ตอนที่ 250

ตอนที่ 250 การพึ่งพาอาศัยกัน☆กำลังออกอากาศในอนิเมะทีวีซีซั่น 3 ทางช่อง NTV!☆

ฉันกับเคมะมักจะอยู่ตรงมุมถนนชิในชินจูกุเสมอ

หลังจากนี้จะทำอะไรกันดี

เล่มล่าสุดเล่มที่ 27 วางจำหน่าย 8 ธันวาคม (จันทร์)!! พร้อมกันนี้ยังมีเรื่อง "เถาต้นแห่งแดนสวรรค์ อนกิภายนอก~บทเพลงแห่งความคลั่งไคล้ของดวงจันทร์และซากุระ~" วางจำหน่ายด้วย!!

♡อดีตที่เมฆได้เล่าและความรู้สึกที่มีต่อคนที่รัก...การมีอยู่ของเคมะคือเหตุผลที่ทำให้สามารถอธิษฐานต่อการทดลองกับมนุษย์อันโหดร้ายได้หรือ!?

ไปหาอะไรกินไหม?

เธอคือเคมะ...พวกเราทั้งคู่ถูกพ่อแม่ฆ่าโดยโมโมะและหลงมาอยู่ที่ชินจูกุ...

อุชิวาระ ยูริ

ในเล่มก่อนหน้า→พริ็นทเซียที่ออกตามหาเพื่อช่วยชิกิเริ่มปฏิบัติการแล้ว แต่ก็ถูกโมโมะไล่ล่าตั้งแต่เริ่มเลย ที่นั่น ยูสุริเบะกับอินามิก็มาช่วยและสถานการณ์ก็คลี่คลาย ในขณะที่ชิกิที่ชนะเดิมพันก็พยายามจะให้เรย์เล่าเรื่องอดีตให้ฟัง แต่กลับเริ่มต้นในแบบที่คาดไม่ถึง!?

ไปบ้านมัตสึกันไหม

ชอบมา็คเกะจังจังเลย

เงินก็เริ่มจะเหลือน้อยแล้ว ไปเข้าสังกัดโฮสต์กันดีกว่า

งั้นพวกเราก็ไปเข้าสังกัดแคบะกันดีไหมนะ

มันจะไม่ได้เว้ย

พวกเราก็ใช้ชีวิตไปวันๆ แบบเลื่อนลอย

ความกังวลที่ค่อยๆ ซึมลึกอยู่ในใจ...

ถ้าอยู่ในเมืองนี้ มันก็จะค่อยๆ จางหายไป...

●

ก็ยังเป็นเมืองสกปรกเหมือนเดิมเลยนะเนี่ย

ไม่สิ...มันสวยออกนะ

ถ้าจะให้พูดถึงสิ่งที่ฉันเป็นอยู่ ก็คือ "เมชิน" ไงล่ะ...

เรื่องอนาคตอะไรนั่นมันพร่ามัวไปหมดจนไม่รู้เลย...

ใกล้ถึงวันเกิดของเรย์แล้วสินะ

อยากได้อะไรไหม?

...ถ้างั้นก็เป็นแหวนแต่งงานแล้วกัน

ฮ่า ๆ! งั้นเป็นแหวนแต่งงานเหรอ?

เออ นั่นน่ะ เดี๋ยวฉันซื้อให้เอง ไม่เป็นไรหรอก

เรย์อยากได้ลูกเหรอ?

ไม่เอาหรอก อยู่กันสองคนก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ

อิจฉาลูกอีกเหรอ ตลกว่ะ

ไม่เชิงสิ

ก็ไม่รู้เรื่องอนาคตอะไรนั่นนี่นา

●●●

อย่ากัดทุกวันสิ เลือดออกหมดแล้วเนี่ย

โอ๊ย เจ็บจัง

วันนี้ก็ยังอยู่ได้ดีนะ

โธ่ ก็มันเป็นเรื่องธรรมดานี่นา

คลื่นแห่งความตาย มันก็จะตายในตอนที่

...ทำไมล่ะ?

