ตอน 20.12: Chapter 20.12

ตอนที่เดินเข้าป่า

ถึงแม้ว่าฉันจะถูกพวกอสูรกายเห็นแล้วตามติดอยู่ก็ตาม

แต่ก็ไม่ทันได้สังเกตเลยด้วยซ้ำ

หา...อะไร...

ทำไมเนี่ย...

แชร์...

โทะ...

วิ่งหนีเถอะ...

ใครก็ได้...

ใครก็ได้...!!

ตัวเองเพิ่งรู้ตัวว่าทำบาปอะไรไป

คืนนั้น หมู่บ้านทั้งหมู่บ้านถูกพวกอสูรกายจำนวนมากโจมตี

พ่อของฉัน

แม่ของฉัน

พี่ชายของฉัน

พี่สาวของฉัน

ปี 1981

หลังจากที่ถูกฆ่าตายไปแล้วนั่นเอง

หมู่บ้านที่ถูกเผา

พวกชาวบ้านที่เมตตาต่อฉัน

หลังจากที่มีคนตายไปเป็นจำนวนมากแล้วนั่นเอง

หลังจากนั้นก็ไม่มีความทรงจำอะไรอีกเลย

จำได้ว่าไม่ได้ป่วยเป็นเดือนๆ และน่าจะใช้ชีวิตไปตามปกติ

แต่ความทรงจำในช่วงเวลานั้นมันหายไปหมด ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย

คงจะใช้ชีวิตอยู่ในสภาพเหมือนฝันไปกระมัง

ที่ฉันกลับมามีสติได้ก็คือ

ตอนที่ผ่านไปครึ่งปีนับตั้งแต่วันเกิดอายุ 10 ขวบ

อ๊ะ! พี่ชายตื่นแล้ว!

ข้าวพร้อมแล้วนะ

วันหนึ่งจู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองอาศัยอยู่ในบ้านที่ไม่คุ้นเคย

และอยู่ร่วมกับผู้คนที่ไม่คุ้นหน้าด้วย

ผู้ที่รอดชีวิตจากโศกนาฏกรรมของหมู่บ้านไซออส

ในฐานะครอบครัว

ในสายตาของคนอื่น คงดูเหมือนความสัมพันธ์ระหว่างปู่ย่าตายาย

กับหลานชายและหลานสาว

เราได้ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองที่ไม่คุ้นเคยที่ห่างไกลออกไป

ผู้รอดชีวิตเพียง 4 คนจากหมู่บ้านไซออส

สายใยนั้นได้ผูกมัดเราให้เป็นครอบครัว

และมอบชีวิตใหม่ให้กับฉัน

พอคุณตาคุณยายจากไป

ก็เลี้ยงน้องสาวที่เด็กกว่ามาคนเดียว

เพราะมั่นใจในพละกำลังของตัวเอง

ก็เลยทำงานตั้งแต่เช้ายันค่ำตามตัวอักษรเลยล่ะ

ถึงอย่างนั้น เงินที่หามาได้ก็ยังน้อยนิด

ฝากน้องสาวไว้กับคุณป้าใจดีในละแวกบ้าน

ก็ส่งเงินเดือนทั้งหมดที่ได้ในฐานะอัศวินไปให้หมด

แม้ว่าจำนวนเงินที่ส่งจะค่อยๆ ลดลง แต่ว่า

ฉันตั้งปณิธานและมาเป็นอัศวินตอนอายุ 14 ปี

หน่วยแรกที่ได้รับมอบหมายหลังจากเป็นอัศวิน ก็คือ

กองทหารอัศวินลำดับที่ 6 ที่มีภารกิจหลักคือการปราบอสูรกาย

ตอนที่ได้เริ่มทำงานนี้ ฉันรู้สึกว่านี่แหละคืออาชีพในฝันของฉัน

เหมือนกับว่าได้รับชะตาชีวิตมาแล้ว

--ตอนที่เกิดมา ผมของฉันเป็นสีเหลือง

เพราะว่าเจ้าของผมสีเหลืองนั้น ถูกเตือนว่ามันโง่เกินไปจนอันตราย

ฉันเลยเกิดมาพร้อมกับผมสีเหลืองนี่แหละ

แล้วก็ผมอีกครึ่งนึงน่ะ

ไม่ว่าจะสระผมบ่อยแค่ไหนก็ตาม

ไม่ว่าจะพยายามตัดให้สั้นแค่ไหน

มันเป็นสีที่เปื้อนเลือดในวันเดียวกับที่ครอบครัวกับชาวบ้านถูกฆ่าไป

ส่วนผมฝั่งขวา สีแดงมันก็ยังคงติดอยู่เหมือนเดิม

อาจจะเป็นสีของบาปที่สวรรค์ประทานให้ก็ได้

หรือว่า

อาจจะเป็นเพราะได้ซึมซับสีของเลือดที่กระเซ็นไปด้วยความรู้สึกคับข้องใจของครอบครัว

อย่างไรเสีย สีผมสีแดงนี่ก็ต้องมีความหมาย

ถ้าเติมส่วนสีเหลืองที่เหลือด้วยเลือดของอสูรกาย

ฉันก็คิดว่าบาปของฉันจะได้รับการไถ่ถอนแล้วล่ะ

ดังนั้น

เราต้องกำจัดพวกอสูรกายออกจากโลกใบนี้ให้หมดไป

...ฉันต้องปราบพวกอสูรกายให้ได้ให้มากที่สุดเลย

เมื่อมันสำเร็จเสียที ค่อยว่ากัน

ก็เพราะว่าฉันเชื่อแบบนั้นไงล่ะ

โดนเลือดของอสูรสาดเข้าเต็มๆ

...

ควรจะต้องเปลี่ยนเป็นสีแดงสดเลยสิ

◆ไฟแห่งการล้างแค้นต่ออสูร...ลุกโชนอยู่ในใจ