ตอน 57: Chapter 57

เมล็ดพันธุ์แห่งการเปลี่ยนแปลง...

กึกๆ

กึก...

พรึ่บๆๆๆ

ฮัลโหล เป็นอะไรรึเปล่า คุณซูซูกิ

อ่า ตอนนี้เหรอ

กำลังนั่งขยับเอกสารสำหรับการเดินทางไปทำงานวันพรุ่งนี้อยู่

อื้อออ!!

คู่หูสูบบุหรี่ที่ผลไม้ซูเปอร์มาร์เก็ต หลังซูเปอร์มาร์เก็ต ก็สูบบุหรี่กับคุณ

หลังจากนี้ก็ต้อง—แน่ๆ เลย!

จำนวนเล่มสะสมทั้งหมด

(รวมฉบับอิเล็กทรอนิกส์) ทะลุหมื่นเล่ม

เล่มล่าสุดที่ทุกคนรอคอย เล่มแปด ทั้งฉบับปกติและฉบับพิเศษก็วางจำหน่ายเป็นที่นิยมมาก!!

รายละเอียดงานมหกรรมหนังสือ เล่ม โปรดดูที่หน้าเจ็ด!

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร แค่โปรเจกต์ที่ใหญ่ที่สุดเท่านั้นแหละ

หัวหน้าก็โอเคแล้วนะ แต่รู้สึกว่าน่าจะทำให้ดีกว่านี้ได้อีก เลยอดนอนนิดหน่อย...

ถึงจะให้คุณซูซูกิช่วยพรีเซนต์ไปก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอก

แค่ให้ผม...

ลองพยายามดูเฉยๆ น่ะ

ขอบใจนะ ที่เป็นห่วง

!?ฟู่!

เอ๊ะ!? ยังไม่ได้ทำด้วยเหรอ!? โกหกเหรอ!?

เล่มแปด วางจำหน่ายเป็นที่นิยมมาก ฉบับอิเล็กทรอนิกส์ก็กำลังจัดจำหน่ายเป็นที่นิยมด้วย!! วางจำหน่ายแล้ว!! รูปเล่ม/ขนาดบีซิก รูปสี่เหลี่ยม CNIX. บีจ คอมิกส์

กำลังจัดงานมหกรรมฉลองการวางจำหน่ายเล่มที่แปด!

เมื่อซื้อ 'คู่หูสูบบุหรี่ที่ผลไม้ซูเปอร์มาร์เก็ต' เล่มแปดที่ร้านที่ร่วมรายการ คุณจะได้รับของที่ระลึก 1 ชิ้น! รายละเอียดร้านที่ร่วมรายการ เปิดเผยบนเว็บไซต์ทางการของสควร์ เอนิ๊กซ์

ของที่ระลึกทั้งหมดเป็นภาพวาดใหม่!

คิโนะคุเนยะ บุเทน ... กระดาษภาพประกอบ 1 มารุเซ็น จุนคุโด ร้านหนังสือ ... กระดาษภาพประกอบ 11 เมลอนบุ๊กส์ ... ใบปลิวมังงะ 4 หน้า

ระยะเวลาการจัดงาน

อนิเมต... การ์ดมังงะ 1 ซึตาย่า... การ์ดมังงะที่สอง ร้านหนังสือที่ร่วมรายการทั่วประเทศอื่นๆ... การ์ดมังงะที่สาม

ตั้งแต่วันศุกร์ที่ 23 มกราคม จนกว่าของที่ระลึกจะหมด

※ วันที่วางจำหน่ายหนังสือใหม่แตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค ※ รายละเอียดของของที่ระลึกอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ ※ วิธีการแจกอาจแตกต่างกันไปในแต่ละร้าน ※ ร้านที่แจกของที่ระลึกบางแห่งอาจมีข้อยกเว้น

เมื่อซื้อฉบับอิเล็กทรอนิกส์เล่มที่แปด จะได้รับภาพวาดใหม่

เป็นของขวัญ! โปรดตรวจสอบรายละเอียดร้านที่จัดงาน และภาพประกอบของที่ระลึกได้ที่เว็บไซต์ทางการของสควร์ เอนิ๊กซ์! ※ วิธีการมอบของที่ระลึกและช่วงเวลาการมอบจะแตกต่างกันไปในแต่ละร้านที่จัดงาน ※ รายละเอียดงานมหกรรมอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้

