ตอน 31: Chapter 31

ต้นฉบับ: มิคินาซึนะ มังงะ: อารากิ ไซ

ตอนที่ 31

นี่ค่ะ♡

วันนี้ก็ขอบคุณนะคะ

งั้นก็เดินทางกลับอย่างระวังนะคะ

อืม งั้นนะ!

บายบาย

โฮ่ว

เป็นใครกันนะ?

โอ้โห

คาเรน!

คนนั้นเป็นชาวเมืองนะ

หืมมม...

ได้อะไรมาเหรอ?

อ๋ออันนี้เหรอ?

---!!

อิ...หินเหรอ?

อืม หินก้อนเล็กๆ ที่ตกอยู่ตรงนั้นน่ะ

ฉันสั่งให้เอามาให้ไง

เพื่ออะไรเหรอ?

เอ่อ...

ในการทดสอบของ【กฎแห่งผู้แข็งแกร่งล่าผู้อ่อนแอ】...

●●●

00000000

อ๊ะ ไม่ต้องกังวลนะคะ!

มันจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้วค่ะ

...ไม่เป็นแบบนั้นหรอกค่ะ

จนถึงตอนนี้ก็แค่หลีกเลี่ยง【กฎแห่งผู้แข็งแกร่งล่าผู้อ่อนแอ】ไปแบบลวกๆ เท่านั้นเองค่ะ เพิ่งจะรู้ตัว

หลีกเลี่ยงเหรอ?

ใช่ค่ะ "เพราะมันเป็นสกิลของจอมมาร ก็เลยต้องไม่รุกล้ำเข้าไปมากเกินไป"

ก็เลยทำแค่การใช้งานพื้นฐานเท่านั้นค่ะ

ก็จริงนะ ถ้าตามที่ฉันรู้ มันก็แค่สั่งแบบเรียบง่ายเท่านั้นเอง

อืม

แต่ช่วงนี้มันใช้ในแบบที่ต่างออกไปนิดหน่อยค่ะ

แล้วรู้อะไรบ้างล่ะ?

อยากจะลองตรวจสอบดูว่ามันสามารถสั่งได้ถึงระดับไหน

ฮ่า

อืม

แบ่งออกเป็นสองอย่างหลักๆ

อย่างแรกคือ "ถูกสั่งให้ทำพฤติกรรมเดิมซ้ำๆ"

นะ

...พฤติกรรมเดิมเหรอ?

อย่างเช่นคนเมื่อกี้

ฉันสั่งเธอว่า 'ให้เก็บก้อนกรวดข้างทางทุกวัน แล้วเอาใส่ถุงกระดาษมาส่งที่นี่นะ'

มันต่อเนื่องมา 4 วันแล้ว

และอย่างที่สอง

คือ "สิ่งที่คนคนนั้นไม่สามารถทำได้ ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ก็คือการไม่ทำตามคำสั่งนั้นๆ"

สิ่งที่ทำไม่ได้เหรอ?

...อย่างเช่นให้ฆ่าตัวตาย หรือเรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตแบบนั้นเหรอ?

มันก็ไม่มีทางที่จะทดลองได้แน่ชัดหรอกนะ แต่ว่า...

น่าจะเป็นการฆ่าตัวตาย

อยู่ในส่วนของ

『สิ่งที่ทำได้』 น่ะ

ส่วนของที่เรียกว่า "สิ่งที่ทำไม่ได้" เนี่ย

ก็คือ

"ให้งอกปีก" อะไรแบบนั้น

อะไรที่เกินความสามารถของตัวคนเอง...น่ะ

"ให้บินบนท้องฟ้า" อะไรแบบนั้น

บอกไม่ได้ว่าทำได้หรือทำไม่ได้

อ๋อ เข้าใจแล้ว

เวลาเป็นแบบนั้น มันจะกลายเป็นเหมือนกับว่าไม่ได้ยินอะไรเลย

สุดยอดพลังเลยนะเนี่ย

และเท่าที่ได้ฟังมา

รู้สึกว่าใช้ได้ดีกว่าจอมมารคนก่อนด้วยซ้ำ

เหรอคะ

อ่า เหมือนกับว่าสามารถควบคุมประเทศจากด้านหลังได้เลย

ฮ่าๆๆ

เอ๊ะ

ถึงจะไม่ได้ทำแบบนั้นหรอกนะ

ใช่แล้ว

นายไม่ทำแบบนั้นโดยไม่มีเหตุผลนะ

●●●

อืม

คาเรน

แล้วก็ขอบคุณด้วย

ขอโทษนะ

นะ

ทำไมอยู่ดีๆ ล่ะ

ก็เพราะคุณแคเรนนี่แหละ ถึงได้ตัดสินใจได้

ขอบคุณนะ

●●●

ตอนนี้โอเคแล้วใช่ไหม?

อ่า...จะไม่หลงลืมเป้าหมายอีกแล้ว

ฉันแค่อยากให้เพื่อนๆ ของฉันได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเท่านั้นเอง

...เข้าใจแล้ว

ตั้งใจไว้ให้ดีนะ คุณผู้ใหญ่บ้าน

อืม

ขอโทษนะ!

