ตอน 116: Chapter 116

ในที่สุดงานเทศกาลโรงเรียนก็เริ่มขึ้นแล้ว! ชิน... ที่ตื่นสายอย่างไม่เป็นมงคล

วันที่ 1 ของงานเทศกาลโรงเรียน

ร้านโรตสการ์ดของห้างค้าคズノฮะ

สำหรับโทมะกับนุรุ เราจะให้พวกเขารับผิดชอบ...

ใกล้จะถึงช่วงกลางวันแล้วใช่ไหมนะ

รู้สึกกังวลสุด ๆ เลยล่ะ

สถานการณ์ของร้านเป็นยังไงบ้าง?

สินค้าสำหรับวันนี้ดูเหมือนจะจะใกล้หมดแล้วนะครับ

เป็นผ้าเช็ดตัวอุ่น ๆ ครับ

เอ๊ะ!? ไม่เร็วเหรอ!?

ขอบใจนะ

เนื่องจากมีผู้คนต่อคิวยาวเหยียดก่อนเปิดร้าน

พวกเราจึงเปิดร้านเร็วกว่าที่กำหนดไว้

คนต่อคิวยาวเหยียดเลย!

อื้อหือ อยากเห็นจังเลย!

แต่ว่าทำไมที่ร้านเล็กๆ ของเราถึงมีคนต่อคิวเยอะขนาดนี้ล่ะ?

ที่บอกว่า กิลด์นักผจญภัยของเมืองสถาบันน่ะ งานหลักคือ การจัดการลงทะเบียนของนักเรียน

ก็เพราะว่าไม่ได้ส่งภารกิจไปให้นักผจญภัยเหมือนคุณซีกะไง

นักผจญภัยทั่วไปที่ใช้ยาห้ามเลือดหรืออาวุธน่ะไม่ค่อยมีหรอกนะ

ที่คุณเทลท์บอกไว้

จริงๆ แล้วสินค้าของเราก็ยาห้ามเลือดหรือยาฟื้นฟู

คนที่เกี่ยวข้องกับสถาบันก็ซื้อบ่อยๆ

งานของมาสเตอร์ที่นี่น่ะเหรอ

ก็มีแต่การจัดการระบบและการประชุมกับผู้ใหญ่ๆ น่ะสิ

จนถึงวัดก็ยังมีชื่อเสียงไปถึงเลยนะเนี่ย

ลูกค้าที่เคยมาซื้อของที่นี่ก่อนหน้านี้

คงเอาผลของยาไปบอกต่อกันมาเยอะสินะ

ดูเหมือนว่าจะมีทั้งนักท่องเที่ยวและนักผจญภัยจากที่ไกลๆ มาต่อคิวกันเยอะเลย

ก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีนะ...

อันนี้คือหวีกับ

กระจกมือครับ

เซย์และมินาโตะ ผู้รับผิดชอบการผลิตยา

แบบนี้คงหมดสต็อกยาตอนเทศกาลโรงเรียนแน่ๆ เลย

ถ้ามีคนดูแลการผลิตแค่สองคน คงผลิตได้ไม่เยอะขนาดนั้นหรอกนะ

ปริมาณงานเกินมาก-

ตอนนี้เราให้กอร์กอนช่วยดูแลเรื่องการผลิตอยู่ครับ

สต็อกยาที่อะคุนะมีอยู่ก็เพียงพอแล้วครับ

ดูเหมือนว่าพวกเธอจะถนัดทั้งการเลี้ยงปศุสัตว์และการผลิตยาด้วยนะ

เหรอ! สุดยอดจังเลยครับคุณกอร์กอน

ถ้างั้นจะเพิ่มปริมาณที่ขายในร้านไหมครับ?

ชุดกาวน์นี่สวยงามจริงๆ นะครับ

เปล่าครับ ถ้าขายเยอะเกินไป

กิลด์พ่อค้าหรือร้านอื่นจะสงสัยขึ้นมาล่ะครับ

ปิょก

แต่ก็มีลูกค้ามาจากที่ไกลๆ นะครับ

ถ้ามาต่อคิวแล้วแต่ซื้อสินค้าไม่ได้ คงจะหงุดหงิดน่าดูเลยล่ะมั้ง?

