเวทย์เหรอครับ

ถึงจะไม่ได้พรากชีวิตไป... แต่มันก็อันตรายพอสมควรเลยนะ

นั่นสิ...

ตรงนี้เลย ทุบมันให้แหลกไปเลยดีไหมนะ?

ไม่สิ... ก่อนอื่น ลองตรวจสอบให้ละเอียดก่อนไหมครับ

พลังของดาบสั้นนั่น... ถ้าควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์แบบล่ะก็

มันก็มีประโยชน์ใช้สอยสูงเลยล่ะครับ

พูดอะไรของแกเนี่ย ของอันตรายแบบนี้ รีบทุบมันให้แหลกไปเลยน่า

เพราะดาบเล่มนั้น อาจจะมีใครบางคนต้องมาเป็นเหยื่อก็ได้นะ

พอได้ยินแบบนั้นก็น่าคิดเหมือนกันนะ...

เผ่าอสูรน่าจะใช้มันมานานมากแล้วล่ะ

ถ้าอย่างนั้น พวกเขาก็คงจะรู้ถึงผลกระทบของดาบสั้นเล่มนั้นอยู่แล้วล่ะ

ระวังตัวไว้

ต้องเป็นเพราะท่านอัลนาเตือนไว้ก่อนที่จะมาที่นี่แน่ๆ เลย

เวทมนตร์พิษน่ะ

ถูกวางไว้ที่

ตรงนั้น

แต่กลับไม่มีมัน... คงไม่รู้สินะ

เผ่าสุนัขน่ะถึงจะมาถึงตรงนี้ได้ แต่เผ่าอสูร...

คงจะยาวหน่อยสินะ

รออีกสักหน่อยเถอะ

...เวทมนตร์ที่ใช้ไม่ได้ผลกับเผ่าอสูรอย่างเดียวเหรอ?

ถ้าเป็นอย่างนั้น

เหตุผลที่เผ่าอสูรสามารถผูกขาดแหล่งเกลือหินนี้ได้ก็คือ...

ก็คงเป็นสิ่งที่ตั้งใจทำโดยใครบางคน...

ที่อยู่ในดาบสั้นนั่นน่ะเหรอ?

แล้วหลังจากที่ได้ตรวจสอบหลายอย่างแล้ว

ก็พบว่าเรื่องต่อไปนี้ครับ

ก่อนอื่น ดาบสั้นเล่มนี้เหมือนกับขวานศึก คือมีแค่ผมเท่านั้นที่ใช้ได้

ความรู้สึกแปลกๆ นั้น ดูเหมือนว่าจะมีแค่ผมเท่านั้นที่สัมผัสได้

ถ้าผมจับมันแล้วใช้พลังจิต

ซึนิ...

ก็สามารถปล่อย

เวทมนตร์พิษ

ออกมาได้

และจากคำพูดของคุณฮิวเบิร์ตเมื่อครู่ ผมก็เกิดความคิดขึ้นมาว่า

ถ้าใช้พลังจิตโดยระบุชื่อส่วนตัวว่า "ซาบี"

และก็สามารถหยุดมันได้ด้วย

มันก็จะเป็นไปตามนั้น และก็พบว่าพลังของดาบสั้นเล่มนี้สามารถเลือกเป้าหมายได้

แล้วนี่มันก็เป็นข้อยกเว้น หรือจะเรียกว่าอะไรดีนะ

อาจเป็นเพราะว่าคุณฮิวเบิร์ตมีสายเลือดของสัตว์ป่าผสมอยู่ เลยถึงแม้จะระบุว่า "ยกเว้นพวกมนุษย์!" แต่ก็ยังตกเป็นเป้าหมายของเวทมนตร์พิษอยู่ดี...

ถ้าเราระบุว่า "ยกเว้นเผ่าครึ่งคนหรือสัตว์ป่า!"

ก็จะไม่ตกเป็นเป้าหมายแล้ว

ถ้าเราตั้งใจว่า "ยกเว้นเผ่าอสูร!" ก็น่าจะเป็นอย่างนั้นล่ะนะ

แต่ขอบเขตที่พลังของดาบสั้นเล่มนี้ส่งไปถึงนั้น ค่อนข้างจะแคบ

น่าจะยากที่จะปกป้องแหล่งเกลือหินทั้งหมดได้

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...

ไม่รู้ว่าเหตุผลที่เผ่าอสูรไม่รู้มันคืออะไรกันนะ

แค่บังเอิญว่าไม่ได้สังเกตเห็นเองรึเปล่า?

หรือว่าเผ่าอสูรนั้นเวทมนตร์พิษใช้ไม่ได้ผล... อะไรทำนองนั้น?

ไม่เป็นไรหรอก!

อืมมม

อันนี้ก็น่าจะเป็นของเผ่าอสูรเหมือนกันนะ...

อย่าเพิ่งทุบเองแล้วเอาไปที่หมู่บ้านสิ...

งั้นจะฝังกลับไปเหรอ? นั่นก็อันตรายเหมือนกันนะ?

วันนี้กลับก่อนดีกว่า

นี่ผมจะเอาไปที่หมู่บ้านเผ่าอสูรแล้วลองถามดูนะ

หมู่บ้านเผ่าอสูร หัวหน้าเผ่ายูร์ต

โอ้...?

ดาบสั้นที่ปล่อยเวทมนตร์พิษสินะ...

น่าเสียดายจัง ได้ยินเรื่องอาวุธแบบนี้ไม่เคยเลยนะ

พวกเราเองก็ไม่ได้เป็นว่าเวทมนตร์พิษใช้ไม่ได้ผลนะ

หืม?

หัวหน้าเผ่าอสูร มอล

แล้วก็ไม่ใช่ว่าบรรพบุรุษลืมเล่าให้ฟังด้วยซ้ำ

อืมมม...

พอใส่พลังเวทเข้าไปแล้ว มันก็ดูดเข้าไปเก็บไว้เลยนี่นา...

ว่าแต่ ตอนนี้กำลังตั้งจิตให้เวทมนตร์นี้ส่งผลกับคุณคนเดียวอยู่นะ... เป็นไงล่ะ?

ไม่นะ

อันที่จริงแล้ว ดูเหมือนว่าเวทมนตร์พิษจะใช้ไม่ได้ผลกับผมนะ

ก็เพราะว่าพลังเวทมันไม่ปั่นป่วนอะไรอย่างนั้นน่ะ

โฮ่...