ตอนที่ 27

นี่มันสัญญาแบบไหนกันเนี่ย...

ถ้ามาช้าไปอีกก้าว สมาคมของพวกเราคงล่มสลายไปแล้ว...

ยังทันนะ รีบยกเลิกสัญญาก่อน...

ไม่ครับ คุณมาไม่ทันแล้ว

ใครกัน!? ตั้งแต่เมื่อไหร่...เนี่ย...

แล้วก็ใช้เรื่องนั้นปลิดชีวิตตัวเองด้วย

ไม่เป็นไรหรอก พวกเราทราบว่ามือถนัดของคุณเป็นข้างไหนนะ

จบได้อย่างราบรื่น สมกับที่เป็นคุณมอริสเลยนะ

เรมบรันต์กับมอริสเคยมีความสัมพันธ์แบบนายกับบ่าวกันอยู่ แต่ว่า

ได้ปกปิดมันไว้ เบื้องหน้าก็คือพ่อค้าหน้าใหม่ที่ซื่อสัตย์และนักผจญภัยฝีมือดี

เบื้องหลังน่ะ พวกเขากำลังใช้คุณมอริสเป็นหมากตัวหนึ่ง แล้วก็กำจัดคู่แข่งไปเรื่อยๆ ด้วยวิธีการที่สกปรกน่ะ

สมาคมการค้าแห่งนั้นน่าเสียดายจังนะ…

ทำธุรกิจล้มเหลว แล้วตัวแทนก็ปลิดชีวิตตัวเองอีก

ถึงแม้จะค้าขายสินค้าชนิดเดียวกันก็ตาม

สมาคมของเธอก็ต้องสนิทสนมกันมากสินะ

อืม...เป็นคู่แข่งที่ดีที่ช่วยส่งเสริมกันได้ค่ะ...น่าเสียดายมากเลย

ว่าแต่ คุณแพทริก

พอจะรับลูกสาวของพวกเราไปเป็นภรรยาบ้างไหม?

คุณพ่อคะ!! อีกแล้วเหรอคะ เรื่องนี้!

ก็บอกแล้วไงคะ ว่าหนูมีคนที่สนใจอยู่!

โธ่เอ๊ย! ของคุณพ่อมันดีกว่าช่างตีอาวุธตั้งเยอะ!

พอเลย! ทุกครั้งที่อยู่บนโต๊ะดื่มก็เป็นเรื่องนี้อยู่เรื่อย!

คงรู้สึกเหงาแย่เลยใช่ไหมคะ ที่ลูกสาวสุดที่รักถูกพาตัวไป

คุณโมม่อนทางโน้นน่ะ

ถึงแม้ว่าปากจะบอกว่า 'อาาา' ก็ตาม

ดาบป้องกันตัวที่คนที่คุณสร้างและมอบให้ท่านตัวแทนน่ะ

เวลาออกไปข้างนอกก็จะพกมันติดตัวเสมอเลยค่ะ

...โอ้โห คุณพ่อเอ๊ย...

ขอบคุณที่บอกนะคะ คุณเรนแปรนท์

คราวนี้เป็นความทรงจำของคุณมอริส

ทำไมถึงมีมอนสเตอร์บาดเจ็บอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ...!

โอ๊ะ

ไม่อยากให้มันมากินซากศพนี่น่ะค่ะ

...นี่คือดาบป้องกันตัวสินะคะ

ตอนสู้กับมอนสเตอร์มันเลยคลายออกน่ะ

เปล่าหรอก นี่ตั้งใจให้ด้ามจับมันหย่อนไว้

การสงสัยไปเรื่อยๆ น่ะ...

ก็เป็นเพราะมอนสเตอร์ตัวนั้นบาดเจ็บและอ่อนแอลงน่ะ

ความทรงจำของเรมบรันต์...

ถ้าเป็นอาวุธอย่างอื่น บางทีอาจจะไปถึงที่เกิดเหตุได้ทันนะ!

อืมม...ฝีมือของคุณมอริสเมื่อสักครู่นี้มัน...

