ตอนที่ 41

…คุณจะทำยังไงกับฉัน

จะทำยังไงก็แล้วแต่...

...ตลอดมาก็เล่นกับชีวิตคนมาเยอะ

ก็แค่มีคำถามบางอย่างน่ะครับ

เป็นแบบนี้นี่เอง ความรู้สึกของฝ่ายที่โดนเอาเปรียบสินะ

แล้วก็กลายเป็นของไร้ค่า...

หลังจากผ่านไปหนึ่งคืนจากงานเลี้ยง...เมื่อสอบสวนริชที่ห้องจริงของอาคุ ก็พบว่า

เอ๊ะ? ไม่จริงน่า

หมายความว่าจะถูกลบไปเลยงั้นเหรอ

ก็แค่ขอให้กลับไปเฉยๆ ครับ

จริงด้วยสิ พอเสร็จแล้ว ก็ไม่มีธุระอะไรแล้วสินะ

!?ฐานทัพของพวกคุณกับ

ข้อมูลที่ได้มา จะปล่อยฉันเป็นอิสระ งั้นเหรอ...!?

นี่คิดอะไรอยู่กันแน่

พลังของฉันน่ะ เป็นเรื่องเล็กน้อย อย่างนั้นเหรอ...?

ใช่แล้วครับ

เชิญนั่งลงบนเก้าอี้ก่อนสิครับ

ผมชื่อ ฟุคาสุมิ มาโคโตะ

ก่อนอื่นเลย ขอให้แนะนำตัวก่อนได้ไหมครับ

ถ้าเรียกตามนี้ มาโคโตะ = มิสุมิ

สองคนนี้คือผู้ติดตามของผม...

จะเป็นผู้ติดตามก็ดีนะครับ

คนที่ผมสีฟ้า

อึ๊ก

คนที่ผมสีดำ

ซาวะ

ชื่อของคุณคือ...?

ชื่อสมัยที่ข้ายังเป็นมนุษย์นั้น ไม่มีอยู่ในความทรงจำแล้วครับ

แม้ว่าจะมีอยู่ก็ตาม

ชื่อนั้นไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะใช้เรียกตัวเองแล้วครับ

ตอนนี้ข้าก็คือ "ริช" แค่นั้นเอง

ถ้างั้น...เรียกคุณริชได้ไหมครับ

...ริชก็พอ

ถ้าการมีอยู่ของข้ามันใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว...

ก็อาจจะมีคำตอบให้ได้นะ

ลองดูก็ได้

คุณมากโตะ ตอบเท่าที่ทำได้ก็ไม่เป็นไรครับ

การตอบคำถามของคุณน่ะ

ข้าขอถามสักข้อได้ไหมครับ

อืม

ได้เลยครับ

...ขอบคุณมากครับ

ถ้างั้นริช

คุณมาอยู่ที่หมู่บ้านของโมริโอนิได้ยังไงเหรอครับ

จุดประสงค์คือความสามารถที่สาบสูญของโมริโอนิ

!วิชากรงเล็บงั้นเหรอ

ข้าได้ซ่อนตัวอยู่ในหนึ่งในร่างของโมริโอนิ

โฮ่ว...

คือพลังที่สามารถแทรกแซงจิตวิญญาณที่เป็นต้นกำเนิดของสิ่งมีชีวิต และทำให้กลายเป็นต้นไม้ได้ในระยะเวลาสั้นๆ

ได้ตรวจสอบมันโดยการให้มันต่อสู้กับความสามารถ

ความสามารถวิชาไม้ของอาจารย์นักแปรสภาพนี่คือสิ่งที่ริชเรียกออกมาเองรึ

โดยพื้นฐานแล้ว มันก็เพื่อการวิจัยเส้นทางสู่แกรนท์ของข้า

...สุดท้ายก็ไร้ประโยชน์สินะ

"แกรนท์" นี่หมายความว่ายังไงเหรอ

ถึงตาคำถามของข้าแล้ว งั้นก็ให้คำตอบที่ดีมาเลย

แกรนท์คือสายพันธุ์ที่เหนือกว่าของมนุษย์

ถูกถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่เหนือกว่ามนุษย์ในทุกด้าน

ในโลกนี้ นอกจากมนุษย์แล้ว ยังมีสิ่งมีชีวิตที่คล้ายกันที่เรียกว่าแกรนท์อีกด้วย...

ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ

หมายความว่าอย่างนั้นเหรอ

ถ้างั้นต่อจากนี้เป็นตาของคุณที่จะถาม

งั้นข้าก็จะถามต่ออีกสองข้อ

ชื่อของคุณคือคุซึโนะฮะไม่ใช่เหรอครับ?

แล้วคุณก็บอกว่าเป็นมนุษย์

ทำไมถึงมั่นใจได้ขนาดนั้นล่ะ?

คุซึโนะฮะเป็นชื่อที่ลงทะเบียนกับกิลด์ เป็นชื่อเล่นหรืออะไรนั่นน่ะ...

ก็เป็นชื่อปลอมไปน่ะมั้งครับ

มากโตะ มิสุมิ ที่เพิ่งแนะนำตัวไปน่ะเป็นชื่อจริงครับ แล้วก็...

มนุษย์เหรอ...?

เพราะพ่อแม่ผมเป็นมนุษย์ ดังนั้นพูดให้เป๊ะๆ อาจจะไม่ใช่ก็ได้

แต่ทางร่างกายแล้ว ความแข็งแกร่งก็เทียบเท่ากับมนุษย์เลย...

อ๊ะ? ว่าไปแล้ว เทพีแมลงนั่น

มนุษย์ในโลกนั้นนี่มันอึดจริงๆ เลยนะ

เซี่ยบอกว่าเป็นมนุษย์ ทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นลูกของมนุษย์ไม่ใช่เหรอ...?

...ก็แค่เพราะเทพีบอกว่าเป็นมนุษย์เท่านั้นเหรอ...?

เทพีบอกคุณด้วยเหรอ!?

เรื่องแบบนั้นมันเป็นไปได้ด้วยเหรอเนี่ย

เอ่อ...ถึงจะเป็นหลักฐานก็ไม่แน่ใจนะครับ

ท่านได้รับ "ความเข้าใจในภาษา" นอกเหนือจากภาษาทั่วไปจากพวกโมริโอนิด้วยสินะ

อนิอา...อ่า หากเป็นแบบนั้นก็เข้าใจได้เลยครับ

ถึงแม้จะต่างจากคุณที่ใช้ภาษาอันเดด แต่ก็สามารถพูดคุยกันได้อย่างไม่รู้สึกแปลกแยกใช่ไหมครับ?

!!ใช่แล้ว จริงสิ...

มันเป็นธรรมชาติเกินไปจนไม่ได้สังเกตเลย

ไม่ว่าจะเป็นการยืนยันหรือเปล่า ก็ได้รับคำตอบแล้ว

ถ้ายังมีคำถามอะไร ก็ถามต่อได้เลยนะ

ถ้างั้น

ในงานเลี้ยง คุณได้สังหารโมริโอนิไปหนึ่งคน

คุณบอกว่าสาเหตุนั้นเกี่ยวข้องกับผู้หญิงที่น่ารำคาญคนหนึ่งใช่ไหมครับ

นั่นหมายความว่าอย่างไรครับ?

ในสถานการณ์แบบนั้น

ยังมีสติพอที่จะจดจำแม้แต่คำพูดเล็กๆ น้อยๆ เลยสินะ...

ผู้หญิงคนนั้นคือแม่ทัพของเผ่าปีศาจ

พูดถึงอำนาจ ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นกองทัพราชาปีศาจ

ดูเหมือนว่าจะมีสงครามใหญ่กำลังจะมาถึงในเร็วๆ นี้

สงครามเหรอ...

