ตอนที่ 20

...เฮ้อ แข็งไปแล้วสิ

ค่ำคืนที่ 20: สอบผู้ค้าฮั่นเอ่อจาปา...!?

ก็ไม่แปลกนี่นา ปัญหาน่ะ มันยากขนาดนั้น

ฉันเองยังมองอยู่ก็ปวดหัวเลย

ขอโทษครับ

มีคำถามอะไรไหมครับ?

เหมือนครั้งที่แล้วเหรอ นักต้มตุ๋นสินะ

หน้ากากกับตัวหนังสือ เจ้านี่มัน...

เนื้อหาในตำราเรียนก็ถือว่ายากนิดหน่อยครับ

ฉันเองก็พอจะตอบให้ได้บ้างนะ

ไม่ครับ ถึงตอนนี้ก็ยังสามารถสมัครสอบได้ไหมครับ?

สอบเหรอ ถ้าอย่างนั้น...

หา!?

กระโดดเข้ามา แถมไม่เคยเห็นตำรามาก่อนด้วย!?

เป็นอะไรไป? จู่ๆก็ตะโกนขึ้นมาเสียงดัง

...ดี

ห้องสอบ

หัวข้อต้องห้ามบางอย่าง หรือว่า

รายการที่ต้องมีใบอนุญาต ก็จำได้ส่วนใหญ่แล้ว

เขาบอกว่าอยากจะสอบครับ...

ใช่ครับ

? ถ้าอย่างนั้น

หน้ากาก!?

ก็ไปทำเรื่อง แล้วมาที่ห้องสอบอีกห้องสิ

วันนี้ก็น่าจะไม่มีคนอื่นจะสอบแล้วล่ะ

ว่าแต่ ส่วนที่ต้องจำมันก็ไม่เยอะเท่าไหร่...

เหลือก็แค่...

ฉับ

เราเริ่มสอบได้เลย

รู้สึกว่ามันค่อนข้างบ้าระห่ำไปหน่อย...

คืออย่างนี้นะครับ

รอให้นานเลยนะ

อ่า

อึก...

งั้นฉันจะเตรียมตัวนะ

...เอ่อ...นี่คือใบสมัครครับ

เอ่อ...ขอให้โชคดีนะครับ

ข้อสอบจะคว่ำหน้าจนกว่าจะเริ่ม

ตอนสอบจะให้เก็บตำราไว้นะ

ขอบคุณที่เป็นห่วงนะครับ

เอาล่ะ เริ่มสอบข้อเขียนเลย!

...ก็คิดไว้อย่างนั้น

น่าจะยากน่าดูเลยนะ

สัดส่วนของข้อสอบแบบท่องจำก็น้อยแฮะ

ยังใช้เวลาไปไม่ถึงครึ่งเลยนะ?

ถึงจะเป็นคำถามยากแค่ไหนก็อย่าหมดหวังสิ...

...!?

ข้อที่เหลือเป็นข้อคำนวณนะ

1

ถ้าแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นแบบตรงตัวก็คือ

ได้เตรียมสินค้าที่มีต้นทุน 20 เยน ไว้ขายในราคาปกติ 100 เยน จำนวน 200 ชิ้น

เดี๋ยวก่อนสิ

มีเหลือขาย 150 ชิ้น ดังนั้น ได้ขายส่วนที่เหลือทั้งหมดในราคาลด 20% จากราคาปกติ

สินค้าชิ้นนี้มีกำไรทั้งหมดเท่าไหร่ครับ?

จะตรวจให้ที่ตรงนี้เลยเหรอเนี่ย

เหอะ...

ระดับประถมปลายเลยนี่นา!

สำหรับผมที่ตั้งใจเรียนมาเป็นนักเรียนมัธยมปลายระดับนี้สบายมากเลยนะ?

เสร็จแล้วครับ

ตัวอักษรเหรอ?

นะ

สอบผ่าน...แล้วครับ

ดูเหมือนจะเสียใจมากเลยนะ

ไม่เคยได้ยินเรื่องสอบผ่านได้เต็มๆ ในเวลาอันสั้นแบบนี้มาก่อนเลย... เป็นปาฏิหาริย์...

แค่ระดับนี้ก็เป็นปาฏิหาริย์แล้วเหรอ!

