ตอนที่ 140

เฮราคลีส บรรจงรับคำ

เมืองลาส อัลเกติ

พันธมิตร

คฤหาสน์แห่งเดอะ เบริฟล์

อืมม

ไม่อยากได้แบบที่ชอบแปลกๆ น่ะ

ดีใจจังที่คุณชอบนะ

อย่าเข้าใจผิดไปสิ

บอกว่าไม่ได้เกลียดนี่นา!!

ไม่ได้บอกว่าชอบซะหน่อยนะ!

งั้นเหรอ...

สาเกรสรมควันสูตรใหม่ของมาซามุเนะ...

คุณฟิลิปชอบนะ แต่ดูเหมือนจะไม่ถูกปากของเดอะ เบริฟล์สินะ...

● ● ● ● ● ●

ชิ

ไม่ได้บอกว่าไม่อร่อยสักหน่อยนะ

นี่มัน...

จะเป็นไปได้ไหมว่ากำลังเขินอยู่?

ชิ...บะ ไม่ได้บอกว่าไม่อร่อยสักหน่อยน่า!

ว่าแต่ วันนี้มาทำอะไรกันล่ะ

มาทางนี้เองนะ

อ่า ก่อนอื่นต้องลองสาเกนี่ก่อน

จะให้เรียกว่าแบ่งปัน หรือจะให้เรียกว่าอยากอวดก็ไม่รู้สิ

อวดเหรอ?

จุดเริ่มต้นก็มาจากคำพูดของคุณไทเฮา

ท่านถามมาซามุเนะว่า "เป็นลูกของเจ้าใช่ไหม?"

แน่นอนว่าไม่ใช่ลูกของมาซามุเนะหรอก

แต่เจ้ากอบลินพวกนี้ทั้งหมดก็เหมือนลูกของเขา

จนถึงตอนนี้ถึงยังไม่ได้ตระหนักถึงมัน

แต่คำถามของคุณไทเฮาทำให้เกิด "ความรู้สึกแบบนั้น" ขึ้นมา

พอคิดอย่างนั้นก็รู้สึกอยากจะโอ้อวดมาซามุเนะไปทั่ว

คุณจำมาซามุเนะได้ไหม

อ้อ ใช่ไอ้คนที่ทำอาหารแล้วเอาไปแจกให้คนอื่นเต็มไปหมดนั่นน่ะ

ฮ่าๆ ใช่แล้ว เด็กคนนั้นแหละ

นี่เป็นเหล้าที่มาซามุเนะคิดขึ้นมาเองนะ

ก็เลยว่า...

เป็นไงล่ะ ลูกฉันสุดยอดใช่ไหมล่ะ

นั่นแหละ

หืมมม...

...อืมม

อร่อยนะ

งั้นเหรอ! ขอบคุณนะ

อ๊ะ

ไม่ได้บอกแกนี่นา!

บอกเจ้าคนนั้น บอกเจ้าคนนั้นไป

อืม รู้แล้วน่า

ชิ...

แล้ว ต่อไปล่ะ?

หืม?

ต่อจากคำว่า "ก่อนอื่น" น่ะ

ยังมีอะไรอีกเหรอ?

อ่า

เซซิเลีย เฟย์บริต น่ะ

รู้จักไหมล่ะ

อ่า คุณหนู ของเคานต์เพกาซัส ใช่ไหม?

อืม เธอตอนนี้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากมากเลยล่ะ

ตอนเด็กๆ ก็มีผู้พิทักษ์อยู่แล้วนะ

แต่หลังจากนั้น ผู้พิทักษ์ก็ลงจากการเป็นผู้พิทักษ์เพราะเหตุผลทางการเมือง

รู้จักสิ เรื่องแค่นี้

แถวนี้ถ้าเป็นขุนนางก็น่าจะรู้จักกันเป็นเรื่องธรรมดาแล้วล่ะ

อยากจะปกป้องเธอคนนั้น

เป็นไงบ้าง

แล้วก็...

อยากให้คุณช่วยเดอะ เบริฟล์หน่อย

แย่เลย!

เรื่องแบบนั้นแกต้องทำเองสิ!

—ช่วยด้วยนะ

......ชิ

คิดดูดีๆ แล้วก็เป็นแบบนั้นสินะ

เป็นแบบนั้นเหรอ?