อะไรอย่างนั้น

คงจะเข้าหาพวกโมริโอนิเพื่อเร่งเสริมกำลังทัพกระมัง

พวกเผ่าปีศาจ 5 ตนที่ถูกส่งไปในแดนรกร้าง ทุกคนต่างขาดการติดต่อกันไปหมด

เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อจริงๆ

นั่นหมายความว่าพวกปีศาจที่ถูกเผาอยู่ที่ถิ่นของคุโมะ กับ

เผ่าพันธุ์ที่กำลังจะนำมารวมกับอำนาจก็ถูกกำจัดไปทั้งหมู่บ้านเลยนะ

เหล่าไฮแลนด์โอ๊คทุกท่าน!

พวกโมริโอนิที่เสียชีวิตน่ะ เป็นคนของผู้หญิงคนนั้น

เรียกเป็นสายลับจะเหมาะสมกว่ามั้ง

ข้าเองก็ได้รับฟังคำอธิบายเมื่อครู่นี้

และได้รับคำขอให้ร่วมมือกับกองทัพราชาปีศาจ แต่ก็ปฏิเสธไป

จริงเหรอครับ? ถึงกับได้รับคำตอบมาถึงเรื่องนั้นเลย

ถือว่าเป็นการค้นหาข้อมูลที่ดีทีเดียวครับ... ถึงจะแค่...

ผู้หญิงคนนั้นน่ะ ทำให้ข้าได้ ชิมความขมขื่น สักหน่อยเลยล่ะ

7-

เป็นการแก้แค้นเล็กๆ น้อยๆ น่ะ

นิสัยของเธอช่างน่ารำคาญจริงๆ

อย่างนั้นหรือครับ...

ท่าทางจะหยิ่งผยองจังเลยนะ!

ถ้างั้นทางคุณก็ถามคำถามมาได้เลยครับ

ไม่สิ ข้ามีสองเรื่องที่อยากจะถามพร้อมกัน

ช่วยถามเรื่องแรกก่อนได้ไหมครับ

อืม... ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ถ้าถามในสิ่งที่อยากรู้ล่ะก็

อืม... อันนั้นตอบไม่ถูกเลย ขอโทษนะ

คราวถามของคุณวาคาบายาชิ...

...

แล้วก็เหตุผลที่ต้องการแกรนท์น่ะครับ

...ก็รู้สึกแบบนั้นอยู่ล่ะครับ

ยูกิสึอิ

ถ้างั้นขอให้ช่วยอีกเรื่องหนึ่งนะครับ อันนี้ไว้ก่อน แล้วก่อนอื่นขอถามคำถามของคุณอีก 2 ข้อได้ไหมครับ

...งั้นช่วยบอกหน่อยได้ไหมครับ ว่าวิชานั้นที่คุณมากโตะใช้ทำลายคุณคืออะไร?

คุณถูกทำอะไร แล้วถูกกินทั้งวิชาและพลังเวทไปเหรอครับ?

นั่นเป็นวิชาที่ตรงกับคุณสมบัติของธาตุคลาวด์เลยล่ะครับ

โดยกำหนดวิชาที่ถูกใช้งาน และพลังเวทของคุณ

โดยใช้พลังเวทแห่งความมืดกินเข้าไปนั่นแหละครับ

...ในการทำให้คาถาที่ใช้ไปแล้วหายไป การปะทะด้วยคาถาที่มีระดับเท่ากัน

จะช่วยลดการใช้มานาได้น้อยกว่าไหมล่ะ?

หรือถ้าทำให้คาถาหายไปก่อนที่จะใช้ จะมีประสิทธิภาพมากกว่าอีก

ในการทำให้คาถาที่เสร็จสมบูรณ์หายไปด้วยมานา ต้องประเมินอย่างต่ำว่า

ต้องใช้มานาถึงสิบถึงสิบห้าเท่าของคาถาเป้าหมายเลยนะ

ใช่เลย ปกติถ้าเป็นผมแล้วคงไม่ทำเด็ดขาดครับ

ก็แค่รู้สึกหัวเสียน่ะครับ

กึ๊กๆ

มันก็เหมือนกับการเอา 10,000 เยนไปซื้อ 1 เยน อะไรแบบนี้

ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะ ก็คงต้องใช้เหรียญทองร้อยเหรียญเพื่อแลกเหรียญทองแดงหนึ่งเหรียญมั้ง?

