ตอน 151: Chapter 151

ไอรีน

ตอนที่ 151

คุณลุง

ทำไมถึงมาในสภาพแบบนี้ล่ะครับ

เป็นอย่างนั้นเองเหรอครับ

ไม่อยากให้คนอื่นมาถามเรื่องของผมน่ะครับ

ก็คงไม่มีวิธีให้ม้าพูดได้น่ะสิครับ

นั่นสิ

ก็อบลินที่ชื่อโฮคุไซนี่

ดูเหมือนจะอายุยืนขึ้นนะเนี่ย

เออ

ทำไมถึงเข้าไปยุ่งด้วยล่ะ?

●●●●●

เข้าใจได้ดีจังเลยนะ

ไม่ถามว่า "ทำไมถึงรู้" รึไง?

ถึงจะลองหยั่งเชิงคุณลุงใหญ่แบบนั้นก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ

เรื่องการจัดการผู้คน คุณนี่อยู่เหนือกว่าขอบเขตที่ผมจะเอื้อมถึงเลยนะ

—โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของผู้หญิงน่ะ

สำหรับเรื่องนี้แล้ว เจ้าเองก็มีพรสวรรค์อยู่เหมือนกันนะ เพื่อนรักของเจ้า

เรื่องนี้เธอกับเพื่อนสนิทก็มีแว่นเหมือนกันนะ

ก็เดี๋ยวเธอก็จะรู้เอง

เช่นนั้นแหละครับ

เพราะเจ้าเด็กนั่นก็ทำท่าทางที่สมกับเป็นเขา

และหนึ่งในสาเหตุที่ข้ารู้เรื่องนี้ก็คือ

เพราะสหายใจของข้าทำท่าทางที่ไม่เหมือนเขา

มีปัจจัยอื่นอีกไหม?

...เจ้าเด็กนั่นน่ะเหรอ?

หรือว่า...

หมายถึงคุณเซย์โบริวรึเปล่าครับ?

อืม

เมื่อโลกถือกำเนิดขึ้น มันยังไม่มีชื่อ

แต่เหล่าก็อบลินผู้ไร้เดียงสาพวกนั้นกลับเรียกมันว่า "เท็นจิ"

และเรียกมันด้วยชื่อว่า "เท็นจิไคบิ" เพื่อความสะดวกในการใช้งานสกิล

ทว่ามนุษย์นั้นกลับใส่ความเคารพและความเกรงขามเข้าไป

พร้อมกับเรียกมันด้วยความสนิทสนม

และมีการตกแต่งให้เรียกว่า "พระมารดาแห่งมังกร"

ซึ่งคือพระมารดาแห่งเหล่ามังกรทั้งปวง

คุณเรียกนางว่า "ไอ้หนูคนนั้น" เหรอครับ

สรุปแล้วก็คือผู้หญิง

...สมกับที่เป็นคุณลุงเลยนะครับ

ทั้งเพื่อนสนิทและนางก็แสดงท่าทางที่ไม่เหมือนใคร

ยิ่งไปกว่านั้นคือมันประสบความสำเร็จด้วย

แถมอีกอย่างคือการที่เจ้ามาอยู่ใกล้ๆ ด้วยเนี่ย

2

มันก็เหมือนกับที่จุดกลมๆ มันกลายเป็นเส้นขึ้นมาเองนั่นแหละ

ใช่แล้วครับ

สกิลของผมมันจะทิ้ง "ความสำเร็จ" ไว้เป็นผลลัพธ์น่ะครับ

แล้วก็

ทำไมถึงเข้าไปยุ่งด้วยล่ะ

ด้วยสกิลของเจ้า การคาดเดานี่มันง่ายมากเลย

ความสำเร็จที่โฮคุไซได้กลายเป็นยูนิคและเอาชีวิตรอดได้

นั่นหมายความว่าตามปกติแล้วเขาควรจะถึงแก่ชีวิตไปแล้วด้วยซ้ำ

เออ

ทำไมล่ะ

อึก

......

ก็เพราะว่าข้าเห็นมันนั่นแหละครับ

คุณลุงก็ทราบดีอยู่แล้วใช่ไหมครับ

ว่าผมได้เห็นการตายของพวกก็อบลินมากมาย

อืม

ผมได้เห็นอากิระคุงที่กำลังเปลี่ยนแปลงไปด้วย

นาร์ชาก็ทำเรื่องแย่ๆ ใส่เขาเหมือนกันนะ

ตัวมันเองนั้นก็ไม่เลวเลยนะ

พร้อมกับในเวลาเดียวกันนั้น

ผมก็ได้เห็นอากิระคุงในตอนที่มันไม่ได้เป็นแบบนั้นด้วย

ดังนั้นอย่างน้อยก็

อนาคตที่แน่นอนแล้ว

อยากให้อากิระคุงยังคงเป็นอากิระคุงคนเดิม

ผมก็เลยคิดแบบนั้นน่ะครับ

ถูกตำหนิว่า ขัดกับสิ่งที่ได้ทำไปแล้ว ก็หนีไม่พ้นหรอกครับ

...น่าเสียดายนะ

ในฐานะผู้ปกครอง ก็ไม่ได้ทำผิด

ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ก็ไม่ได้ทำผิด

ใช้ประโยชน์จากอาวุธที่ตนมีให้ถึงขีดสุด แล้วสร้างผลลัพธ์ออกมาได้อย่างมั่นคง

ส่วนความรู้สึกของตัวเอง ก็สามารถให้เป็นเรื่องรองไปได้

น่าเสียดายจริงๆ

ถ้าอย่างน้อยก็มีคนที่เราได้ด้วยประมาณ 100 คน

ข้าจะหนุนหลังแล้วแต่งให้เป็นกษัตริย์ให้แล้วเชียว

100 คน...หรือครับ!?

