ตอนที่ 251

ทั้งร่างของเธอและช่วงเวลาที่เธอจากไป ก็อยู่ที่บริษัทโซคุนิยาคุแล้ว...

เรื่องมันเป็นแบบนั้นแหละ ถูกพรากไปโดยที่ไม่มีอะไรเลย...

คนที่เล่าให้ฟังน่ะ ต่อให้ไปตามถึงแม่น้ำซันโดก็ไม่อยากเจอหรอก...

●

ห๊ะ...

นั่นมันอะไรกันเนี่ย!

เรื่องราวอันน่าเศร้าของเรย์ที่ถูกเปิดเผย... เมื่อชิกิได้รู้ว่าเรย์สูญเสียคนรักไป ความโกรธก็เริ่มก่อตัวขึ้น!?

โคตรจะหดหู่เลยโว้ย!

อุรุฮาระ ยูไร

จากฉบับก่อนๆ → เรย์เคยมีคนรักชื่อเคย์ชิน แต่ก็ได้สูญเสียเธอไปจากผลการทดลองของบริษัทโซคุนิยาคุ เรย์ผู้ที่ไม่มีความหวังจะอยู่ต่อไปในโลกที่เคย์ชินไม่อยู่ จึงเลือกที่จะตายด้วยวิธีเดียวกับเธอ และปฏิกิริยาของชิกิเมื่อได้รู้ความจริงคือ!?

เฮ้ย! มาทำลายบริษัทให้มันพังไปให้หมดเลยกันเถอะ!

ฉันไปด้วยนะ!

ต่อให้ทำอะไรไป เคย์ชินก็ไม่กลับมาหรอก

หา!? จะไม่แก้แค้นเหรอ!?

บอกแล้วไม่ใช่เหรอ...ว่าฉันมาเพื่อตาย

รวมเล่มล่าสุดเล่มที่ 27 วางแผงวันที่ 8 ธันวาคม (จันทร์)! สปินออฟ "โมเก็นอันกิ ~เพลงรบคลั่งแห่งพระจันทร์และซากุระ~" ก็วางจำหน่ายพร้อมกัน!!

อยากให้ทุกอย่างเหมือนกับเคย์ชิน

รวมถึงวิธีการตายด้วย...ความเจ็บปวดและความทรมานที่เคย์ชินเคยเจอมา

ก็จะสัมผัสและตายไปพร้อมๆ กันทั้งหมด...

ปัง

ก็เพราะอยากจะตายแบบเดียวกับเคย์ชินนี่แหละ ถึงมาที่นี่

เป็นพวกชอบดราม่าหนักๆ เลยนี่นา...

ว้าว...

ห๊ะ?

ไม่ใช้ท่าเมนแฮล่าแล้ว ไปสำแดงการตอบรับซะสิ!

うるせぇว่ะ...แกจะไปรู้ได้รู้ได้ไงวะ

จะแก้แค้นแล้วเคย์ชินจะกลับมาเหรอ? จะดีใจเหรอ?

(43)

ฉันเองก็โดนพ่อโมโมะฆ่า แล้วก็กำลังแก้แค้นอย่างเต็มที่อยู่เหมือนกันนะ

ไม่ใช่แค่ว่าจะกลับมาแล้วจะดีใจ หรือไม่ดีใจซะหน่อย

แต่มันเป็นเรื่องที่ว่าตัวเองให้อภัยไม่ได้ต่างหาก!

รับไม่ได้เลยว่ะ ที่คนที่ฆ่าคนสำคัญของตัวเองยังรอดชีวิตอยู่น่ะ

ถ้าปล่อยแบบนี้ ก็เดินหน้าต่อไปไม่ได้หรอก

หนามที่ปักอยู่ในใจมันใหญ่เกินไป จนมองข้ามไปไม่ได้เลย

ฉันพยายามทำเป็นไม่เห็นมัน!

ก็ไม่ใช่ว่าจะเก่งกาจจนมองข้ามมันได้นี่หว่า!

นั่นแหละคือเหตุผลที่ต้องแก้แค้นไง!

แก ถึงกับให้อภัยไม่ได้เหรอ?

...ก็เหมือนจะบังคับให้แนะนำเรื่องการแก้แค้นสินะ...

พวกคนที่ดีใจกับเงินที่แลกคนสำคัญของแกน่ะ!

ก็ชีวิตที่ไม่เกี่ยวกับการแก้แค้นนี่แหละดีที่สุดแล้วล่ะ

แต่ระหว่างทางมันก็มีเรื่องราวการพบเจอที่ไม่ได้คิดถึงอะไรนะ?

ฉันเองก็เริ่มเดินไปพร้อมกับเป้าหมายการแก้แค้นแล้ว...