กึฟ!

ก็หมายความว่าได้ใช้มานาอย่างฟุ่มเฟือยเหมือนน้ำ ราวกับว่าจะใช้มันไปจนหมด ไม่ใช่แค่คาถา

แต่รวมถึงมานาที่ประกอบเป็นตัวตนของผมด้วย...

ใช่แล้ว ถูกต้องครับ

ยะ สวาหะ สัพพะ ทุร

!?

ฮ่าๆๆๆ

อยู่ๆ เป็นอะไรไปล่ะ!?

อาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

อย่ามาล้อเล่นน่าาาาาาาา!!

กับคุณวาคาบายาชิ คุณมีความเกี่ยวข้องกันอย่างไรกัน

คุณเรียกตัวเองว่าเป็นร่างจำแลงของภูตสวรรค์งั้นเหรอ...

เพียงแค่ภูตสวรรค์นิดๆ จะเทียบเท่ากับคุณวาคาบายาชิได้อย่างไรกัน

จะให้กระจัดกระจายทั่วทุ่งโล่งให้ดูไหมครับ

พวกคุณสองคน ใจเย็นๆ หน่อยสิ

มานั่งโดยที่ยังไม่ได้ถวายความเคารพคุณวาคาบายาชิด้วยน่ะ!

พอแล้ว!

ขอประทานอภัยที่ล่วงเกินครับ

...เรื่องเมื่อครู่

คำขอของคุณมากโตะคืออะไรครับ?

เอ๊ะ? คำถามคงจะพอแล้วสินะ?

เอ่อ...

แล้วก็ตรงนี้ก็คงไม่มีอะไรให้ถามแล้วล่ะ...

ผมจะจ่ายค่าตอบแทนให้

ดูเหมือนว่าคุณจะมีความรู้เรื่องเวทมนตร์ลึกซึ้งเลยนะครับ

ถ้าคุณมีรบเวทไว้สักสองสามเล่ม รบกวนให้ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ

...นี่เป็นการแขวะใช่ไหมเนี่ย

เอ๊ะ? ผมพูดอะไรแปลกๆ ไปเหรอครับ?

ทำไมต้องจู่โจมด้วยล่ะ

คุณมากโตะสร้างคาถาด้วยประสิทธิภาพที่ผิดปกติขนาดนั้น

ซึ่งเหนือกว่า การร่ายเวท และใช้คำสั้นๆ

แล้วก็ยังใช้มันได้อย่างคล่องแคล่วอีก

ตอนนี้ถึงถามว่าอยากรู้เรื่องวิชาหรือความรู้ของผมอะไรล่ะ...

คาถาที่คุณเอม่าเขียนให้มันสุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอครับ??

เปล่าครับ แค่อยากจะเรียนรู้เฉยๆ

ตำราเวทมนตร์ของผมเป็นแค่กระดาษแผ่นเดียวเองครับ

...มีแม้กระทั่งเศษกระดาษจากตำราต้องห้ามด้วยเหรอครับ?

เปล่าครับ ก็เพิ่งให้เขียนเมื่อคืนเอง

แบบไม่รู้ตัวเลย ฮาโต้ โรー

ตำราต้องห้ามอะไรมันเป็นของใหญ่โตนักหนา...

คุณวาคาบายาชิ เป็นอย่างไรบ้างครับ?

อะไรเหรอครับ อยากให้สงบๆ หน่อยนะ

ตั้งแต่เมื่อกี้เป็นอะไรไปน่ะ

ไม่ใช่แค่นับเป็นเล่มๆ หรอก แต่ขอทั้งหมดเลยได้ไหมครับ

ว่าแต่ ตัวมันด้วยนะ

แกหุบปากไปซะ...