พวกเขามาได้เฉพาะช่วงเทศกาลโรงเรียนเท่านั้นนะ

เอาเป็นว่าสำหรับวันนี้ก็

เราได้ตรวจเช็คสต็อกกับจำนวนคนที่รอคิวแล้ว

และกำลังจัดการให้ไลม์ดูแลไม่ให้มีคนต่อคิวเกินกว่านี้ครับ

แม้ว่าจะต้องเป็นการอนุมัติย้อนหลังให้คุณคズノฮะก็ตาม...

ก็เป็นเพราะว่าผมตื่นสายนี่นา

สำหรับลูกค้าที่ต่อคิวแล้วแต่ซื้อสินค้าไม่ได้

และได้แจกบัตรคิวสำหรับวันที่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เพื่อให้ไม่ต้องต่อคิว

เราได้ร่ายคาถาป้องกันการทำซ้ำให้แล้วครับ

ในกรณีที่ลูกค้าคนนั้นมาได้เฉพาะวันนี้

เราได้มอบคูปองที่ออกโดยกิลด์พ่อค้า

ซึ่งสามารถใช้ได้ที่ร้านที่เข้าร่วมกิลด์ให้แล้วครับ

แบบนี้ก็น่าจะช่วยลดความไม่พอใจได้นะครับ

ขอบคุณสำหรับการจัดการที่เหมาะสมนะ ช่วยได้มากเลย

แล้วผมก็จะช่วยงานบริการลูกค้าด้วย...

จ่ายเงินตรงนี้เลยนะครับ!

นี่เงินทอนครับ!

เชิญมาอีกนะครับ!

สินค้านั้น อยู่ชั้นทางขวามือครับ!

ยาตรงโน้นหมดแล้วนะโย!

...เดี๋ยวจะเกะกะไปไหมนะ...

เฮ้ สินค้ามาแล้ววว!

ร่างแยกเหรอ?

ถ้าอย่างนั้นคุณคズノฮะ

เนื่องจากเมื่อเช้านี้ทำให้เกิดความวุ่นวายพอสมควร

ขอให้ช่วยไปทักทายร้านค้าข้างเคียงหน่อยได้ไหมครับ?

รับทราบครับ

เดี๋ยวจะเอาของขวัญไปขอโทษเผื่อเขาจะว่าทีหลังนะ

ฝากด้วยนะครับ...

เอ๋!? ไม่นะ คุณอะจิน!?

ยาตัวนี้คนทำคือฮิวแมนตรงโน้นเอง

คุณภาพไม่มีปัญหาครับ

เอ๋~~~...

การเหยียดเผ่าพันธุ์ครึ่งคนสินะ

ก็ดูเหมือนว่าลูกค้าที่มาครั้งแรกจะรู้สึกรังเกียจอยู่เหมือนกัน...

ช่วงงานเทศกาลโรงเรียนเนี่ย

ก็อาจจะทำให้พนักงานรู้สึกไม่ดีได้เหมือนกันนะ

อย่างน้อยก็ขอคำขอบคุณเมื่อถึงเวลามื้อเย็นก็พอครับ

รับทราบ

ถึงจะเป็นมนุษย์ก็ไม่ได้หมายความว่าจะดีเลิศอะไรนัก

การได้รับความโปรดปรานจากเทพธิดาเนี่ย มันวิเศษขนาดนั้นเชียวเหรอเนี่ย

คุณโทโมเอะกับคุณมิโอะจะกลับมาทันมื้อเย็นที่โกเต็ตสึเต็งครับ

เช้านี้ก็ทำเรื่องไว้แล้ว

พอสินค้าของวันนี้หมด ก็ปิดร้านเพื่อเตรียมสำหรับวันพรุ่งนี้นะครับ

เรื่องการตรวจเช็คสต็อกหลังร้าน ผมจะจัดการเองนะครับ

เอ่อ ดิฉันก็จะช่วยด้วยค่ะ

งั้นผมขอออกไปตรวจงานข้างนอกก่อนนะ

1-1-1-1

ป้ายนี่มัน...คุซ...หา?

คุนズノฮะจ้ะ

เขียนเป็นคำอ่านภาษาทั่วไปแบบนี้แล้วยังจะจำผิดอีกเหรอเนี่ย

ทำไมอักษรปราชญ์แห่งโลเรลของฉันถึงมาอยู่ตรงนี้ได้นะ...

โลเรล...เคนจินโมจิเหรอ?