มีแค่เธอและเธอเท่านั้นที่เชื่อใจในตัวฉัน

...เวลาอยู่กับเธอ แรงกดดันจากสมาคมการค้ามันก็ยิ่งหนักขึ้นทุกวัน

ถ้าเธอคิดว่าเธอเป็นคนสำคัญของเธอสินะ...

...ก็อย่างที่ทุกคนว่านั่นแหละ

ฉันคิดว่าเธอต่างหากที่จะทำให้เธอมีความสุขได้มากกว่าฉัน...

พีฟเลย์ เรื่องแค่นี้เองนะ

...การล่อลวงลูกสาวที่เสียใจได้ไม่ใช่เรื่องยากเลยสินะ

ต่อไปก็...

งั้นฉันจะไปเจรจาค้าขายที่เมืองข้างๆ นะ

ขอโทษนะ...

ฉันต้องออกไปที่ฐานทัพนอกเมืองทุ่งรกร้างน่ะ

น่าจะไปด้วยกันได้นะ

ฟุฟุ ไม่เป็นไรหรอก

หลังจากที่พ่อเสียไป...

ตอนที่ฉันหมดหวังและทำตัวเองให้ย่ำแย่

ที่ฉันยังสามารถทำหน้าที่เป็นตัวแทนสมาคมการค้าฮันซ่าต่อไปได้ ก็เป็นเพราะเธอเลยนะ

...พอกลับมาจากทุ่งรกร้างแล้ว

มีเรื่องที่อยากจะบอกเธอ

แพทริก นั่นมัน...!

ตั้งตารอเลย!

ฉันก็จะไปเจรจาให้เต็มที่เหมือนกันนะ!

...ถึงจะต้องใช้ความพยายามที่ไม่คาดคิดเลยก็เถอะ

ฝากด้วยนะ คุณมอริส

แต่ก็ถึงวันนี้แล้วนะ

รับทราบค่ะ

เอ๊ะ

สวัสดีค่ะ คุณมอริส

ได้ยินมาว่าคุณเรมบรันต์ตัดสินใจที่จะหมั้นหมายแล้ว...

บางทีคุณมอริสก็อาจจะมาร่วมฉลองการหมั้นหมายด้วยหรือเปล่าคะ?

เอ่อ คุณก็ด้วยเหรอคะ?

...ถึงแม้ว่าฉันอาจจะไม่มีสิทธิ์ที่จะเฉลิมฉลองก็ตาม

ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อยค่ะ

ถ้าอย่างนั้นฉันจะออกไปทำภารกิจตั้งแต่ตอนนี้เลยนะคะ

นักผจญภัยก็ลำบากเหมือนกันนะคะ ระมัดระวังตัวด้วยนะคะ

ภารกิจลับของคุณเรนแปรนท์...สินะ

ถ้าเธอหนีไปด้วยก็คงประหยัดเวลาไปได้อีกเยอะเลยนะ

สิ่งที่สำคัญจะต้องปกป้องด้วยมือของตัวเอง

ถ้าหากว่าฝากไว้ให้คนอื่นได้

ก็คงเป็นเรื่องธรรมดาๆ เท่านี้เองสินะ

มอริสเหรอ? เธอลืมอะไรไว้รึเปล่า

...หรือว่าแค่คิดไปเอง

...ไอ้หมอนั่นเห็นเข้าแล้วเหรอ

ถ้าไม่รู้เรื่องคงจะสบายกว่านี้เยอะเลย...

การมาบรรจบกันนี่ช่างโหดร้ายจริงๆ เลยนะเนี่ย

เอาล่ะ ต่อไปก็งานลับของมอริสสินะ

ได้รับคำสั่งให้กำจัดให้หมดคนเดียวเลยนะ

ฮึก...

ตัวแทนสมาคมฮันซ่าคนปัจจุบัน

เหมือนกับท่านตัวแทนคนก่อนมากเลยค่ะ เป็นคนที่ดีมากๆ ด้วยนะ

สุดท้ายก็เป็นไปตามที่สะดวกใจเท่านั้นแหละ

ก็ไม่ถึงระดับคุณหนูเลยนี่นา

ของที่จะขนทั้งหมดก็มีเท่านี้แหละ...

