ใบหน้าของไลมที่ผูกพันกับ "โรคคำสาป" และบัฟฟ์ลี่ ชิฟ นั้นดูเคร่งเครียดและแข็งทื่อไปเลย...!
คุณนี่ ไลม นิราเต...
...แถมยังเป็นคุณโทอาที่เป็นนักผจญภัยด้วยนี่นา
อ๊ะ
ดีใจจังเลยที่คุณลูกสาวของโรงค้าเรมบรันต์รู้จักกันนะคะ
ชื่อของนักผจญภัยตัวท็อปแห่งทวีเก้เนี่ย รู้จักอยู่แล้วล่ะค่ะ
อย่างนั้นเหรอ! คุณไลมก็เป็นนักผจญภัยระดับท็อปของทวีเก้เหมือนกันสินะ
ต้นฉบับ: อาซึมิ เคย์ มังงะ: คิโนะ โคโตระ
ร้อยสามราตรี "ปีศาจนอกคอก"
เราเพิ่งเคยเจอกันใช่ไหมคะ
โทอาค่ะ
ชื่อซิฟเฟลเลนบรานต์ค่ะ
คุณไรม์น่ะ
ก็แค่รู้จักจากเรื่องอื่นน่ะค่ะ
เอ๊ะ?
เอ่อ...
คุณหนูของบริษัทการค้าใหญ่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ?
มาช่วยงานคุณพ่อค่ะ
แค่มาดูของที่เพิ่งมาถึงที่ริมกาวเท่านั้นเองค่ะ
อ้อ! งานที่พวกเรารับมาด้วยนี่เอง
ใช่แล้วล่ะ เธอเคยคุ้มกันคาราวานของบริษัทการค้าแบรนต์มาก่อน
คุณโทอาและคนอื่นๆ ไปคุ้มกันสินะคะ...
แล้วเลยทำให้กำหนดการมาถึงเร็วกว่าเดิมไปหลายวันใช่ไหมคะ
...กะทันหันเหรอคะ?
น่าจะเป็นงานที่ผ่านคุซึโนะฮะมาน่ะค่ะ กำหนดไว้ว่าจะมาถึงเร็วขึ้นหลายวัน
โอ๊ะ?
ก็จริงด้วยค่ะ ด้วยฝีมือของคุณโทอาแล้ว ที่ฐานแรก...
ที่ริมกาวแบบตื้นๆ แบบนี้ คงไม่ลำบากสินะคะ
อืม...? ฮ่าๆๆ...
ขอบคุณมากเลยค่ะ
ด้วยความช่วยเหลือของพวกคุณ ทำให้ทุกคนในคาราวานได้วันหยุดเพิ่มอีก 2 วันเลยค่ะ
ว้าว วันหยุดเพิ่มมา 2 วันเลยเหรอเนี่ย
ถ้างั้นก็ต้องอำลาพวกเราที่กำลังจะออกเดินทางจากที่นี่พรุ่งนี้แล้วสินะ
อ๊ะ เป็นอย่างนั้นเหรอคะ...
รอสักครู่นะครับ/คะ
จะไปคุยกับคนที่รับผิดชอบ เดี๋ยวจะให้เข้าไปประชุมให้...
อ่า ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปคุยเองก็ได้
คุณหนูมาถึงที่นี่ได้ตั้งไกลขนาดนี้แล้ว
ให้คุณไรม์พาไปดูรอบๆ ให้ดีไหมครับ/คะ?
เอ๊ะ?
งั้นฉันขอตัวก่อนนะ
โอเค ไว้เจอกัน
●●●●
...คุณไรม์ ฮิราเต
คุณมาทำอะไรที่นี่?
ฉันก็มาทำงานน่ะ วันนี้มาหาข้อมูลที่ริมกาวนี่เอง
พรุ่งนี้ตั้งใจจะออกไปให้ลึกเข้าไปในทุ่งรกร้างน่ะ
คนเดียวเลยเหรอ!?