คุณ! ออกไปทำธุระข้างนอกเหรอคะ?

อ๊ะ ไลม์

ขอโทษนะ เช้านี้ตื่นสายไปหน่อย

ไม่เป็นไรเลยครับ

ยามเย็นที่โกเตโซเตย์

วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันเลยนะ!

ชนแก้ว~ !

หืม?

นี่เครื่องดื่มอะไรเหรอครับ?

รสชาติเหมือนยาเลย

ไม่ใช่เหล้าใช่ไหมครับ?

ก็ถือว่าใช้ได้นะ!

เหล้ากับหม้อไฟ มาแล้วครับ!

ขอบคุณนะ ลูเรีย งานคึกคักจริงๆ เลย

แม้จะแน่นมาก แต่ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?

เราเตรียมใจกับความวุ่นวายช่วงนี้ไว้อยู่แล้วครับ

พี่สาวก็มาช่วยทุกปีด้วยนี่นา!

เอวาเหรอครับ?

คุณเอวาให้ความรู้สึกเหมือนค่อนข้างจะช้าหน่อยนะครับ...

นอกจากงานบรรณารักษ์แล้วยังทำหน้าที่บริการลูกค้าได้อีก เก่งหลายอย่างเลยนะ

อ้าว

อ้าว

เอ๊ะ? อ่า... คือว่า

เรื่องบริการลูกค้าน่ะ...

เธอช่วยล้างจานกับหั่นผักในครัวให้ด้วยครับ...

นั่นมันผักที่เสียหรือเปล่าครับ?

ไม่ครับ...

ก็เป็นไปตามที่คาดไว้เลย

โกโทยามะจัง

โทโมเอะ

เทศกาลโรงเรียนวันแรกในเมืองเป็นยังไงบ้าง?

ให้คุณรุโตะพาชมครับ...

เป็นเทศกาลที่สนุกมากจริงๆ นะครับ

ผู้ใหญ่ของแต่ละประเทศก็แอบมาด้วยนะครับ

ไม่ตอบนะ!!

มิ้ต!!

เหล่าขุนนางและพ่อค้าใหญ่ก็มากันพร้อมขบวนแห่ ทำให้เกิดความวุ่นวายในการสัญจรเลยครับ!

ให้ข้าหยุดมันก่อน...

ตั้งใจดูตรงนั้นสิ

เรียกทหารองครักษ์นะ

พอมีรุทอยู่ด้วย ก็แทบไม่ต้องต่อคิวก็เข้าไปที่โรงอาหารได้เลยครับ

ต่อคิวมันยุ่งยากน่า ตั้งใจไว้

ยังมีแผงขายอาหารอีกเยอะแยะเลย และชนิดก็หลากหลายมากครับ!

จะไปคุยกับที่ร้าน จะรอแป๊บนึงนะ!!

ยังกินอีกเหรอ!?

ถึงจะเป็นงานเทศกาลเดียวกัน แต่ความรู้สึกนี่ต่างกันเยอะเลยนะ...

ขอเพิ่ม

แต่ถึงจะเป็นพวกโรคจิต ก็ไม่ก่อเรื่องแล้วมานำทางสองคนนี้ให้ได้

ปรับปรุงไปนิดเดียวเองนะ

วุ่นวายมากเลยนะ!?

ปรับปรุงให้มากกว่านี้อีก

ว่าแต่ คุณไม่ดื่มเหล้าอ่อนเหรอครับ?

พรุ่งนี้ตอนเที่ยงจะได้ไปรวมกับคุณเรมบรันต์ แล้วก็มีงานเลี้ยงยืนกินด้วย

จะตื่นสายไม่ได้แน่ๆ

ก็เลยจะเน้นสนุกกับ เมนูพิเศษนี่แหละ

ตกใจจังเลยเมื่อเช้านี้

...อือ...

โรงเรียนโรตส์การ์ด

...แย่จริงๆ

ห้องรับรองหอคอยงาช้าง

พระเจ้าออร์กัส แห่งราชอาณาจักรลิมิอา

ในช่วงเวลาที่กำลังจะมีการรบอีกครั้งเพื่อชิงป้อมปราการสตรา การที่ท่านจะออกนอกประเทศนี่มันบ้าบอเกินไปแล้ว!