คุณหนูลิซ่า ท่านแพทริก

แบบนี้ก็ใกล้จะบรรลุเป้าหมายหนึ่งแล้วสินะคะ

เฮ้อ...

ฉันเองก็คงต้องเกษียณในไม่ช้านี้สินะ...

และก็เรื่องงานศพของลูกสาวน่ะ

ช่างฝีมืออาวุธดูเหมือนจะตัดสินใจแล้ว ทว่า...

บอกฉันมาเถอะ คุณเรมบรันต์

ทำไมเธอถึงได้

ถูกทิ้งไว้แบบนี้ในวันก่อนที่เธอจะตายนะ

บางทีนะ

เธออาจจะใช้คุณมอริสฆ่าเธอเข้าก็ได้...!?

...ก็จริงนะ ในวันนั้น

อะไรกัน...!

ถ้าฉันรั้งเธอไว้จนกว่างานของฉันจะเสร็จ

มันก็อาจจะไม่ได้เป็นแบบนี้ก็ได้

ถ้าฉันตามไปดูแลเรื่องการเจรจาธุรกิจของเธอเอง

ก็...

ในแง่นั้นแล้ว

ก็เหมือนกับว่าฉันเป็นคนฆ่าเธอเองเลย

แหวนวงนั้น...

ก็จริงนะ

บางทีอาจจะเผลอทำตกไว้ในตะกร้าขยะก็ได้นะ

ขอโทษที่ปกป้องเธอไม่ได้

ไอ้เรนแปรนท์นั่นพูดจาเก่งจริงๆ เลยนะ

ช่างฝีมือก็ยังไม่ดีพอสินะ ความแตกต่างของความไว้วางใจมันชัดเจนจริงๆ เลย

แบบนี้ใครๆ ก็มองว่า

ว่า "อดีตคนรักขโมยแหวนมา และกำลังจะมาเอาคืน"

นั่นเอง

แน่นอนว่าก็คือคุณเรนแปรนท์กับคุณมอริส

และนอกจากเจ้าตัวนี่แล้ว ก็มองเป็นแบบนั้นแหละ

...อะ...

...เป็นฉันเองต่างหากที่ทำเรื่องไม่สมควรเลยค่ะ

ฉัน...

จะขอลาออกจากช่างฝีมือในวันนี้เลยค่ะ

อย่างนั้นสินะ... การที่ช่างฝีมือเก่งๆ ลดจำนวนลงมันน่าเสียดายจริงๆ เลยนะ

ใช่ไหมล่ะ คุณมอริส

...ค่ะ

...ความมุ่งมั่นมันเริ่มต้นจากตรงนี้แหละ

ก็นึกว่าเขาจะแยกตัวออกจากทวีเกไปแล้วซะอีก

ไม่คิดเลยว่าเขาจะมุ่งหน้าไปยังฐานทัพ...

ช่างฝีมือคนเดียวที่ออกไปในดินแดนรกร้างนี่มันเหมือนการฆ่าตัวตายเลยนะ

เขาอาจจะรู้ตัวว่าถูกไล่ตาม และคิดว่าหนีไปเมืองอื่นไม่ได้

หรือว่าจะเป็นเพราะสิ้นหวังในชีวิต...

...แม้ว่าจะประหยัดขั้นตอนการเปื้อนมือไปได้บ้างก็ตาม

...ใช้ซากศพนักผจญภัยนี่เอง

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นผู้ชายที่ทำแบบนั้นได้

ยินดีต้อนรับสู่ซีเกะนะ

ช่างฉลาดที่หลอกดวงตาของเจ้าชายคนนั้นได้นะ

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ มอริส

เกือบจะหมดความอดทนแล้ว ไปหาผู้ชายคนอื่นเสียแล้วเชียว

ฟุฟุ

มีผู้ชายที่ดีกว่าข้าอีกรึไงจ๊ะ ลิซ่าที่รัก

...อย่างซาร่าเหรอ?

