ตอน 51: Chapter 51

ยังกังกันฉบับพิเศษ ประจำเดือนสิงหาคม วันที่ 23 วางจำหน่ายวันที่ 25 ของทุกเดือน

หลังซูเปอร์มาร์เก็ต กำลังสูบบุหรี่กับเธอ

มีกำหนดฉายทั่วประเทศทางทีบีเอส ปี 2026!

บิ๊กแก๊งประจำเดือน

ปี 2025 บีแอล

รวมเล่มล่าสุด 7 เล่ม

ของแถมพิเศษ

สองคนที่สูบบุหรี่ยืนหลังซูเปอร์มาร์เก็ต

วางจำหน่ายเป็นที่ชื่นชอบ!

ปกกลาง

ปกพิเศษยานิซู

ราชาผู้เย็นชาที่แต่งงานมาแทน ถูกแทนที่ กลับเป็นรักแรกของเขาเอง

ซาวะ คุณซาวะ

คุณยามะจะกลับมาพรุ่งนี้ใช่ไหมครับ?

อ่า ใช่แล้ว...

อยากทำกับคุณยามะเท่าไหร่ก็ได้นะ!

เย้! อ่าาาาาา!

แล้วก็วันนี้ตอนกลับจากโรงพยาบาลก็บอกว่าจะเลี้ยงข้าวที่ทีโอบีด้วยนะ

เขาบอกว่าขาอาการดีขึ้นมากแล้วล่ะ~

ห๊ะ!? ทำไมต้องกินข้าวกับคุณโอบะด้วยล่ะ!?

คุณโอบะน่ะ วันนี้ไม่ใช่พิธีมอบรางวัลเหรอครับ?

สุดยอดไปเลยนะเนี่ย... ไปเจอเจ้าบื้อที่ไปสร้างความเดือดร้อนให้คุณยามาดะเข้า

แล้วจับได้เขาก็ถูกจับอย่างปลอดภัย แถมยังได้จดหมายขอบคุณจากตำรวจอีกด้วย...

หมอนี่คือเทพผู้พิทักษ์ร้านหน้าสถานีทุกแห่งเลยนะ!

อ่า

อ๊ะ อ่า คือว่า... อันเซ็น!!!

อ่า แล้วก็...

คุน

สองคนที่สูบบุหรี่ยืนหลังซูเปอร์มาร์เก็ต

หลังซูเปอร์มาร์เก็ต กำลังสูบบุหรี่กับเธอ

คำสัญญาที่แลกกันในตอนกลางคืน

โดยไม่มีคำพูด

รวมเล่ม ยอดจำหน่ายสะสม

(รวมฉบับอิเล็กทรอนิกส์ด้วย)

รายละเอียดโปรโมชั่นรวมเล่ม ดูได้ที่หน้า 7!

ฉบับล่าสุดเล่มเจ็ดที่ทุกคนรอคอย วางจำหน่ายเป็นที่ชื่นชอบ!!

คอนเฟิร์มตอนจบทีวีแล้ว!

มีกำหนดฉายทั่วประเทศทางทีบีเอส ปี 2026!

เชื่อใจกันมากกว่าใคร

ใกล้ชิดกันยิ่งกว่า

เพื่อกันและกัน~~

★ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ เลย

บอกว่าจะเลี้ยงราเม็งทุกคนที่เป็นห่วง...

ไม่ต้องกังวลอะไรเลยก็ได้นะ

แต่ผลงานของคุณโอบีทีก็เป็นเรื่องมหัศจรรย์มากๆ เลยนะ~

คุณยามาก็สุดยอดแบบที่งงไปเลยเนอะ~

คุณยามา...

เปล่า จริงๆ นะครับ

ก็ตอนที่เรากำลังตามหาคุณยามาอยู่นี่

บังเอิญเจอคุณ "ทายามะ" แล้วก็พามาโดยไม่รู้ตัวใช่ไหมครับ?

ปกติแล้วถ้าไม่สังเกตเห็นแบบนั้นก็ทำไม่ได้หรอกนะครับ...

ถึงจะไม่ใช่คุณยามา แต่ก็สุดยอดเหมือนเทพเจ้าเลยนะที่ข้ามทากิโกชิมาได้

ว่ะฮ่าๆๆๆ

ขอโทษนะครับ ผมก็ลองตามหาคุณยามาดะดูแล้วครับ

เรื่องของคุณยามาดะเป็นยังไงบ้างครับ?

