ตอน 50: Chapter 50

สองปีก่อน

เอาเป็นว่าขนของเข้าเสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ/คะ～

ซาคุจิ

ขอบคุณมากครับ/ค่ะ เหนื่อยหน่อยนะ

こちらこそ ขอบคุณสำหรับเครื่องดื่มนะครับ/คะ!

ขอตัวก่อนนะครับ/คะ!

ไม่ได้พักสองปี

ตึ้กๆ

ทำงานมาสี่ปี...

...หกปีแล้วสินะ

ห้องแบบนี้เองเหรอเนี่ย

ออกไปเดินเล่นหน่อยดีไหม

สองปีหลังลาพักงานที่สำนักงานใหญ่

ปลายฤดูหนาวก่อนกลับไปทำงานที่โกะคา

ใบลาออก

กลับมาที่เมืองเดิม บ้านหลังเดิมที่เคยอยู่

★ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแม้แต่น้อย

บ้านใหม่เพิ่มขึ้นอีกเยอะเลยนะ...

เมื่อก่อนแถวนี้จะมีร้านขายข้าว หรือร้านขายเสื่อทาทามิด้วย

มีกลิ่นหอมมากเลยนะ

เอ๊ะ? ลูกค้าคนนี้เป็นลูกค้าประจำเหรอ!?

ช่วงนี้ความจำมันฝ่อไปหมดเลยนะเนี่ย~

ขอบคุณที่แวะมาอีกครั้งนะ... ขอโทษด้วยนะ...

อ้อ เหรอครับ?

ไม่ ไม่ ไม่ เป็นไรเลยครับ!

เพราะว่าผมเคยอยู่ที่นี่มานานแล้วนี่ครับ

ใช่

งั้นคุณลุงไม่ต้องกังวลนะ

แถมตัวเองเมื่อหกปีก่อนน่ะ

ถึงจะเป็นคนเดียวกัน แต่ก็เป็นคนอื่นไปเลย

そろそろซื้อข้าวกลับไปกินดีไหมนะ

ถ้าเดินไปทางสถานี น่าจะเจอร้านสะดวกซื้อสักที่นะ...

นี่มัน... อาจจะเป็นนั่นรึเปล่าเนี่ย~

ซูเปอร์ เอส ยี่สิบสี่ชั่วโมงเปิด

...ไม่ใช่ร้านเดียวกันนี่นา

ตั้งแต่เมื่อกี้น่ะ

นี่ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย

เดินวนไปมาเหมือนกำลังพยายามจะทำลายเหตุผลที่ทำให้คิดถึงสมัยนั้น

แทนที่จะเศร้าที่สถานที่แห่งความทรงจำมันเปลี่ยนไป

ถ้าได้สัมผัสตัวเองในสมัยนั้นได้แม้แต่น้อย

กลับรู้สึกโล่งใจมากกว่า

คงจะรู้สึกว่าตัวเองน่าสมเพชขึ้นมาทันทีแน่ๆ เลย

คนที่ทุ่มเทให้งานแบบโง่ๆ เลยล่ะ

ในที่ที่ใช้เวลาอยู่ในช่วงที่เข้มข้นที่สุด

...นั่นก็อาจจะเป็นเรื่องที่

ไม่จำเป็นต้องกังวลสำหรับผมในตอนนี้ก็ได้นะ

ตัวเองที่กลับมาสภาพแบบนี้เนี่ย

ไม่ใช่สิ~ ไม่ใช่สิ!

ไม่ใช่เบอร์ร้านนะ ถามเบอร์คุณพี่สาวอยู่นะเนี่ย ว

เรื่องที่ไม่เกี่ยวกับการทำงาน บอกไม่ได้หรอกครับ

กรุณารับไปเถอะครับ

เอ๊ะ ไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อยนะ~ (หัวเราะ)

ก็ดีนี่ ผมคงใกล้กับทรอเลยล่ะ?

จุนที่ยิ้มให้เสมอเลย~