ก็ไปคนเดียวได้นะ แต่มันเป็นอะไรที่บุ่มบ่ามไปหน่อย
เราจะไปกับบริษัทการค้าคุズノฮะ เลยเป็นสามคน
สำหรับพวกเราแล้ว แม้แต่ที่ตื้นๆ ก็ต้องระวัง ไม่งั้นจะถูกเล่นงานได้
ถึงจะฝึกฝนฝีมือมาแค่ไหนก็ตาม
อันตรายน่ะมันมีอยู่ทุกหนทุกแห่งแหละ
อ่า...
ที่ริมกาวอย่างนี้ ถึงจะเป็นที่ตื้นๆ ก็ไม่น่าจะลำบากใช่ไหมคะ
...ถึงแม้ว่าเมื่อเร็วๆ นี้ฉันจะเพิ่งมีประสบการณ์แบบนั้นมาเองก็ตาม...
...แต่พอไอ้หมอนี่พูดออกมา
พูดตามตรงแล้วโคตรน่าหงุดหงิดเลยว่ะ
...เรื่องที่ว่าน่ะนะ
ฉันคิดว่าก็ขอโทษคุณพ่อไปแล้ว ถือว่าได้ให้เกียรติแล้วนะ
ทำตัวให้เป็นมิตรหน่อยก็ยังได้นี่หว่า?
แถมยังมาพูดเรื่องนั้นอีกเหรอ!?
จะให้ทำตัวเป็นมิตรได้ยังไงกันเล่า...
.........
ได้รับรายละเอียดเรื่องทั้งหมดจากคุณพ่อมาแล้ว
ทั้งเรื่องที่เกิดความเข้าใจผิดต่างๆ ทั้งเรื่องที่คุณพ่อยอมรับคำขอโทษแล้วด้วย
แล้วก็เรื่องที่เลิกเป็นนักผจญภัยแล้วถูกรับตัวไปร่วมงานกับบริษัทคุซึโนะฮะด้วย...
ถึงแม้ว่าในหัวจะเข้าใจแล้ว
แต่การจะปฏิสัมพันธ์ด้วยตามปกติก็ยังยากอยู่...ครับ/ค่ะ
...ถ้าเป็นการขอโทษ ก็ก้มกราบตรงนี้เลยก็ได้นะ?
...
ไม่ต้องหรอก
วันที่ลำบากเพราะเรื่องพวกนี้จะกลายเป็นเรื่องที่ไม่มีอะไรเลย!
ใช่แล้ว ไม่ต้องให้อภัยก็ได้
...นั่นสิ
ทำเป็นไม่เป็นไร แล้วก็ยังคงเกลียดฉันอยู่
แค่ใช้ประโยชน์จากฉันเหมือนคุณนายก็พอแล้ว
ว่าแต่คุณหนู
จำได้ว่าใช้เวทมนตร์แห่งภูตวิญญาณใช่ไหมคะ
...นั่นอะไรน่ะ?
แค่ที่นี่ก็ยังฝึกฝนได้อย่างไม่พอแล้ว
ชึบ
นี่มันผู้ชายที่แตะต้องได้จริงนี่นา!!
ที่ฐานนี่ก็มีพวกที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาอีกนะ
มีผู้ใช้เวทมนตร์ที่หลอมรวมศาสตร์ภูตและศาสตร์เวทมนตร์เข้าด้วยกัน
ในริมกาวแห่งนี้
!
เวทมนตร์หลอมรวมศาสตร์ภูตและเวทมนตร์...ฟังครั้งแรกเลยค่ะ
ฉันเคยเห็นมาครั้งนึงแล้วล่ะ
ยอมรับว่าเป็นการใช้งานที่แปลก แต่ทั้งพลังและความแม่นยำก็ยอดเยี่ยมจริงๆ
เป็นผู้ใช้เวทมนตร์หลอมรวมที่แม้แต่นักสู้ตัวจริงที่ปฏิบัติการอยู่แนวหน้าของทุ่งรกร้างก็ยังยอมรับ
นั่นแหละคือภาพลักษณ์ของนักเวทที่ฉันใฝ่ฝันถึง...
