ตอนที่ 141

ป่าริกเซน--

เอ่อ...

ยูโนเมีย

เป็นอะไรไปเหรอ?

ตอนที่ 141

ซโสโนะ

อืม

เอ่อ...

หืม?

ดูเหมือนเดย์เคจะกำลังเฝ้าดูอยู่...

0

นี่ไง!!

เค้กชอร์ตเหรอ?

ไม่ใช่ว่าทำให้คุณนะ!

เอ๊ะ...?

เอ่อ...

หมายความว่าไงกัน... ?

คุณนายกเทศมนตรีดูแย่จังเลย

เอย์ลีน

นี่มันอะไรกันเนี่ย...

ช่วงนี้อ่านมังงะโฮคุไซอยู่เหรอจ๊ะ

เอ๊ะ? อ่านอยู่ค่ะ...

ถ้างั้นก็น่าจะรู้แล้วล่ะ

--นี่ไง

แปล: ไม่ได้มีไว้เพื่อ คุณซะหน่อยนะ

อา...ฉากคุณจังๆนี่เอง

คุณจังเหรอ?

ในมังงะก็ไม่เคยมีคำนั้นเลยนี่นา

อ้อ ก็จริงด้วย

โฮคุไซนี่สุดยอดจัง

ในโลกนี้ไม่มีแนวคิดที่เรียกว่าคุณจังหรอก

แต่ในมังงะของโฮคุไซนั้นวาดภาพคุณจังในระดับที่

สมควรเรียกว่าเป็นศิลปะการแสดงดั้งเดิมเลยล่ะ

ผมเนี่ย ไม่ได้ถนัดเรื่องศิลปะหรือการสร้างสรรค์อะไรหรอก

เลยไม่ได้ให้คำแนะนำเรื่องการสร้างสรรค์กับพวกโฮคุไซเลยนะ

--แล้ว

นี่มันเกี่ยวอะไรกับยูโนเมียด้วยล่ะ?

การประดิษฐ์ล้อซ้ำรอยเดิม--

เปล่าหรอก โฮคุไซเป็นคนประดิษฐ์จากศูนย์มาจนถึงจุดนี้เอง

เอาล่ะ

ไอ้คุณจังนั่นน่ะ?

น่าจะเพราะรู้ว่าท่านสุภาพบุรุษชอบล่ะมั้งคะ

ฮ่า...

ก็แน่นอนว่าผู้อ่านผู้ชายคงจะชอบแบบคุณจังล่ะนะ...

...ไม่แน่ว่าเดี๋ยวก็จะมีไม่ใช่แค่แนวพระเอกนางเอกแบบเดิมๆ แล้ว

คุณจังแบบวิวัฒนาการโผล่ออกมาด้วย

เคาน์ตีเพกาซัส

คฤหาสน์เซซิเลีย--

คุณเป็นอะไรกันน่ะ

ผมเหรอ?

ผมคือ--

--ไม่ใช่สิ! อันนั้นน่ะ... ใช่แล้ว!

หน้ากากขุนนาง!

ใครก็ได้นะ!

เดี๋ยวก่อนๆ ฟังคนพูดก่อนสิ

เป็นผู้บุกรุกที่ปกปิดใบหน้าไว้เป็นหน้ากากนะคะ!

อึก!

ไม่มีเหตุผลจะฟังเลยค่ะ!

ในขณะที่ความไม่พอใจที่มีต่อวิชาสกำลังเพิ่มสูงขึ้น

อากิระก็ได้มาเสนอตัวเพื่อปกป้องเซซิเลีย...

รู้สึกสงสารสถานการณ์ของเธอที่ยังเด็ก เลยอยากจะให้ความช่วยเหลือ

แต่พวกคนในบ้านก็เตือนให้หลีกเลี่ยงการปะทะกันระหว่างตระกูล

ดังนั้น ข้อสรุปที่เขาได้มาคือ

คือการ "เคลื่อนไหวในฐานะปัจเจกชน"

และคือการ "เคลื่อนไหวโดยซ่อนตัวตน" นั่นเองค่ะ--

...เพราะมีชายคนหนึ่งร้องขอ

ชายคนหนึ่ง...?

หรือว่าท่านอากิระ!?

พวกก็อบลินน่ะมั่นใจ 100% เลยว่าปกป้องได้นะ

แต่กับมนุษย์มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก

ไอ้หมอนั่นบอกว่า

ก็เลยอยากจะทำประกันเอาไว้ให้เยอะๆ น่ะสิ

โอ้

จริงๆ แล้วอากิระก็ไม่ได้พูดถึงขนาดนั้นนะ

แต่นี่คือการตีความของเบรฟ ซึ่งก็พอจะเข้าท่าอยู่

ก็เลยเป็นเหตุผลที่ข้ามาถึงที่นี่ไงล่ะ

การที่สามารถเข้าใจแก่นแท้ของสิ่งต่างๆ ได้ในทันทีก็เป็นจุดแข็งของเบรฟเหมือนกัน

ท่านอากิระ...

ตั้งใจมาเพื่อข้าเลยเหรอ...

ให้ตายสิ ไอ้เจ้าก็อบลินจอมเลวนั่น

ถ้าใช้หนี้เป็นข้ออ้างก็คง

ไม่ต้องทำอะไรอ้อมค้อมแบบนี้หรอก

ผมเนี่ย... หนี้สิน...

คุณนี่อาจจะเป็นเบรย์

!

หน้ากากขุนนาง!

อย่างนั้นเหรอคะ...

งั้นก็

วางสิ่งนี้ไว้นะ

นี่มัน...?

เป่าออกมา แล้วฉันจะรีบไปช่วยเอง

ใช้ตอนที่ราชาก็อบลินคงจะมาไม่ได้ล่ะ

ฮ่า...

งั้นล่ะ

!

ท่านเคานต์เฮราคลีส...

เป็นคนแบบนั้นเหรอคะ...?

เป็นไงบ้าง?

โครงสร้างของคฤหาสน์ทั้งหมดเข้าใจแล้ว

รายงานท่านวิชาสไปว่า 'สามารถลักพาตัวไปได้ทุกเมื่อ' นะ

รับทราบค่ะ

แล้วชายแปลกๆ เมื่อครู่จะทำยังไงดี?

จะลองสืบหาตัวตนของเขาไหม?

ไม่เป็นไรหรอก

ดูงี่เง่าน่าสงสาร ปล่อยเขาไว้แบบนั้นก็ได้มั้ง

ใครกัน!?

ห๊ะ...?

หึ

อีอามะจังนี่

ความอ่อนโยนของอากิระในมุมมองของเบรฟ

--นั่นคือท่าทีของอากิระที่ว่า "รับก่อนแล้วค่อยสวนกลับ" เสมอ

แตกต่างจากอากิระที่เป็นผู้เกิดใหม่ คือเป็นคนญี่ปุ่นยุคใหม่

เบรฟที่เป็นขุนนางโดยกำเนิดนั้น

ไม่เกรงกลัวการโจมตีเชิงรุกใส่ศัตรูเลย

เอาเรื่องน่ารำคาญอะไรมาให้ข้าเนี่ย

นี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะ

อึก...

ฮี้ยยยย

ชิ

ไม่ใช่เพื่อแกคนเดียวนะโว้ย!

ต่อไปติดตามเลยนะ >>