ระดับการศึกษาในโลกนี้มันต่ำขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

ตำราเรียน จะเอามาให้ใกล้ๆ นะ

ไม่สิ สงสัยว่าโรงเรียนเองก็อาจจะไม่มีด้วยซ้ำ

ไรด์คริสตัล", "เมซフォルมา", "イルミナタスク", "ハウルファング

วัตถุดิบอย่างน้อย 4 ชิ้น...

ฮาวล์ฟังนี่มันตัวที่พี่สาวพูดถึงว่ายากน่ะ!

มีก็แค่การบวกลบคูณหารมั้ง?

ส่วนวัตถุดิบอื่นก็เป็นครั้งแรกที่ได้ยินเลย!

ตั้งสติหน่อยสิ

...หรือนำสิ่งที่มีมูลค่าเทียบเท่าหรือมากกว่ามาใน 3 วัน

การสอบครั้งที่ 2 คือ การจัดหาวัตถุดิบ

ช่วยหยิบลูกแก้วออกมาจากกล่องนี้ให้หน่อย

อืม รูปแปลกๆ ที่มีตัวเลขเขียนอยู่...

...ดูเหมือนว่าเธอจะโชคร้ายนะ

!ลวดลายนั้นมัน...

รู้ตั้งแต่ตอนที่โดนตัวกินพืชลากไปแล้วล่ะ

วัตถุดิบนี้ แม้แต่พวกนักผจญภัยเลเวล 50 ก็ยังไม่สามารถ

เก็บเกี่ยวมาได้นะ

หืม?

...นี่สินะ

เหรอ? แค่นี้เองเหรอ?

เอ๊ะ หยิบได้อะไรไม่ดีออกมาเหรอ??

ถ้าเป็นของที่มีมูลค่าเทียบเท่าหรือมากกว่าก็ใช้ได้ใช่ไหมครับ?

...ไม่เป็นไรหรอก แต่คิดว่าการหามาได้มันจะยากกว่านี้นะ

ยกเลิกคำพูดเดิม! ผมจะไปด้วย!

ถ้าเป็นวัตถุดิบของมอนสเตอร์ที่คุณโทอา ผู้ที่มีเลเวล 100 ขึ้นไปเพิ่งจะโค่นได้แบบฉิวเฉียดน่ะ

ก็มีส่วนแบ่งมาให้ผมแล้วนะ!

การประเมินนี่ผมที่เป็นกรรมการเอง จะรอจนถึงวินาทีสุดท้ายนะ

สอบผ่านทันที ไปได้เลยไหมเนี่ย!?

...เอ่อ ถึงเวลาเลิกงานของกิลด์แล้วนะ

อย่ามาขี้เกียจเพราะไม่มีลูกค้าสิ?

ผมจะไปจัดเอกสารข้างในนะ

ครับผม

กริ๊งกริ๊ง

แต่ถ้าไม่อยากฝืน ก็ไปสอบครั้งต่อไปก็ได้นะ

กรรมการครับ

คนที่เมื่อกี้ไปถึงแล้วครับ

สอบผ่านแล้วเหรอครับ?

เมื่อกี้เพิ่งจะซื้อตำรามาเองครับ

เก็บกวาดให้หน่อยสิ

เมื่อกี้ขอบคุณมากนะครับ

อ้าว ลืมอะไรหรือเปล่าคะ?

เปล่าครับ เพราะว่าการจัดหาเสร็จแล้ว รบกวนช่วยตรวจสอบให้หน่อยครับ

...สอบผ่านแบบเต็มคะแนนเลยนะ

เต็ม!?

เพิ่งเห็นตำราครั้งแรก...เหรอ...

เป็นคนเก่งเลยสินะครับ!

อ่า แต่คราวหน้าคงไม่เป็นแบบนั้นหรอก

โอ้โห! นี่มันระดับความยากสูงสุดเลยนี่นา!

โชคชะตาจัง

ฮะ!?

ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนี่เสียงดังอะไรนักหนา!

บอกให้อย่ามาเกียจไง!!

เธอเมื่อกี้...

เป็นอะไรแล้ว ยอมแพ้แล้วกลับมาเหรอ

งานที่ให้มา ของที่มีมูลค่าตั้งแต่ 4 ชิ้นขึ้นไป ก็นำมาแล้วครับ

เป็นการตัดสินใจที่ฉลาดนะ แต่ว่าขอเวลาอีกนิด...