...คุณรู้จักเขาเหรอคะ?
อ่า
จะบอกให้นะ เจ้าตัวนั้นมันพวกปีศาจ
ผะ...พวกปีศาจเหรอ...นั่นมัน
ก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่ต้องสู้ศึกกันนี่นา คงจะมีการต่อต้านอยู่บ้าง
แต่ในทุ่งรกร้างเนี่ย ไม่ว่าจะเป็นสงครามหรือเทพธิดาก็ไม่เกี่ยว
ในที่ที่เผ่าพันธุ์มันไม่มีความหมายอะไรมากนักน่ะ
ตัวเจ้าเองก็
แถมยังเป็นตัวประหลาดที่อาศัยอยู่ในทุ่งรกร้างเพราะเบื่อหน่ายสงครามอีกด้วย
●●●●●
คุณสามารถไปพบเขาได้ไหมครับ?
อู๊ย
ได้สิ
จะให้ไปตอนนี้เลยไหม?
เอ๊ะ? อ่า...ได้ค่ะ
ริมกาว
เขตที่พักอาศัย
เฮ้! ริสุอิ! ยังอยู่ไหมเนี่ย?
แกอีกแล้วเหรอ
ค่าวัตถุดิบบอกให้รอก่อนไม่ใช่เหรอ
วัตถุดิบแบบนั้นเอามาให้เร็วขนาดนี้ มันก็ต้องใช้เวลาเตรียมตัว...
...พาหญิงสาวมาคราวนี้เป็นอะไรเหรอ?
วันนี้ไม่ใช่แค่เรื่องรับใช้ตามคำสั่งนะ
มองก็รู้ว่าไม่ดี แต่เรื่องยุ่งยากก็ขอผ่านไปก่อนนะ
เอาเป็นว่ามาจิบชาไปพลางๆ หรือมาฟังเรื่องเล่าหน่อยก็ยังดี...
คุณริสุอิ!
โปรดสอนการผสมผสานเวทมนตร์กับเวทมนตร์ภูตวิญญาณให้ฉันด้วยค่ะ!
ห๊ะ?
อ่า...
ว่าจริงแล้วเด็กคนนี้ก็เหมือนกับแกนั่นแหละ ใช้งานได้ทั้งเวทมนตร์กับศาสตร์ภูต
ไม่ฟังหรอกว่ะ เด็กสาวตัวน้อยแบบนี้จะมาสอนฉันได้ยังไงให้ฉันได้อะไรสักอย่าง
ฉันจะออกค่าวัสดุที่คุณริสุอิพูดถึงเมื่อกี้เอง
แล้วเป็นยังไงล่ะ?
โฮ่? ไม่เป็นไรหรอก ถ้าจ่ายไหวล่ะนะ
ครับ/ค่ะ
วัสดุนั้นน่ะ คือดวงตานิลบัลลังก์กับดอกแอมโบรเซีย
แค่เงินที่ให้คุณหนูได้น่ะ มันไม่พอเลยนะ...
คุณไลม์จะจ่ายให้เป็นเงินสดเลยครับ/ค่ะ
พอไหม?
นี่มันทองเหรียญทั้งหมดเลยนี่นา
เปล่าเยอะกว่านั้น
งั้นก็...อึก
แบบนี้ถือว่าตกลงตามสัญญาใช่ไหมคะ?
...เฮ้ เดี๋ยวก่อนสิ
อ่า พอดีแนะนำตัวช้าไปหน่อยนะ
นี่คุณหนูจากบริษัทเรมบรันต์
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ชิฟูุ เรมบรันต์ค่ะ
เรมบรันต์นี่แก...!
