♦เดียส ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนเลยนะ
มีคุณอาไหมคะ
โอ้โห
เอาของที่ได้รับมอบหมายมาแล้วครับ
อืม...
งั้นเรามาเริ่มการติวกันเลยนะ
สมกับเป็นคุณเลยนะเนี่ย
ความรักของคลาอุสกับคานิส ที่ทุกคนอิจฉา
เจ้าเมืองชายแดนที่ประชาชนต่างชื่นชม ต้นฉบับ: ฟูโรว คินตะ มังงะ: ยุนโบ
—ระวังตัวด้วยนะ
...ลูกของเผ่าสุนัขนี่โตเร็วแฮะ
นี่มันคึกคักจนทนไม่ไหวเลย
เอาล่ะ...ก่อนที่เราจะพูดถึงว่าขุนนางของอาณาจักรเป็นแบบไหน
ก่อนอื่นเลย มาอธิบายคร่าวๆ เกี่ยวกับการเป็น "กษัตริย์" หรือ "ระบบกษัตริย์" กันก่อนนะ
แล้วก็เกี่ยวกับการเป็น "ขุนนาง" หรือ "ระบบขุนนาง"
นะ
อุดมคติของระบอบกษัตริย์คือ
ที่กษัตริย์ซึ่งเป็นศูนย์กลางของประเทศควรจะจัดการทุกสิ่ง... แต่ว่า
มันขาดแคลนกำลังคน
ดังนั้นจึงจำใจต้องมอบหมายให้ขุนนางผู้ภักดี...
ที่สามารถทำตามความประสงค์ของตนเองได้ ไปดูแลดินแดนที่เข้าไม่ถึง
นี่แหละคือระบอบขุนนาง
แต่ว่าหลังจากที่ผู้ก่อตั้งอาณาจักรถึงแก่กรรมมานานหลายยุคสมัยแล้ว...
กลายเป็นสิ่งที่ไม่ห่างไกลจากคำว่า "ขุน臣" เลย...
ตอนนี้ดินแดนของอาณาจักรก็ลดลงเหลือไม่ถึงครึ่ง และเหล่าขุนนางก็เน่าเฟะ
จนกลายเป็นว่าทำแต่การแย่งชิงอำนาจที่น่าเกลียดเท่านั้น
ถึงจะมีขุนนางที่ดีอยู่บ้าง แต่ก็ดูเหมือนจะเป็นกลุ่มคนส่วนน้อย
สถานการณ์ปัจจุบันคือเหล่าขุนนางชั่วกำลังขับไล่เหล่าขุนนางดีออกไปน่ะ
เจ้าโชคดีที่มาโดยไม่ได้พบเจอพวกนั้นสินะ
แต่เมื่อเจ้าได้เป็นขุนนางแล้ว ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องได้พบเจออย่างแน่นอน
ถ้าไม่อยากถูกขับไล่ออกไป
ก็เตรียมตัวให้พร้อมไว้นะ
ครับ/ค่ะ เข้าใจแล้วครับ/ค่ะ
สำเนียงแบบนั้นก็พอได้แล้วนะ
ทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่หน่อยสิ...
ตอนนี้เธอก็ไม่ใช่เด็กเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ
ต้องทำตัวให้สมกับเป็นดยุคด้วยนะ
...อ่า...
อืม...ใช่แล้ว
เรื่องสมัยเด็กๆ ก็ลืมไปได้เลย
จากนี้ไปจะเริ่มใหม่นะ
งั้นต่อไปนะ
ไม่ว่าจะเพื่อต่อต้านพวกขุนนางชั่วๆ นั่น
หรือว่าจะเพื่อทำให้ดินแดนนี้เจริญรุ่งเรือง
เมอา ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของดินแดนนี้ ก็ต้องทะนุถนอมไว้ให้ดีนะ
ดังนั้น
ลวดลายนี้ให้เป็นตราประจำของดินแดนเรา...
