ตอนที่ 43

เริ่มตีพิมพ์อีกครั้งตั้งแต่เดือนนี้! เล่มโค믹สล่าสุดเล่มที่ 6 ออกวางจำหน่าย 21 มิถุนายน และจะวางจำหน่ายทั่วประเทศตามลำดับ!!

หลังจากร้องไห้จนพอใจแล้วกลับมาที่อวกาศรอง

ไม่มีซากศพที่ผมฆ่า

แม้แต่ร่องรอยคราบเลือดก็ไม่เหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย เมื่อกลับมายังตรอกซอกซอยของทวีเก

ไม่รู้ว่าหายตัวไปไหน

ช่างมันเถอะ

ฮ่า...

หน้าก็บวม ข้างในก็เละเทะไปหมด

...ตอนนี้คงหน้าตาแย่น่าดูเลยล่ะมั้ง...

ดูเหมือนว่าจะต้องใช้เวลาสักพักถึงจะกลับไปหาทุกคนได้

ก็คิดเช่นนั้น

เกิดภัยพิบัติที่น่าสมเพชยิ่งกว่าเดิมอีกแล้วเหรอเนี่ย!? ในที่สุดก็เข้าสู่ซีรีส์ใหม่ที่น่าตั้งตารอคอยแล้ว!!

ที่นำสู่ ดินแดนต่างโลก

คืนที่ 43: "โครงการปรับปรุงอวกาศรองซีซั่น 2" 原作:อะซึมิ เคน / มังงะ:คิโนะ โคโดระ

วันต่อจากเหตุการณ์

งานเลี้ยงแห่งวิญญาณหลุดลอย——

จุดไฟตั้งวงเลี้ยงเพื่อไว้อาลัยให้แก่เขา

จัดพิธีศพตามธรรมเนียมของพวกเขา

ไว้อาลัยให้กับศพของออร์คกับปาที่เสียสละ

จากนั้นอีกหลายสัปดาห์ต่อมา

ยินดีต้อนรับสู่! "นครต้านกี้"

ผมเหรอครับ?

ผมเป็นนักผจญภัยที่มาพักอยู่ที่นี่

เพราะฝีมือที่ดี ก็เลยรับงานเป็นทหารรับจ้างครับ

นอกจากผมแล้ว ก็ยังมีทหารมนุษย์คนอื่นๆ ด้วยนะ

เอ๊ะ?

เมืองของชูจินนี่มันไม่ตลกแน่ๆ เลยเหรอครับ?

แต่อาวุธและยาที่หาได้ที่นี่น่ะ

มันก็มีมูลค่าสูงมากๆ เลยนะครับ...

และที่สำคัญที่สุดคือ อาหารที่นี่มันอร่อยสุดๆ ไปเลย!

จะนำไปแนะนำให้คุณเองครับ

เอม่า

ฝั่งตรงกำแพงนั่นคือ "นครต้านกี้" ใช่ไหมครับ?

ใช่แล้วครับ ตามคำสั่งของคุณท่าน

ได้มีการจัดแบ่งโซนเฉพาะและล้อมรอบด้วยกำแพงไว้นะครับ

อาคารที่ถูกทิ้งร้างหลังจากที่เราย้ายมายังอวกาศรอง

ถูกขนย้ายด้วยหมอกของคุณปา แล้วนำกลับมาใช้ใหม่ครับ

เราได้จัดสรรผู้ที่มีความสามารถอย่างเพียงพอมาเป็นผู้อยู่อาศัยแล้วครับ

พวกเรามิสตีโอริซาร์ดนั้น

ได้แต่งตั้งคุณปาเป็นหัวหน้าหมู่บ้านและดูแลการลาดตระเวนของเมือง

แล้วพวกเราอาร์เค ก็

รับบทเป็นนักผจญภัยเผ่ามนุษย์ที่ได้รับการจ้างงาน

เพื่อเก็บข้อมูลและตอบสนองจากพวกเขาแบบสับเปลี่ยนครับ

อืม ถ้าทำแบบนั้น คนที่อ่อนแอหรือเด็กๆ ก็

จะได้ไม่ต้องติดต่อกับนักผจญภัยไงครับ

เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง "นครต้ากี้" กับเผ่ามนุษย์