ทำไมแกถึงรู้จักกับลูกสาวของบริษัทใหญ่ได้เนี่ย!!
ทั้งสามีคนล่าสุดนี่ก็พาแต่พวกตัวประหลาดมาเรื่อย!
อ่า แย่แล้ว ถ้ามีคนรู้ว่าลูกสาวบริษัทใหญ่ไปยุ่งกับพวกปีศาจ
ไม่รู้ว่าผู้คนจะพูดอะไรออกไป!
ฉันก็มีแผนว่าจะใช้ริมกาวเป็นฐานสักพัก
ก็แค่บอกไปว่า "ให้พนักงานของคุนุโนะฮะแนะนำการท่องเที่ยวในริมกาว"
แบบนั้นก็คงไม่มีใครซักไซ้มากไปกว่านี้หรอกน่า
ก็เป็นอย่างนี้แหละ ฝากด้วยนะจากฉันด้วย
ให้ไปเลย!
...ทำไมคนนี้ถึงได้ทำไปถึงขนาดนี้...
...พอเถอะ ไม่ต้องจ่ายค่าวัตถุดิบก็ได้
ไม่นะ!
แต่ว่า!
ถ้ามองแล้วมันยังไม่กลายเป็นอะไรภายในไม่กี่วัน ก็จะส่งกลับไป
แบบนี้ใช้ได้ใช่ไหม?
!!
อ่า ไม่เป็นไรหรอก
เด็กคนนี้ต้องกลายเป็นอะไรสักอย่างให้ได้แน่
เอ๊ะ...?
ให้ตายสิ
รู้ว่าปฏิเสธไม่ได้ เลยทำแบบนี้...
อา...
งานรับใช้ครั้งต่อไปนี่เตรียมใจไว้ให้ดีนะ
ชิฟ...นี่เอง รีบเข้าไปได้แล้ว
จะสั่งของยุ่งยากๆ ไปทีเดียวเลย
ค่ะ!
งั้นก็พยายามเข้าไว้นะคุณหนู
ไม่ต้องให้คุณสั่งหรอกครับ/ค่ะ
...ถึงจะบอกว่า
คุณนายริสาเองก็ไม่ได้ขอให้ทำถึงขนาดนี้หรอกนะ...
ขอให้สอนอะไรต่างๆ ในริมกาวให้ผมได้เรียนรู้ด้วยนะครับ
...น่าจะ...ไม่สิ คุณอ่านออกเหรอ?
ฮ่าๆ...ก็ฉันก็อ่อนหัดเหมือนกันนี่นา
คุณหนูจากบริษัทใหญ่
กับผู้ชายหยาบๆ คนนั้น มีความเกี่ยวข้องกันยังไงเหรอ?
เปล่าหรอก
แค่เคยโดนเขาทำเรื่องเลวร้ายไว้ก่อนหน้านี้เท่านั้นเองค่ะ
...นั่นน่ะ
เขาช่วยฉันที่กำลังถูกสัตว์อสูรโจมตีอยู่ในทุ่งรกร้างไว้ค่ะ
ไอ้มนุษย์คนนั้นน่ะ
ฉันที่เป็นปีศาจ
ฉันไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่จะดูถูกใครได้หรอกนะ
...ก็น่าจะใช่นะคะ
ต้องเป็นอย่างนั้นแหละ
เขาคงทำตามที่ฉันต้องการอยู่แล้วล่ะมั้ง
จิ๊บ
ถ้าอย่างนั้นก็
จนกว่าจะใช้ประโยชน์ได้ตามความสะดวกของพวกเราครับ/ค่ะ
...จริง ๆ นะ ถึงจะดูเหมือนก้าวหน้าแล้ว แต่ก็ไปวุ่นวายกับมันอีกแล้วนะเจ้าคนนั้น
ห้องสมุดของตระกูลเรมบรันต์
นั่น...ชิฟจะไปเที่ยวริมกาวเป็นเวลาหลายวันเหรอ!?