วีรบุรุษแห่งจักรวรรดิกรีโทเนีย กับ องค์หญิงลำดับที่ 2 ลิลิ

เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของคนเหล่านี้ที่ป้อมสตรา

โยชัว องค์ชายลำดับที่ 2 แห่งราชอาณาจักรริมิอา

ได้รับคำเตือนจากโอนุนะ เคียว จากวีรบุรุษแห่งริมิอา

องค์หญิงลิลิสินะ...

การสละสิทธิ์ในการสืบทอด การถอนตัวจากกิจการ

ช่วงหนึ่งลำดับความสำคัญของการเฝ้าระวังก็ลดลงไป

แต่ก็มีเรื่องการบัญชาการและการพ่ายแพ้ในการสู้เพื่อยึดป้อมสตรากลับคืนมา

และในเวลาเดียวกันกับการโจมตีของเผ่าปีศาจต่อราชอาณาจักรริมิอา

นอกจากนี้ยังมีการแทรกแซงของกองกำลังปริศนาที่เรียกว่าเผ่าปีศาจอีกด้วย...

และบริเวณใกล้ทะเลสาบสตาร์ที่เกิดจากการโจมตีของเผ่าปีศาจนั้น

ก็ได้มีการพบเห็นองค์หญิงลิลิกับวีรบุรุษแห่งจักรวรรดิแล้ว

การที่องค์หญิงของประเทศใหญ่บุกรุกโดยไม่ได้รับอนุญาตไปยังประเทศพันธมิตรเนี่ยนะ

เอ่อ ใช่ค่ะ

ในเมื่อองค์หญิงพระองค์นั้นแยกตัวออกจากวีรบุรุษแห่งจักรวรรดิ

และเข้าร่วมงานเทศกาลโรงเรียนแล้ว ก็คงจะมองข้ามไปไม่ได้สิ

เข้าใจอยู่แล้ว

จักรวรรดินี่กำลังคิดแผนอะไรอยู่กันแน่...

คุณโทโมกิ อิวาฮาชิ วีรบุรุษแห่งจักรวรรดิ

ดูเหมือนว่าจะมีความคิดที่แตกต่างจากคุณฮิบิกิ

ถ้าไม่ระวัง พวกเขาก็อาจจะกลายเป็นศัตรูรายต่อไปได้นะ

น่าปวดหัวจริงที่ต้องจัดการกับปัญหาภายในด้วยตัวเอง

ถ้าถูกรบกวนจากข้างในในช่วงสงคราม ก็คงสู้ศัตรูภายนอกไม่ได้หรอก

ถ้ามีขุนนางคนสนิทที่เหมาะสมในการยับยั้งองค์หญิงและสืบหาเจตนาที่แท้จริง

ก็คงไม่จำเป็นที่กษัตริย์จะต้องลงมือเองหรอกนะ...

เหล่าขุนนางของลิมีอาเนี่ย ถ้าจะให้พูดตามระบบสืบทอดของขุนนางชั้นสูง ก็คือพวกไร้ความสามารถเป็นส่วนใหญ่

แม้แต่คนที่มีความสามารถ ก็ยังใช้ตำแหน่งของตนเพื่อร่ำรวยส่วนตัวอยู่ดี

ถือเป็นปัญหาที่เปรียบเสมือนโรคเรื้อรังของประเทศเราเลยนะ

เรื่องการบาดเจ็บของโอซวาลด์ ลูกชายคนโตนั้น

ยังไม่ได้รายงานไป

ในงานเทศกาลโรงเรียน คุณอาร์กลิโอ โฮปลายส์ ก็มาด้วยสินะ

และอีกคนคือลูกชายคนที่สอง อิลมกันด์นั้น กำลังคล้อยตามแนวคิดของวีรบุรุษเคียว

ถ้าทำได้ ก็อาจจะให้เขาเป็นผู้สืบทอดตระกูลหลังเรียนจบเพื่อใช้ประโยชน์ได้นะ

การปฏิรูปขุนนางที่ยึดติดกับนิสัยเก่าๆ นั้นไม่ง่ายเลยนะ

ถึงแม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่ไม่มั่นคงก็ตาม

โชคดีที่คุณเคียวและองค์ชายลำดับที่หนึ่งกลับมาจากทวีปทวีเก้แล้ว

วีรบุรุษเคียวหรือ...