โอย ตายแล้ว

เปล่าครับ

เพราะข้าเองน่าจะรู้สิ่งที่เขาต้องการรู้

ถ้าคุณมอบอำนาจทั้งหมดให้ข้า

ข้าจะทำให้ความปรารถนาของคุณวาคาบายาชิสำเร็จให้ได้อย่างครบถ้วนเลยนะครับ?

...จริงเหรอเนี่ย?

ก็ได้ เข้าใจแล้ว

ถ้าอย่างนั้น ก็จะขอขอบคุณอย่างสูง

เจ้าต้องการจะรู้เรื่องของคุณแกรนท์สินะ?

นั่นหมายความว่าเจ้า

22

แตกต่างจากสิ่งที่เทพีสร้างขึ้นน่ะนะ

!?

โดนจุดเป๊ะเลยนี่นา

เฮ้ โทโมเอะ นั่นมัน...!

เจ้าคงใช้เวลามากมายในการค้นคว้าจากเอกสารต่างๆ...

ตำราและเรื่องเล่าต่างๆ อย่างไม่หยุดหย่อน

แล้วก็เป็นเจ้าเองที่นิยามการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตที่ชื่อว่าแกรนท์ขึ้นมาน่ะ

กรานท์เป็นเผ่าชั้นสูงกว่ามนุษย์ และเป็น "ผู้มีพลังที่สามารถท่องไปทั่วโลกได้อย่างอิสระ"

ใช่แล้ว

ถ้าเป็นกรานท์ ก็สามารถเดินทางไปทั่วโลก และไปยังโลกที่ต้องการได้เลย!

ไม่จริงเหรอ!?

ถึงโลกเดิมที่ผมเคยยอมแพ้ไปแล้วด้วยเหรอครับ?

บ๊อง

แม้แต่คุณสึกิโทกะ

ก็ยังเคยบอกว่าไม่สามารถกลับไปได้เลยสักครั้ง?

—ไม่ใช่สิ

กรานท์มีอยู่ 2 แบบ

แบบหนึ่งคือ

วีรบุรุษที่แสวงหาความแข็งแกร่ง แล้วได้รับความดีความชอบจากเทพธิดาหรือภูตชั้นสูง

และได้กลายเป็นผู้รับใช้ของท่านเหล่านั้น หรือที่เรียกว่า "ผู้ที่กลับชาติมาเกิด"

แล้วก็อีกอย่างหนึ่ง

จากรอยร้าวเล็กๆ ของโลกใบนี้

ได้เรียนรู้ถึงการมีอยู่ของโลกที่โดยปกติแล้วไม่เคยรู้มาก่อน

และบันทึกที่ผู้มาเยือนจากต่างโลกได้ทิ้งไว้ในอดีต

และข้ามผ่านช่องว่างของโลกจริงๆ

ไปสู่โลกอื่น "ผู้ที่ดำรงอยู่ ในฐานะการมีอยู่ใหม่"

นั่นเอง

คา9

อะไรนะ

ถ้าอย่างนั้น

คำ

หมายความว่ากรานท์ก็คือ

ที่บ่งบอกถึง "ผู้ที่สร้างการมีอยู่ขึ้นใหม่"

ไม่ใช่สายพันธุ์ ไม่ใช่แค่ความสามารถในการเคลื่อนย้ายโลกเท่านั้นนะ

แบบ...นั้น...!