พอตรวจเช็คสัมภาระแล้วก็น่าจะกลับมาสิ!
ได้ฝากให้เขาเช็คสัมภาระที่ริมกาวด้วยแล้วนะ
แล้วก็ให้ชิฟเป็นไกด์นำทางด้วย
ตั้งใจว่าจะให้เขาพักอยู่ที่นั่นจนกว่าสัมภาระจะครบครับ/ค่ะ
ถ้างั้นวันหยุดของคณะพ่อค้าก็ไม่มีนะ ต้องเตรียมของที่จะขนอย่างเร่งด่วน
คุณจะทำให้ชิฟที่ให้เงินค่าเสียเวลาต้องขายหน้าเหรอครับ?
แต่ว่า...
คุณ!
ครับ!
อย่างน้อยก็ขอให้โชว์หน้าแบบตอนทำงานให้เห็นบ้างเวลาอยู่บ้าน
ช่วยทำตัวให้มั่นคงกว่านี้อีกหน่อยนะครับ
แบบนั้นฉันก็จะได้ไม่ต้องมารับบทแบบนั้นไงครับ?
แต่ว่านะ...พอได้ดูชิฟกับยูโนะแล้ว
นั่น
มันก็อดไม่ได้จริงๆ...
พี่ชาย
พี่สะใภ้
คุณคุซึโนะฮะก็ฝากคุณไว้ในเรื่องงานนี่นา
จะจัดการ
ให้
จะลองทำให้ดู
...คิดว่าจะทำ
...ฮ่า
จะกลายเป็นคนปกป้องลูกสาวขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
ถ้าให้เลือกระหว่างกับตอนที่เขาตั้งใจแค่จะมุ่งไปหาเงินกับตำแหน่ง
แล้วก็...
ก็บอกว่าส่วนที่สุดโต่งนั่นแหละก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งนะ
ถูกแล้ว! ตัวฉันเองก็จะไปตรวจเยี่ยมที่ริมกาวด้วย...
คุณ
...ปวดหัวนิดหน่อยแฮะ...
กองเป็นภูเขาไปเลยใช่ไหมครับ...?
ปล่อยให้งานของตัวเองเป็นแบบนั้นเหรอครับ/คะ?
...ครับ/ค่ะ...
พื้นที่พิเศษภายในโรงเรียนกลางลอตซ์การ์ด
ฝากงานไว้ที่อีกฟากฝั่งของริมกาว
พวกเรากลับมาก่อนเพื่อเข้าเรียนการสอนน่ะครับ...
ฝากด้วยนะครับ/คะ!
...ทำไมนักเรียนถึงเละเทะขนาดนี้ก่อนเข้าเรียนด้วยเนี่ย
โดยเฉพาะมิสุระ
การฟื้นฟูความจำ
รับทราบครับ/ค่ะ
หลังการบรรยาย
ห้องสมุด
ความแตกต่างระหว่างลมหายใจและ
การคำรามของมังกรย่อย...
ตอนปล่อยลมหายใจไฟ จะมีการหายใจเข้าลึกๆ ด้วย...
เอ๊ะ?
ในเล่มนี้บอกว่าต้องปิดปากก่อน...
ส่วนเล่มนี้กลับต้องกัดฟัน!?
แต่ละเล่มก็เขียนไม่เหมือนกันเลย!
ให้ตายสิ...! ถ้าจำเรื่องตอนนั้นให้ดีกว่านี้ก็คงจะ...
อึก! เวลาจองสนามซ้อม!
คุณบรรณารักษ์ครับ ขอบคุณสำหรับหนังสือครับ
จะมาหยิบอีกนะครับ!
