ตอนที่ 19

เป็นเพียงการโจมตีที่ไม่ฆ่าใคร ซึ่งพุ่งตรงไปยังพี่ชาย...

WITCHRIV ตอนที่ 19

ฮาคุริ

อย่างที่คิดไว้

ตอนนั้นตายไปก็คงจะดีแล้ว

อะไรเหรอ กีล

วันหนึ่งแม่ก็พาผู้ชายคนใหม่มา

สำหรับฉันที่ไม่มีพ่อ

ถ้าแม่มีความสุขก็พอแล้ว

แต่หลังจากนั้น

ชีวิตก็เหมือนกับว่าพายุได้มาเยือน

?

...

・・

!

พอรู้ตัวอีกที แม่ก็กลับมาอยู่คนเดียวอีกครั้ง

จริงด้วย

ของสำหรับสัปดาห์นี้มีครบเลยนี่นา

แม้แต่หลังจากที่ผู้ชายคนนั้นไม่กลับมา

รอยเล็บของเจ้าหมอนั่นก็ไม่เคยจางหายไป

ลดอัตราการชำระลงอีกหน่อยไม่ได้เหรอคะ?

ตอนนี้ก็เกือบจะถึงขีดจำกัดแล้ว...

ดูแลชีวิตตัวเองยังไม่ไหวเลยนะ

ถ้าลำบากนักก็รีบหาไอ้สามีที่ยืมเงินไปแล้วหนีไปให้เจอซะ

ผมแค่กำลังเก็บเงินที่ให้ยืมไปเท่านั้นเอง

แคว้ง

นี่

บ้านเราไม่ได้รับหนังสือพิมพ์นะ

แจกตัวอย่างให้ดูนะ

ส่วนหนึ่ง 120 ชิ้น

ถ้าสมัครตามสัญญารายวัน จะได้ส่วนลด 5%

ถ้าจะสมัครก็...

อา... ไม่ล่ะ พวกเราไม่เอา

...งั้นก็

รบกวนด้วยอีกครั้งนะ

บอกให้ทำตามที่บอกไปตั้งหลายครั้งแล้วนะ

คราวหน้าไม่ต้องรอชำระเงินนะ

หลีกไป ไอ้เด็กนี่

ขอโทษนะ...

งั้นฉันจะไปทำงานก่อนนะ

กีล

ขอโทษนะ กีล

แม่จะนอนพักสักหน่อยก่อนไปทำงานรอบหน้า

อืม

นายออกไปจากบ้าน

แล้วทำในสิ่งที่ชอบได้เลยนะ?

อีกอย่างฉันก็ไม่มีอะไรอยากทำด้วยซ้ำ

งั้นไปก่อนนะ

หนี้สินแม่จะจัดการเองให้ได้

จัดการได้ยังไงล่ะ?

ถ้าเราสองคนช่วยกันคืนมันเร็วกว่าไม่ใช่เหรอ?

อย่าให้ต้องพูดซ้ำอีกสิ

ใช้ไม่ได้เลยนะ

...ขอโทษครับ

เฮ้

บอกให้ไปขนของตรงนั้นไม่ใช่เหรอ?

เฮ้

ทำอะไรอยู่?

มีธุระอะไรกับที่นี่...

เป็นร้านขายผักที่เพิ่งเปิดใหม่บนถนนสายที่ 4

แจกสุ่มให้ชิมแอปเปิลด้วยนะ

แกอีกแล้วเหรอ

เป็นความพยายามใหม่ที่ร้านอื่นไม่มี

สามารถสั่งผักและผลไม้แบบเป็นประจำได้!

สำหรับผู้ที่ทำสัญญา จะได้รับผ้าเช็ดหน้าลิมิเต็ดฟรี

ที่นี่ดีนะ

แถวนี้มันถนนสายที่ 6ไม่ใช่เหรอ?

เขาว่ากันว่ามีคนรวยเยอะ...