นิทานเปรียบเทียบที่เธอเคยเล่าให้ฟังตอนนั้นน่ะ

คงจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับ

ความฝัน เป้าหมาย หรือความกังวลในการทำงานของเธอสินะ

ปกติก็มีแต่ผมที่ได้ฟังเรื่องพวกนั้นจากเธออยู่แล้ว

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอเป็นคนเล่าให้ฟัง

ซาซากิ...มนุษย์เงินเดือนวัยกลางคนที่เหนื่อยล้า ความสุขในแต่ละวันคือบุหรี่และการบริการที่สดใสของคุณยามาดะ

เล่าให้ฟังว่ากำลังปวดหัวกับการพยายามก้าวไปข้างหน้าอย่างเต็มที่

พนักงานลึกลับที่มาปรากฏตัวในจุดสูบบุหรี่ของซูเปอร์มาร์เก็ตทายามะ ดูเหมือนจะสนิทกับคุณยามาดะด้วย

ดังนั้น ผมก็เลยอยากจะ

ถึงอย่างนั้น

แบบว่า...

ให้สามารถสนับสนุนเธอได้อย่างตรงไปตรงมา

...ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ

งั้นเขาก็

บอกว่ามันวิเศษมากๆ เลยค่ะ

ก็แบบว่า...

ก็ต้องยอมรับว่า...

ก็ต้องยอมรับว่า

แม้แต่ผมที่โดนเรียกว่าเป็นก้อนไม้มาเป็นปีกว่าๆ ก็รู้สึกได้ลางๆ นะ...

นั่นมัน...

ตอนที่เรากลับบ้านด้วยกันในวันที่ฝนตกน่ะสิ!?

ใช่เลยครับ!

★ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

ถ้าไม่ใช่เพราะผมคิดไปเองจริงๆ ล่ะก็

ก็หมายความว่าเธอรู้สึกดีใจมากเลยสินะ...

เอ๋ง

จิ๊ดๆ จิ๊ด

“

อา...

คุณทายามะนั้นน่ะ ถึงจะบอกว่าจะให้ก็ตาม...

โพลี

...เผลอลืมไปว่าตอนนี้เป็นตอนกลางวัน เพราะอดนอน

เวลานี้คงไม่มีเธอหรอก

บัตรตอบแบบสอบถามฟรี!

เอ๊ะ...

คุณโอนโนะเหรอครับ?

สามารถสมัครรับของขวัญจากนักอ่านด้วยการใช้บัตรหลังเล่มที่ไม่ต้องประทับแสตมป์! เช็ครายละเอียดได้ที่ท้ายเล่มนะ☆

ชั่ก

เอ๊ะ!? หายไปแล้ว!?

ไม่นะ...

เธอล้มจากเก้าอี้โดยไม่ตั้งใจหรือเปล่า

คุณโอนะ! ไม่เป็นไรนะ—

เหรอ...

เอ่อ... ขอโทษนะครับ นี่มันอะไรกันเนี่ย...

อา... เอ้อ เอ่อ...

เพราะเห็นร่างของคุณซาซากิอยู่ตรงโน้น

ฉะ...

เลยรู้สึกกระอักกระอ่วน...

อึก

ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าผมทำอะไรให้คุณโอนโนะรู้สึกไม่ดีรึเปล่าครับ...

ไม่ๆ ไม่ใช่ค่ะ!

นี่...เราคุยกันนี่ก็ครั้งแรกตั้งแต่ตอนนั้นแล้วใช่ไหมคะ?

เอ่อ...

เกียจคร้าน...

รู้สึกหยิ่งในตัวเองมากๆ เลยค่ะ...

คยู...

เรื่องแค่นั้น ไม่ต้องกังวลเลยนะครับ...!

จริงเหรอคะ ขอโทษด้วยนะคะ

เพราะว่าตอนนั้นคุณทำหน้างงใส่แบบโดนจับได้เป๊ะๆ

อา น่าจะเป็นเพราะว่าเมื่อก่อนก็เคยมีคนพูดเรื่องคล้ายๆ แบบนี้กับคุณรึเปล่านะคะ

กลายเป็นว่ามีอาการบาดเจ็บทางใจไปซะแล้ว...

อี๋

โอ๊ะ!? คุณซาซากิ ไม่เป็นอะไรเหรอคะ!?

โอ คุณโอนะ เป็นพลังจิตเหรอคะเนี่ย ไม่รู้ว่า เป็นอะไรกันแน่...

ไม่แน่ใจเลยว่าจะเป็นยังไง...