นึกว่ามันจะเป็นชีวิตที่โดดเดี่ยวและรกร้างซะอีกนะ

เดี๋ยวก็มีเพื่อนร่วมแก๊งที่สำคัญสุดๆ อยู่แล้วล่ะ

แล้วก็มีเป้าหมายอื่นๆ นอกจากการแก้แค้นอีกด้วย

ฉันนั่นแหละ! จะทำให้โลกนี้เป็นที่ที่สามารถใช้ชีวิตด้วยรอยยิ้มได้ในอนาคต!

คิดแบบนั้นแล้ว การแก้แค้นก็น่าจะไม่ได้แย่ขนาดนั้นนี่นา

จะยุติสงครามระหว่างยักษ์และเป็ดให้ได้!

ถ้าอยากตายนัก ก็ไม่ต้องพยายามห้ามหรอกนะ

แก้แค้นก่อนแล้วค่อยตายก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

แบบนั้นก็จะมีเป้าหมายระหว่างทาง ทำให้ไม่ต้องคิดเรื่องการตายไง

บางทีอาจจะมีเพื่อนดีๆ เกิดขึ้นก็ได้นะ

●●●

1

(48)

จะ...จะทำยังไงดี...

เส้นทางที่คุณยูซุริเบะบอกมาน่ะ...

มันผ่านไม่ได้...

สถานที่เกิดเหตุการต่อสู้ระหว่างมุทาโนะกับจูเบ

คุณบิเรียวเคอุระ! มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ!?

คุณยู...ยูซุริเบะ!? ไม่เป็นอะไรนะครับ!? ตอนคุยโทรศัพท์อยู่...

คุณอินามินะมาให้แล้วครับ สบายใจได้เลย!

ผมจะไปโฟกัสกับระบบนำทางจากอีกที่นึงได้ครับ!

ดีแล้ว...ตอนนี้เส้นทางมันเละเทะไปหมดเลย...

เราควรจะอ้อมไปไหมครับ?

...ไม่!

ตอนนี้มีเป็ดจำนวนมากมารวมตัวอยู่รอบๆ คุณเคอุระสินะ...！

จำนวนน่าจะประมาณ 80 ถึง 100 คน...

ฮือะ...

มีโอกาสที่จะถูกสกัดไว้ระหว่างทางได้นะ

ดึดดึด... จะทำยังไงดี... ถ้าเป็นจำนวนนั้น ต่อให้มีพี่สาวด้วยก็ยังใช้เวลา...

●

คุณเคอุระสินะ! มีเรื่องอยากจะขอร้องครับ!

หือ?

-

1

มาถึงบนดาดฟ้าแล้วครับ...

คุณบิเรียวเคอุระ เพื่อที่จะไปถึงจุดหมายเร็วที่สุด...

มีแค่การกระโดดข้ามไปบนดาดฟ้าเท่านั้นครับ!

เอ๊ะ!?

ซุสซุ...สูงมากเลยนะครับ...?

แต่นี่เป็นวิธีเดียวแล้วครับ

โมโมะมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าใช้เส้นทางจากข้างล่าง ก็มักจะถูกขวางอยู่บ่อยๆ ครับ...

พวกเราที่เป็นยักษ์ก็พอจะทำได้ล่ะครับ...

あとはเรื่องของความกล้าเท่านั้นเอง...

อื้อออ...

คุณเคอุระสินะ... รู้ว่าคุณกำลังพูดเกินจริงไปหน่อย...

แต่ตอนนี้มีแค่คุณเคอุระสินะเท่านั้นแหละที่ช่วยชิกิคุงได้...!

ถ้าเป็นคุณเคอุระ คุณทำได้แน่ครับ!

แม้ว่าจะบ่นออกมาเยอะขนาดนี้...แต่ถึงอย่างนั้น...

มีหลายคนเชื่อใจและฝากความรู้สึกไว้ให้ฉัน...

ทุกคนเชื่อใจฉัน...

ที่เหลือก็แค่ให้ฉันเชื่อใจตัวเองก็เท่านั้น...

การกระโดดลงไปมันน่ากลัวมาก...

แต่...สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นก็คือ...

ปลดปล่อยความรู้สึกที่ได้รับฝากไว้ซะ...!

การที่ไม่ได้ช่วยเพื่อนได้เนี่ย น่ากลัวกว่าเยอะ...!

มีคนคอยสนับสนุนอยู่ด้านหลังเยอะพอแล้ว

あとはความกล้าเท่านั้นเอง!

ต้องไม่เป็นไรแน่...

เพราะว่า...

เพราะว่า...!

สำหรับฉันน่ะ...!!

เพราะว่าฉันมีปีกแห่งความไว้วางใจที่ทุกคนมอบให้ไงล่ะ!

จะเริ่มการผ่าตัดเอาหัวใจของลูกปีศาจออกตั้งแต่ตอนนี้

ต่อเนื่องในฉบับถัดไป ตอนที่ 52

ระหว่างที่คุณเคอุระกำลังดิ้นรนช่วยชิกิอยู่ การผ่าตัดสุดท้ายก็เริ่มขึ้นแล้ว...!?