เป็นตราของตระกูลเมอาบัดาล
และต่อไปนี้ เวลาทำการค้าหรือส่งจดหมายไปยังดินแดนข้างเคียง ก็ให้ใช้ลวดลายนี้ด้วยนะ
นี่คือลายปักของลวดลายเมอาที่เซไนกับไอฮันเป็นคนออกแบบ
แล้วอาลนาเป็นคนปรับปรุงให้
ก็คิดว่ามันจะเอาไปทำอะไรกันแน่
ที่แท้ก็มีจุดประสงค์แบบนี้เองสินะ
วัตถุประสงค์หลักคือการโฆษณาเมอาบะ แต่ว่า...
ในขณะเดียวกัน ก็จะถือเป็นการโฆษณาตระกูลเมอาบาดาลด้วยสินะ
แบบนั้นก็จะทำให้คนทั้งอาณาจักรได้รู้ว่าเจ้าเป็นเจ้าเมืองแบบไหน...
หลักคำสอนที่เราสร้างขึ้นเอง หรือว่า
อีกอย่างนะ
ก็จะนำไปใช้ในการโฆษณาวัดด้วย
ไหนๆ ก็ตั้งใจทำแล้ว
ก็จะคิดหลักคำสอนที่ทำให้พวกนิกายใหม่หรือพวกขุนนางชั่วๆ เสียเปรียบ
และทำให้พวกขุนนางดีๆ ได้เปรียบ
หลังจากเตรียมการอย่างเต็มที่แล้ว ก็จะใช้บารมีของเทพเจ้าให้เต็มที่เลยล่ะ!
ถ้าทำแบบนั้น ที่นี่ก็จะ...
เจริญรุ่งเรืองกว่าที่เป็นอยู่เยอะเลยล่ะ
เฮ้อ...
ถึงจะเป็นนักบวช แต่ก็ใช้เทพเจ้าจนหมดเปลือกไปซะแล้ว นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย...
เข้าใจแล้วครับ/ค่ะ คุณอา
ถึงอย่างนั้นก็ตาม
คุณอาเองก็คิดถึงเรื่องหมู่บ้านอิรุคุอยู่เหมือนกันสินะ...
...อย่างนั้นสินะ
เผ่าโอนิก็เคารพในพลังแห่งธรรมชาติมาแต่โบราณ
สิ่งที่พวกเดียสเรียกว่า
'เทพเจ้า' น่ะ
ก็พอจะเข้าใจได้บ้างนะ
การนำเรื่องเทพเจ้าเข้ามาผูกกับกฎระเบียบของหมู่บ้าน
เพื่อให้เด็กๆ พูดคุยและจดจำได้ง่าย ก็ไม่เลวนะ
การตั้งขึ้นเหรอ?
ฉันเองก็รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ศรัทธาในเทพเจ้าอย่างจริงจังแล้ว
หลังจากที่สูญเสียพ่อแม่ไป หรือตอนที่ไปรบมาน่ะ
คุณอาเองก็คงมีความรู้สึกคล้ายๆ กันสินะ
ไม่ได้บอกว่าเทพเจ้าไม่มีอยู่จริงนะ...
แต่รูปแบบของวัดในตอนนี้มันผิดแน่ๆ เลย
นั่นแหละถึงคิดว่าจะสร้างหลักคำสอนที่ถูกต้องขึ้นมา
อย่างเช่น อย่ามาแบ่งแยกผู้คนตามชาติกำเนิด
อย่าทำร้ายผู้คน
โดยที่ยังคงแก่นหลักของคำสอนของนักบุญเดียไว้
ส่วนรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ก็น่าจะปรับให้เข้ากับวิถีชีวิตของที่นี่
แล้วการเผยแพร่คำสอนนั้นก็คือ
วัดเมอาสินะ...
แต่ตอนนี้มันอาจจะดีแล้วก็ได้นะ
เรียกเหรอ?
แต่ในอนาคต เมื่อถึงยุคของเด็กๆ... ของเซไนกับไอฮัน
แล้วถ้าหลักคำสอนนั่นมันเก่าไปล่ะ จะทำยังไง?