วันนี้คุณซาซากิทำอะไรหรือเปล่าเหรอคะ?

ก็แค่คุณป้าธรรมดานะคะ!

ผมก็ไปยืม ร่มคุณทายามะมาน่ะครับ เลยคิดว่าต้องรีบคืนหน่อย...

โอ้ จริงด้วยนะคะ

ถ้าเป็นเด็กคนนั้น วันนี้เขาอยู่กะเช้า คงจะมาดูดน้ำลายเดี๋ยวก็มาล่ะค่ะ

ถ้าไม่รังเกียจ ลองมาสูบสักหน่อยไหมคะ?

เอ๊ะ... ได้เหรอครับ?

นี่เป็นของขวัญเพื่อเป็นการขอโทษเรื่องครั้งก่อนน่ะค่ะ~...

มูฟ

จริงๆ นะคะ ไม่เป็นไรแล้วค่ะ...!!

มูฟ

อากาศเริ่มหนาวขึ้นเรื่อยๆ เลยนะคะ...

เดือนตุลาคมก็ใกล้จะหมดแล้วด้วยสิคะ...

ปีนี้ก็ต้องซื้อแผ่นประคบร้อนเยอะๆ อีกแล้วสิ...

เข้าใจเลยค่ะ คุณโอนโนะ

ผมก็เหมือนกันครับ—

เอ๊ะ...

คุณโอนะเริ่มสูบบุหรี่แล้วเหรอคะ?

ขอโทษนะคะ...เพราะเมื่อก่อนคุณทายามะบอกว่าคุณโอนะไม่สูบ เลยเผลอ

เอ๊ะ?

อา นี่ไง!

คุณโอนะน่ะนะ

อย่างที่คนนั้นบอกแหละค่ะ ฉันไม่สูบนะคะ

แถมดูสิคะ

ชั่ก

เอ๊ะ ว่างเปล่า

อันนี้เองค่ะ

อันนี้เป็นของที่ได้รับมาจากคนสมัยโบราณที่นี่ค่ะ

ให้... กล่องเปล่าเหรอคะ?

มันเป็นเรื่องแปลกนะคะ

มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกว่า 30 ปีที่แล้วแล้วนะคะ

คุณโอนะเองก็ทำงานที่นี่มาตั้งแต่ตอนนั้นใช่ไหมคะ?

อืม

ตอนนั้นนะ คุณซาซากิ...

มีคุณยามที่เดินตรวจตราอยู่รอบๆ ร้านเราด้วยนะคะ...

ตึ้บปึ้บปึ้บ

เอ!?

ยุคนั้นน่ะ ผมนี่โดนเรียกไปทำธุระทันทีเลยล่ะครับ...

แต่ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ

ถ้าเป็นคุณซาซากิ น่าจะสนิทกับคุณเควินแล้วล่ะค่ะ

คุณเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเป็นคนต่างชาติเหรอคะ?

ไม่ค่ะ คนญี่ปุ่นค่ะ

ฟุฟุ

นี่เป็นฉายาที่ทุกคนในร้านตั้งให้เขาค่ะ

เพราะว่าเขาตัวสูง แล้วก็เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

เควิน

ขอโทษนะคะ...มันไม่หยาบคายไปหน่อยเหรอคะ...

ไม่เป็นไรค่ะ! ฉันก็คิดแบบนั้นมาตลอดเลย

ฉันถามตัวเขาเองแล้วนะว่าไม่รังเกียจไหมคะ?

แต่ว่านะคะ เขาบอกว่า "แค่ได้เป็นฉายาในที่ที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาเยี่ยมเยือน ก็มีความสุขแล้วค่ะ"

คึคึ

เขากำลังสูบบุหรี่อย่างสบายอารมณ์เลยล่ะค่ะ

อ๊ะ...

คุณโอนะนี่ สงสัยกล่องนั้นเป็นของคนคนนั้นเหรอคะ?

ใช่ค่ะ

ตอนที่เราอยู่กันสองคนน่ะ แบบว่า

ทั้งๆ ที่ข้างในยังมีเยอะแยะเลย ก็ยังรีบร้อนเอาบุหรี่ออกจนหมด

แล้วก็ทำความสะอาดข้างในให้ฉันด้วยค่ะ

บุหรี่ของคุณเควินนี่ กล่องสวยมากๆ เลยนะคะ

ฉันไม่ได้พูดออกไปสักคำว่าอยากได้สักหน่อยเหรอคะ?