...ต่ำกว่ามาตรฐานของคุณลุงถึง 1 ใน 100 เลยนะ

น่ากลัวจริงๆ ที่ถูกประเมินสูงเกินไปแบบนี้

ให้ข้าได้รับมาได้แบบนี้

คิกๆๆๆๆ

คนแก่พวกนี้มันเจ้าอารมณ์น่ะ

ไม่ใช่เจ้าอารมณ์ของคนแก่ซะหน่อยนะ

ใช่ครับ......

ปกติจะไม่เข้ามาวุ่นวายขนาดนี้เลย

ดันทำให้เรื่องการกำเนิดของสวรรค์และปฐพีต้องมาอยู่ในโหมดเทศนาซะได้...

อ๊า! ฝ่าบาทกำลังโดนดุแล้วー

ดูซุกซนจังเลยนะ

คงจะแกล้งอะไรไปล่ะมั้ง

รู้ไหมว่าฉันอยากจะเทศนาเรื่องอะไร?

เอ่อ...

องค์ราชาโดนคุณพูดเทศนาเนี่ยนะ...

ภาพที่น่าทึ่งจริงๆ

ก็เข้าใจว่ามันเกี่ยวกับโฮคุไซนะ...

ถึงขนาดนั้นก็ถูกต้อง

ดีมาก บอกให้ฟังแล้วกัน

คุณพยายามทำทุกอย่างด้วยตัวเองไปหมดเลย

จนถึงตอนนี้มันก็ผ่านไปด้วยดี

เอ่อ...พวกก็อบลินตัวประกันถูกแบ่งออกเป็น 3 ฝ่าย

ครั้งนี้โดนวางแผนอะไรไว้เหรอ?

ส่วนคุณน่ะ

อึก!

ได้ส่งร่างเงาออกไปทีละร่างแล้วนะ

จากสภาพนั้นไปอีก 3 ทางเลย...

● ● ● ● ● ●

ตามแผนแล้วจะต้องแยกออกไปอีก 3 ทางจากตรงนั้นเลยนะ

ถ้าเป็นแบบนั้น ตอนนี้คิดว่ามันจะเป็นยังไงล่ะ?

......ถูกถ่วงอยู่เรื่อยๆ

จนไปไม่ทันตอนสุดท้ายของโฮคุไซ

อืม ก่อนอื่นก็ดีแล้ว

ข้อบกพร่องของท่านในฐานะมนุษย์ ถูกกษัตริย์รู้แล้ว

ตอนนี้มีข้อบกพร่องที่ถูกจี้มา 2 อย่างนะ

ค...

อย่างแรกคือการพยายามทำทุกอย่างด้วยตัวเอง

ยิ่งถึงวิกฤต แนวโน้มนี้ก็ยิ่งชัดขึ้นนะ

อึก......

เรื่องนั้นก็ไม่เป็นไรหรอก

คุณมันฐานะของขุนนางรองมันต่ำเกินไปนะ

ในฐานะกษัตริย์มนุษย์ ก็ยังไม่เหมาะสมพอ

การเป็นขุนนางรองอยู่ข้างใต้กษัตริย์ก็คงจะพอเหมาะดี

ถ้าได้เป็นกษัตริย์ อาจจะพาคนรอบข้างไปสู่ความโชคร้ายก็ได้นะ

ที่รู้เรื่องนี้แล้ว ถือว่าจบลงด้วยดีแล้วล่ะ

ครับ......

อีกเรื่องหนึ่งที่เป็นปัญหา

คือการเป็นฝ่ายรับมากเกินไป

......เรื่องอะไรเหรอครับ?

นะ

ฝ่ายรับ......

ฉันน่ะนะ

บางทีก็เป็นก็อบลินด้วยนะ

แค่เป็นก็อบลิน

มันก็ไม่ เป็นแบบ ตั้งรับ อย่างเดียวหรอกนะ

เป็นคำแนะนำแบบจริงจังเลย

เวลาใช้คำพูดแบบนี้คือการเทศนาแบบจริงจังเลยนะ--

อืม

นิสัยของคุณคือรับทุกอย่างก่อนแล้วค่อยโจมตีก่อนใช่ไหม

แล้วทำไมล่ะ?

นั่นมันก็เพราะว่า--

อาจจะเป็นเพราะพวกเราก็ได้นะ

คาเรน

หมายความว่ายังไงกันคะ?

พอได้ฟังเรื่องนั้น

ก็นึกถึงตอนที่ได้พบกับอากิระ

ตอนที่พวกก็อบลินฆ่ามนุษย์โดยไม่ได้ตั้งใจ

แล้วฉันก็เป็นผู้นำทัพบุกเข้าไป

.......นั่นเอง!

ต่อไปในตอนหน้าค่ะ