เป็นของขวัญที่ได้รับจากปาร์ตี้ของคุณโทอา

เป็นการขอบคุณที่ให้รถม้าใช้เดินทางในทุ่งกว้าง

ของขวัญเป็นรถม้าแล้วเป็นของแพงขนาดนี้เหรอ!? ไม่น่าเป็นไปได้เลยนะ!?

ขอตรวจสอบหน่อยได้ไหมครับ?

เธอบอกว่าขายส่วนของตัวเองไปแล้วนี่นา

...สัมผัสที่ดวงตาสีแดง...

!? นำ...มาด้วยเหรอ...?

เธอเนี่ย... ทำอะไรไม่คิดเลยนะ

เขี้ยวของไซส์แอนท์ด้วยเหรอ!?

จริงด้วยสิ

ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงเช้านี้ วัตถุดิบหายากจำนวนมาก

ก็เพิ่งจัดเรียงเสร็จเมื่อเช้านี้เอง!

ถูกนำมาที่โรงแลกเปลี่ยนและตลาดซื้อขายวัตถุดิบ

นอกจากนี้ยังมีวัตถุดิบที่ต้องใช้เลเวล 100 ในการล่าได้มากขนาดนี้ด้วย...!

ก็เอามาเผื่อไว้เยอะๆ น่ะครับ แต่ไม่แน่ใจว่าจำเป็นไหม เพราะไม่รู้มาตรฐาน...

วัตถุดิบหายากจำนวนมากขนาดนี้...

เธอ! เอาสิ่งนี้มาจากที่ไหนกันแน่!?

นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของทั้งหมดใช่ไหม...?

ใช่ครับ

อึ... ไม่คิดเลยว่าจะมีเส้นสายถึงนักผจญภัยที่เก่งกาจและใจกว้างแบบนี้นะครับ

...ยินดีด้วย สอบผ่านแบบไม่มีข้อกังขาเลย

เป็นครั้งแรกเลยนะที่สอบผ่านการทดสอบพ่อค้าแบบเต็มแต้มในวันเดียว...

นี่เจ้า

เผลอทำอะไรเป๋อไปหรือเปล่าเนี่ย...

เย้! ดีใจจังเลยครับ

ขอแสดงความยินดีกับการสอบผ่านด้วยนะครับ!

สุดยอดเลยครับ! ตกใจมากเลย!

ได้ยินมาว่าสอบข้อเขียนก็ผ่านแบบเต็มแต้มด้วยใช่ไหมครับ!

ค่าความรู้สึกจากพี่สาวคุณอัพขึ้นแล้วนะ

ฟู่...

เฮ้อ...

ทำหน้าดีใจกว่านี้สิ!

ดีใจมากเลยค่าาา!

การแสดงอารมณ์ด้วยฟองคำพูดนี่มันยากจังเลย!

...ใกล้จะถึงเวลาเลิกงานแล้วนะ

อ่า คุณกรรมการไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ

มันน่าหงุดหงิดเลยนะที่สอบผ่านได้แบบสบายๆ!

นี่คือแบบฟอร์มสำหรับทำเรื่องสมัครครับ

ส่วนการดำเนินการจัดตั้งห้างร้านนั้น จะทำหลังจากที่บัตรกิลด์ ถูกออกให้แล้วครับ

จะจัดการให้ออกบัตรกิลด์ให้คุณได้เลยพรุ่งนี้

สำหรับเงินประกันและค่าธรรมเนียมกิลด์ปีแรก คุณต้องการเป็นแบบไหนครับ?

เงินประกันเป็นเหรียญทอง 10 เหรียญ ค่าธรรมเนียมกิลด์เป็นเหรียญทอง 1 เหรียญ ใช่ไหมครับ

ช่วยจัดการเรื่องเอกสารให้หน่อยนะ

โอ้

จะชำระเต็มจำนวน ณ ที่นี้เลยครับ

เหรียญทองรวม 11 เหรียญ ทั้งหมดเลยเหรอครับ...

สมาคมการค้าเรนปรานท์นี่เป็นสมาคมที่ใหญ่จริงเหรอครับ?

ด้วยผลงานที่ยอดเยี่ยมและฐานะทางการเงินแบบนี้ ไม่แน่ว่าในอนาคตอาจจะกลายเป็นสมาคมการค้าที่ใหญ่เท่าเรนปรานท์ก็ได้นะครับ!