เมื่อมันเป็นรุ่นถัดไป รุ่นถัดๆ ไปอีก
จะยังคงสอนหลักคำสอนที่เชยๆ แบบนั้นต่อไปเหรอ?
เมื่อก่อนพ่อแม่ก็ทำแบบนั้นเหมือนกันนะ
คุณอาเองก็คิดว่าแบบนั้นมันไม่ควรจะทำสินะ
เมื่อยุคสมัยก้าวหน้าแล้วหลักคำสอนมันเก่า ก็จะอัปเดตเนื้อหาให้ทันสมัยไปเรื่อยๆ
เรียกเหรอ ไม่ได้เรียก
ไม่ได้เรียก
ดูเหมือนว่าจะสร้างขึ้นมาโดยมีพื้นฐานแบบนั้นน่ะ
เอาเถอะๆ
เพราะว่าที่หมู่บ้านอิรุคุมีเมอาที่เป็นเหมือนผู้ส่งสารของเทพเจ้าอยู่แล้วนี่นา
ถ้าบอกว่าเมอาเป็นคนมอบหลักคำสอนใหม่ให้ ก็คงจะฟังดูสมเหตุสมผลอะไรทำนองนั้นล่ะมั้ง...
เอาเป็นว่าอย่าคิดเรื่องมันให้หนักจนเกินไปเลย
คำสอนของเมอาที่อยู่ร่วมกับเมอา...
ก็รับมันแบบสบายๆ ไปก็คงจะดีแล้วล่ะมั้ง
...ถ้าเป็นแบบนั้น
วัดก็คงจะไม่ได้มีพลังมากขนาดนั้นกระมัง
บางทีมันอาจจะเสื่อมถอยลงไปในที่สุดก็ได้นะ
เพราะว่าแม้แต่คุณอาเบนเองก็ยังไม่ศรัทธาในเทพเจ้าเลยนี่นา
คุณอาบอกว่า
แบบนั้นก็
ไม่เป็นไรแล้วล่ะ
ถ้ามีคนฉลาดพอที่จะปฏิเสธเทพเจ้าได้ล่ะก็
หมู่บ้านอิรุคุก็ใหญ่ขึ้นและชีวิตก็มั่นคง...
งั้นภารกิจก็เสร็จสิ้นแล้วสินะ...
ก็จะเป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆ ในอนาคต...
ถึงจะเป็นเรื่องในอนาคตที่ไกลออกไปก็เถอะนะ
อย่างนั้นเหรอ... แล้วก็จะทำใหม่ไปเรื่อยๆ
ถ้าใช้ไม่ได้แล้วก็ทิ้งไปได้สินะ
ถ้าคิดแบบนั้นก็น่าจะเข้ากับเผ่าอคิโตะได้นะ
พวกเราเป็นเผ่าที่เร่ร่อนตามทุ่งหญ้าแห่งนี้มา
เราจะย้ายหมู่บ้านตามเวลาที่เมอาและพวกเขาทานอาหาร แล้วก็ทำใหม่ไปเรื่อยๆ
บางครั้งเราก็ต้องทิ้งของที่ไม่จำเป็นในที่นั้นไปด้วย
ดังนั้นมันจึงให้ความรู้สึกที่ใกล้เคียงกับวิถีชีวิตของเผ่าอคิโตะเลยล่ะ
ไม่เลวนะเลย
เรื่องยากๆ น่าเบื่อจัง!
เบื่อแล้ว!