ดะ

ครั้งก่อนนี่ขอโทษนะ

เป็นอะไรไปล่ะ เพื่อนจิตใจ

อยากให้ยกโทษให้จัง

มันโมโหจนทำอะไรไม่ถูกไปหน่อย

เปล่าหรอก มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้อยู่แล้วล่ะ

ไม่ใช่แบบนั้นหรอก คือมันฟื้นตัวได้ เร็วเกินไปจนน่าตกใจน่ะ

โดนคุณแคเรนดุ

...คึฮ่าๆๆๆๆ

อ๋อ เข้าใจแล้วๆ ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้จริงๆ

แล้วก็...ถึงจะพูดแบบนั้นไปแล้วนะ

ชิ-มอน...

ชิมอนมีข้อเสนอจะให้

รู้สึกว่ามันอาจจะเข้าใจผิดไปหน่อย...

หืมเล่า?

ตรงกลางระหว่างหมู่บ้านกับเมืองน่ะ

จะสร้างเขตปกครองร่วมกันไม่ได้เหรอ

...โฮ่

อยากได้ที่ที่พวกก็อบลินสามารถถูกส่งไปได้อย่างสบายใจน่ะ

จริงด้วย...

การจะสั่งห้ามการทำร้ายพวกก็อบลินด้วยกฎหมายอย่างเร่งด่วนน่ะมันก็ยากเหมือนกันนะ...

ถ้าเป็นแบบนั้นทางพวกเราก็เหมือนกัน

ถ้าพวกก็อบลินจู่ๆ ก็ตั้งประเทศขึ้นมา

มันก็จะถูกระแวดระวังจากทุกๆ ด้านเลยล่ะ

คึฮ่าๆๆๆ!

สำหรับข้าแล้วนะ...

สำหรับเพื่อนจิตใจที่กลับมาได้แล้ว

อยากให้เป็นราชาไม่ว่าจะถูกหรือผิดเลยล่ะนะ

อืม ข้าจะลองคิดดูนะ

แต่ตอนนี้ยังมีปัจจัยที่ไม่แน่นอนมากเกินไป

ถึงแม้ในที่สุดอาจจะต้องทำแบบนั้นก็ตาม

นายมีแผนจะสร้าง "ประเทศ" เหรอ?

ถึงจะชิมอนแล้วก็ยังไม่รู้เจตนาที่แท้จริงของเจ้าชายคนนั้นเลย

ถ้าเราสร้างดินแดนร่วมปกครอง ก็สามารถทำให้สิทธิของมนุษย์กับก็อบลินเท่าเทียมกันได้ภายใต้ข้ออ้างว่ามันเป็นเรื่องจำกัดได้นะ

ถ้ามีกฎหมาย มันก็จะกลายเป็นแรงยับยั้งได้ด้วย

เป็นแค่กฎหมายอย่างนั้นเหรอ?

ฟุ

ถึงแม้เพื่อนจิตใจจะมาตำหนิด้วย "ความรู้สึก" ก็ทำให้ข้าใจหายวาบไปเลยนะ

ฮ่าๆๆ...

สมกับเป็นชิมอนจริงๆ เลยนะ ถึงกับรู้ว่าข้าไปยุยงความไม่พอใจของผู้หญิงพวกนั้นจากด้านหลังด้วย

มีแค่เรื่องเดียวที่เป็นปัญหา

เรื่องภาษีศุลกากรที่เก็บกับเสื้อผ้าของเอจิโกยะน่ะ

ถ้าเราตั้งเป็นเขตปกครองร่วมกันแล้ว ก็จะไม่สามารถเก็บได้แล้ว

ตอนนี้ในเมือง เวลาที่นำเข้า ก็มีการเก็บภาษี อยู่ แต่ว่า...

คึฮ่าๆๆ ไม่เป็นไรๆ

แค่รายได้จากภาษีแค่นั้นเอง!

ถ้าคิดว่ามันคุ้มค่าที่จะไม่ทะเลาะกับเพื่อนจิตใจแล้วก็ถือว่าถูกแล้วล่ะ

ดีแล้วแบบนี้

เพราะงั้นก็ขอโทษนะ...

อืม เอาล่ะ!

ก็จะเป็นเมืองปลอดภาษีที่ไม่สามารถเก็บภาษีได้

ข้าตอบรับข้อเสนอของเพื่อนจิตใจแล้วนะ

ทำให้ราคาของสินค้าถูกลงได้

ขอบคุณนะ ชิมอน

ถ้าเป็นแบบนั้น เป้าหมายก็คือผู้หญิงที่ถูกชักจูงครั้งนี้จะเห็นด้วยกับการจัดตั้งเขตปกครองร่วมกันน่ะ

ถ้าผู้สนับสนุนเยอะๆ ก็จะดีนะ

ก็คิดว่าถ้าแค่ชิมอนคล้อยตามก็พอแล้วเหมือนกันนะ

โอ๊ะ คุณอากิระ

วันนี้คุณดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษเลยนะครับ

อ่า ก็เป็นเพราะ...

คึฮ่า!

วันนี้พักผ่อนให้สบายเลยนะ!

แบบนี้เรื่องนี้ก็จบลงด้วยดี...มั้ง

〈ตอนต่อไปติดตาม〉