ตัวผมเองที่ผ่านมานั้น มันช่าง...เป็นแบบของคุณชิโอริเหลือเกิน

ไม่จำกัดแค่กรณีแบบนี้เท่านั้น

ในบรรดาพวกนักเดินทางเหล่านั้น มีคนที่ฝีมือดีมากอยู่ด้วย

ไม่ต้องเลี้ยงต้อนรับเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ให้ปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนเป็นเพื่อนร่วมงาน และเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก

ขอให้คิดว่านี่เป็นภารกิจหรืองาน แล้วก็รับมือโดยไม่ประมาทนะครับ

เอ่อ... ความเสียหายแบบนั้นจะเกิดขึ้นอีกครั้งเหรอครับ...

...โฮคุ เป็นยังไงบ้าง?

โอ้——

ใช้เวลาสักพัก แต่ก็ฟื้นตัวแล้วครับ

ซันปิ... เร็วจัง มีกุญแจออกมาเหรอ?

คุณชายครับ ท่านช่วยช่วยพวกเผ่าพันธุ์ของผมไว้

พวกอัลเก้ทุกคน ขอขอบพระคุณอีกครั้งครับ

!!

ที่เขาบาดเจ็บมันก็เป็น เพราะความผิดพลาดของผมเองนั่นแหละครับ

ตรงกันข้ามเลย ผมน่ะต้องเป็นฝ่ายขอโทษต่างหาก

ช่างถ่อมตนอะไรเช่นนี้... ต้องขอขอบพระคุณสำหรับความเมตตาเป็นอย่างสูงครับ

ซาวะโดนวิญญาณลึกล้ำกินไปแล้วเหรอ?

อาาาา อันนี้พูดอะไรก็คงไม่ดีแล้วล่ะเนี่ย

รู้สึกอีกครั้งเลยครับว่าได้รับใช้คุณท่านแล้วมันดีแค่ไหน!

เขตโรงงานคนแคระ

นี่คุณท่านกับคุณชิกิจะมาเยี่ยมชมด้วยใช่ไหมครับ?

อืม

มีคุณผู้เฒ่าที่แก่มากมาด้วยนะ

ตอนงานเลี้ยงแห่งวิญญาณหลุดลอยก็แนะนำทุกคนไปแล้วนะ

แต่คิดว่าคงไม่ทันได้แนะนำอย่างเป็นทางการ ก็เลยขอถือโอกาสนี้มาทักทายอีกครั้ง

กับริตช์ที่ได้ให้ทำเรื่องบ้าๆ บอๆ ไปเยอะแยะเลย

ชิกิ?

อย่างน้อยก็ตั้งชื่อให้เร็วที่สุดให้เขาแล้วล่ะ

ถึงกำหนดตายแล้วมั้ง

ของทั้งความรู้และสามัญสำนึก

สามัญสำนึกน่ะ

พวกเขายังถูกปฏิบัติอย่างหยาบๆ อยู่เลย

แต่ก็ต้องเป็นจากนี้ไปสินะ

แล้วเรื่องคลังขยะล่ะ เป็นยังไงบ้างครับ?

ตามที่คุณชายเคยทักท้วงเมื่อวันก่อน

เราได้ทบทวนการจัดการอาวุธและชุดเกราะที่เตรียมจะทิ้งไปแล้วครับ

สำหรับของที่เตรียมทิ้ง จะดำเนินการกำจัดทันที

ส่วนของที่ยังไม่สามารถกำจัดได้ทัน

ก็จะถูกเก็บไว้ในห้องเก็บของที่มีกุญแจล็อกซึ่งสร้างไว้ในบริเวณที่ห่างจากโรงตีอาวุธและพื้นที่อยู่อาศัยครับ