ก็มีผู้ที่อยู่ในร่างของมนุษย์ แล้วค้นพบรอยแยกของโลก

ใครหลายคนได้ศึกษาด้วยตนเอง แล้วกระโดดเข้าไป

ได้เห็นโลกอื่นที่สะท้อนราวกับภาพในกล้องมายาในรอยแยกของโลก

และบางคนก็ได้บินกลับมาที่นี่เช่นกัน

น่าจะเป็นกรณีที่ไปอยู่ในโลกอื่นเพียงชั่ววูบ

แล้วก็ถูกดึงกลับมายังโลกนี้อย่างรวดเร็ว

คนประเภทนั้นโดยพื้นฐานแล้วไม่ใช่กรานท์

แต่ในตำรากลับเรียกตัวเองว่ากรานท์

เจ้าก็อาศัยข้อมูลประเภทนั้น

จึงมีการนิยามกรานท์ที่ผิดพลาดไปน่ะสิ

ว่าแต่

ในเมื่อเรื่องแบบนี้ถูกนำออกมาเผยแพร่ ก็ถือว่าเป็นการล้างความเข้าใจผิดแล้วล่ะ

...แต่...คนที่

ไม่ได้กลับ

มาล่ะ?

ถ้าหากว่าเดินทางไปยังโลกอื่นได้ ก็คือการมีชีวิตอยู่ในฐานะกรานท์

ร่างกายก็น่าจะแตกสลายและสลายหายไปในฐานะมนุษย์

แต่ถ้าหากว่าเสียชีวิตไปในช่องว่างของโลกก่อนหน้านั้น

แม้ว่าจะมีความยกเว้นในการเดินทางข้ามโลกอยู่บ้างก็ตาม...

เรย์

ไก

ข้อยกเว้นน่ะเหรอ!? ในกรณีแบบไหนกันล่ะ...!

ตามที่ข้ารู้จัก มีเพียงอย่างเดียวน่ะ

ด้วยการอนุญาตของเทพธิดา

หากว่าเทพธิดาได้เปิดประตูนั้นให้

ก็มีโอกาสสูงกว่ามาก จะสามารถย้ายไปยังโลกได้

...ถึงอย่างนั้น อัตราความสำเร็จก็ยังน้อยกว่า 10% เท่านั้นเองนะ

สูงกว่ามาก แต่โอกาสสำเร็จต่ำกว่า 10%...

นั่นมันแทบจะไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตายเลยนี่นา

นั่น

ถ้างั้น

...ริชนั้น

ไม่ได้ปรารถนาความเป็นนิรันดร์

ข้า

มีจุดมุ่งหมายบางอย่างในโลกที่ไม่ใช่ที่นี่

ว่าเจ้าต้องการอะไร

จะไม่ถามให้เสียเวลา

แต่เจ้าก็เป็นคนโชคดีเหมือนคุณชินที่ได้พบด้วย

ข้าเหรอครับ?

มิโอะก่อนจะทำสัญญาคือแมงมุมดำแห่งหายนะ

โดยปกติแล้วข้าก็เป็นผู้ที่ไม่มีใครช่วยได้เหมือนเจ้าไงล่ะ

แมงมุมดำแห่งหายนะน่ะเหรอ...!?

เอาล่ะ เจ้าคิดว่าข้าเป็นใคร?

ลองดูพลังเวทแล้วเดาดูสิ

...ไฟฟ้า นั่นก็แข็งแกร่งนะ

คัก

คำตอบ

มังกรชั้นสูง...?

เป็นไปไม่ได้หรือ?

ถูกต้องแล้ว

ข้าได้ทำสัญญากับคุณชิน และตอนนี้มีชื่อว่าโทโมเอะ

ชิน!? เป็นมังกรแห่งภาพลวงตาตัวหนึ่ง... มังกรแห่งหมอกงั้นเหรอ?

ชินผู้ไร้เทียมทาน!?

แมงมุมดำหายนะ...

การที่เจ้าจะคร่ำครวญมันไม่มีความหมายอะไรเลย...

มังกรชั้นสูงหรือสัญญา...?

ถึงจะเป็นทหารจริงๆ ทำไมถึงต้องเปิดเผยเรื่องนั้นด้วยล่ะ...?

ไม่จำเป็นต้องคิดอะไรทั้งนั้น

เจ้า

ถ้าเจ้าต้องการสิ่งที่ปรารถนาต่อไปข้างหน้า

มาทำสัญญาแล้วเป็นผู้รับใช้ของข้าเถอะ

ไม่ไหวแล้ว ประมวลผลไม่ทัน

รับไปทั้งหมดเลยเหรอ!?