แต่ไม่รู้ทำไมกันนะ

วินาทีที่เห็นหน้าคนที่ให้สิ่งนี้กับฉัน

หัวใจก็พองโตราวกับว่าได้รับสิ่งที่เฝ้าปรารถนามาตลอด

เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึก

ขอโทษนะคะ คุณป้าขี้อายคนเดียวจัง

คุณเควินคนนั้นตอนนี้เป็นยังไงบ้างคะ?

ยังเจอกับคุณโอนะอยู่ไหมคะ?

ไม่หรอกค่ะ...

คือว่าน่ะค่ะ

ไม่รู้เลย

จู่ๆ เขาก็หายมาตอนที่อากาศประมาณนี้เลยค่ะ

ไม่ได้ถูกจ้างมาทำงานที่ร้านด้วยซ้ำ

ไม่มีใครรู้เหตุผลเลยด้วยสิ

ในระหว่างที่มันดำเนินไป

ทุกคนก็เริ่มลืมเขาไปแล้ว

ถ้าถึงคิวฉันโดนลืมไปด้วยล่ะก็

ฉันก็คิดว่าเขาอาจจะหายไปจริงๆ เลยนะ

...เพราะฉะนั้น ช่วงเวลานี้ของทุกปี

ฉันเลยพยายามที่จะนึกถึงคนคนนั้นอย่างเหม่อๆ ค่ะ

いつも黙って微笑みながらみんなの話を聞いている

いつも静かに微笑み พร้อมฟังเรื่องของทุกคนอยู่เสมอ

彼といる時は

เวลาที่อยู่กับเขา

ただ遠くの飛行機を見てるだけの時間だって

แต่ว่านะคะ

ก็คิดแบบนั้นเหมือนกันเลยค่ะ

ว่าตัวเองไม่ได้พึ่งพาความเงียบสงบนี้มากเกินไป

แล้วเขาน่าจะยังอยู่ที่นี่อยู่ไหมนะ

ถ้าได้บอกคำพูดสำคัญๆ เพิ่มเติมอีก

เยอะๆ กว่านี้ก็คงจะดี

อ่า...

คุณโอนะ นั่นมันหมายความว่ายังไงคะ...

เอ๊ะ!?

ถึงแม้ว่าปีนี้จะเป็นตอนจบก็ตาม

คุณโอนะคะ!?

อือ...หน้าอก...

ไม่เป็นไรนะคะ คุณโอนะ!!

ตอนนี้มีใครสักคน...

แย่จังเลยค่ะ♡

เหมียวนะ♡

คุณโอนะ~~!!

สะฮึก...!!!

ถ้าคุยแต่เรื่องจริงจังก็จะรู้สึกกระสับกระส่ายไปหมด

แต่จริงๆ แล้วคิดว่าจะให้มันจบลงในปีนี้แล้วล่ะค่ะ

ขอหยิบชิมอะไรหน่อยนะ...♡

โธ่เอ๊ย! โธ่เอ๊ย!!

คิดว่าถึงเวลาต้องเติมรสชาติแล้วล่ะค่ะ

ต้องบอกลาเจ้ากล่องนี้ด้วยแล้ว

สินะ

คุณโอนะคะ ขอโทษนะคะ บุหรี่นี่...

果然...คิดถึงจัง

เอ๊ะ? นี่เหรอคะ?

แม้จะเลิกผลิตไปแล้ว แต่ก็ผ่านมาตั้งนานแล้วนะ...

อ๊ะ คุณซาซากิ รู้จักด้วยเหรอคะ?

ค่ะ

สมัยก่อนนะ

ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ เลยนะคะ

อื้อ

เป็นบุหรี่ตัวนี้ค่ะ

เหมือนกับคุณเควินเลยนี่คะ

ผมก็ชอบกล่องบุหรี่นี่กับชื่อมันเหมือนกัน...

เลยชอบมันมากเลยล่ะครับ

งั้นก็อันนั้น

คุณซาซากิรับไปไหมคะ?

เอ๊ะ!?

ไม่ๆ ไม่ได้นะคะ ของมีค่าขนาดนี้...!

เดี๋ยวก็แค่จะทิ้งมันอยู่ดีนี่คะ

ในเมื่อเป็นแบบนั้น ก็ขอให้คุณซาซากิ

งั้น...

