ตอนที่ 26

เกิดใหม่เป็นโกราパン แต่มีคำถามเหรอ?

ต้นฉบับ: มิคินาซึนะ มังงะ: อารากิ ไซ

ตอนที่ 26

ทำอะไรกันอยู่น่ะ

ขอไปดูได้ไหมครับ

นักร้อง

ก็พอแล้วใช่ไหมครับ

ครับ!

ตึก!

ใช่... แต่ว่านะ...

งั้นไปกันเลยนะ

ครับ!

มันไม่ได้น่าตื่นเต้นขนาดนั้นสักหน่อย

สกิลวิวัฒนาการ

อ๊ะ

นี่มัน...

นั่นแหละคือความสุดยอดของอากิระ!

ดิเค! ลองใช้ดูเลยนะ!

เอ๊ะ เอ่อ... ได้เหรอครับ?

แน่นอนอยู่แล้ว

ขอฟังเพลงของดิเคหน่อยสิ

ครับ!

นักร้อง+【นักร้อง】

นักร้องสาว

ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!

ฟู่ววว...

มีอะไรผิดพลาดไปหรือเปล่าครับ

เอ่อ...

เปล่าเลยครับ มันสุดยอดเกินไปจนผมท่วมท้นไปเลย...

อ๊าาา!!

เสียงร้องดีมากเลยนะ!

จริงเหรอครับ?

งานเลี้ยงแล้ว~!!

ร้องเพลงสิ ร้องเพลงสิ!

มาสร้างเวทีให้ดิเคจังกันเถอะ!!

เดี๋ยวก่อน! อะไรน่ะเมื่อกี้!

นี่คือวิวัฒนาการของสกิล

วิวัฒนาการของสกิลเหรอ!?

ใช่แล้ว อากิระมีพลังแบบนั้น

เมื่อคู่ต่อสู้มีสกิลเดียวกัน ก็สามารถทำให้มันวิวัฒนาการได้

นะ... เจ้าตัวนี้มีพลังขนาดนี้เลยเหรอ...?

ไม่จริงน่า!!

พี่สาวเก่งเรื่องร้องเพลงอยู่แล้วนี่นา!

ไม่ใช่เพราะแกหรอกนะ!

อาฮ่าฮ่า อย่างนั้นเหรอ

โอ๊ย!

ถ้างั้น... ลองให้สกิลของยูโนเมียพัฒนาดูไหมล่ะ?

เอ๊ะ?

อย่างเช่น 【ผู้แข็งแกร่งย่อมอยู่รอด】 หรือ 【มนุษย์ 80 ปี】 แบบนั้นน่ะ ถึงจะยาก แต่ว่า

มันสุดยอดจริงๆ นะ ลองให้ทำดูสิ!

ยูโนเมียมีสกิลแบบไหนกันล่ะ—

โฮ่! แบบนั้นไม่ต้องการหรอกน่า!!

ฮะฮะ

ท่าทางของเจ้าหมอนั่นมันอะไรกันเนี่ย!

ไม่เป็นไรหรอก

โครจะไปเทศนาให้เอง!

เด็กคนนั้นก็ปล่อยให้เป็นแบบนั้นไปเถอะ

อย่างนั้นเหรอครับ?

อืม

ช่วงวัยรุ่นก็จำเป็นต้องปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติด้วย

เธอก็มีหลายอย่างที่ซับซ้อนในแบบของเธออยู่แล้วนี่นา

จนกว่ายูโนเมียจะเข้าร่วมวงกับทุกคนได้

น่าจะต้องใช้เวลาอีกสักหน่อยแล้วล่ะนะ

เชิญเลยครับ

เอเลย์เน่

อาการดีขึ้นแล้วใช่ไหมครับ?

อืม ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ

เอเลย์เน่ พี่สาวคนโตแห่งเผ่าเอลฟ์

เธออ่อนแอไปกว่ายูโนเมียอีก

เลยต้องพักฟื้นอยู่ตลอดเลยค่ะ

เรื่องละเอียดๆ ดิเคเป็นคนเล่าให้ฟังนะ

คุณช่วยเขาด้วยพลังของคนคนนั้นเหรอครับ

ก็ใช่... แต่ว่านะ...

