ตอนที่ 84

โทเก็นอันกิ【โทเก็นอันกิ】

ไอ้ขยะ!

เกะกะจริง!

ใช้ไม่ได้เลย!

ไสหัวไป! ไร้ความสามารถ!

ไปซื้อเหล้ามาให้!

ตายซะ!

นี่คือคำพูดในชีวิตประจำวันที่ฉันอายุ 14 ปีได้ยินมา

ชาวบ้าน

ฆ่าพลเรือนซะแล้ว!

คำพูดของครอบครัว

โฮริ ไดโจบุนะ?

หยุดเถอะ!

ยูบุงะ อุราโชเกะคิเทคิโคคุวะชิคาโกะ คำสารภาพช็อกโลกจากบุษบกเกอุระ เรื่องราวอดีตที่ไม่มีใครรู้...

คนที่ยืนอยู่ข้างหน้าฉันและช่วยฉันมาตลอดคือ...

โทเก็นอันกิ

เล่มใหม่ล่าสุด เล่ม 8 วันที่ 8 มีนาคม (อังคาร) วางจำหน่าย!

ไดรุอิเคอิ มันบุ ฮิตโตะ! ยอดขายสะสม 1.2 ล้านเล่ม!!

ไดวาคิซาโตะ ตอนที่ 84 รอยแผลเป็น

เพราะมีพี่สาว

โมคุเก็น อันกิ อุรุชิปารายูระ อุรุชิฮาระ ยูไร

ซุมิเร พี่สาว...

ต่อเนื่องจากฉบับที่แล้ว↓หลังจากถูกหิมะถล่มและได้รับความเสียหายที่ชิโอกิ เขาก็เล่าเรื่องราวการเติบโตของตัวเองต่อหน้าชิโอกิที่ได้สติกลับมา...?

แม่ไม่อยู่แต่เดิมก็ไม่ใช่คนที่จะอยู่บ้านบ่อยนัก

พอแม่ออกไป พ่อที่ดื่มเหล้าเก่งอยู่แล้วก็ยิ่งดุเดือดขึ้นไปอีก...

สิ่งที่จำได้มีเพียงลิปสติกสีแดงกับคำว่า "แล้วเจอกันนะ"

ซุมิเร พี่สาวของฉัน ยืนอยู่ตรงหน้าฉัน

และปกป้องฉันจากเข็มคำพูดนั้น

★ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริงใด ๆ

พวกเราไม่ได้เข้าโรงเรียนตั้งแต่ช่วงกลางประถมเลย

พี่สาวที่อยู่ชั้นสูงกว่าช่วยสอนหนังสือให้จากตำราเรียนที่เก็บมาได้

พี่สาวทำงานเป็นพนักงานส่งหนังสือพิมพ์และหาเงินมาได้

ฉันก็เริ่มทำเหมือนกัน แต่เพราะเป็นคนหลงทาง เลยถูกไล่ออกจากงานส่งนมบ่อยๆ...

ต่างจากพี่สาว ฉันเป็นตัวไร้ประโยชน์

เงินที่พี่สาวหามาได้ก็ถูกพ่อเอาไป

เวลาที่พ่อไม่อยู่บ้าน หรือเวลาอยู่บ้าน ก็คือการที่เรากินอาหารด้วยกันที่ร้านสะดวกซื้อ ซึ่งเป็นชีวิตประจำวันของเรา

ดังนั้นท่านเลยจะแบ่งเงินออกมาเล็กน้อยก่อน แล้วให้ฉันได้กินข้าว

ฉันคิดว่านี่เป็นเรื่องปกติไปแล้ว

พอโตพอที่จะเช่าบ้านได้ เราก็ออกไปอยู่ด้วยกันนะ!

อยากจะหนีจากไอ้พ่อบ้า ๆ นั่นให้เร็วที่สุด!

จะไปอยู่ที่ไหนเหรอ?

ถ้าเป็นกับโฮคารุ ก็ได้ทุกที่เลยล่ะ

แต่ต้องเป็นบ้านคนละหลังสำหรับอาบน้ำกับห้องน้ำนะ!

มีแบบนั้นด้วยเหรอ!?