ไอ้หมอนั่นยังมาจีบลิซ่าอยู่เหรอ

คึคึ

ล้อเล่นน่า

แถมเธอก็มีผู้หญิงที่ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

คุณหนู...ไม่สิ คุณลิซ่า มีคนมาแล้วค่ะ

ไปพูดคุยกันตรงนั้นได้เลย

โอ๊ะ

สวัสดีค่ะ คุณมอริส นักผจญภัย

ฉันชื่อลิซ่า เอ็กเซลค่ะ ได้รับการแนะนำมาค่ะ

คุณผู้หญิงก็รู้จักกันมาก่อนแล้วสินะคะ

ในอนาคตก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

คุณผู้หญิงนี่ช่างเก่งกาจจริงๆ เลยนะ

...คนที่ปรากฏอยู่ขอบสายตาของคุณเรมบรันต์เป็นบางครั้ง

ทั้งเสียง ใบหน้า และบุคลิกก็เปลี่ยนไปจนหมดสิ้น

ตอนที่เขาประกาศว่าจะส่งเสริมการสนับสนุนนักผจญภัย

ตอนนี้คุณเรมบรันต์ไม่แม้แต่จะจำได้แล้วด้วยซ้ำ

ตอนที่เขาต้อนรับคุณมอริสเข้ามาเป็นคนรับใช้

ตอนที่ลูกสาวของเขาเกิดมา

ความเกลียดชังก็เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ เลยค่ะ

...คุณท่าน

เป็นความผิดพลาดของฉันเอง ที่ตอนนั้นไม่ได้จัดการด้วยมือของตัวเอง

อย่างนั้นสินะ... รู้ตัวแล้วสินะ...

ถ้าอย่างนั้น...

จะบอกให้สักอย่างนะ

เลเวลของโรคต้องสาปคือ 8...

คึคึคึ

คาถาต้องสาปของฉันมันสมบูรณ์แบบ...

จงลิ้มรสความเจ็บปวดที่หนักหนากว่าความตายเสียเถอะ

เรนแปรนท์!!

...ตัดสินใจแล้วสินะ มอริส ว่าจะไม่พูดอะไรอีก

รอยยิ้มอย่างพึงพอใจ

แต่กลับรู้สึกว่างเปล่าเหลือเกิน...

...ถึงแม้ว่าอดีตจะโหดร้ายเพียงใดก็ตาม

เรนแปรนท์ในตอนนี้ ก็เป็นสิ่งที่เกิดประโยชน์ต่อเยาวชนได้อย่างแน่นอน

วัยหนุ่มนี่เป็นคนจริงจังนะ

ตอนนี้ยังไม่อยากให้ใครมาเห็นเลย

เอาล่ะ ท่านผู้ใช้คุณไสยที่ไม่รู้จักชื่อ

ขอให้ความทรงจำของเจ้าจงคงอยู่ในความทรงจำของข้าแต่เพียงผู้เดียวเถอะ

ถึงแม้คุณเรมบรันต์จะ...

...ในที่สุดก็จะเล่าให้วัยหนุ่มฟังสินะ

ไม่ใช้ชีวิตอยู่หรือไง

หากมีครั้งไหนที่ทำให้วัยหนุ่มมีสีหน้าแบบนั้น...

...เรื่องนั้นต้องหลีกเลี่ยงให้ได้นะ

ให้ตายสิ

ต้องมารับภาระที่น่าปวดหัวแบบนี้เสียแล้วสินะ

กิลด์พ่อค้า

แบบนี้การลงทะเบียนก็เรียบร้อยแล้วครับ

ชื่อสมาคมคือ คุซึโนะฮะสมาคม

หัวหน้าคือคุณมากุโตะ สมาชิกคือคุณโตโมโคะ และคุณมิโอะ ใช่ไหมครับ

ในส่วนของสิ่งที่ต้องแจ้งหรือสินค้าที่ได้รับอนุญาต

รบกวนตรวจสอบจากแผ่นพับเล็กๆ เล่มนี้ได้เลยค่ะ

แล้วก็

คงเพราะว่ากระดาษมันแพงสินะ

ขอสอบถามเกี่ยวกับลักษณะและนโยบายของสมาคมการค้าหน่อยได้ไหมคะ?