คนคนนั้น...

ไม่ใช่ว่าเขาตามหาผมมาถึงป่านี้เพราะเรื่องนั้นเหรอ?

ใช่แล้ว... แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะมาเป็นแบบนี้

ดิเคดึงพวกเราที่ไร้เรี่ยวแรงมาถึงที่นี่ด้วย

แล้วก็ตั้งใจจะมาเพื่อสกิลของคนคนนั้น

ถึงจะไม่รู้ถึงนิสัยของเจ้าของคนใหม่ก็เถอะ...

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังยึดติดกับเบาะแสเล็กๆ น้อยๆ แล้วมาถึงที่นี่ได้...

การเดินทางของทั้งสามคน—โดยเฉพาะความเหนื่อยใจของดิเค คงจะไม่ธรรมดาเลยสินะ...

...ก็จริงนะ

ไม่ยอมรับสักที!

เป็นอะไรไปล่ะ?

อ๊ะ เปล่าหรอก แค่คิดว่าอาจจะมาจู่โจมเหมือนยูโนเมียน่ะ...

โอ๊ะโอ ดูเหมือนจะเป็นสไตล์ของเด็กคนนั้นจริงๆ เลยนะ

แต่ฉันจะไม่ทำแบบนั้นหรอกนะ

เพราะได้รับชีวิตมาแล้ว ฉันเลยรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณคุณนะ

อย่างนั้นเหรอ

ยูโนเมียก็ดูสดใสดีนะ แต่ถ้ามันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ก็คงจะลำบากน่าดู...

หืม?

อะไรกันเนี่ย!

ฟุฟุ อะไรเหรอจ๊ะ

แย่แล้ว แย่แล้ว

ความรู้สึกขอบคุณ

ความต้องการทางเพศขั้นสุดของก็อบลินนี่!

รู้อยู่แล้วน่า

ก็อบลินนี่มันเป็นหลายเท่าของมนุษย์เลยนะ—

พวกเอลฟ์อย่างพวกเรานี่มันมีแรงขับทางเพศมากกว่าเป็นร้อยเท่าเลยล่ะ—

—ก็ได้น่า

อย่าเกรงใจสิ

นี่ๆ เอเลย์เน่ มันไม่ดีนะ

อ๊ะ สติสัมปชัญญะของฉันนี่

มาเพราะถูกพี่สาวสั่งให้มานี่แหละ!!

มานี่สิ ให้สกิลฉันด้วย—

อ๊ะ

...

โอ๊ะโอ

ก็ว่าแล้วเชียว เจ้าก็อบลินนี่มันก็แค่สัตว์ป่าเท่านั้นแหละ!!

เดี๋ยวก่อน! เมื่อกี้มันเป็นความเข้าใจผิดนะ!

โดนเกลียดเข้าซะแล้วสิ

คงอย่างนั้นล่ะ... อย่ามาล้อเล่นกันนักเลยนะ

เด็กคนนั้นน่ะ ถ้าเป็นแบบนั้นก็จะดื้อมากเลยนะ

โอ๊ะ อย่ามาล้อเล่นอะไรกันเลยน่า

ก็เพราะความรู้สึกขอบคุณน่ะ

แล้วก็คิดว่ามันดีจริงๆ น่ะ...

ไม่สิ ผมมันแบบนั้น...

ก็เลย...

นี่นา

คุณอากิระ

มิอาโกรธจัดเลยนะคะ... เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ?

โอ๊ะ พี่สาวคะ

...อย่ามาแกล้งกันมากนักเลยนะ

อุฟุฟุ

ขอโทษนะดิเค

ฮ่า!

ยูโนเมียไปไหนเหรอ?

ฉันจะไปด้วยค่ะ

ขอบคุณนะ ช่วยได้เยอะเลย

ไม่เลยค่ะ!

●●●

จริงๆ เลย

...ขอบคุณนะ

〈ติดตามในตอนต่อไป〉