ขอโทษๆ
ก็ใช่น่ะ กินข้าวเสร็จแล้วนี่นา
มาเก็บจานกันเถอะ
นึกขึ้นได้ว่าต้องทำใหม่ด้วย
ห้องน้ำก็คงต้องเปลี่ยนใหม่แล้วล่ะนะ
☀ ☀ ☀
จนถึงตอนนี้หมู่บ้านมันคนน้อย เลยยังใช้ตัวเก่าอยู่ แต่...คงถึงขีดจำกัดแล้วล่ะ
การย้ายตามหมู่บ้าน... ถ้าไม่เร่ร่อน ก็ต้องดูแลให้ดี ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นแหล่งเพาะโรคเข้า
นั่นสิ
เทพเจ้าอะไรนั่นมันก็เป็นเรื่องที่คลุมเครือ แต่ในเมื่อมันเชื่อมโยงกับชีวิตประจำวันของเราโดยตรงกว่า อันนี้มันสำคัญกว่านะ
ไม่นานนี้เราจะถมห้องน้ำเก่าแล้วสร้างอันใหม่กันเถอะ
จำนวนคนก็เพิ่มขึ้นแล้ว เราควรจะมีหลายอันให้เข้ากับทุกคน... จัดเรียงเป็นแถวยาวไปเลยดีไหมนะ
เหมือนเมื่อก่อน
ให้ช่างของเผ่าอคิโตะ
ช่วยทำให้นะ
แต่ถ้าเป็นไปได้
เราอยากจะทำเองให้ได้
เดียส ถ้าว่างๆ ช่วยปรึกษากับพวกนาร์บันท์หน่อยได้ไหม?
ความสำคัญ
「เบื่อแล้วจังเลยยย」
「เบื่อแล้วเว้ยยย!」
...เอ่อ...คุณริชาร์ดครับ
สงครามอีกแล้วเหรอครับ
มีธุระกับตัวผมเองเหรอครับ
อะไรทำนองนั้นเหรอครับ
หรือว่า...
เป็นการลงโทษจากการที่เคยพยายามสู้กับเดียสภายใต้คุณเดียเนะครับ...
ไม่ใช่
มิ
นี่ เอาไปสิ
ชิล
อย่าลงไปในแม่น้ำสิ อ้อ ฉันเห็นมันตั้งแต่ช่วงวันที่ 8 แล้ว
นี่ เดี๋ยวอยู่ด้วยนะแม่ ให้ปิดหน้าต่างไหม มันเริ่มเย็นแล้ว ปกติฉันจะยืนแล้วก็ปิดหน้าต่าง พวกดชา กับถุงขนมปัง แล้วก็บอกว่า เดี๋ยวจะกลับมาในหนึ่งชั่วโมงครึ่ง! เขาพูดตอนที่เขาออกไป!
...ห๊ะ?
ในฐานะอัศวินที่สังกัดโดยตรงของราชสำนัก
คืนเทศกาลแห่งคอร์ทแลนด์
อัศวินเหรอ?
ตัวฉันเนี่ยนะ?
มีดสั้นเล่มนี้ก็เป็นของที่มอบให้แก่อัศวินด้วย
ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเรื่องจริง...เหรอ?
สงครามมันจบแล้ว
แต่ก็คงจะปล่อยทหารรับจ้างที่มันเพิ่มขึ้นมาเยอะเกินไปไว้เฉยๆ ไม่ได้หรอกนะ
ฉันได้สืบเรื่องของเจ้ามาอย่างละเอียดแล้ว
ช่วงสงครามเจ้าดูเหมือนจะทำผลงานได้ไม่น้อยเลยนะ
การที่เจ้าสงบเสงี่ยมแม้จะอยู่แนวหน้าในสนามรบก็เป็นสิ่งที่น่าชื่นชมนะ
เรื่องของคุณเดียเนะ เจ้าก็ดูเหมือนจะควบคุมตัวเองได้ดีเหมือนกันนะ
กอร์ดอน
เจ้าจะเป็นบริวารของเหล่าอัศวิน
ให้มุ่งหน้าไปยังองค์หญิงอันนาเบล กับดยุคซาร์ชัสแห่งทิศตะวันออก ซึ่งเป็นหัวหน้าของกลุ่มอันนาเบล
พร้อมกับพัฒนาดินแดนที่ถูกยึดครอง และสร้างป้อมปราการขึ้นมาใหม่...