ยังมีอีกเยอะเลยที่โฮคารุไม่รู้

อีก 1 ปีฉันก็จะเป็น 16 แล้วนะ พื้นที่ทำงานก็จะกว้างขึ้นด้วย!

มาทำงานอย่างเต็มที่แล้วก็อยู่ด้วยกันเถอะ!

พอน้องอายุ 16 แล้ว ฉันจะไปทำงานพาร์ทไทม์เยอะๆ หาเงินนะ!

โฮคารุต้องไปโรงเรียนนะ ฉันจะให้ไปให้ได้เลย

นายเรียนเก่งกว่าฉันตั้งเยอะนะ

ไม่เอาน่า! ฉันก็มีประโยชน์ต่อพี่นะ!

เจ้าตัวน่ารักนี่! นี่ๆ!

แย่แฮะ!

แต่ว่านะ...

ถ้าโฮคารุได้ไปโรงเรียนแล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุขล่ะก็

พี่สาวก็มีความสุขนะ

อีกอย่าง ต่อให้เขาได้ไปทำงานในที่ที่ดี สุดท้ายฉันก็ช่วยตัวเองได้นี่นา!

เข้าใจแล้ว!

ไม่เป็นไร! ปล่อยให้พี่สาวจัดการเองเถอะ!

พี่สาวของฉันดูแลฉันมาตลอด...

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ...

พอพี่สาวบอกว่าโอเคแล้ว...

ก็รู้สึกว่าทุกอย่างมันโอเคไปหมดเลย...

จนกระทั่งวันนั้น...

ตอนที่ฉันอายุ 15 ปี ฉันก็มีไข้สูงถึง 39 องศา...

ปกติฉันจะไปใช้เวลาที่ห้องสมุดหรือที่อื่นจนกว่าพี่สาวจะเลิกงาน แต่เพราะไม่มีทางเลือก เลยต้องนอนอยู่บ้าน...

ชิ! ร้านนั่นต้องโดนฉันถล่มให้ได้สักวัน!

ปกติพ่อจะออกไปเล่นปาจิงโกะหรือแข่งม้าตอนกลางวัน แต่วันนั้นโชคร้ายกลับถึงบ้านเร็ว...

ซาโฮะโฮะ

ซาโฮ๊ะ

น่ารำคาญว่ะ! หุบปากไปเลย ไอ้ขยะ!

ขอโทษนะ... แคก

จิ

โฮะโฮะ

ถ้าไม่หุบปากก็ตายซะไอ้บ้า!

ขอโทษนะ...ขอโทษนะ...

แกมันมีไว้แค่ทำให้ฉันหัวเสียไม่ใช่รึไง!

เกิดมาได้สินะ!? เป็นไงบ้างวะ!

ขอโทษนะ...ขอโทษนะ...

อย่าเพิ่งนอนสิ แกก็ต้องหาเงินมาเหมือนกัน! ไอ้ลูกไม่เอาไหน!

...เดี๋ยวก่อนสิ?

แกก็หาเงินด้วยตัวแกสิวะ

แกเป็นสาวพรหมจรรย์ใช่ไหม? ไปขายตัวให้คนที่ลงเงินเยอะที่สุดในกลุ่มเพื่อนซะ!

หลังจากนั้นก็เป็นหมื่นถึงสองหมื่นต่อคนสินะ?

ฮ่าๆ! ถ้าจัดการได้วันละ 10 คนนี่ก็ทำเงินได้เยอะเลยนะ!

ถึงพี่สาวบ้าๆ จะนิสัยเกรี้ยวกราด แต่ถ้าเป็นนายล่ะก็...

อะ...อันนั้นมันไม่...ดีครับ...

ฮะ?

แกนี่ตอบอะไรวะ ไอ้เศษสวะ!

ถ้าทำแบบนั้น ก็จะใช้หนี้ได้ แถมยังถอนตัวจากร้านคาบาบ้านั่นได้เลยนี่นา!

ถ้าตกลงแบบนั้น ก็เดี๋ยวนี้เลย...

แกก็ไปตายซะเหอะ...

พี่สาวที่แวะกลับก่อนเพราะเป็นห่วงฉัน ได้แทงพ่อ...