โดยคำนึงถึงกรณีที่อาจจะระเบิดขึ้นหรือมีความเสี่ยงที่จะเกิดการระเบิดต่อเนื่อง

สำหรับห้องเก็บของแต่ละแห่ง เราจัดวางให้มีระยะห่างกันนะครับ

เราได้ติดตั้งระบบดับเพลิงและผนังดูดซับแรงกระแทกในห้องเก็บของแต่ละแห่งแล้วครับ

อืม ตอนนี้คงจะโอเคแล้วล่ะครับ

ฉันดูรายการอาวุธที่ถูกขโมยแล้วนะ

อาวุธที่จะนำมาค้าขายในสมาคมค้าขาย ลองพิจารณาให้ดีนะว่ามันจะมีมูลค่าสูงเกินไปหรือเปล่า

ถึงจะเป็นแค่ขยะสำหรับคนแคระ แต่สำหรับมนุษย์ก็น่าจะมีค่าสินะ

อาจจะให้เป็นสนามฝึกสำหรับพวกคนแคระรุ่นเยาว์ที่ยังไม่มีประสบการณ์ก็ได้

เรื่องการดูแลโดยรวมแถวนั้น คงอยากจะฝากให้เบลเลนจัดการ

ฮะ!

รับรองว่าจะทำได้ตามที่คุณคาดหวังแน่นอนครับ!

ไม่ต้องเกรงใจหรอก เข้ามาเลยน่า

เขตที่อยู่ของพวกออร์ค

คุณท่าน?

น่าจะไม่มีกำหนดที่จะมาเยี่ยมชมเขตนี้ด้วยสิครับ...

แย่แล้ว ช่างเป็นเรื่องไม่คาดฝันจริงๆ

เธอ...

จำได้ว่าเธออยู่กับเขาตลอดเลยนี่นา...

!!

...เมื่อครู่เขาได้ไปขอโทษพ่อแม่ของเขาเรื่องการระเบิดเมื่อวันก่อนน่ะ

คุณชายครับ เจ้าคนนั้นน่ะ...

ก็เคยได้ยินมานะ

ว่าท่านลอร์ดของเราจะเกินมาตรฐานขนาดนี้...

ถึงจะเป็นแค่ชาวบ้านสองคน แต่ก็ยังใส่ใจถึงแม้แต่รอยแผลเล็กๆ แบบนี้...

ไม่ว่าในอนาคตผมจะต้องไปต่อสู้เพื่อปกป้องสถานที่แห่งนี้ก็ตาม

ผมก็คิดว่าจะยอมสละชีวิตเพื่อคนๆ นั้นได้ครับ

อาจจะเป็นการจากไปที่ไม่เต็มใจนัก... แต่ว่า

เขาก็ได้เตรียมใจที่จะตายเพื่อคุณชายแล้วครับ

และสิ่งนั้นก็เช่นเดียวกับพวกเรา

คุณชายไม่จำเป็นต้องกังวลไปนะครับ

ได้โปรดอย่าทำเช่นนั้นเลยนะครับ

...คุณโทโมเอะกับพ่อแม่ของเขาก็บอกเรื่องเดียวกันเลยนะ

แต่ว่า

ถ้าครั้งหน้ามีเรื่องแบบนี้อีก จะไม่ขอโทษแยกเป็นรายบุคคลอีกแล้ว

...ครั้งนี้ขอให้ถือว่าเป็นการสะสางของผมก็แล้วกัน

อยากให้รับคำขอโทษของผมไว้ด้วยนะ

เพราะว่าผมคงจะแบกมันไว้ตลอดไป

เป็นเพราะว่าความคิดของผมมันยังไม่พอ

รู้สึกผิดจริงๆ ที่ทำกับเพื่อนๆ ของคุณแบบนั้น

...คุณชายครับ ถ้าอย่างนั้นก็

ขอให้มันไม่ใช่แค่คำขอโทษ

แต่เป็นคำพูดที่แสดงความเห็นใจให้เขาด้วยเถอะ

อืม...