อ่าา... ติดต่อถึงตัวเขาได้แล้ว

...โล่งอกจัง

ระหว่างทาง... ผมเจอคุณทายามะกำลังลำบากอยู่ครับ

อย่างนั้นเหรอครับ

นี่ๆ คุณโกโตะ!

...อ่า

ความเชื่องช้านั่นก็เรียกได้ว่าเป็นพรสวรรค์โดยกำเนิดเลยล่ะ ไม่เกินจริง

หืม?

งั้นเดี๋ยวผมจะไปทำใบสั่งซื้อมานะครับ

ฉันก็จะเข้ากะแล้ว~~

สู้ๆ นะ

คุณผู้จัดการ

ดูเหมือนจะมีเรื่องบางอย่างที่น่าสงสัยอยู่นะครับ

...คุณโอนโนะเข้าใจเหรอครับ

ดังนั้น ผมเลยว่าจะจัดการให้เสร็จๆ ไปเลย

...ให้มันคลี่คลายไปให้ได้ครับ

ในที่สุด... ในที่สุดก็...

การซ่อมมือถือก็เสร็จแล้ว...!

หนึ่งสัปดาห์ที่ทั้งที่บ้านทั้งที่บริษัท ต้องเกาะติดคอมพิวเตอร์จนผู้จัดการบ่นอยู่เรื่อย...

ถ้าพลาดการติดต่อแม้แต่นิดเดียว

มันทรมานมากเลยครับ...!

อาาา...

แบบสอบถามไปรษณียบัตรฟรี!

ส่วนเท้า...

...ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีแล้วนะ

ส่วนใจ

ไม่ว่าจะยังไงก็ดี

สามารถเข้าร่วมรับไปรษณียบัตรท้ายเล่มแบบไม่ต้องใช้แสตมป์ได้นะ!! รายละเอียดดูที่ท้ายเล่มนะ☆

...โทรศัพท์ของคุณทายามะเป็นยังไงนะ

ได้กลับไปหาทุกคนอย่างเรียบร้อย

กลับไปใช้ชีวิตเหมือนเดิมได้รึเปล่านะ

จะไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตสักทีนะ

บางทีเขาอาจจะกำลังสูบบุหรี่อยู่ข้างหลังก็ได้นะ

เอ๊ะ? รถคันนี้มันอะไรกันนะ...

ทำไมถึงไม่แซงฉันไปล่ะ?

หรือว่าจะเป็นภาพหลอนกันนะ...?

โง่เป็นบ้า

ต้องตามมาแน่ๆ เลย!!

หืม?

เป็นอะไรไป คุณซาซากิ ไม่เป็นไรนะ

ครับ ครับ...

มันรู้สึกเหมือน... ผิดหวังนิดหน่อยน่ะครับ

ควรดูแลหลังด้วยนะ

เดินเร็วเชียว กลับบ้านแล้วเหรอ?

ครับ กำลังจะไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตแล้วจะกลับน่ะครับ...

งั้นก็ว่างสินะ

อืมมม

ก็... ก็เรียกได้ว่าว่างก็ได้ครับ

อย่างนั้นเอง อย่างนั้นสินะ

งั้นออกเดทกับฉันไหม

งั้นขึ้นรถมาเลย

อ่า...

ค่ะ

...เอ่อ ขออนุญาตนะคะ

ถึง...! เอ๊ะ!?

เหรอ!?

จะออกแล้วนะ~

คุณผู้จัดการเมื่อกี้พูดว่าอะไรนะครับ?

ชะ...

เดี๋ยวก่อนนะครับ คุณผู้จัดการ...!

คุณผู้จัดการ~~!?

ไม่ต้องไปกังวลมากขนาดนั้นก็ได้นะ คุณยามาดะ

ก็เป็นมนุษย์คนนึงนี่นา สร้างตัวก็ไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันด้วยซ้ำ...

ดูเหมือนคุณจะเป็นตัวประหลาดจังเลยนะ

ช่างเถอะ ขอเลี้ยงข้าวสักหน่อยเถอะนะ

ก็เพราะคุณป้าเนี่ยแหละ ถึงได้ทำงานได้ตามเวลาที่ชอบแบบนี้

อื้ม นั่นเป็นเรื่องที่ดีมากๆ เลยนะ...

แถมฉันก็จะไปกินข้าวกับทุกคนที่เป็นห่วงฉันด้วยนะ

นั่นสิ ถึงได้เป็นห่วงฉันด้วย...

ใช่แล้ว คุณยามาดะ

หลังจากนั้นได้คุยกับคุณซาซากิหรือยัง?

!

ทะ...บังเอิญมาเจอคุณเข้าได้...