นั่นมันจุดอ่อนอันดับหนึ่งของแกนี่นา

...!

ทำหน้าแบบนั้นทำไมล่ะ

คิดนิดหน่อยก็คงจะรู้แล้วมั้ง

...อืม

เรื่องที่ว่า 'การดำรงอยู่ของกอบลิน' เนี่ย สกิลของฉันสามารถปกป้องพวกมันได้ไม่จำกัดเลย

ถ้าพูดถึงเรื่อง 'การดำรงอยู่ของกอบลิน' ก็ไม่ต้องกังวลอะไรเลย

มั่นใจว่าไม่ว่าอะไรจะมา เจ้ากอบลินลูกๆ จะปกป้องไว้ได้ทั้งหมด

สกิลที่ยิ่งใหญ่เสียนี่กระไร

อาจจะเรียกได้ว่า "แค่การเอาตัวรอด" ก็ได้

แต่เดอะ เบริฟล์น่ะ อยู่ในระดับหนึ่งแล้ว

ที่เข้าใจผลของสกิล 【ยิ่งใหญ่ยิ่งใหญ่ยิ่งยิ่งใหญ่ยิ่งดี】

แต่เซซิเลียก็คือมนุษย์นะ

เรื่องของเธอแล้ว จะพูดอย่างไม่รับผิดชอบได้ว่า "จะปกป้องได้อย่างแน่นอน"

ก็ยังพูดแบบนั้นไม่ได้

ดังนั้นเลยอยากให้ร่วมมือด้วย

...ฉันจะทำพันธมิตรกับสาวคนนั้นไม่ได้

เจ้าคนนั้นมันยังเป็นแค่เด็กอยู่เลยนะ

สำหรับขุนนางแล้ว มันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วล่ะ

แปลว่าการแต่งงานเพื่อการเมืองก็ทำไม่ได้ หรือก็คือสร้างพันธมิตรไม่ได้—

ในฐานะเคานต์เฮราคลีส

หมายความว่าไม่มีเหตุผลอันสมควรอะไรจะไปผูกพันกับเคานต์เพกาซัสสินะ?

อ่า

—ก็เรื่องนั้นแหละที่... อุ๊ย!

มีบางอย่างที่อยากจะพูดนะ

อะไรเหรอ? ทั้งๆ ที่เรื่องมันยังไม่คืบหน้าเลยนะ

กูตัดสินใจแล้วว่าจะเช่าเคานต์เพกาซัสไว้ประมาณ 10 ปี

...ห๊ะ!

หน้าตาดูน่ารักผิดปกตินะ

ถ้าไม่ใช่ฉากจริงจังแบบนี้ คงจะหัวเราะออกมาแล้วล่ะ...

เพราะฉะนั้น เธอก็จะยังเป็นแค่เด็กไปอีกพักใหญ่

...แก

ช่วยด้วยนะ

เดอะ เบริฟล์ ไม่ใช่แค่ผู้ชายหยาบคายธรรมดาๆ นะ

เมื่อคิดทุกอย่างดูแล้ว

ที่ฉันมาคุกเข่าตรงนี้ก็คือ

เพราะอยากจะทำให้ "จุดอ่อนที่สุดของวง" มันดีขึ้น

นายก็น่าจะเข้าใจอยู่แล้วล่ะ

...

......แคก

แย่เลย!

เป็นแบบนั้นเหรอ...

คุง!!

คุณอดทนมาได้มากแล้วนะ

หุบปากไปเลย!

ก็เพราะว่าถ้าฉันลงมือไป เฮราคลีสกับเฟนิซก็จะสู้กันโดยตรงไงล่ะ!

เรื่องนั้นกูก็รู้อยู่แล้ว

เรื่องนี้ช่วยดูแลเป็นพิเศษนะ

อย่าให้มันลามไปถึงการทะเลาะกันระหว่างตระกูล ระหว่างเหล่าเคานต์ล่ะ

รู้อยอยู่แล้ว! ออกไปให้พ้น!

นี่ไง!

ไอ้หมอนั่น...

น่าจะใช้หนี้มาเป็นข้ออ้างสิ...!

ระหว่างตระกูล...

ดินแดนของเคานต์เพกาซัส

เมืองมาร์คาบ

คฤหาสน์เซซิเลีย—

คาตาร์...

คุณอากิระเหรอ?

!?

และจะติดตามในตอนต่อไป