...สินะ ต่อให้คิดก็เสียเปล่าสินะ...

หะ

...เดี๋ยวก่อน มังกรชั้นสูงหรือแมงมุมดำที่อยู่ในร่างนั้น

...เป็นสัญญาที่คุณมาโคโตะได้เปรียบงั้นเหรอ...?

ถึงจะเป็นอย่างนั้น ความตั้งใจของข้าก็ไม่ถูกให้ความสำคัญนะ

ใช่แล้ว มันคือสัญญาแห่ง "การครอบงำ" ซึ่งข้าจะตอบแทนให้คุณมาโคโตะเป็นขุนนางชั้นรอง

การครอบงำ...!? คุณมาโคโตะนี่มัน...

เปล่าสิ ที่สำคัญกว่านั้น

ไม่ว่าเจ้าจะสูงส่งในฐานะคนของข้ามากแค่ไหนก็ตาม

...สิบต่อศูนย์ "เสบียง" สินะ

ถ้าเป็นแบบนี้ ก็จะถูกดูดกลืนไปจนไม่เหลือแม้แต่การมีอยู่เลย

คุณหนูครับ มีของปนเข้ามาในหมู่ท่านได้อย่างไรกัน มันเป็นเรื่องตลกไม่ได้นะครับ!

คุณหนู

คุณช่วยลดทอนพลังของตัวเองลงได้ไหมครับ?

คือการทำให้พลังอ่อนแอลงเหรอครับ?

ถ้าใช้ "อาณาเขต" ที่ติดสถานะลดพลัง ก็คงจะทำได้ล่ะมั้ง...

แบบนี้ไหมครับ?

แสงสีน้ำตาลดินสินะ... ถึงระดับ "การเป็นทาส" แล้ว แต่

ก็ไม่ต้องการหุ่นเชิดที่สูญเสียตัวตนไปนี่นะ

คุณโทโมเอะ นี่มันสูญเปล่าไม่ใช่เหรอครับ?

ถึงจะเป็นระดับสูงแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นอันเดดเท่านั้นนี่ครับ

พลังเวทที่เป็นแหล่งกำเนิดการมีอยู่ก็แค่ธรรมดาเท่านั้นเอง

เอาน่า อย่าพูดแบบนั้นสิ

อันที่จริง ท่านมีแผนอยู่บางอย่างนะ

นั่น! ไม่ใช่แหวนที่คุณโทโมเอะใช้เหรอครับ

เจ้าคนของข้า จงสวมแหวนนั่นให้ครบทุกนิ้ว

สิบสามอัน... ข้ามีนิ้วเพียงแค่ สิบนิ้วเองนะ

สวมได้สองอันหรือสามอันบนนิ้วเดียวก็ได้

เอาล่ะ กลับ...

!

ข้าคิดว่าทำได้นะครับ...

จะทำอะไรล่ะครับ

งั้นไปกันเถอะ

โทโมเอะ? อะไรกัน...

! แสงมันเป็นสีแดง...!

สำเร็จแล้ว! มันคือสีแดงแห่ง "การครอบงำ" ต่างหาก!

...คุณโทโมเอะ การสร้างพลังเวทจอมปลอมนี่

ขอให้ดีใจตอนจบงานจะดีกว่านะครับ

มันเป็นเรื่องที่ยากเพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรดี

เอ๊ะ จอมปลอมเหรอครับ... หมายความว่าปกปิดพลังเวทอยู่ใช่ไหมครับ?

ปกปิดสัญญาเหรอ!?

ทำได้อย่างไรกันโดยที่ไม่ได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าแบบนั้น!!

?

เหตุผลล่ะ...

สามัญสำนึกล่ะ...

คุณหนู! จะเริ่มทำสัญญานะครับ!