ไม่รู้เหรอครับ!?

เป็นสมาคมใหญ่ที่ทุกคนในชีเกรู้จักดีเลยนะครับ!

คุณแพทริค เรนปรานท์ ผู้เป็นตัวแทนสมาคมการค้า

สมัยที่ยังหนุ่มและเพิ่งจะมาเริ่มค้าขายที่ชีเก

ก็มีสมาคมฮันซาซึ่งเป็นร้านเก่าแก่ที่ค้าอาวุธคุณภาพดี และเป็นผู้มีอิทธิพลหลักในใจกลางของชีเกครับ

แต่ก่อนหน้านี้ก็ได้ผ่านความยากลำบากมาหลายครั้งเลยครับ...

สมาคมการค้าเรนปรานท์...

ถึงแม้ว่าตอนนี้สมาคมจะไปได้สวยแล้ว

อ๊ะ แย่แล้ว เริ่มจะเล่าแล้ว

สมาคมฮันซา

น่าจะยาวเลยนะเนี่ย

ในสมัยนั้นให้ความสนใจสมาคมเรนปรานท์ที่กำลังมาแรงมากเลยครับ

ถึงขนาดที่ตัวแทนของฮันซาบอกว่า "จับคู่เรนปรานท์กับลูกสาวของตัวเอง!"

ข้างในก็ชอบเหมือนกัน!!

เป็นเรื่องเล่าที่ว่าพวกเขาสนิทสนมกันมากขนาดนั้นครับ

สำหรับสมาคมการค้านี่มันคือฉากหลังที่ดีที่สุดแล้วล่ะครับ

ถ้าไม่ตัดจบก่อนคงจะยาวเกินไป

น่าจะดีกว่าที่จะไม่ลงไปยุ่งมากเกินไปสินะครับ

ไม่ไม่! นี่เป็นเรื่องเล่าที่ชาวเมืองนี้รู้จักกันทุกคนเลยนะครับ!

แต่ในตอนนั้น

หลบไม่สำเร็จ!

คุณหนูของฮันซาได้คบหากับช่างตีอาวุธประจำสมาคมอยู่ครับ

คุณเรนปรานท์ก็แค่ปัดไปว่ามันเป็น "เรื่องเล่นๆ ของตัวแทนฮันซา" เท่านั้นเอง แต่ว่า

ดูเหมือนว่าคนที่คบหาด้วยจะไม่ได้คิดว่ามันเป็นแค่เรื่องเล่นๆ นะครับ...

ต่อมา ตัวแทนของห้างค้าฮันซา

ถูกสัตว์อสูรโจมตีและเสียชีวิตกลางทุ่งรกร้าง

และพบว่าอาวุธที่เหลืออยู่ที่เกิดเหตุนั้นมีสภาพชำรุด!

ถึงแม้ว่าจะมีบุคลากรระดับบริหารมากมาย

ห้างค้าเรนแปรนท์ซึ่งมีพระคุณต่อห้างค้าฮันซา จึงเป็นห่วงตัวแทนท่านนั้น

แต่นั่นก็เป็นลูกสาวที่ยังอยู่ในวัยรุ่นและมีประสบการณ์ค้าขายไม่มากนัก

และถึงกับยอมร่วมมือและให้การสนับสนุนอย่างสุดความสามารถ แม้กระทั่งในบางครั้งที่ห้างค้าของตัวเองจะได้รับความเสียหายด้วยก็ตาม

ช่างตีอาวุธซึ่งเป็นคนรักของลูกสาวฮันซา

รู้สึกไม่ชอบตัวแทนที่ตั้งใจจะให้เรนแปรนท์เป็นคู่ชีวิตของลูกสาว

ว้าว! พล็อตเรื่องแบบละครน้ำเน่าเลยนะ

และดูเหมือนจะมีข้อสงสัยว่าเป็นการอุบัติเหตุที่ถูกจัดฉากขึ้นด้วยซ้ำ

และยังมีข้อสงสัยเช่นนั้นด้วย

และเมื่อถูกตั้งข้อสงสัย

เขาก็ดูแลลูกสาวฮันซาซึ่งต้องเสียใจกับคนรักที่แยกจากไป

ได้ยินมาว่าคุณเรนแปรนท์ปฏิเสธข้อสงสัยมาโดยตลอดเลยนะครับ!

โอ้โห! สมกับเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ เลย คุณเรนแปรนท์!