...หลังจากนั้น การเคลื่อนไหวรอบๆ เป็นอย่างไรบ้างครับ เอวา
คุณชิกิ
ดีจังเลย
เพราะคุณเลยทำให้พวกเราผ่านไปได้อย่างราบรื่นเลยล่ะครับ/ค่ะ
เด็กคนนี้... เป็นนักเรียนของคุณคุซึโนะฮะใช่ไหมครับ
ต่อไปคุณจะสอนเรื่องการโค่นอสรพิษไหมครับ
เปล่า ไม่มีแผนอย่างนั้นหรอกครับ
ใช่ไหมล่ะ
รอบๆ เมืองโรงเรียนนี่ ไม่มีพื้นที่ที่อสรพิษอาศัยอยู่เลยนะ...
ใช่แล้ว น่าจะเป็นอย่างนั้น
ภายในโรงเรียน
ลานฝึกเวทมนตร์
สิ่งที่คุณคุณชิกิทำมันมัน...
ไม่ใช่แค่การใส่ธาตุเข้าไปเฉยๆ นะ...
โอ๊ย
อ๊ะ บะ!
โธ่! ลูกธนูอีกแล้วที่ไหม้ไป
ได้ลูกธนูที่ยังไม่ได้ทิ้งมานี่ดีจังเลย
อา~ ยาฟื้นฟูก็หมดแล้วเหรอ
เสียพลังเวทย์เปล่าๆ ถ้าแค่ขนาดนี้ การฟื้นฟูตามธรรมชาติก็พอ
ว่างเปล่าหมดเลย
กำลังทำอะไรอยู่คะ อเบเรีย
ฮย๊ะ!! คุณชิกิ!?
เห็นคุณที่ห้องสมุดด้วยนะ
การรีบร้อนทำอะไรเกินตัวมันไม่ค่อยดีหรอกนะครับ
โดนมองอยู่...!!
ไม่จริงน่า
ฉันมีอาการแปลกๆ ออกมาด้วยเนี่ย
แต่ว่าสิ่งที่ฉันถนัดน่ะนะ
เรื่องนั้น มิสุระผลการเรียนก็ยังดีกว่านี่นา...
ในการต่อสู้...
ก็แค่ระดับที่พอจะทำได้ในการเรียนทฤษฎีน่ะนะ~
การตรึงเวทมนตร์ไว้กับอาวุธที่คุณชิกะเคยทำในการจำลองการต่อสู้ก่อนหน้า
ถ้าทำสิ่งนั้นได้ ก็คงจะเป็นกำลังรบได้บ้างล่ะมั้ง
เหอะๆ มันก็เกินไปหน่อยไหมครับ/คะ
...หรือว่ารู้สึกว่าตัวเองด้อยกว่าคนรอบข้าง...
ก็พอจะเข้าใจความรู้สึกนั้นได้นะ...
--ระบบนิเวศของมอนสเตอร์
ถ้าอ่านหนังสือเกี่ยวกับการแยกชิ้นส่วนเพื่อเก็บวัตถุดิบก็คงจะดีนะ
ถ้าเข้าใจโครงสร้างร่างกาย ก็อาจจะมองเห็นได้เองด้วยนะ
การแยกชิ้นส่วนมอนสเตอร์...!
อ๋อ เป็นจุดบอดของฉันเอง
การตรึงเวทมนตร์ไว้กับอาวุธที่ใช้ตอนนั้น
ก็เริ่มต้นจากการมอบคุณสมบัติให้กับอาวุธก่อนสิ
แล้วก็คงจะตรึงเวทมนตร์ไว้ตรงนั้นเพื่อเพิ่มพลัง
เหมือนกับการหมุนลูกข่างที่ชโลมน้ำมัน แล้วเอามาเป็นอาวุธ
อันดับแรกคือการฝึกรักษาเวทมนตร์ให้อยู่ในรูปแบบที่ต้องการ
เหนือสิ่งอื่นใดคือการควบคุมเวทมนตร์ที่ละเอียดอ่อน
อ๊ะ... ขอบคุณมากครับ!!
