ตอน 23.3: Chapter 23.3

ตอนที่ยี่สิบสาม ช่วงพัก - หลัง

ฟู่ว

คุณแม่ ตรงโน้น ตรงนี้ โอ๊ยยยยย!!!!

โอ๊ย คุณแม่

..................

นี่มันการลงโทษจากสวรรค์ที่ทำให้ต้องรีบเลิกงานกลับบ้านซะแล้วสินะ...!?

เอาเป็นว่าควรจะพาไปที่เคาน์เตอร์บริการดีไหมนะ...

ถ้าคุณอยากอยู่กับลุง ไปตรงที่พนักงานอยู่นะ...

ช่วยด้วยยย!

ใครก็ได้!

ช่วยผมด้วยยย!

คุณซาซากิเนี่ย ช่างโชคร้ายอะไรอย่างนี้เนอะ

คุณทัตจิยามะ...!!

อา...หลงทางสินะ

ไม่เป็นไรครับคุณแม่ เดี๋ยวก็เจอเอง

ไปตรงที่ที่เราจะหาด้วยกันเถอะนะ

พี่สาวน่ากลัวจังเลย

เอ่อ...คือว่า

คุณทัตจิยามะ เอ่อ...คือว่า

เจอเด็กหลงทางแล้ว เจอแล้ว!

มินามิโซะ ซาโตมิ ฮัคเค็นเด็น～!!

ฮ่าเอะ หลอกอีกแล้วเหรอ

ไม่ทันสังเกตเลยนี่นา

คุณแม่เป็นห่วงอยู่ ไปกันเถอะนะ

ขอบคุณมากนะครับที่เรียกผม!

ไม่นะ

ทำไมมันถึงได้ยากจังเลย!

คนนั้นเก่งจังเลยนะ พอเงียบไปแล้วก็หยุดร้องไห้เลย

เป็นหัวหน้าตรงแคชเชียร์ใช่ไหม

มืออาชีพด้านการบริการมันไม่เหมือนกันเลยนะ~

นั่นมันไม่ได้จริงจังเลยสักนิดนะ

พี่สาว

รอยยิ้มจริงจังของฉันน่ะ เด็กน้อยก็ชอบกันเป็นแถวเลยนะ

ทะ...

แล้วก็รอยยิ้มของคุณซาซากิที่ชอบคุณทัตจิยามะนี่ด้วยนะ!!

คุณทัตจิยามะ?

.........

?

ไม่สนใจความรู้สึกคนอื่นเลย ไอ้ต้นไม้หน้าด้านนี่มัน...

นี่จ้ะ

โคอิโระ

?

?

!?

!?

ไอ้ลุงแบบนี้ มันน่ากลัวตรงไหนกันนะเนี่ย

นี่มัน...

จริง ๆ

.........ถ้าผมเป็นไอ้เด็กตัวเล็ก ๆ

ก็ไม่คิดว่าคุณทัตจิยามะจะเป็นคนที่น่ากลัวเลยนะ...