ท้ายที่สุดลูกสาวฮันซาก็ถูกพรากจากคนรัก

เนื่องจากไม่มีทายาทคนอื่น

เขาจึงได้รับตำแหน่งสืบทอดของตัวแทนฮันซา

และทั้งสองก็เริ่มมีความรู้สึกผูกพันต่อกัน

และเมื่อเวลาผ่านไป บาดแผลจากการพลัดพรากจากคนรักของลูกสาวฮันซาก็เริ่มหายดี

แม้ว่าจะไม่ได้แต่งงานกัน แต่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองห้างก็ดีเยี่ยมมาก

เมื่อได้เห็นเรนแปรนท์ที่ยังคงสนับสนุนฮันซาด้วยความทุ่มเท...

ตัวแทนเรนแปรนท์!

ว่าไง?

ถึงจะเป็นเรื่องของตัวแทนฮันซาที่พยายามเก็บไว้ แต่

คนรอบข้างก็รู้กันหมดแล้วล่ะครับ

!?

แต่พอตัดสินใจได้ว่าจะต้องไปขอแต่งงาน...

แล้วเรื่องราวก็ดำเนินมาถึงจุดนั้น

แล้วโศกนาฏกรรมก็เกิดขึ้นอีกครั้งครับ

...ให้รู้กันไปว่ามันคือความสัมพันธ์ของชายหญิง

ถ้าไปซักไซ้เรื่องที่ไม่จำเป็นอีก มันก็จะไปสร้างความเดือดร้อนให้เธอ...

อ๊า! น่าหงุดหงิดจริงๆ นะคุณ!

ยังไม่ถึงเวลาประชุมใช่ไหมครับ!?

ว้าว! รองตัวแทนสมาคมการค้าฮันซา! คุณรู้เรื่องนี้มาก่อนเหรอครับ

แย่จังเลยครับ ระหว่างที่คุณเรนปรานท์ไปประจำการที่ฐานในถิ่นทุรกันดาร

คณะของตัวแทนฮันซาที่ออกไปเจรจาธุรกิจในเมืองข้างๆ

คนแล้วคนเล่า

ก็ถูกใครบางคนฆ่าล้างตายหมดเลย...

สูญเสียคนสำคัญไปถึง 2 ครั้งแล้วสินะ...

“ถ้าอย่างนั้นก็แต่งงานซะเลย

มาช่วยสนับสนุนทั้งสมาคมการค้าฮันซาและสมาคมการค้าเรนปรานท์ไปพร้อมๆ กัน

นี่คือความเห็นของคณะผู้บริหารฮันซาทั้งหมดครับ!”

ก็คือคณะผู้บริหารของทั้งสองสมาคมถึงกับทนไม่ไหว

เลยแนะนำให้แต่งงานกันครับ

เพราะสินค้าในการค้าถูกขโมยไป

เลยสงสัยว่าน่าจะเป็นกลุ่มโจรที่เล็งเป้ามาที่พ่อค้า

คุณเรนปรานท์ได้ทุ่มทรัพย์สินส่วนตัวออกไปเพื่อตามหาคนร้าย แต่ก็ไม่พบตัวสักที...

ท่านก็ทำงานรับใช้ทั้งสองสมาคมอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยครับ

ราวกับจะปลดปล่อยความโกรธที่ไม่มีที่ระบาย

รู้สึกสะเทือนใจเลยนะครับ

ภาพแบบนั้นทำเอาเหล่าผู้บริหารของสมาคมฮันซา

อ่า คนรับใช้ใช่ไหมครับ

ใช่แล้ว คุณมอริส คุณรู้จักท่านคนนั้นไหมครับ?

ท่านเป็นฝ่ายร้องขอเองจนได้ถูกรวมเข้ากับสมาคมการค้าเรนปรานท์ครับ

ท่านก็พยายามมากพอแล้วไม่ใช่เหรอครับ?

นี่เป็นคำร้องขอจากผมเองครับ คุณแพทริคตัวแทนเรนปรานท์

พลัง

ฮะ! นักผจญภัยมาร้องขอสมาคมเหรอครับ?