จงเป็นเสบียงไว้สำหรับยามคับขัน
...นั่นหมายความว่า
แบบลอยๆ
ให้ควบคุมองค์หญิงอันนาเบลกับดยุคซาร์ชัสไว้
อย่างนั้นหรือครับ?
...เปล่า ไม่ใช่
อันนาเบลกับเฮเลน่าตอนนี้ยังไม่ใช่ศัตรูของข้า
อันดับหนึ่งคือคุณอิซาเบล
น้องสาวพวกนั้นน่ะนะ... ก็พูดได้ว่าคิดตามแบบของตัวเอง
ดูจากท่าทีแล้ว เหมือนเธอจะตั้งกลุ่มก้อนเพื่อสร้าง 'อาณาจักรที่ดี' ในแบบที่เธอชอบเลยนะ
เพื่อการฟื้นฟูด้วยการปกครองภายใน!
เพื่อการฟื้นฟูด้วยวัฒนธรรมและศิลปะ!
พอฉันจัดการเรื่องพื้นฐานได้ในระดับหนึ่งแล้ว พวกเธอก็เลิกแสดงท่าทีเป็นปฏิปักษ์แล้วล่ะ
เอาเป็นว่า จงทำตามฉันซะนะ!!
ตอนนี้ทั้งสองคนต่างก็กำลังหมกมุ่นอยู่กับ 'ความสนุก' ของตัวเอง
อืม... เข้าใจแล้ว
ถ้างั้นพวกเราก็คือการเตรียมพร้อมสำหรับจักรวรรดิสินะ
ปกติแล้วก็จะทำตัวให้เป็นที่ชื่นชอบภายใต้คุณอิซาเบล แล้วก็เตรียมพร้อมสำหรับจักรวรรดิ
ใช่แล้ว
...ถ้าอย่างนั้นก็มีเรื่องหนึ่งที่อยากจะขอร้องครับ
ขอให้ทำการสร้างใหม่แค่ในระดับขั้นต่ำก็พอ
เรื่องของป้อมปราการน่ะครับ
แล้วก็ขออนุญาตสร้างป้อมปราการใหม่ขึ้นมาอีกสักสองสามแห่งได้ไหมครับ
เพราะว่าป้อมปราการส่วนใหญ่แถวนั้นมันสร้างมานานแล้ว
มันเลยไม่เหมาะที่จะใช้เป็นเสบียงสำหรับจักรวรรดิ
แล้วก็มีหลายอันที่มันเสื่อมสภาพไปแล้วด้วย
โอ้โห
บางแห่งก็น่าจะรื้อถอนทิ้งไปเลยโดยไม่ต้องสร้างใหม่นะครับ
ถ้าเราสร้างป้อมปราการที่แข็งแกร่งและใหม่เอี่ยมเพื่อปกป้องเมืองและทุ่งนา...
ศัตรูก็คงจะหวาดกลัว และชาวบ้านก็จะรู้สึกอุ่นใจ
ดูเหมือนจะเก่งกว่าที่คิดไว้นะ
ผ่าน!
ช่างฝีมือกับเสมียน
แล้วก็อนุญาตให้เจ้าจ้างทหารรับจ้างที่เจ้าเห็นชอบมาเป็นบริวารสักสองสามคนด้วย
จงระมัดระวังเป็นพิเศษในการคัดเลือกคนนะ
ครับ!
แล้วก็ช่วยเตรียมชุดที่เหมาะกับอัศวินให้ด้วยนะ
ถึงแค่ตรงนั้นเองนะ ไม่ต้องกังวลมากหรอก
ครับ! จะเตรียมชุดที่ดูเป็นอัศวินให้ครับ!
...นั่นก็คือ
ว่าควรจะให้เขตปกครองครอบคลุมไปถึงส่วนไหนของทุ่งรกร้างแห่งนี้
ฉันกำลังกังวลอยู่ว่าจะต้องขีดเส้นแบ่งเขตแดนไว้ตรงไหนน่ะค่ะ
ถ้าขยายมันกว้างเกินไป
การจัดการมันก็จะยากขึ้นนะ
มันอาจจะไปติดกับทะเลทรายบ้านเกิดของคุณเอมาก็ได้นะครับ...
