ตอนที่ 83

เล่มใหม่ล่าสุด เล่มที่ 8 ออกจำหน่ายวันที่ 8 มีนาคม (อังคาร)!!

โคชิน นินามิ ฟุโค นากามะ สึกิริยามะ คาคุเซย์ ยูกิยามะ ฮานะมะ เพื่อช่วยเหลือเหล่าสหายที่ถูกกักขังไว้โดยคุณโคชิน นินามิ คุโระก็ตื่นขึ้นที่ช่องเขาชุชุ โดยมีกลีบดอกไม้สีเลือดโปรยปรายบนภูหิมะ!!

เผชิญหน้าตรงๆ เลยดีกว่า

โทเก็นอันกิ

อุชิฮาระ ยูไร

โทเก็นอันกิ

ร่ายรำ

ตอนที่ 83 การมีชีวิตอยู่คือการเติบโตอย่างต่อเนื่อง

จากตอนก่อนหน้า → นักเรียนทุกคนกำลังฝึกฝนเพื่อมุ่งสู่ยอดเขาหลังโรงเรียนรัศทราภายใน 24 ชั่วโมง ชิคิ ซึ่งอยู่ด้านหลังมิโดริเฝือก (บานประตูพับ) ได้ถูกหิมะถล่มเข้าใส่และได้รับความเสียหาย ในขณะเดียวกัน คุโระก็ได้ลุกขึ้นเพื่อช่วยพวกยูสุริเบะและเร็น ที่ถูกผลักดันไปโดยคุณนินามิ!!

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ มิได้เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด (135)

เพื่อนร่วมชั้นของโรคุโร่ในโรงเรียนรัศทราแห่งฤดูกาล เป็นคนค่อนข้างคิดลบและขี้กังวล

ตุ๊กตาโลหิตนี่มัน หยุดไม่ได้แล้วล่ะ

อันนี้ล่ะ เป็นไงบ้าง?

ยอดเยี่ยมเลย...ถ้างั้น

แค่ลมพัดเบาๆ ก็ทำให้กลีบดอกไม้ร่วงสวยงามแล้วครับ

【อินนาม ยู】อาจารย์ของสถาบันราซาเทคครับ แม้จะป่วยบ่อย แต่ก็เป็นคนมองโลกในแง่ดีผิดปกติ

เป็นคนสะท้อนท่าของตัวเองเหรอ?

ยังไม่พอเลย

สึกุคานากิ คันโกะ คิตามูระ

!

6

ไปได้เรื่อยๆ จนกว่าจะรู้ขีดจำกัดตัวเองซะ

คุณอาจารย์ มีจังหวะดีจังเลยครับ

จังหวะการโจมตีมันรู้สึกดีมากๆ

ก้าวเดินของผมก็เริ่มมีแรงขึ้นแล้วครับ

ออกจำหน่ายทุกวันพฤหัสบดี!!

(138)

ก็เลยได้เหงื่อออกเยอะเลยครับ

ยอดเยี่ยมเลย

เหงื่อคือเครื่องพิสูจน์ว่านายพยายามทำอะไรบางอย่าง

ต้องเหงื่อออกให้มากกว่านี้อีกในชีวิต...

อยากได้ช่องว่างที่จะโจมตี

ต้องทำอะไรสักอย่างให้ได้ภายใน 2 วินาที... ไม่งั้นจะไม่มีช่องว่างเลย...

นายคือพื้นรองเท้า ก้าวไปทีละก้าว เพื่อก้าวสู่ที่สูง ฝุ่นผงที่สึกหรอจากพื้นรองเท้านั่น ก็คือเหงื่อของนายไง

ถ้ายังเป็นแค่พื้นรองเท้าที่สะอาดๆ ก็ไปข้างหน้าไม่ได้หรอก...

เอาล่ะ! มาเป็นพื้นรองเท้ากันเถอะ...

อย่ามาพูดเรื่องงงๆ โดยที่ไม่จำฉันสิ!

ไม่เคยลืมสักหน่อยน่า

(140)

เด็กหนุ่มได้พบกับผู้ที่อาศัยอยู่ในสายเลือดของตนเอง— ตำนานวีรบุรุษมืดรุ่นใหม่!!

ตอนนี้แหละ!

ขอบคุณครับ คุณซางเนะ!

ก็เพราะคุณ ทำให้เกิด "เฟรส" ขึ้นมาได้!

※ในศัพท์การเต้น หมายถึง ช่วงเว้นจังหวะของดนตรี

คุณอาจารย์ครับ! รับหมัดของผมไปเลยครับ!

ดี! เข้ามาเลย!

ร่ายรำสายลม

ระบำจันทร์เสี้ยว

โจมตีเสาโทริอิ แทนที่จะเป็นผมเหรอ...?

เด็กหนุ่มจะได้พบกับผู้ที่อาศัยอยู่ในสายเลือดของตนเอง— ตำนานวีรบุรุษมืดรุ่นใหม่!!

เอ๊ะ...? อ๊ะ!

ขยับได้แล้ว!

คุณยูซูริบะ! หนีกันเถอะ!