คือเป้าหมายที่ข้ายอมแพ้ไปตั้งแต่เมื่อนานมาแล้ว

ว่าเขาจะสามารถยึดมั่นในอุดมคติเพื่อผลลัพธ์ที่ดีที่สุดได้หรือไม่

ทำให้รู้สึกได้รางๆ เลยนะ

ผู้กล้าฮิบิกิเนี่ย จะเป็น

ยาพิษรสหวานที่สามารถทำลายอาณาจักรได้ไหมนะ

หรือจะเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่จะปฏิรูปการปกครองของรีเมียที่เน่าเปื่อยลึกซึ้งนี้ล่ะ...

แล้วถ้าถึงคราวจำเป็น

ยังมีวิชาลับการเคลื่อนย้ายของอาณาจักรเรา ที่สามารถทำให้การเดินทางจากเมืองหลวงไปยังเมืองโรงเรียนซึ่งปกติใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์

สำเร็จได้ภายในหนึ่งวันครึ่งด้วย

ก็เพราะรู้เรื่องนั้น เลยแวะมาที่นี่น่ะครับ

เอาล่ะ ได้เวลาที่แขกคนต่อไปขององค์ราชาจะมาถึงแล้ว

สหพันธ์โลเรลหรือ

ต้องพูดเรื่องเดิมซ้ำกี่ครั้งถึงจะพอใจกันนะ...

ก็อยากจะให้ลองทำอะไรที่ฉลาดๆ ด้วยสินค้าเด่นบ้างนะ

ถ้าพูดถึงของเด่นของโลเรล ก็ต้องเป็นออนเซ็นเลยล่ะครับ

คุณฮิบิกิเองก็รู้เรื่องนี่เอง

เพราะว่าโงโตะอยากจะเข้าไป

เรื่องของคุณจาเป็นอะไรไปเหรอครับ/คะ?

พี่ชายกังวลอยู่ว่าจะไปที่ลอเรลไม่ได้ยังไง

เจ้าบ้าเอ๊ย...เพราะความเอาแต่ใจของเบลดา เลยต้องมาลำบากให้แก

ไม่หรอกครับ/ค่ะ ถึงแม้จะอายุน้อยกว่า แต่ผม/ดิฉันก็มีประสบการณ์มากกว่านะ

โยชัว

พี่ชายมีแนวคิดและการกระทำที่ตัวผม/ดิฉันไม่มี

และมีความคิดที่ซื่อตรงและยืดหยุ่น

เพื่อปกป้องประเทศ! จะปลอมตัวเป็นอัศวินแล้วเข้าไปในสมาคมอัศวิน!

อ่า...การมีปฏิสัมพันธ์กับพวกเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ ที่ทวีเก้ก็น่าประหลาดใจจริงๆ

เราควรจะมองที่ตัวบุคคลหรือความสามารถ ไม่ใช่แค่เผ่าพันธุ์สิครับ/ค่ะ!

แม้ตอนนี้จะยังไม่สมบูรณ์ แต่เขาก็มีคุณสมบัติที่จะยืนเหนือผู้คนและสืบทอดตำแหน่งกษัตริย์ได้

ผมมั่นใจอย่างนั้นครับ

หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ

ให้เข้า

เอาล่ะ แล้วสมาพันธ์โรเรลต้องการอะไรจากริมิอาของเรากันนะ

ขอพูดกันตามตรงเลยนะครับ

คุณจิยะ...

กรุณานำนักบวชกลับสู่ประเทศของเราด้วยเถอะครับ

ประเทศของคุณได้ลักพาตัวบุคคลสำคัญของประเทศเราไป

และให้เข้าร่วมในสมรภูมิที่อันตรายอย่างยิ่ง

นี่อาจกลายเป็นปัญหาใหญ่ได้นะ

การลักพาตัวนี่ทำให้ผิดหวังจริงๆ

นักบวชท่านนี้ได้ตัดสินใจด้วยตนเองแล้ว

ว่าจะออกไปสู้รบพร้อมกับวีรบุรุษเคียว แห่งริมิอา

ในประเทศของคุณ ความประสงค์ของมิโกะจังนั้น

แต่ว่า!

ไม่ควรจะมีใครมาขัดขวางเลยไม่ใช่หรือ

สำหรับพวกเราแล้ว คุณมิโกะเนี่ย สำคัญขนาดไหน

ฝ่าบาทเองก็น่าจะทราบดีไม่ใช่เหรอ!