อืมมม...
ทะเลทรายที่ผมเคยอยู่มันอยู่ทางใต้จริงๆ ครับ
แต่มันอยู่ทางใต้ของเขตแดนข้างๆ ไม่ใช่จากตรงนี้ครับ
ดังนั้นแทนที่จะกังวลเรื่องตรงนั้น
โดยยึดทรัพยากรเป็นแกนหลัก
ลองให้เขตแดนเป็นแค่ถึงแหล่งเกลือหินที่ว่าไว้น่าจะดีไหมครับ?
เข้าใจแล้ว
ยึดทรัพยากรเป็นแกนหลักเหรอครับ
ถ้าอย่างนั้นก็เป็นข้อมูลที่ได้รับมาจากคุณอัลนาห์น่ะครับ
เราอยากจะครอบครองพื้นที่จนถึงบริเวณที่มีน้ำสีดำผุดขึ้นมาเลยล่ะครับ
น้ำสีดำเหรอครับ?
อา...
อันที่คุณอัลนาห์น่ะใช้บ่อยๆ เวลาทำหน้าเหมือนไม่ชอบมากๆ น่ะเหรอครับ
เพราะว่าน้ำมันมันหมดน่ะครับ เลยไม่มีทางเลือก...
เป้าหมายคือเชื้อเพลิงใช่ไหมครับ?
เปล่าครับ... น้ำสีดำนั่น...
อันที่ในอาณาจักรเรียกว่า "น้ำมันดิน" หรือ "น้ำมันหิน" น่ะครับ
มันเป็นของเกรดหยาบที่กลิ่นเป็นปัญหาสำหรับใช้เป็นเชื้อเพลิงน่ะครับ
ไม่ใช่ตรงนั้นหรอกครับ
"ยางมะตอย" ...
ถ้าจะให้ยางมะตอยเนี่ย ใช้เพื่อกันน้ำกันสนิม มันก็ถือว่าดีเลยล่ะครับ
แต่ว่าสีที่ได้จากการที่น้ำมันมันเปลี่ยนสภาพน่ะสิ คือเป้าหมายหลักเลยครับ
ถ้าเราทาลงบนแผ่นไม้แล้วเอาไปสร้างเรือล่ะก็
มันจะออกมาเป็นเรือที่ดีที่ใช้งานได้ยาวนานอย่างน่าทึ่งเลยล่ะครับ
จะสร้างเรือเหรอครับ?
ยังไม่มีแผนถึงขนาดนั้นหรอกครับ
แต่ว่าก็อยากจะสำรองไว้เผื่อไว้ก่อน
เผื่อว่าจะมีโอกาสสร้างได้ทุกเมื่อน่ะครับ
อ๋อ เข้าใจแล้วครับ!
แล้วก็? ถ้าเราจะจัดหาน้ำมันนั้นมาได้
เขตปกครองจะต้องกว้างประมาณแค่ไหนล่ะครับ?
คือว่านะ...
อาาา
ดีกว่าการสำรวจที่น่าเบื่อนี่เยอะเลย
สุนัขจิ้งจอกมั้ง...
อยากจะออกล่ากับเซไนจังจังจังจัง...
หืม?
ไม่สิ... ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วการเคลื่อนไหวมันดูแปลกๆ นะ...
ซาฮีอิที่ดูเหมือนสุนัขจิ้งจอก
ที่ค่อยๆ ย่องเข้ามาจากที่ไกลๆ นั้น
คือเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านอิรุคุ
รออยู่นะ ดิอาส...
ถ้างั้นมาทบทวนของเมื่อวานกันนะ...
♦ศัตรูคนใหม่กำลังบุกเข้ามา—!?
ฉันจะจัดการโค่นมันให้ได้แน่...!
♦มีมือสังหารคนใหม่กำลังบุกเข้ามาเหรอ!?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/32)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ชาวบ้านคนนี้ LV999
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