คุณซางเนะก็ไปด้วยกันเถอะ!

เอ๊ะ...?

ขอโทษที่โกหกนะครับ คุณอาจารย์... แต่ว่า

อันดับหนึ่งของพวกเราคือการเข้าเส้นชัยนี่ครับ!

●●●

...โกหกสินะ...

ให้ตายสิ... พอได้ยินก็ตื่นเต้นจน...

แต่แค่นั้นก็พอแล้ว!

ทัศนคติที่ไม่หลงลืมเป้าหมายและมุ่งหน้าไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่!

จิตใจที่จะร่วมมือกันต่อสู้! กะฮ่ะ!

ใช่แล้ว! คนหนุ่มสาวก็เติบโตขึ้นแบบนั้นแหละ!

การมีชีวิตอยู่ก็คือการเติบโตอย่างต่อเนื่องนั่นแหละ!

เดโฮ

หาที่พักได้แล้วล่ะ...

คุณอิโนะเสะ เริ่มเย็นลงเรื่อยๆ นะครับ...

นิโนเสะ ชิกิ" ตัวเอกผู้สืบทอดสายเลือดอสูรเทพ เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนฝึกอสูร "ราศัจจ์กะเอน

ภูเขาหิมะนี่ก็ก่อไฟได้นะ

ถ้าไม่ก่อไฟเพื่อให้อบอุ่น...

ต้องจัดการให้ได้คนเดียวนะ...

กิ่งไม้ที่ตั้งเกือบเป็นแนวตั้งกับไม้ท่อนแบนๆ...

【มิโดริกุรา โฮริ】เพื่อนร่วมชั้นจากโรงเรียนเรเซทสึแห่งฤดูกาล เธอเป็นเด็กสาวร่างเล็กและขี้ขลาด

ต้องใช้ใบไม้แห้งกับเปลือกต้นสนไว้สำหรับตอนที่ไฟไหม้ด้วย...

ต้องไม่ห่างกันเกินไปนะ

เป็นกลางคืนอย่างเป็นทางการแล้ว...

ขาปวดด้วย...

ฮึก!

กลัวๆ...

ถ้าบอกว่ากลัวมันก็จะยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่... แต่กลัวก็ดีเหมือนกัน...

ออกจำหน่ายทุกวันพฤหัสบดี!!

(146)

ต้องรีบหน่อยแล้ว... ไม่งั้นฉันก็จะแข็งตายเหมือนกัน...

ส่วนผสมดีแล้ว... เหลือแค่ก่อไฟเท่านั้น...

ทุกสัปดาห์ได้อ่านให้ชม คุณคิตามูระ

(147)

แย่จังเลย...

จะทำยังไงดี... ไม่น่าใช่ฉันหรอก...

ฟู่ว!

โย่ว!!

(148)

กอริ

กอริ

อ๊ะ!

เชื้อไฟ!

ปล่องไฟ!

สิ่งที่มีเส้นใย เผาไหม้ง่าย

ได้โปรด ได้โปรด อย่าดับนะ...

ฟู่ว...

ติดสิ... ติดสิ...!

(149)

ทำได้แล้ว!

ไอจิ!!

...

(150)

ออกจำหน่ายทุกวันพฤหัสบดี!!

เด็กหนุ่มได้พบกับผู้ที่อาศัยอยู่ในสายเลือดของตนเอง— ตำนานฮีโร่ดาร์กอสูรยุคใหม่!!

คุณสังเกตไหมครับ?

มิโดริกุรา...?

โล่งอกจัง...

แบกมาได้ถึงที่นี่เลยเหรอ...?

ค...ค่ะ

ไฟก็...

ใช้เวลาไปหน่อยนะครับ...

(151)

ขอบคุณนะ...

ดีใจจังที่มีนายอยู่ด้วย...

เปล่า... ไม่ได้เป็นอย่างนั้นหรอกค่ะ...

ก็เป็นเพราะฉันนี่แหละ ถึงได้เป็นแบบนี้...

คนที่ช่วยฉันจากหิมะถล่มก็คือคุณอิโนะเสะนี่เอง...

ฉันก็ทำได้แต่ถ่วงอยู่ตลอด... เป็นแค่มนุษย์ที่ทำอะไรไม่ได้เลย...

...ฉันแอบเป็นห่วงคุณมาตลอดเลยนะ

ออกจำหน่ายทุกวันพฤหัสบดี!!

(152)

ตั้งใจทำขนาดนี้ สุดยอดไปเลยนะ...

ทำไมถึงได้ดูถูกตัวเองขนาดนั้นล่ะ?

ผม... ไม่ได้สุดยอดเลยสักนิด...

ทุกสัปดาห์ได้อ่านให้ชม คุณคิตามูระ

ไม่เพียงแต่ช่วยพี่สาวไม่ได้...

ยังเป็นคนที่ฆ่าคนธรรมดียังด้วย...

พบกันในฉบับหน้า เลขที่ 14 นะ

เบื้องหลังที่ไม่มีใครรู้ของ มิโดริกุรา ผู้ฆ่าคนธรรมดาคืออะไรกันแน่!?