เอ่อ ยังไม่ได้กำหนดนโยบายแน่ชัดเลยค่ะ... ไว้จะขอสอบถามใหม่อีกทีนะคะ

ใช่ค่ะ เวลาที่กิลด์แนะนำลูกค้าให้

ต้องการทันทีเลยเหรอคะ?

ถ้ามีแล้วเรื่องต่างๆ จะราบรื่นขึ้นค่ะ

หมายความว่าพวกคุณสามารถเป็นตัวกลางในการค้าของกิลด์ได้เหรอคะ?

ใช่ค่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็คิดว่าจะเปิดร้านค่ะ

สำหรับการค้า ไม่ว่าจะเป็นประเภทใดก็ตาม หากต้องการก็สามารถใช้บริการได้เลยนะคะ

อย่างแรกก็ควรจะหาที่ตั้งให้ได้ก่อนนะ...

อยากจะขอให้ช่วยเป็นตัวกลางในการซื้อที่ดินครับ

เช่นนั้นขอให้เป็นผู้รับผิดชอบจัดการให้นะครับ

เป็นที่ดินสำหรับทำร้านค้าใช่ไหมครับ

มีที่ที่สนใจเป็นพิเศษไหมครับ?

เอ่อ พอดีว่าเพิ่งมาถึงเมืองนี้เอง...

ช่วยแนะนำสถานที่หลายๆ แห่งที่น่าจะเหมาะกับการทำมาค้าขายหน่อยได้ไหมครับ?

ถ้าไม่มีความต้องการพิเศษอะไร ทางเราน่าจะสามารถแนะนำให้ได้ภายในวันนี้เลยครับ!

เพราะว่ามีเจ้าของที่ดินที่สนิทอยู่ จะลองเข้าไปพูดคุยดู นะครับ

แล้วรบกวนมาสอบถามอีกครั้งนะครับ

...เข้าใจแล้วครับ

คุซึโนะฮะสมาคม...สินะ

ใช่ค่ะ คุณอีเลオール หัวหน้า

เรื่องของชายหนุ่มที่สวมหน้ากากเมื่อไม่นานมานี้

ที่จ่ายเงินด้วยเหรียญทองโดยไม่มีเศษเหรียญสำหรับการดื่มเครื่องดื่มหนึ่งแก้ว

และเรื่องที่เขาสั่งซื้องานไม้ที่จ่ายด้วยเหรียญเงินได้อย่างเพียงพอ

ไปจนถึงการกวาดซื้อด้วยเหรียญทองถึง 2 เหรียญด้วย

อืมมม

แล้วลักษณะเด่นเหล่านั้นก็ต้องเป็นของหัวหน้าคุซึโนะฮะสมาคมอย่างแน่นอนสินะ?

ใช่แล้ว และก็

เป็นหน่อใหม่ที่น่าสนใจที่เพิ่งมาถึงทวีเกะจากแดนรกร้าง

...ควรจะว่า

ยังมีการติดต่อกับกลุ่มปาร์ตี้ที่จ่ายเงินดีด้วยล่ะค่ะ

なるほど...

ถือเป็นการฉลองเปิดตัวให้กับสมาคมการค้านี้สินะ

ขอให้ได้เรียนรู้อะไรบ้างนะ

เห็ปปุจิ!

ไอ้จามที่ดูเจ้าเล่ห์นั่นน่ะ

ได้ยินว่ามันมีเสน่ห์แบบเยียวยาหัวใจได้สุดยอดเลยนะ

เอ๊ะๆ สงสัยจะเป็นนักผจญภัยที่เก่งและใจดีมากแน่ๆ

จะเป็นไปได้ยังไงที่มันจะมีผลแบบนั้นกับน้องสาว

มีข่าวลือว่ามันเพิ่งกลับมาจากดินแดนรกร้างน่ะ

มันก็แค่ตัวเป็ดใจดีที่เก่งนี่นา

นี่มันยอดใช้จ่ายอะไรกันเนี่ย!!