การควบคุมเวทมนตร์...
การรักษาในรูปแบบที่ต้องการ...
น่าจะรักษาแผลไฟไหม้นี่ก่อนดีกว่า
ให้อยู่ในรูปของลูกศร
เป็นระยะเวลาที่กำหนด...
...ตอนนี้ถึงขั้นที่เสียงของฉันยังไปไม่ถึงเลยด้วยซ้ำ...
สึ
ฟุ...
ตัวเองน่ะ... จริงๆ แล้วตัวเองก็ไม่รู้ตัวเลยนะเนี่ย
ฉันเองก็... ต้องฝึกฝนให้มากขึ้นอีก
สำเร็จแล้ว!!
ได้แล้ว!
เอ๊ะ!? ไม่จริงนะ! นี่มันเวลานี้แล้วเหรอ!?
ถึงจะมีคุณชิกิอยู่ด้วย แต่ฉันเนี่ย...!
ไม่มีเลยสิเนี่ย...
เอ๊ะ
ถึงมาถึงแล้วนี่นา
นี่คือยาฟื้นฟูของคุณชิกิ...!!
โอ๊ยยย ในที่สุดก็ชอบแล้ว...!
จะเก็บเป็นสมบัติของบ้านเลย
ใช้ให้ดีนะ
ห้องรับรองของบริษัทคุซุโนะฮะ สาขาโรตส์การ์ด
...นักเรียนสภาพเละเทะก่อนเข้าเรียนซะอีก
แล้วก็ดูห่างเหินแปลกๆ ด้วย
รู้ไหมว่าระหว่างที่เราไม่อยู่เกิดอะไรขึ้นบ้าง?
อื้มมมม
พวกจินกับเพื่อนๆ ที่แสนจะร่าเริง
ทุกคนต่างฝึกฝนในสายที่ถนัดของตัวเองอยู่ครับ
ก็ต่างคนต่าง... เลยรู้สึกห่างเหินแบบนี้เหรอ
--แต่ว่านะ
ส่วนยัยตัวใหญ่ๆ ทึมๆ ที่เป็นพวกชอบโดนตีน่ะ
อยู่ๆ ก็ระเบิดตูมใหญ่ต่อหน้าต่อตาจนงงไปเลยครับ
เดี๋ยวก่อนนะ ข้อมูลมันเยอะแต่กลับน้อยจัง
ทำไมถึงระเบิดล่ะครับ?
ตัวใหญ่... นี่คือมิสุร่าเหรอครับ?
เรื่องนั้นน่ะ ผมเองก็ไม่รู้เลยสักนิด
ก็แค่ประโยคเดียว
อย่างนั้นเหรอออ...
แล้วก็พึมพำแบบนั้นแล้วก็ล้มลง เลยถูกโยนไปที่ห้องพยาบาลครับ
มันหมายความว่ายังไงกันนะ...
ยังไงซะก็เห็นว่านักเรียนพยายามกันอยู่
ฉันเองก็ต้องเรียนรู้ตามให้ได้แล้ว
เอ๋~ ถ้าคุณวากะพยายามล่ะก็ น่าจะมีอะไรประหลาดๆ โผล่ออกมานะ~
อะไรกันเนี่ย ไม่รู้จักมารยาทเลยนะ
กลางดึก
อาซูระการบุกเบิก
พื้นที่ตามแผน
...ก็ประมาณว่าได้รับแรงบันดาลใจจากเหล่าบรรดานักเรียน
แล้วก็พยายามฝึกฝนต่อไปเรื่อยๆ นะครับ
อะไรนะ
อะไรประหลาดๆ...โผล่ออกมาครับ...
คอมิกส์เล่มที่ 15 วางจำหน่ายเดือนกุมภาพันธ์ 2025! โปรดตั้งตารอชมได้เลยนะครับ!!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/28)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ชาวบ้านคนนี้ LV999
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