การที่ต้องเสี่ยงชีวิตอยู่ตลอดเวลาแบบนั้น

คุณคิดว่าเราจะมองข้ามไปได้หรือ!

ในการร่วมปฏิบัติการยึดป้อมสตีล่า

ประเทศของคุณได้รับความช่วยเหลือลดลงมากกว่าที่กำหนดไว้เยอะเลยนะ

การกระทำนั้นมันก็ไม่ต่างอะไรกับการทำให้มิโกะผู้เป็นที่รักต้องตกอยู่ในอันตรายหรือไงกัน?

ลิมีอานี่แหละที่ดึงมิโกะไปสู่สนามรบแบบนั้น!

ถ้าใช้อารมณ์อย่างนี้ ก็คงจะถกเถียงกันไม่รู้เรื่องหรอก

ตอนนี้ ท่าทีของวีรบุรุษ กำลังเป็นที่จับตามอง จากทั่วทั้งโลก

ประเทศของคุณเมินเฉยต่อความประสงค์ของมิโกะฝ่ายเดียว

การพยายามดึงตัววีรบุรุษออกมาจากใจเขาและพาเขากลับไปยังเมืองหลวง

เรื่องแบบนี้จะถูกมองว่าเป็นการกระทำแบบไหนในสายตาของสาธารณชน

ก็คงจะจินตนาการไม่ได้หรอกกระมัง

ตราบใดที่มิโกะปรารถนาที่จะอยู่กับวีรบุรุษ

ขาก็คิดว่าสิ่งที่ประเทศของคุณควรทำคือการให้ความช่วยเหลือต่างหาก

อืม

ริมิอา

จะจับคุณหมอเป็นตัวประกันหรือครับ/คะ?

หยุดนะ

คำพูดเมื่อกี้นี้ขอให้ลืมไปเถอะนะ

...ขอบคุณมากครับ/ค่ะ

สิ่งที่ท่านกล่าวมานั้นสมเหตุสมผลมากครับ/ค่ะ

แต่ว่า

สำหรับพวกเราแล้ว คุณหมอนั้นเป็นบุคคลที่ล้ำค่าและสำคัญอย่างยิ่ง

ถ้าเป็นไปได้ ขอให้มีความคืบหน้าในระหว่างที่พำนักอยู่ในเมืองโรงเรียนด้วยครับ/ค่ะ

ขอให้จำไว้เถอะนะ

พวกเราเองก็หวังว่าเรื่องนี้จะดำเนินไปในทิศทางที่ดีนะ

—การแสดงท่าทีที่ไม่ให้เกียรตินั้นเป็นเรื่องน่าดูถูก

เราควรจะยื่นคำร้องประท้วงอย่างเป็นทางการต่อสมาพันธ์นะ

ไม่จำเป็นหรอก

แต่ว่าองค์ราชา...!

ในเมื่อตอนนี้ก็มีความสงสัยต่อจักรวรรดิอยู่แล้ว

การสร้างสถานการณ์ที่เป็นปฏิปักษ์กับประเทศอื่น

มันเป็นเรื่องที่ไม่ควรทำจริงๆ... ถึงแม้ว่าจะใช้เวลานานไปหน่อย ก็คงมีแต่จะต้องขอความเข้าใจเท่านั้นล่ะมั้ง...

ร้านโกเท็ตสึอีกแล้วสินะ

หม้อต่อไปยังไม่เสร็จอีกเหรอเนี่ย!?

ไวน์สิ! เอาไวน์มาให้หน่อย!

ความเข้ากันได้ของหม้อครีมกับมายองเนส ควรได้รับการพิจารณาเป็นอย่างยิ่ง!

แล้วก็ใช้น้ำมัน! ใช้น้ำมันสิครับ!

ใช่แล้ว! ความรู้สึกที่ไหลผ่านคอเหมือนของคิลลิ่งวูดที่ลุกโชน!

น้ำมันเฮพาทัส~!

ไม่ว่าจะเป็นไลม์กับเอลดอร์วาร์ดนะ

นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นโทโมเอะกับนูรุเมามายแบบนี้...

อิ่มแล้วล่ะ

หนีไปที่โต๊ะข้างๆ เถอะ...

อควา กับ เอริส กำลังดื่มอะไรอยู่เหรอ?