พี่สาวก็ไม่ใช่พ่อค้า ไม่รู้เรื่องยากๆ พวกนั้นหรอกนะ

ยังมีเงินที่หาได้จากภารกิจอีกเยอะไม่ใช่เหรอ

มันซื้อของที่ไม่จำเป็นเข้ามาพร้อมกันให้ด้วยนี่นา!

โฮ่ๆ คุณคุซึโนะฮะ

แถมตัวเลขยังถูกปั่นอีกด้วย!

ทำไมถึงสอนวิธีคำนวณจุกจิกแบบนี้ให้นินอนด้วยล่ะ~

โซนนอนจำได้นี่ก็สุดยอดแล้วนะ

พี่สาว

นี่

ฮ่า

...พี่สาวเนี่ยนะ

รู้ว่ายังติดใจอยู่กับดินแดนรกร้างนี่สินะ

...อึก!

แต่นี่ก็ช่วยชีวิตไว้แล้วนี่นา

รินอน...

ครั้งนี้อยากให้รอบคอบกว่านี้นะ

ก็เพราะอย่างนั้นน่ะ

ว่าจะซื้อบ้านที่เมืองซี้เก้

ห๊ะ?

จะซื้อบ้านหลังใหญ่เหรอ

สำหรับฉันกับพี่สาว

สำหรับบ้านที่จะเป็นที่จัดงานของคุณลานิน่า คุณหลุยซ่า คุณฮาซาร์ล

นี่ไง!

ฉันด้วยเหรอคะ?

เดี๋ยวก่อนนะ

บ้านแบบนั้นมันน่าจะราคาประมาณเท่าไหร่กันนะ...

ถ้ามีที่ให้กลับไปได้!

ถ้ามีเพื่อนสนิทที่อยู่ด้วยกันได้!

ก็จะไม่ทำอะไรบ้าๆ เหมือนเมื่อก่อนแล้วใช่ไหม!?

...ฉันเองก็ได้รับงานวาดภาพเหมือนที่ถนนสายหลักหน้ากิลด์แล้วนี่

แล้วก็ให้ไปสอบถามว่ามีงานอื่นอีกไหมด้วยนะ

อืม...

จะพยายามเก็บเงินให้เยอะๆ นะ!

งั้นพี่สาวก็...

อืม...?

เอ๊ะ เงินเก็บเหรอ?

ดังนั้นยอดเงินเก็บของพี่สาวในหนึ่งเดือนคือจำนวนนี้ค่ะ

เดี๋ยวนะๆ คุณรินอน!

ถ้าเก็บเงินได้จำนวนนี้ จะทำให้ดื่มแบบจัดเต็มได้แค่สัปดาห์ละครั้งเท่านั้นนะ!

...ดูเหมือนจะเพิ่มยอดเงินได้อีกนะ

...ดูเหมือนว่าจำนวนเงินจะเพิ่มได้อีกสินะ

อ๊ะ!! รินอน!

ถึงเวลาที่คุซึฮะกับคิซึจะไปตรวจวัดเลเวลแล้วนะ!

ยอดเงินที่เก็บไว้

ไปที่กิลด์นักผจญภัยกันเถอะ! ใช่ไหม!?

จะเพิ่มให้ด้วยนะ

อสูร---!

กิลด์นักผจญภัย

...เลเวลของคุณมิโอะอยู่ที่นี่ค่ะ

เอ๊ะ? ไม่ได้อ่านเลเวลให้ฟังนี่นา

อ้อ ใช่แล้ว คุณเรมบรันต์น่าจะช่วยเกริ่นนำให้ล่ะมั้ง

เขาบอกว่าเพื่อให้...