แถมยังอุ้มมาเพราะขาเจ็บอีกด้วย

ดูเท่จังเลยนะ คุณซาซากิ...

เอ๊ะ คุณยามาดะเหรอ?

ยังไม่ได้เจอเลยนะ

ให้

แหม

ยังไม่

อ่ะ

ใช่

พอได้เจอกันแล้วจะขอบคุณนะ

อยู่แล้วนี่นา

โอ้...

???

ฉันพูดอะไรแปลกๆ ไปรึเปล่านะ...

นี่

นี่ คุณทำเสียงดังอะไรน่ะ...

พอๆๆ คุณยามาดะ เอ๊ะ!

ห๊ะ?

อะไร... ถ้าอยากกินตรงนั้นก็บอกตรงๆ เลยสิ~

เป็นอะไรไป คุณซาซากิ

ยังไม่พอเลยนะ นี่มันรอบที่สองแล้ว อย่าเกรงใจ กินเข้าไปเลยนะ

9

ตุบ

รู้สึกขอบคุณจริงๆ นะครับ แต่ว่าด้วยวัยนี่

ขอโทษครับ

ถึงขีดจำกัดแล้วล่ะ...

ตรงนี้

หืม?

ขอโทษด้วยครับ ปกติกินเยอะขนาดนี้ เลยไม่ทันสังเกต

ค่อยๆ สูบบุหรี่ไปนะ

ครับ

ค่ะ...

เอ๊ะ? คนนี้จำได้ว่าอายุราวๆ 40 เหมือนกันนี่นา...

ว่าแต่ ขอโทษที่ตอบแทนช้าไปหน่อยนะครับ

คุณซาซากิ

ไ-ไม่เป็นไรครับ...! เงยหน้าขึ้นหน่อยครับ...!

ขอบคุณนะที่ช่วยเขาไว้

ที่ลำบากมันเป็นพวกคุณทุกคนเลยต่างหาก

ส่วนฉันน่ะ แค่โชคดีเท่านั้นแหละ...

โชคเหรอ

เอ่อ ใช่แล้วครับ...

ตอนที่กำลังตามหาคุณยามาดะน่ะ

แม้แต่พวกพนักงานที่เป็นคนท้องถิ่นส่วนใหญ่ก็ยังนึกไม่ถึง

ว่าจะมุ่งหน้าไปยังสวนสาธารณะที่ถูกปิดตาย

แล้วก็เจอคุณทามายะที่บาดเจ็บจนขยับไม่ได้

นั่นแหละคือโชคเหรอ?

นั่นมันไม่ใช่โชคหรอก

เพราะว่าคุณสังเกตเห็นถึงทำได้ไม่ใช่เหรอ?

คุณแค่พยายามตามหาคุณยามาดะ แล้วก็หาเจออย่างปลอดภัยเท่านั้นเอง

ใช่ไหมล่ะ?

แต่นะ... ตอนนี้ยังบอกไม่ได้

ก็คือถึงตรงนี้แล้ว—...

...สิ่งที่ฉันอยากจะพูดน่ะนะ—

ผู้จัดการร้าน

ขอโทษนะครับ รบกวนหน่อย

สิ่งที่ผมสังเกตเห็นนี่...

รบกวนเธอเก็บเป็นความลับให้หน่อยได้ไหม

เมื่อเข้าใจเรื่องของเธอแล้ว ผม...

แต่ว่าผม...

ถ้าทำหน้าปกติดีๆ แล้วมายืนอยู่ข้างๆ หรือไปที่เคาน์เตอร์แคชเชียร์ อาจจะทำให้เธอดูเหมือนกำลังหยอกเล่นอยู่ก็ได้ครับ

...คุณซาซากิ

ฉันแค่คิดว่าจะขอโทษรวมถึงเรื่องที่มองข้ามไปเพราะมันตลกน่ะนะ

ว่าแต่ เดิมทีคนที่โดนแกล้งก็คือคุณนี่นา...

เอ๊ะ!? นั่นเหรอ!?

อย่าเพิ่งขอโทษก่อนสิ มันจะลำบากเอา

กึก

ใจเย็นๆ สูบไป

ขอโทษครับ

ขอโทษครับ...

ฉันเข้าใจนะว่าโดยเฉพาะเรื่องของคุณน่ะ ไม่มีอะไรต้องละอายใจหรอก แต่ว่า...

ทำไมถึงพยายามจะโกหกแม้กระทั่งตัวเองขนาดนั้นล่ะ?