ที่พยายามจะปกป้องอาซูคุให้

ขอบใจนะ

ถึงเวลาแล้วที่ผมเองก็ต้องปรับเปลี่ยนใจตัวเองหน่อยแล้วล่ะ

แต่ปัญหาในตอนนี้คือ กำลังคนของอาซูคุ ขาดแคลนล่ะ

มีหลายอย่างที่อยากจะทำนะ

จะต้องไปเยือนแดนรกร้างที่ยังไม่ได้สำรวจเป็นประจำ

น่าจะต้องมีการชักชวนเผ่าพันธุ์ที่ชาวบ้านพอจะทำได้ด้วยนะ

ตอนนี้ก็พวกโมริโอนิสินะครับ

โมริโอนิเหรอ...

ก่อนอื่นต้องจัดการเรื่อง [การสาปด้วยต้นไม้] ให้เรียบร้อยก่อนมั้ง

【การสาปด้วยต้นไม้】ความสามารถของโมริโอนิที่สามารถเปลี่ยนเป้าหมายให้กลายเป็นต้นไม้ได้ในพริบตา

แล้วก็ ดูเหมือนว่าจะมีพวกที่ยังสนับสนุนเผ่ามารอยู่ด้วย...

ไม่อยากให้มีผู้สูญเสียในอาซูคุ

ตอนนี้พวกเรายังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะเข้าข้างพวกเผ่ามาร หรือฝ่ายมนุษย์นะ

แต่ว่าเรื่องนั้นคุณโทโมเอะบอกว่าเขามีความคิดอยู่แล้วนะ

ใช่แล้ว ต่อไปนี้จะมีกำหนดการดูการฝึกรบวันแรกของโมริโอนิด้วย

ชิกก็ไปด้วย...

...? เป็นอะไรไป ชิก

เปล่าครับ คือผมไม่ได้รับเชิญนี่ครับ

หลังจากนี้ที่ห้องทดลองของมินาโตะ

อยากจะไปปรับปรุงยาที่จะวางขายให้เสร็จสมบูรณ์ครับ

อ้อ การวิเคราะห์ [การสาปด้วยต้นไม้] ก็ต้องเร่งด้วยนะ

อย่างนั้นสินะ งั้นฝากเป็นเรื่องนั้นเลยแล้วกัน

ขอบพระคุณมากครับ!

ทำไมต้องขอบคุณด้วยล่ะ

หมู่บ้านของโมริโอนิ

แอดโนว์... ถึงแม้จะเป็นลูกชายของข้า แต่ก็ทำเรื่องโง่ๆ ไปนะ

พวกモンドก็ได้ค้นหาความเชื่อมโยงของเจ้าคนนั้นกับเผ่าปีศาจอยู่เหมือนกัน...

ถึงแม้จะไม่มีเรื่องแบบนั้น แต่ในที่สุดก็ต้องมีการลงโทษอยู่ดี

เผ่าของโมริโอนิคงจะแตกแยกกันไปแล้วสินะ

ได้พูดคุยกับเหล่าผู้อาวุโสที่ถูกแอดโนว์โน้มน้าวแล้ว

แต่ว่า... ในบรรดาคนหนุ่มสาว ยังมีบางคนที่สนับสนุนความคิดของแอดโนว์อยู่...

ส่วนในเรื่องนี้ มีความคิดของตัวเองอยู่ครับ

ในการฝึกรบที่อาซูคุที่จะมีในภายหลังน่ะ

อยากให้พวกเขาส่งคนที่เก่งๆ ของโมริโอนิมาด้วย

อาซูคุ

ผมไปถึงตอนกลางวันก็พอใช่ไหมครับ?

เพราะตอนบ่ายมีนัดกับคุณเรนแพรนท์น่ะครับ

เรื่องดูแลเจ้าตัวเล็กเนี่ย ไม่มีความกระตือรือร้นขึ้นมาเลยสักนิด

...วันนี้คือมาดูการฝึกของเราใช่ไหม?

เปล่าสิ กำหนดการน่ะถูกยกเลิกไปแล้ว

วันนี้คิดว่าจะให้พวกคุณโชว์ฝีมือกันดูหน่อยล่ะ

ถ้าต่ำกว่ามาตรฐานก็ต้องมาฝึกกันที่นี่เอง

เห้ย...

...พวกเรานี่มันยังไม่พอใจอีกเหรอ?