นมกล้วยที่ขออนุญาตคุณโกเท็ตสึแล้วนำมาจากร้าน!

ไม่คิดเลยว่ามันจะเข้ากับหม้อได้ขนาดนี้...ความหวานกับความเค็มนี่มันสุดยอดไปเลย!

อ๊ะ เฮ้ เอริส อย่าใส่มายองเนสเยอะสิ!

หืม? แกชอบกล้วยมายองเนสเหรอ?

อย่ามาฆ่ากล้วยนะ~!

ไม่ไหวแล้ว ตรงนี้ก็เมากับเหล้าเหมือนกัน

วะฮะ

?

นมกล้วย นมกล้วย

เพราะพรุ่งนี้ต้องต้อนลูกค้า เลยกับเอริสไม่ได้ดื่มนะ...

ซื่อบื้อเมา"

ใช่แล้ว! คุณหนู! ช่วงกลางวันมีลูกค้า...

กรี๊ด! อย่ามาตีกันเลย คุณโทโมเอะ!

แหม ไม่ใช่เหรอ แหม ไม่ใช่เหรอ~

ถูกใจเข้าแล้ว! คุณลูเรียอะไรนั่น!

นี่ เทมิยะ! ทำอะไรอยู่น่ะ!

...มีลูกค้าคนหนึ่งถามเรื่องป้าย

ก็เลยตอบไปว่า "เป็นคำสั่งของผู้แทนครับ"

เดี๋ยวค่อยรายงานให้ทราบทีหลังดีไหมครับ/คะ

ชิกิ! ตรงนั้นอย่าหลับสิ!!

มิโอะ! อย่ากินหม้อเลยนะ!!

คุณคุซึโนะฮะ สุดยอดเลยนะครับ นี่คงจะลำบากหน่อยแล้วสิ...

คุณผู้จัดการ ขออภัยครับ/ค่ะ ปกติแล้วมันไม่วุ่นวายขนาดนี้เลยนะครับ/คะ

ก็เป็นงานเทศกาลประจำปีนี่นา ดีใจที่คุณสนุกได้นะ

แต่ว่าวันนี้ใกล้จะปิดร้านแล้วล่ะ

ค่ะ จิ-จิ คุณ อร่อยมากเลยค่ะ นี่ค่ะ เงินค่าของ

ช่วยพาเขากลับไปได้หรือยัง?

คุณคุズノฮะจ่ายเป็นเงินสดตลอดนี่ช่วยได้มากเลยนะ...

เยอะขนาดนี้!

ค่ารบกวน... รับไปเป็นค่าซ่อมแซมก็แล้วกัน ไม่งั้นจะรู้สึกไม่ดีเลย

ถึงจะว่าอย่างนั้น คุณคุズノฮะก็ช่วยเราอยู่เสมอเลยนี่นา

อืมม...

!

งั้นคราวหน้ามาอีก จะบริการเป็นพิเศษให้เลยนะ!

ขอบคุณมากครับ/ค่ะ

ฮ่าๆๆๆ! นั่นมันบทพูดของเรานี่นา

รออยู่เสมอเลยนะ มาอีกสิ!

นี่ ไปทำความคุ้นเคยให้ดีนะ

...แล้วพี่สาวล่ะ

ไม่ต้องไปถามท่านสามีเหรอครับ/คะ?

ซู่

น่ารำคาญ

ดื่มนี่สิ! เหล้ามันไม่พอรึไง!!

ยัง อยากจะดื่มอีกเหรอ!

ฟุ่

งานเทศกาลโรงเรียน วันที่ 2 โรงเรียนร็อตส์การ์ด

ขอโทษนะ คุณคุズノฮะ

งานยืนรับประทานอาหาร

ไม่หรอกค่ะ ฉันไม่ถนัดกับการวางตัวในงานแบบนี้เลย

ที่ให้ทำตัวเหมือนเป็นบอดี้การ์ดนะ

ช่วยมากเลยค่ะที่คุณเรมบรันท์ชวน

นั่นคือร้านที่ป้ายนั่นน่ะ

มีใครบางคนจากชายขอบนำจดหมายแนะนำตัวเข้ามา

ตัวแทนของบริษัทคุズノฮะ...

มังงะคอมิกส์เล่มใหม่ล่าสุด เล่มที่ 17 กำลังจะวางแผงกลางเดือนมิถุนายน!! โปรดรอชมนะคะ!