ตอนที่ 68

ก็เลย!

ลูกของฉันถูกกอบลินลักพาตัวไปค่ะ!

ถูกลักพาตัวไปน่ะ!

รีบส่งคนไปช่วยเร็วเข้าสิ!

ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ...

ใจเย็นน่ะเหรอ!?

เป็นอะไรไป?

กอบลินลักตัวเด็กเหรอ?

เด็กถูกลักพาตัวไปนะ!?

เอ่อ... ถูกลักพาตัวมาจากที่ไหนเหรอคะ?

ป่าสิ ป่า! ถูกพาไปที่ป่าน่ะ

ถึงจะบอกว่าเป็นป่าก็เถอะ...

เอ่อ... สรุปก็คือ...

พอถูกดุปุ๊ยลูกสาวก็วิ่งหนีเข้าไปในป่าริคุเซ็น

อย่างนั้นเหรอ...?

ใช่แล้วล่ะ!!

นั่นมันไม่ใช่การถูกลักพาตัวหรอกนะ เหมือนหนีบ้านมากกว่านี่นา

คุณพูดอะไรน่ะ!

เอ่อ...

ดูยังไงก็เหมือนโดนสัตว์ประหลาดลักพาตัวชัดๆ!

จุ...

ไปสิ ไปทำงานสิ

อะไรกันเนี่ย...

สู้เข้าเลย ท่านหัวหน้ากิลด์

ก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ บางทีพวกคนแบบนี้ก็ตะโกนเข้ามาหาเองน่ะ...

ฮานะ

ท่านหัวหน้ากิลด์โทนี่ เวสตัน เคยมีความเกี่ยวข้องกับอากิระ

สำหรับความรู้สึกแรกของเขาแล้วนะ

ก็คือเป็นคนที่เราไม่อยากเป็นศัตรูด้วย แต่ถ้าไม่เป็นศัตรูก็เป็นคนที่ปลอดภัยด้วย

นั่นเอง

คิดไม่น่าหรอกว่าคนคนนั้นจะลักตัวเด็กมนุษย์ไปโดยไม่มีจุดประสงค์อะไร

แต่ว่า... ถ้าเด็กไปอยู่ที่กอบลิน หรือก็คือสัตว์ประหลาด

เหตุผลที่ว่า "ช่วยเด็กจากสัตว์ประหลาด" นั้นมีน้ำหนักเกินไปจนปฏิเสธได้ยาก

กิลด์ก็ไม่มีวิธีหรือเหตุผลที่จะปฏิเสธ "คำขอ" ที่ผู้ปกครองยื่นมาว่า "ช่วยนำเด็กกลับคืนมาให้หน่อย"

เข้าใจแล้วครับ

ขอให้ผมไปพิจารณาก่อนนะ

นี่ คุณ!

ฟังมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วไง!

โอ้ ก่อน—

ไม่สิ นั่นมัน...

จะให้คิดอีกอะไรอีกล่ะ!

ลูกหายตัวไปคนหนึ่งนะ!? รีบส่งลูกน้องไปช่วยเร็วเข้าสิ!

ไม่สิ ก็เพราะว่ามันเป็นลูกน้องนี่แหละ...

อะไรนะ?

ไม่ต้องพูดมาก รีบจัดการอะไรสักอย่างซะ!!

ค-เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้วค่ะ!!

แต่ก็จนปัญญาจริง ๆ นะ...

ตอนนี้ใครจะอยากเข้าไปในป่าริคุเซ็นน่ะ...

นี่ ทำไมนายถึงมาซ่อนอยู่ที่นี่ล่ะ?

ตามข้อมูลที่ฉันไปหามาน่ะ

กอบลินชื่อมาซามุเนะนี่แหละที่เดินผ่านตรงนี้ทุกวัน

เขาว่ากันว่าเขากำลังเก็บเห็ดกับผักอยู่น่ะ

ไอ้กอบลินนั่นมันทำอาหารเก่งมาสักพักแล้วนะ

ดังมากในเมืองลัสารฮากุเอะเลยล่ะ

เหรอ? กอบลินนักทำอาหารเหรอ

เป็นกอบลินที่มีชื่อนะ แสดงว่าเป็นคนสำคัญล่ะสิ

อย่างนั้นเหรอ! จับมันมา แล้วก็—

อา... แลกตัวประกันน่ะเอง

สมกับเป็นพี่ใหญ่เลยนะ!

ฮิฮิฮิ

มาแล้ว!

สุดยอดไปเลยว่ะ!!

นั่นไง ไปกันเลย!

โอ้!

กรี๊ด!

คุณคือใครเหรอคะ

หึ ไม่ได้มีชื่ออะไรให้เรียกเหรอเนี่ย กอบลินนี่

ช่วยมากับพวกเราด้วยนะ

ถ้าอยู่เฉยๆ ไม่ดิ้นรน พวกเราจะไม่ทำอะไรแรงๆ กับนายหรอกนะ

เข้าปะทะ

โอยๆ นี่ เล่นอะไรกันอยู่เนี่ย

ปิกุน

นะ...

เอ่อ...

ทำอะไรของแกวะ

ออกมาจากป่าซะเถอะครับ

ห๋า?

ช่วงนี้ข้าเริ่มจะปฏิบัติต่อผู้บุกรุกอย่างเข้มงวดขึ้นหน่อยนะ

ดังนั้นถ้าตอนนี้

อย่ามาล้อเล่นนะ!