เอาให้เหมือนกันไปหมดเลยดีกว่าไหม

...สินะ

รู้สึกเหมือนจะไม่มีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่ถ้าไม่พึ่งพากัน...

ชินจูกุ คินคะ

พวกเรากลัวอนาคตที่มองไม่เห็นน่ะ...

เลยเข้ามาใกล้ชิดกันมากเกินไป...

แต่ว่าความไม่สมเหตุสมผลมันก็มาเยือนอย่างกะทันหันนี่สิ...

ตั้งแต่ไปทำงานทดลองคลินิกแบบแอบทำเพื่อซื้อของขวัญวันเกิดให้ฉันน่ะ

เคมะกลับไม่มา...

ไม่รู้เลยว่าอสูรมันจะเปลี่ยนกรุ๊ปเลือดเมื่อมีเขาโผล่ออกมา...

เคมะที่ถูกอสูรรู้ตัวถึงได้ถูกใครบางคนลักพาตัวไป...

ฉันตามหาเคมะอย่างเดียวเลย

ไม่เป็นไร...

ต้องช่วยให้ได้แน่...

ต้องได้เจอกันอีกแน่นอน...

พูดกับตัวเองแบบนั้นอยู่ตลอด...

แต่ทว่า เคมะกลับหาไม่เจอเลย...

วันนี้ก็ยังอยู่ได้ดีนะ...

ถ้าไม่มีแกนี่มันจะไม่มีความหมายเลยนี่หว่า...

ฝันซ้ำ ๆ ทุกวันเลย...

ฝันถึงเคมะ กับตอนที่ใกล้ชิดกันในเมืองนั้น...

เรื่องอนาคตอะไรนั่นมันช่างไม่สำคัญอะไรเลย

ทั้งเรื่องแต่งงาน ของขวัญวันเกิด ก็ไม่ต้องการอะไรเลย

แค่อยากเจอเคมะอีกครั้ง... แค่นั้นก็พอแล้ว

วินาทีนั้น ตอนนี้มันคิดถึงมากเลย...

แต่มันก็ไม่เมตตาเหมือนความจริง...

ระหว่างที่ตามหาเคมะ ก็ได้ไปติดต่อกับพวกคนนอกกฎหมายมาด้วย...

ถ้าเป็นผู้หญิงคนนั้น พวกเขาก็เอาไปฉีกเป็นชิ้นๆ แล้วขายไปต่างประเทศแล้วล่ะ!

ที่ฉีกก็คือบริษัทโซคุคุไคยาคุนั่นแหละ!

พวกเราแค่เอาศพไปขายต่างประเทศเฉยๆ ต่างหาก!

เคมะที่ถูกลักพาตัวไปถูกนำตัวไปยังบริษัทโซคุคุไคยาคุ... แล้วก็

สิ้นชีวิตจากการทดลองกับร่างกายของบริษัท...

ส่วนศพก็ถูกฉีกเป็นชิ้นแล้วส่งไปขายต่างประเทศแล้วล่ะ...

ต้องไม่เป็นไรแน่...

ต้องได้เจอกันอีก...

ความปรารถนานั้นก็สลายไปอย่างง่ายดาย...

เคมะ...ตอนที่ต้องตาย...

ไม่น่าจะเป็นตอนที่นับหนึ่งแล้วตายเลยรึไง...?

อย่าทิ้งฉันไปนะ...

บอกว่าเอาให้เหมือนกันไปหมดเลยไม่ใช่เหรอ...

ห๊ะ!? พูดไปหมดแล้วไม่ใช่เหรอ? ดังนั้น ช่วย...

เหตุผลที่ฉันมีชีวิตอยู่มันจบลงตรงนี้แล้ว...

หลังจากนี้จะตายยังไงดีนะ...

ติดตามตอนต่อไปในฉบับที่ 51

◇ในโลกที่สูญเสียความรักไปแล้ว มันก็ไม่มีความหมายที่จะมีชีวิตอยู่