อ...พี่สาว...?

แกนี่...

แทงเลยนี่หว่า ไอ้ขยะ...!

ตายซะ ไอ้บ้า!

โฮคารุ...!

ต้องช่วยไว้...

ต้องช่วยไว้...!

ในชั่วขณะนี้

ฉันก็กลายเป็นยักษ์ปีศาจไปแล้ว...

อะ...?

พ่อเป็นคนธรรมดา แม่น่าจะเป็นยักษ์

เรื่องหลังจากนั้นก็ไม่รู้...ตื่นขึ้นมาในตรอกซอยไหนสักแห่ง

ที่มาทราบทีหลังว่า ยักษ์เวลาตายแล้วจะงอกเขาออกมาสัก 2-3 วินาที

พี่สาวก็เป็นยักษ์เหมือนกัน...

เป็นนักฆ่าส่วนตัวครับ... ตรงข้ามกับคำว่าสมบูรณ์เลย น่ะครับ...

หลังจากนั้นก็ได้หลบซ่อนตัวเอาชีวิตรอดจนกระทั่งได้พบกับอาจารย์มุตาโนะ...

พลังเลือดของยักษ์ทำงาน ทำให้ยักษ์เลือดออกมาคลุ้มคลั่งและอาละวาด...ลำบากเลยนะครับ...

(197)

ฉันรู้ค่ะ...ว่ายักษ์ตนนั้นคือพี่สาวสุเมรุน่ะ...

คิดว่ามันผสมเลือดของพี่สาวเข้าไปด้วยค่ะ...

ไม่รู้ว่าเพราะเป็นพี่น้องที่เป็นยักษ์รึเปล่านะคะ...

คิดว่าเป็นการสำแดงออกของความโกรธค่ะ...

ความโกรธที่ directed ไปยังตัวฉันที่ไม่สามารถช่วยไว้ได้ และทุกสิ่งทุกอย่าง...

ที่ทำให้พี่สาวกลายเป็นร่างนั้น...

มันไม่ใช่แค่นั้นหรอกน่า...

ออกวางจำหน่ายทุกวันพฤหัสบดี!!

(198)

ตอนนี้ก็ยังปกป้องแกอยู่นะ...

แม้กระทั่งหลังจากที่ตายไปแล้ว... ตลอดไป...

แกมันไม่เข้าใจเรื่องนั้นเลย แล้วจะทำยังไงล่ะ...

นิโนเสะ ชิกิ" ตัวเอกผู้สืบทอดสายเลือดเทพปีศาจ เข้าเรียนในโรงเรียนฝึกยักษ์ "โรงเรียนราซาตสึ

ขอโทษนะ...

คุณอิโตกะ...!?

ทุกสัปดาห์ วารสารคันโค คิทามูระ

ร้อนจังเลย!

แย่แล้ว ต้องรีบพาไปให้คุณอาจารย์โอกิรุซากะตรวจแล้ว... แต่ฉันคนเดียว... จะทำยังไงดี!?

เจอ 2 คนแล้ว!

เด็กหนุ่มคนนี้ จะได้พบกับผู้ที่อาศัยอยู่ในสายเลือดของตัวเอง— เรื่องราวของฮีโร่ดำยุคใหม่ ยักษ์ปีศาจ!!

ควันนี่ถ้าไม่ดับดีๆ ล่ะก็...

ในจังหวะนี้...

จะทำยังไงดี...!

ถอนตัวแล้วให้คุณอาจารย์ช่วยงั้นเหรอ...?

ถ้างั้น...ความพยายามของคุณอิโตกะก็จะเสียเปล่าไปนะ

ด้วยความสามารถของฉัน... สามารถพาไปถึงคุณอาจารย์โอกิรุซากะได้เลยหลังจากถึงที่นั่น...!

เคอุระ ที่ตั้งใจจะเผชิญหน้าแล้ว!!

ต้องทำสิ...! ฉันเอง...!

ฉบับถัดไป เลขที่ 153 วางจำหน่ายวันพฤหัสบดีที่ 10 เดือนนี้

ฉบับถัดไป → เคอุระ ปะทะกับฮานาคุเระ?!