ตอน 25: Chapter 25

เกิดใหม่เป็นคนราจิแล้วถามเหรอ?

มิคิ โคอู คุมิฮะ

ตอนที่ 25

เป็นไงบ้างคะ พี่สาว?

ไม่เจ็บตรงไหนเหรอ!?

สบายจังเลย ขอบคุณนะ มิอา

งั้นจะปล่อยให้นะ! ต่อไปตาฉันแล้ว!!

อืม

ดีจังเลยที่มิอาหายดีแล้ว

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พวกเราเป็นเอลฟ์นี่คะ

ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้เป็นห่วง...พี่สาว

มันก็ช่วยไม่ได้นี่นาที่จะเป็นแบบนั้น

แต่มิอาก็ยังไง...

การที่เธอแข็งแรงนี่แหละที่เข้ากับเธอที่สุดเลย

...อืม! ต่อไปจะพยายามให้หายดีขึ้นไปอีกนะคะ!

แต่ว่ามันแปลกนะเนี่ย

ห๊ะ?

อ่างอาบน้ำดีๆ แบบนี้

มันมีแต่ในที่ของมนุษย์ หรือพวกเผ่าปีศาจ หรือพวกขุนนางที่รวยๆ ใช่มั้ยล่ะ?

แต่กลับมีอยู่ในหมู่บ้านของก็อบลินธรรมดาๆ แบบนี้

มันไม่ใช่แค่หมู่บ้านของก็อบลินธรรมดานะ

มันเป็นหมู่บ้านที่ท่านอากิระเป็นคนปกครองนี่นา

ฉันก็สงสัย เลยไปถามคุณอากิระมาเหมือนกันนะ

ดังนั้นเจ้าก็อบยูยะที่เป็นก็อบลินตัวนั้นถึงได้คอยดูแลที่นี่อย่างใกล้ชิดไงล่ะ

เขาบอกว่าการอาบน้ำมันช่วยทำความสะอาดทั้งร่างกายและจิตใจ ทำให้รู้สึกผ่อนคลายมากๆ เลย

จะให้ฉันล้างหลังให้ไหมคะ

เขาเป็นคนที่ช่างคิดและสุดยอดจริงๆ เลยนะ

...รับพลังของท่านจอมมารมาด้วย

ก็แค่ก็อบลินเองนี่นา

เจ้าตัวนั้นน่ะ

การลาดตระเวนในป่า

ทีมฮันโซวเขาทำเป็นประจำอยู่แล้ว

แต่ว่ามันเกี่ยวพันโดยตรงกับความปลอดภัยของหมู่บ้านก็อบลินด้วย เลยให้ฉันช่วยลาดตระเวนด้วย

...มายืนทำอะไรตรงนี้ล่ะ

ยูโนเมีย

ถ้าเดินออกไปคนเดียวบ่อยๆ มันอันตรายนะ

ลาดตระเวนในป่าเหรอ? ระแวงมนุษย์อยู่เหรอ?

เมิน...

ก็ประมาณนั้นแหละ

ฮะ!? คุณนี่มันท่านจอมมารใช่ไหมเนี่ย ทำไมต้องมาตรวจตราเองด้วยล่ะ

เรื่องแบบนั้นก็ให้ลูกน้องจัดการไปสิ

อ่าฮ่าฮ่า ไม่ใช่ท่านจอมมารหรอก แต่เป็นผู้ใหญ่บ้านต่างหาก

จะจัดการตรงนี้เองค่ะ!

ใช่แล้ว หน้าที่ที่สำคัญที่สุดของผู้นำก็คือ

เพราะว่าเพิ่งจะได้รับตำแหน่งผู้นำหมู่บ้านนี้มาได้ไม่นานเอง

คือการสร้าง "ระบบ" ที่ไม่จำเป็นต้องให้ผู้นำต้องออกมาวุ่นวายที่หน้างานเอง

ตอนนี้ยังอยู่ในขั้นตอนของการสร้าง "ระบบ" อยู่น่ะ

ระบบเหรอ?

แล้วก็สามารถมอบหมายให้คนอื่นทำได้น่ะ

พวกฮันโซ, "เอจิโกยะ", "มาซามุเนะ" พวกเขา

ก็มีความหมายของ "ระบบ" นั้นรวมอยู่ด้วยนะ

แต่ตอนนี้ "ระบบ" นั้นยังไม่เสร็จสมบูรณ์

ดังนั้นการที่ต้องออกมาเคลื่อนไหวด้วยตัวเองเพื่อประเมินสถานการณ์ก็เป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้เลยล่ะ

บ้าไปแล้วเหรอ?