ไม่ต้องเป็นที่สนใจก็ช่วยได้เยอะเลยนะ~

หือ

เลเวลของคุณวากะยังคงเดิมค่ะ

ยังคงเป็น 1500... ทั้งที่โค่นไปเยอะมากระหว่างทางมาทวีเกะ

ครั้งหน้าก็เป็นของท่านแล้วสิ

ก็ยังไม่ขึ้นสักนิดเลยเหรอ...

แสดงว่าเลเวลของคุซึฮะก็น่าจะ

ขึ้นมาสัก 1-2 ก็ถือว่าดีแล้วล่ะมั้ง

นะ

เลเวลของคุณโทโมคุครับ

9

อะไรเนี่ย เยี่ยมไปเลยยยย!?

มิโอะ 1500 แล้วฉันแค่ 1340 เองเหรอ!?

เอ่อ คือว่านะ

เสียงดังเชียว

ฉันก็โค่นลงไปตั้งเยอะแยะ ทำไมจะได้น้อยกว่านี่ล่ะ!

ไม่สิ จริงๆ แล้วแกโค่นไปตั้งเยอะจนเลเวลเพิ่มได้ตั้ง 20 เลยนะ!?

...ดิฉันก็พยายามคิดถึงเรื่องความเกรงใจแล้วนะ...

วะ

ขอแลกข้อมูลการติดต่อด้วยได้ไหมคะ

อ๊ะ จริงสิ

ด้วยวิธี "คาเคโบ" ที่คุณพี่สอนไว้

2

มีตรงที่ไม่เข้าใจอยู่หน่อยน่ะ...

ขอโทษนะรินอน วันนี้หลังจากนี้ฉันมีธุระน่ะ...

อย่างนั้นเหรอคะ

ถ้าเป็นสัญญาที่ดินน่ะ ให้ข้ากับมิโอะไปจัดการให้นะ

จริงเหรอคะ? งั้นฝากด้วยนะคะ ฝากด้วยนะ

เป็นที่ที่ดีเลย เก๊กครอ มาได้

ก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอกับรินอนอีกรึเปล่า

กิลด์พ่อค้า

...อืม ท่านเจ้าของที่ดิน...

คุณมิสเอลสินะ

เนื้อหาในสัญญาที่เขียนไว้นี่ไม่มีผิดพลาดใช่ไหมคะ?

แน่นอนค่ะ คุณวางใจได้เลยค่ะ

เรื่องความน่าเชื่อถือ

ท่านมิสเอล

คุณพอจะรู้จักสำนักการค้าชื่อเรมบรันต์ไหมครับ?

สำนักการค้าเรมบรันต์เหรอคะ?

ฮะฮะ นั่นแน่นอนอยู่แล้วครับ

ในเมืองนี้ไม่มีใครที่ไม่รู้จักหรอกครับ

ฮะ ฮะฮะ

ก็จริงด้วยสินะ

ฮะฮะ

ต่อไปนี้ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ

ค่ะ เชิญเลยค่ะ ต่อไปนี้ก็ขอให้ท่าน...

คุณคุซึฮะ เอกสารฉบับนั้นสิ

ไม่เป็นไรเหรอคะ?

หืมม

เอาเป็นว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

รู้สึกไม่ค่อยดีเลยค่ะ

ก็จะไม่ให้เป็นอย่างที่วากะชอบทำแน่นอน

ช่วยจัดการด้วยตัวเองเถอะค่ะ

แถมอาจจะออกอาการห่ามๆ ได้อีกนะ?

อ๊ะ ฉันขอโทษสำหรับเรื่องแบบเดียวกับตอนที่เจ้าแห่งความเยือกเย็นเป็นนะคะ

แค๊กๆๆ

พูดจาเย็นชาเชียวนะ

ไม่อยากให้คุณวากะโกรธเลยค่ะ

เอาล่ะ

ต้องลองดูก่อนว่าจะออกมายังไงนะ

【คุณมิสเรมบรันต์ ภรรยาแห่งเรมบรันต์ ลิซ่า＝เอ็กเซล】