...นอกจากข้าแล้ว ยังมีเจ้าด้วยสินะ

คุณแน่ใจหรือครับว่าโอเคจริงๆ

ฮึ้ก... กลายเป็นแบบนี้เสียแล้วนะ

ช่างเป็นกระดูกที่ดีต่อสุขภาพจริงๆ เลยนะครับ

คาดหวังไว้นะครับ ฮ่าๆๆๆ

ว่าแต่ ถึงจะแยกด้วยกระดูกไม่ได้ก็เถอะ

เจ้าคนของข้าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงนะ?

ช่างน่ากลัว พลังเวทที่เหนือกว่าจนแทบจะท่วมท้น...

อุ่น

ได้สัมผัสถึง

จัง

ชีพจรแล้ว...!

โอ้ เป็นอย่างนี้นี่เอง

อืม เป็นเผ่ามนุษย์นี่ครับ

หรือว่านี่ไม่ใช่ร่างตอนที่ยังมีชีวิตอยู่กันนะ?

พวกเจ้าผู้หญิงที่ดูดีนะ

อย่าจ้องมองร่างเปลือยของผู้ชายขนาดนั้นสิ!

เอ๊ะ? ว่าแต่ แหวนเป็นยังไงบ้างล่ะ?

รวมเข้าไปตอนที่จัดเรียงร่างใหม่ด้วยหรือเปล่า?

เดิมที แหวนมันอยู่ในอำนาจของก้อนพลังเวทของคุณหนูอยู่แล้ว ก็ไม่น่าจะมีผลเสียอะไรนี่ครับ

อืมมม

แน่ใจเหรอว่าแบบนั้นได้

ท่าน ได้ให้ข้า... ไม่สิ ข้าเอง ได้เพิ่มเข้าไปเป็นผู้ติดตามในระดับล่างสุด

ต้องขอขอบคุณเป็นอย่างสูงครับ

แล้วก็

ที่ทำให้ช้าในการกล่าวคำทักทาย เนื่องด้วยรู้สึกถึงพลังของเจ้านายที่อยู่ในร่างนี้

ข้าขออภัยเป็นอย่างสูงด้วยการทำงานหลังจากนี้ครับ

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับจากนี้ไป

อืมมม นั่นเอง

ไม่จำเป็นต้องเป็นทางการขนาดนั้นก็ได้นะครับ

ฝั่งนี้ก็เช่นกันครับ ขอฝากตัวด้วย

ครับ!

เป็นไงล่ะ เจ้าคนของข้า จะเสียใจอะไรไหม

ต่อจากนี้ ข้ามีเรื่องมากมายจะสอนเจ้านะ

โดยเฉพาะกฎเกณฑ์หรือข้อบังคับต่างๆ เกี่ยวกับคุณหนูในที่นี่

คุณหนู! มีเรื่องเกี่ยวกับเจ้าโทโมเอะผู้เชื่องช้ากับถุงเท้ายาวๆ

อย่ามากเกินไปนะ!

ที่รู้จักคุณหนูบ้างไหมครับ?

ว่าแต่ ตอนนี้ข้าได้ให้มิโอะเห็นส่วนหนึ่งของความทรงจำแล้วนะ

ไม่เคยเล่าถึงชาติกำเนิดอย่างชัดเจนเลยนะ

ไม่สิ ให้ข้าเป็นคนเล่าเองแล้วกัน

ไปที่คลังเก็บความทรงจำกันเถอะ...

...คุณหนู

เป็นอะไรไป โทโมเอะ?

มีเรื่องน่าปวดหัวนิดหน่อย...

ให้ตายสิ ไอ้สามคนนั่น...!

สามคนเหรอครับ?

อะไร... ระเบิด...?

คุณหนู

ขอ... ขออภัย... ครับ

คุณโทโมเอะ...

ทำ... ผิด...

คุณโทโมเอะ!? เกิดอะไรขึ้นครับ!

คุณโทโมเอะครับ!

คุณโทโมเอะ!