เป็นจอมมารแล้วก็ใช้พลังจอมมารจัดการไปเลยสิ!!

เอ่อ...

ไม่ฟังอะไรเลยนะเจ้าเด็กนี่

เป็นจอมมารแล้วนะ!

เป็นจอมมารแล้วนะ! ทั้งๆ ที่รับพลังของท่านจอมมารมาแล้วก็ยังใช้ไม่เป็นนี่นา!!

ฮ้า

ของจอมมาร

นี่นา

...

อ๊ะ...ใช่แล้ว ฉัน...กับเจ้าตัวนี้...

พวกเธอทั้งสองคน จงอยู่รอดนะ

ยูโนเมีย?

เจอแล้ว!

เอ๊ะ?

ฆ่า!

อ๊ะ

นักผจญภัยที่เคยไล่ออกไปน่ะเหรอ

ยูโนเมีย! ซ่อนตัวสิ!!

วินด์ชิลด์

ห๊ะ?

อ่า อืม!!

เป็นเพราะเธอเนี่ยแหละ!

เป็นเพราะเธอเนี่ยแหละฉันถึงได้!!

อ่อนแอแต่ดันวิ่งเข้าป่าจนกลายเป็นแบบนั้นน่ะ! น่าขำจริงๆ เลย!

เป็นไปตามที่คาดไว้เลย

น่าสงสารนะ แต่ก็ไม่รู้สึกว่ามันแย่เลยล่ะ

ว่าจะสักแล้วปล่อยออกไป เผื่อว่าข่าวลือจะแพร่กระจายแล้วกลายเป็นเครื่องยับยั้งได้

ตอนนี้ก็ประสบความสำเร็จแล้วนะ จำนวนผู้บุกรุกใหม่ๆ ลดลงอย่างเห็นได้ชัดเลยล่ะ

แต่สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาแทนคือพวกขาประจำ

ตายยยยย!

ก็แต่ว่านะ

ถ้าเป็นพวกขาประจำก็ไม่มีปัญหา

กฎแห่งผู้แข็งแกร่งกินผู้ที่อ่อนแอกว่า

คว้า...

อย่ากลับเข้ามาในป่าอีกนะ

...เข้าใจแล้ว จะไม่กลับมาในป่าอีก

งั้นก็ออกไปเลย

ค่ะ...

ยูโนเมีย ไม่เป็นไรนะ?

ออกมาได้แล้วล่ะ

...เป็นอะไรไป? กลัวเหรอ?

ม...ไม่มีอะไรหรอก

แต่ว่าสีหน้าซีดนะ

ถ้าบาดเจ็บตรงไหนก็ไปหาเกรทฮีลสิ—

บอกว่าไม่มีอะไรแล้วไง!

ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วสิ

...

เอาล่ะ...ฉันจะตรวจตราอีกสักหน่อยนะ

หาาาาา!?

ก่อนหน้านั้นจะพาเธอไปที่หมู่บ้านก่อนนะ—

เอ๊ะ?

ทำไมไม่ใช้พลังของท่านจอมมารให้ฉันล่ะ!!

...【กฎแห่งผู้แข็งแกร่งกินผู้ที่อ่อนแอกว่า】เหรอ?

ใช่แล้ว! ทั้งๆ ที่ฉันกำลังขัดขืนคุณอยู่นะ

ทำไมถึงไม่ใช้พลังของท่านจอมมารจัดการให้เงียบไปล่ะ!?

ห๊ะ!

มันก็ไม่ได้เป็นอันตรายกับผมสักหน่อย จะต้องมาบีบให้ยอมจำนนตั้งแต่หัวเลยเหรอ?

ยังกินข้าวได้ดีด้วย

●●●

ยังนอนเยอะๆ

ถ้ามีแรงมากพอที่จะต่อต้านได้ ดิเคก็จะดีใจด้วยนะ

!

นอกจากนั้นนะ—

แล้วก็นอกจากนั้น?

อะไรกันเนี่ย!!

อึก

ยูโนเมียต้องร่าเริงที่สุดเลยนะ

อ๊าาา!

เอ๊ะ? คราวนี้เป็นอะไรอีกแล้วล่ะ...?

มิ

มิ?

ไม่ยอมรับ! เรื่องแบบนี้ต้อง ไม่ยอมรับแน่ๆ เลย!

มีอะไรเหรอ?

...เอลฟ์ก็มีวัยรุ่นเหมือนกันเหรอเนี่ย...

〈ติดตามในตอนถัดไป〉