●●

คืนที่เขาเจอเธอ เขาก็บอกไว้นะครับ

ว่าจะบอกเธอสักวัน

ให้เธอรออยู่โดยที่ไม่ทันสังเกตไปก่อน

ด้วยตัวของตัวเองตอนนี้เนี่ย

ตัวของตัวเองในตอนนั้นคงจะให้อภัยไม่ได้

ว่า "ตอนนี้ยังบอกไม่ได้" ว่า

คือว่า... ในคำพูดตอนหลับน่ะครับ

ห้ะ?

"เป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะอุ้มเธอได้ งั้นก็ไม่ใช่ฉันตัวจริง!

พูดง่ายๆ ก็คือ ฝันไป!" แบบนั้นแหละครับ ที่ถูกระบุว่า...

ปกติแล้ว การกระทำที่ทำเป็นประจำมันจะตอบกลับมาแบบนั้นได้เหรอ...

แต่สำหรับผมแล้ว

ว่ามันจะเป็นคำพูดตอนหลับ หรืออะไรก็ช่างเถอะครับ

แค่ได้รู้ในสิ่งที่เธอคิดเท่านั้นแหละ

นี่ คุณซาซากิ

ถึงจะรู้ความคิดของเขาแล้ว

แล้วทำไมถึงคิดว่าจะยอมตามเรื่องโกหกของอีกฝ่ายไปไกลขนาดนั้นได้ล่ะ?

อยู่มาก็กว่า 40 ปีแล้วนะ

ทั้งคำพูดดีๆ คำพูดไม่ดี

คิดว่าได้ฟังคำพูดส่วนใหญ่ที่คนอื่นพูดมาจนหมดแล้วนะ

แต่พอได้เจอเธอ

คำพูดของเธอมันเป็นเรื่องใหม่สำหรับฉัน

แล้วก็ทำให้ฉันรู้อยู่เสมอว่าความคิดของมันมันตื้นเขินแค่ไหน

แถมยังมีความคิดถึง ความรู้สึกโหยหาในสิ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน

...ฉันไม่เคยคิดเลยว่าในชีวิตยังมี "ครั้งแรก" อีกมากมายขนาดนี้

"เพื่อคนที่ผมชื่นชมเนี่ย ต่อให้เป็นเรื่องโกหกอะไรก็ทำได้" น่ะครับ

ผมคิดว่าจุดเริ่มต้นของเรื่องโกหกน่ะ คงเป็นความระแวง หรือการหยอกล้อนั่นแหละครับ

คำพูดแบบนั้น

มันเป็นครั้งแรกเลยที่ได้รับมา...

คงเป็นเพราะผมเป็นผู้ชายแก่ประหลาดจนคิดไม่ได้เลยล่ะมั้งครับ

แต่ว่าตอนนี้เธอซึ่งให้เหตุผลกับคำโกหกของผม

ถ้าเธอกำลังหาโอกาสที่จะพูดเพราะมีสิ่งที่เธอคิดอยู่ในใจของตัวเอง

เพื่อที่เธอจะเข้าใจ ผมก็

จะรอได้เท่าไหร่ก็ได้ครับ

...นี่คือสิ่งที่คุณคิดอยู่เหรอครับ

มันเป็นคำขอที่เกินเหตุเลยนะ

ที่จะให้มองข้ามเรื่องแบบนี้ไปได้...

ไม่เป็นไรหรอก

เอ๋ーーーー!?

ไม่เป็นไรเหรอครับ ง่ายๆ แบบนั้นเลย...

คุณซาซากิ

บุหรี่

ผมไม่ได้ถามอะไรเลยสักอย่าง

ขอสักมวนได้ไหมครับ

อะ ครับ เชิญเลย...

ขอโทษนะ

จะรอได้เท่าไหร่ก็ได้

...เหรอ

แกพาแขกประหลาดแบบนี้มาได้ไงเนี่ย

2

แต่ว่า

อย่างนั้นเองสินะ

...

นี่ๆ สองคนกำลังคุยอะไรกันนะ...

ดูเหมือนจะสนุกกันจังเลยนะฮึ ดูท่าทางจะเป็นแบบนั้น...

นี่มันเดท... เดทนี่นา...

นี่คุณ...

ต้องใจเย็นๆ หน่อยสิ คุณป้า

พอสองคนออกมา ก็ค่อยๆ ฟังบทสนทนาไปเรื่อยๆ ก็ได้

ขอโทษครับ...

อา...

ฟังนะ ใจเย็นๆ นะ ใจเย็นๆ เข้าไว้

อ่า เข้าใจแล้ว...

นี่ พวกแก มาทำอะไรกันตรงนี้

เทเท็นโจ...

คุณร้าน!