ถึงจะเป็นกอบลินแต่ก็ดูถูกมนุษย์นี่เอง!

คลื่นปราณดาบ

คะ...

จะทำยังไงกันดี...

อ้าว ๆ

คุณเอย์เรเนะ!

ขอโทษค่ะ... เสียงดังไปรึเปล่าคะ?

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แค่ออกมาเดินเล่นแก้เบื่อเท่านั้นเอง

ว่าแต่ว่า—

พวกมนุษย์พวกนั้น ให้พวกเราดูแลเองนะ

เอ๊ะ! ให้เองเหรอคะ?

ปกติก็ให้เราเอาแต่สบายๆ อยู่แล้ว

อย่างนั้นเหรอคะ...

บางทีก็ต้องทำงานบ้างสินะ

งั้นให้เราจัดการเลยได้ไหมคะ...?

เออ ดูสิ ไปได้แล้ว

ของอร่อยๆ ทุกคนคงรออยู่นะ?

ค่ะ! คุณเอเลรเนะก็อย่าลืมมาอีกนะคะ

อืม ฉันตั้งตารอเลยล่ะ

อึก...

บัดซบ... เจ้ากอบลินนี่...

บ้าจริง

กอบลินที่อายุยืนขนาดนี้ จะอ่อนแอได้ยังไงกัน

เจ้า...

พอได้กินอาหารของคุณมาซามุเนะแล้ว ก็รู้สึกดีใจที่ได้มีชีวิตอยู่เนี่ย

ขอโทษด้วยนะ

ฉันก็โง่เหมือนกันใช่ไหมล่ะคะ?

...แต่ว่า

เอ๋~~ แม่ตายเหรอ?

นี่มัน...

ฮะ!

ฮะฮะ

นะ ทำอะไรกันอยู่เหรอ?

อ้าว สังเกตเห็นเสียงวุ่นวายทางนี้เหรอ?

อา ก็...

แล้วพวกคนพวกนั้นล่ะ?

กำลังจะลงโทษนิดหน่อยนะ

ห๋า...

การฝึก...เหรอ?

ฮ่า ๆ ๆ

เปล่าหรอกนะ ฉันไม่ได้รู้สึกผูกพันกับพวกนี้หรอก

กับคุณน่ะ

ฉันทำลายศักดิ์ศรีของคนได้ง่ายๆ เลยล่ะ

เอ่อ...

จะฝึกให้ก็ได้นะ

เดี๋ยวก่อน... เลิกแผ่ฟีโรโมนมาล้อเล่นได้แล้ว...

อ้าว ๆ เป็นระดับอ่อนนิดหน่อยเองนะ

พวกกอบลินนี่ชอบแบบนั้นกันมากเลยล่ะ!

เฉพาะกับคุณผู้ใหญ่หมู่บ้านเท่านั้นนะ

พวกคนอื่นน่ะ ฟีโรโมนแบบนี้ใช้ไม่ได้ผลเลยนะ

ถึงจะปล่อยเต็มที่ พวกนั้นก็ไม่แม้แต่จะเหลือบมองทางนี้เลย

พวกกอบลินก็เริ่มผสมพันธุ์กันแล้วนะ

ทำอะไรกันอยู่น่ะ

ว่าแต่ว่า—

ฮาโนะ

ฮ๊ะ!

ถึงขนาดนั้นแล้ว ยังคุยกันไม่ได้อีกเหรอ?

ถ้าจะให้ยอมรับก็ทำได้นะ?

งั้นลองไปถามดูไหมว่าเกี่ยวข้องกับเด็กผู้หญิงคนนั้นรึเปล่า?

ฟีโรโมน

เป็นยังไงบ้าง?

อึก

ค่ะ...

ลูกสาวถูกลักพาตัวไปโดยซึซุริน... เลยได้รับคำขอให้ไปชิงตัวกลับมาค่ะ...

อย่างนั้นเอง

อ่า

ก็เป็นอย่างที่คิดไว้สินะ

เป็นยังไงกันนะ

ถึงจะให้ที่พักแก่เด็กที่หนีออกจากบ้านด้วยความเมตตา แต่ถ้าพ่อแม่เสียงดังขึ้นมา มันก็จะกลายเป็นการลักพาตัว

ส่วนใหญ่ก็เลยออกคำขอให้มาตามหาแล้ว แต่ว่า

น่าจะเป็นพวกนักผจญภัยที่ยังเป็นมือใหม่เท่านั้นแหละที่รับไป

ดูจากสถานการณ์ของริคุเซนตอนนี้ นักผจญภัยระดับยอดฝีมือคงจะปฏิเสธไปแล้วล่ะมั้ง

อ้าว ๆ

มันช่างไม่สมเหตุสมผลอะไรอย่างนี้

ขอบคุณนะ ฉันเข้าใจสถานการณ์แล้ว

แล้วพวกผู้ชายกลุ่มนี้จะทำยังไงดีล่ะ

จะทำให้กลับเป็นเหมือนเดิมแล้วคืนให้ไหม?

ไม่เป็นไร

เพราะฉันรู้แล้วว่าความปรานีมากเกินไปต่อศัตรู มันก็แค่โยนความเสี่ยงไปให้พวกพ้องเท่านั้นแหละ

คุณผู้ใหญ่หมู่บ้าน

หืม?

...เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรหรอก

เหรอ?

●●●●●

〈สัปดาห์หน้าจะมาต่อ〉