ถ้าคุณโอนะอยากจะพูดถึงสองคนนี้อีกเมื่อไหร่ก็บอกได้เลยนะคะ

ถ้าอย่างนั้นผม

ก็จะเอาไปให้เสมอเลยครับ

--ขอบคุณนะ

แบบว่า

...แต่ว่า

คุณโอนะน่ะ

ถ้าเป็นซามูไรเนี่ย มันต้องมาแน่ๆ เลยค่ะ

เคยพูดไว้แบบนั้นนะ

มากลางวันแสกๆ แบบนี้ นี่มันต้องใช้ความกล้าเยอะเลยนะ...

สงสัยวันนี้ขอพักก่อนดีกว่า...

ต้องขอโทษด้วยนะคะ ไว้คราวหน้า...

อ๊ะ คือว่า ขอโทษนะคะ...

นี่คะ

นี่มาทำอะไรกันตอนเวลานี้ล่ะ

คะ

คุณทายามะ...

ผมจะไปทำงานต่างจังหวัดประมาณหนึ่งสัปดาห์ตั้งแต่วันพรุ่งนี้

ก็นึกว่าอยากจะคืนร่มก่อนล่ะค่ะ...

ถึงบอกไปแล้วว่าไม่เป็นไรนี่นา

อ้า... ขอโทษนะ แค่เป็นห่วงนิดหน่อยเอง...

แต่นี่คืนได้แล้วก็ดีใจจัง

ว่าแต่ ไปทำงานต่างจังหวัดตั้งหนึ่งสัปดาห์เลยเหรอเนี่ย

ก็แค่... ไม่ได้เป็นอะไรหรอก

แต่ว่านะ

อืม

งั้นวันนี้ก็แค่ตั้งใจอยากจะคืนร่มจริงๆ เท่านั้นเอง

ขอโทษด้วยนะที่พักนี้ทำตามคำขอของคุณผู้จัดการไม่ได้

ก่อนที่คนอื่นจะเดือดร้อน ผมจะกลับก่อนนะ

ลาก่อนนะ ทายามะจัง

เป็นอะไรไปคะ คุณทายามะ!?

เรื่องที่เคยสัญญากันเมื่อก่อน

จำได้ไหมคะ?

คุณซาซากิ

ก็แน่นอน คุณทายามะจะขับรถ—

นั่นไงคะ

บางทีอาจจะหมายถึงคุณซาซากิ

ไม่ต้องรอจนกว่าจะเป็นคุณปู่ก็ได้นะ

เอ๋—

งั้นก็

สู้ๆ นะคะคุณผู้จัดการ

อ๊ะ

อืม...

วันนี้ฉันก็แค่ขนาดนั้นเหมือนกันค่ะ

คำพูดสำคัญๆ ให้มากกว่านี้

แบบว่า ถ้าได้พูดออกไปเยอะๆ น่ะค่ะ—

คุณทายามะ!

ผมดีใจมากๆ เลยครับ...

ขอบคุณนะ—

ไม่ได้มาเลย!!

...

มาสายตลอดเลยนะ...

อ๊ะ จริงเหรอคะ คุณผู้จัดการ

คุณยามาดะอีกแล้วเหรอคะ ทำกับพนักงาน...

เรื่องน่ายินดีจังเลยนะ

สำหรับสอบปีหน้าเหรอ?

งั้นคุณผู้จัดการก็จะติวให้เรียนอีกสินะคะ

ฉันชอบนะค่ะ การติวหนังสือของพวกคุณผู้จัดการกับเด็กคนนั้น

นี่คะ คุณผู้จัดการ

ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ชอบเอาแต่ใจ

เรื่องที่คุยกันคราวก่อนน่ะ จนกว่าเด็กคนนั้นจะสงบลง

ช่วยเก็บเป็นความลับกับทุกคนที่ไม่ใช่หัวหน้าได้ไหมคะ?

แค่ป้าคนเดียวที่ซูเปอร์มาเก็ตจะลาออกเท่านั้นเอง

ไม่อยากเป็นตัวถ่วงเขาเลย

ก็เขาพยายามจะเริ่มเคลื่อนไหวตั้งแต่ตอนนั้นแล้วนี่นา...

อีกอย่างนะ

เชื่อว่าถ้าเป็นเขา เขาจะเข้าใจแน่ๆ เลย

ไม่เป็นไรค่ะ

มันไม่มีอะไรที่เหมือนเดิมได้หรอกนะ

ทุกคนน่าจะเข้าใจอยู่แล้วล่ะ

พรุ่งนี้กับ

ตอนหน้าจะออกฉบับวันที่ 25 มีนาคม ๒๐๒๖ ค่ะ