ตั้งแต่ช่วงก่อตั้ง สมาคมเรนปรานท์ก็รับงานจากท่านอยู่

อันที่จริง ท่านคนนั้นเป็นนักผจญภัยเก่าครับ

เรียกได้ว่าเหมือนเพื่อนร่วมพันธมิตรเลยครับ

อ๊ะ แย่แล้ว เรื่องมันก็ดำเนินต่อไปอีกแล้ว คิดว่าจบแล้วซะอีก!!

...เขียนแค่จุดหมายและสถานที่พักเท่านั้นเอง

ผมได้รับอนุญาตจากผู้บริหารสมาคมแล้วครับ

ให้ไป

ไปพักผ่อนแล้วกลับมาทำงานครับ

...เพิ่มงานอีกแล้วเหรอครับ

ไง มอริส

ช่วงนี้งานเยอะเกินไปแล้วมั้งครับ

ตรงนี้เป็นจุดที่ต้องพยายามให้ถึงนะ

ถ้าไม่พยายาม ก็รู้สึกไม่ดีกับเธอ

จากการเดินทางที่ถูกคุณมอริสที่กังวลเรื่องคุณเรนปรานท์ซึ่งทำงานหนัก

ได้แนะนำมาแบบโดยอ้อมในรูปแบบของงาน

ฉันจะได้พบกับลิซ่าคุณผู้หญิงคนใหม่ที่โชคชะตาจัดสรรมาให้แล้วครับ!

ถ้าไม่มีนักผจญภัยที่เก่งกาจอย่างคุณไปแล้ว

ฉันก็แก่แล้วเหมือนกันนะ

กิลด์นักผจญภัยคงลำบากเพราะทำยอดภารกิจไม่ถึงแน่ๆ

เอาล่ะ! ทุกคนฟังทางนี้

คราวนี้มันเป็นโลกของมังงะสาวน้อยแล้วสิ...

จากนี้ไป สมาคมเรนปรานท์ของเราจะผลักดันการสนับสนุนนักผจญภัย

และ!

เธอก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นในฐานะผู้ที่ช่วยเยียวยาหัวใจของคุณเรนปรานท์ด้วยครับ

แม้ว่าจะได้พบกับคุณลิซ่าหลายครั้งแล้ว

เธอเป็นคนที่ทั้งอ่อนโยนและสวยงามเหมือนก้อนเมตตาเลยจริงๆ

และ

ฉันก็ตั้งใจจะเกษียณตัวเองจากการเป็นนักผจญภัยแล้วครับ

จะรับโมริสมาเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของฉัน!

ฮ้าาาา...

ฮ่าฮ่า...

ตามที่ท่านสั่งเลยค่ะ นายท่าน

จะอยู่เป็นเพื่อนจนถึงที่สุดเลยค่ะ

แถมยังได้บุตรด้วยนะคะ

บัตรกิลด์จะออกให้พรุ่งนี้แล้วนะคะ แวะมาอีกนะคะ～

คราวนี้จะเล็งช่วงที่มีคนอยู่ล่ะนะ

...ตะวันตกดินไปเยอะเลยแฮะ~

...คุณเรนปรานท์

สมาคมการค้าเรนปรานท์ก็ก่อตั้งขึ้นเรียบร้อยแล้วค่ะ...!

ยาวนานจังเลยแฮะ!

แล้วก็...นะคะ!

กำลังจะสูญเสียไปอีกครั้งเพราะโรคต้องสาปสินะ...

ยังจะดำเนินต่อไปอีกเหรอ!?

ความสุขที่ได้รับมาหลังจากผ่านเรื่องเหล่านั้นมาได้

ไม่ไหวแล้วจริงๆ ค่ะ!

กรอกรายละเอียดที่จำเป็นเรียบร้อยแล้วค่ะ

โอ๊ะ!!

เป็นภาษากลางที่สวยงามจังเลยนะคะ

อ๊ะ ค่ะ

ไม่มีปัญหาค่ะ

ขอโทษนะคะ ตอนนี้มีธุระต้องทำแล้วค่ะ ตรงนี้แหละค่ะ!

...ก็หิวเหมือนกันนี่นา

ล่อให้มาที่นี่ กินข้าวกันเลยดีไหม!

สงสัยจะติดต่อกับโทโมเอได้แล้วล่ะนะ

【คนรับใช้ มอริส】

~༢༦༢༦…

การที่มันกลายเป็นเสบียงสำหรับการฝึกตนของนักรบคนแรกของข้า

จงดีใจกับเรื่องแค่นั้นก็พอ...!