ทำไมถึงอยู่กับคุณซาซากิสองคนล่ะ

ทำไมถึงไปกินข้าวกับคุณซาซากิด้วย

ทำไม

ทำไมล่ะ!!

แกใจเย็นๆ หน่อยสิ

เอ๋ น่ารำคาญชะมัด!

ก็แค่ตอบแทนที่ช่วยแกไว้เท่านั้นเอง!!

หา... แค่นั้นเหรอ?

มีอะไรไปกว่านั้นอีโง่

ผู้จัดการครับ ขอโทษด้วยครับ...!

นั่นมัน... ก็จริงนะ...

ระหว่างที่ไปห้องน้ำ รบกวนจ่ายเงินให้ด้วยนะครับ...

โอ้โห～～

ขอบคุณสำหรับอาหารอร่อยๆ นะครับ

อา

คุณโอบาตะ

คุณทายามะ...!

ไม่ได้เจอกันนานเลย...

หลังจากนั้นทุกอย่างก็โอเคแล้วล่ะ!

ทะ...

เอ่อะ คือว่า

เอ๊ะ...?

คุณทายามะ...!

ไม่ต้องสนใจหรอก

สบายดี

ตรงนั้น

อะ จริงด้วยสิ

งั้นก็ดีเลยครับ...

...

ใช่แล้ว คุณซาซากิ

ฉันนึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องที่อยากจะขอคุณ

หา ครับ

ต่อจากนี้ เวลาที่สูบกับเจ้าหมอนี่

ถ้าเป็นไปได้ ช่วยไปส่งถึงบ้านให้หน่อยนะ

หาว้า!?

เอ๊ะ!?

นี่ คุณทำอะไรตามใจตัวเองเนี่ย...!

แน่นอน ตอนทำงานกะดึกผมจะไปส่งเองนะ

เพิ่งเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นเองนะ

เวลาไปอยู่กับเขา ก็ขอให้ทำแบบนั้นนะ

คุณซาซากิครับ คิดว่าเป็นค่าสูบหรือเปล่า ถึงได้สั่งมาแบบนั้น

ผมไม่ว่าอะไรนะ...

ว่าแต่ พรุ่งนี้จะมาเหรอ

เอ๊ะ!? อ่า คือว่า... ก็ ได้ ถ้าไม่รังเกียจ...

ประมาณสี่ทุ่ม ร่างกายจะว่างไหมครับ?

●

ถ้าจำเป็นก็จะไปรอให้ครับ...

ช่วยได้มากเลย พรุ่งนี้ผมไปส่งไม่ไหวเลยเนี่ย

งั้นฝากด้วยนะ

กลับบ้านด้วยให้ผมไปส่งไหม?

ไม่ครับ เพราะว่าไม่ไกลจากตรงนี้เท่าไหร่...

พวกคุณล่ะ?

อา! พวกเรากำลังจะไปหาอะไรกินน่ะ...

รับทราบครับ

งั้นทุกคน เดินทางกลับอย่างปลอดภัยนะ～

อ่า ค่ะ...!

ตึ้บ ตึ้บ ตึ้บ ตึ้บ

ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยากนะครับ...!

งั้นฉันก็...

ลาก่อนทั้งสองคน

ลาก่อนนะ คุณซาซากิ...!

...งั้นไว้เจอกันนะ

คุณทายามะ

อีกแล้ว...

พรุ่งนี้

อ๊ะ เฮ้! เกิดอะไรขึ้นวะ ยามาดะ!?

เพิ่งได้เจอกับคุณซาซากิใช่ไหม?

ค่าตอบแทนอะไรนั่นล่ะ...!

ฉันอยากจะรู้ให้ได้เลย...

ว่าต้องขอบคุณอย่างเป็นทางการหน่อย

แล้วก็ต้องคืนผ้าเช็ดหน้าให้ด้วย

เฮ๊ะ!?

คิดมาตลอดเลยตั้งแต่เรื่องนั้นแล้วนะ

พรุ่งนี้

จะทำยังไงดี...

ตัวฉันในตอนนี้เนี่ย

ยังให้อภัยตัวเองไม่ได้เลยนะ...

คาระ

โคจิ

คุนะจิ

ฉันนี่แหละ

จะมาเป็นพนักงานแบบผู้จัดการร้านนะ

ไอ้หมอนั่น...

ช่วงนั้นนะ

พรุ่งนี้...

ต้องหลีกเลี่ยงการทำงานล่วงเวลาให้ได้เลย...

ถึงอย่างนั้น ท่าทางของคุณทายามะนี่มัน...