เอาเถอะ ฟังนะ มันเป็นเรื่องง่ายๆ น่ะ

ตั้งแต่นี้ พวกแกโมริโอนิ 15 คน จะถูกแบ่งเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 5 คน

แล้วให้สู้กับคุณซัง คุณข้า และมิโอะ ตามลำดับ

เยี่ยมไปเลย!

ไม่รู้ว่าคุณมาโคโตะจะเก่งแค่ไหนกันนะ

ผมก็สงสัยอยู่พอดีเลยครับ

อย่างนั้นหรือ อย่างนั้นเอง

ว่าแต่

ตอนสู้กับริทช์นั่น เขาหมดสติไปใช่ไหมนะ

นี่คือเกณฑ์ที่พวกเราต้องการนะ

หือ?

ถ้าโค่นล้มลงมาก็ไม่มีปัญหาอะไรไม่ใช่เหรอ

แน่นอน ถ้าโค่นล้มได้ก็ไม่มีข้อแม้หรอกนะ

ก็... พูดให้เจาะจงหน่อยนะ พวกทีมที่ข้ากับเคนได้เจอกันน่ะ

แค่ทำให้เขาทรุดเข่าลงมาจนเสียหลักก็พอแล้ว

สำหรับคุณมาซะน่ะ... แค่โจมตีโดนสักครั้งก็ผ่านแล้ว

เอ๊ะ แค่โดนสักทีก็ไม่ได้เหรอครับ

นี่ตั้งเกณฑ์ไว้สูงไม่เบาเลยนะ?

มันเป็น 5 ต่อ 1 ใช่มั้ย!?

เวลาจำกัดคือถึงตอนเที่ยง

ถ้าคุณกินโย

ไม่ผ่านเกณฑ์นะ

ตั้งแต่ตอนบ่ายก็จะให้ทำตามตารางการฝึกที่ข้าออกแบบไว้

นี่ดูถูกกันน่าดูเลยนะ...

อ้อ แล้วก็กติกามันคืออะไรก็ได้หมด

พวกยาริระจะไม่โจมตีแบบถึงตายหรอกนะ

แล้วบาดแผลที่ได้รับก็จะรักษาให้สบายใจได้เลย

...รับทราบครับ อย่าเสียใจทีหลังล่ะ

...แล้วไง? หลังจากทำใจแตกแล้วจะให้เข้าร่วมอันดับของอาซูคุเหรอ?

ไม่จริงน่า! พวกเขามีสมองที่อ่อนแอต่างหาก

ได้รับอิทธิพลจากความเป็นมนุษย์ในแง่ที่ไม่ดีสินะ

ไม่เข้าใจผู้ที่แข็งแกร่งตามสัญชาตญาณ

ถึงขนาด...

ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าตอนนี้ไม่สามารถออกไปหรือหนีไปได้นี่นา

เพราะพวกเขาดูเหมือนจะลืมข้อเท็จจริงนี้ไปเสียแล้ว

ก่อนอื่นต้องสอนให้พวกเขารู้ถึงสถานะของตัวเองให้ถ่องแท้เสียก่อน เพื่อการปรับปรุงในอนาคต...

การฝึกก็จะดำเนินไปอย่างราบรื่น

เกือบจะพูดว่า "การฝึกฝน" ใช่ไหม?

แต่ว่าการฝึกน่ะนะ

อืม!

ขอตั้งชื่อว่า "T-M บูทแคมป์" เลยครับ!

เจ้านี่เอาความทรงจำแปลกๆ ออกมาอีกแล้วสิ

เป็นการฝึกที่สร้างขึ้นโดยอ้างอิงจากสมรรถภาพร่างกายและจิตใจของชิก

ชิกน่ะ เป็นผู้ทดลองคนแรกสินะ...

ด้วยเหตุนั้น ก็เลยจัดให้ทั่วเมืองเลย

ไม่ตายแบบฉิวเฉียดหรอกนะ

จัดกลุ่มเสร็จแล้วนะ

คุณมาโคโตะ คู่ต่อสู้ของคุณคือพวกเรานะ

ก็ต้องมาแบบนี้นี่นา

แล้วก็ มีเรื่องอยากจะขอร้องหน่อยน่ะ

หือ?

ถ้าไม่รู้ฝีมือของคุณ ก็คงจะจับจังหวะไม่ได้น่ะ

ลองโจมตีสักทีสิ จะได้รู้ไหม?

เจ้าหมอนี่มันโง่จริงๆ เลย

ก็...

ถึงจะ ไม่ชอบคนโง่ตรงๆ ก็เถอะ

ในฐานะของโช ข้าก็อยากจะพูดเหมือนกัน

โอ๊ะ อย่าผ่อนมือสิ

จะเป็นไปได้ยังไงกัน

ได้ยินมาว่าโดนหมัดเดียวของคุณโอจิแล้วยังไม่เป็นอะไรเลยนี่นา

ถ้าให้ผ่อนกว่านั้นกว่านั้นอีก ก็น่าจะไม่ถึงขั้นเป็นบาดแผลถึงตายนะ

งั้นก็ไม่เกรงใจแล้ว

ไปเลยย่า เซ๊ะโนะ!

อ้อ!

เทย์!

...เอ๊ะ?

ทำไมล่ะ?

อาจารย์~!!

...อ๋อ เหรอ เจ้านั่น

เขาบอกว่าเป็น "ไดรันที่ฟื้นฟูได้" นี่นา

ตอนนั้นข้างในมีชิกอยู่รึเปล่านะ...

บอกว่าจะไม่โจมตีแบบถึงตายไม่ใช่เหรอ ไอ้คนขี้โกง!!

อ๊ะ อะไรนะ ขอโทษ...?

...อาซูคุนี่น่าโมโหจัง...

ออกมาเถอะ จะโดนเรียกไอ้คนขี้โกงแล้วล่ะ

ฉันตั้ง "ขอบเขต" กันเก็บเสียงไว้ด้วย เลยไม่ได้ยิน

"ขอบเขต" แห่งเวทมนตร์ + การเสริมพลัง

เจ้า...ออกมาเถอะ ไอ้คนขี้โกงนั่น!

โทโมเอะ

ถึงแม้จะตอนเที่ยงแล้ว แต่ทางนั้นเป็นยังไงบ้าง?

...อืม กำลังคิดอยู่เล็กน้อยครับ

จิตภาวะ

สู้กันได้ดีอยู่ไหม?

เปล่าครับ แค่กำลังคิดว่าจะทำอย่างไรกับลวดลายของฝักดาบที่เพิ่งทำเสร็จน่ะครับ

โมริอิจิ ล่ะ!?

อ้อ

เริ่มมาได้ 15 นาทีแล้ว แต่ก็ล้มลงแล้วไม่ขยับขึ้นเลยนะ

ม่านพลังหมอกแห่งความปวดร้าว

...แล้วไง?

ใช่แล้วค่ะ ฉันกังวลเรื่องสีใบมีดแดงนิดหน่อยค่ะ

ประเภทแมงมุม ดูดซับพลังกาย

คำพูดของคุณ...

ถ้างั้นผมก็... ใกล้จะ...

อ๊ะ? ม่านพลังเวทหายไป...

นั่นคือ ซุเอะฮี

นี่!!

ในระยะประชิดขนาดนั้น

ยิง!

เดี๋ยวก่อน อย่าหนีไปคนเดียว เอริส!

กรี๊ด!

แค่นี้ก็ถึงแล้วเหรอเนี่ย!!

อ่า นั่นมันการเล็งผิดไปนิดหน่อยสินะ

งั้นผมจะไปรายงานตัวที่สมาคมการค้าก่อนนะ

เดี๋ยวกลับมาก็มารายงานผลที่ห้องของผมนะ

รับทราบครับ

ระวังตัวด้วยนะครับ

เอาล่ะ ในเมื่อสอบไม่ผ่านแล้ว

ช่วงบ่ายจะให้พวกเธอมาฝึกกับพวกเรา...เหรอ?

คำพยากรณ์ของเอริสแม่นยำ! ท่านผู้มีเกียรติแห่งโมริออนิ โปรดดูแลพวกเราตลอดไปนะครับ