ไม่สิ ดูยังไงก็ไม่เหมือนเลย

เอ๊ะ...?

แถวนี้มีใครจะมาทำสัญญาได้กันล่ะ

สมแล้ว...

จะกลับไม่ได้จนกว่าจะแจกผ้าเช็ดหน้าหมด

ถนนสายที่ 6อยู่ทางนี้ต่างหาก

แกเลี้ยวขวาตรงนี้ไม่ใช่เหรอ?

...จริงด้วย

เฮ้อ...

วันนี้คงไม่ไหวแล้วล่ะ

คงโดนไล่ออกแล้วสิ...

แต่ว่านะ

ขอบคุณที่สอนนะ!

ใช้การไม่ได้เลยแฮะ

รอเดี๋ยวก่อนนะ

จะเอาแอปเปิลชิมนี่ไปนะ

เอ๊ะ?

นี่

จะให้ครึ่งหนึ่งนะ

มันเป็นของที่ฉันได้รับมาไม่ใช่เหรอ?

จะให้ใครก็เรื่องของฉัน

อ๊ะ!

ฉันห้ามกินนะ

นี่

อันนี้อร่อยใช้ได้เลยนะ

อืม...

จริงด้วย

อร่อย

กินเข้าไปจริงๆ ด้วย...

ของที่ลูกค้าให้ชิม...

!!?

นั่น...เมื่อกี้!

ทางนั้นสิ

อาฮ่าๆ!

ล้อเล่นน่า กินสิๆ!

แค่แกล้งนิดหน่อยเองน่า

แกมันเจ้าเล่ห์จริงๆ!

ตึก

ห้ามพูดเด็ดขาดนะว่ากินแอปเปิ้ล!

เด็ดขาดเลยนะ!

อาฮ่า

รู้แล้วๆ ไม่เป็นไรหรอก

ฉันนี่ปากแข็งนะ

แม่จ๋า

ส่วนที่หามาได้สัปดาห์นี้

ขอบคุณนะ กีล

แต่ว่าตั้งแต่เดือนนี้เป็นต้นไปก็พอแล้วนะ

เอ๊ะ...?

ขอโทษนะ กีล

เป็นความผิดของแม่ทั้งหมดเลย

ยอดที่เจ้าหนี้เรียกเก็บกับ

จำนวนเงินที่จ่ายไปจริงๆ มันไม่ตรงกัน

จะให้กีลมาวุ่นวายกับเรื่องแบบนี้ไม่ได้แล้ว

ขอโทษนะ...

อ๊ะ

เจอกันอีกแล้วนะ

งานวันนี้คือทำความสะอาดเหรอ?

ใช่

ก็เพื่อที่จะได้ออกจากเมืองนี้

ดูเหมือนว่าที่นี่ก็ไม่มีครอบครัวของฉันอยู่เหมือนกัน

ครอบครัวเหรอ?

เรื่องของริงโกะ นายไม่ได้บอกใครเลยใช่ไหม?

ไม่ได้บอกใครเลย

หรือว่าเรื่องหนี้สินอะไรนั่น?

ทำไมถึงได้ทำงานแต่พวกนี้ตลอดเลยล่ะ?

เปล่า...

คุณเคยเห็นสิ่งนี้ไหม?

...? นั่นมันอะไรน่ะ

นี่คือเบาะแสของครอบครัวฉัน

ฉันไม่รู้จักหน้าครอบครัวตัวเองเลย

เพื่อที่จะได้รู้จักตัวเองด้วย

ฉันเลยออกเดินทางตามหาครอบครัว

มีครอบครัวแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นล่ะ?

เพราะฉะนั้นถึงต้องมีเงินเพื่อสิ่งนั้น

5 ปีที่แล้ว

แม่ของฉันได้แต่งงานใหม่

ดูเหมือนว่าพ่อแท้ๆ จะเสียชีวิตไปนานแล้ว

มันไม่มีอยู่ในความทรงจำของฉัน

ดังนั้นตอนนั้น

ถึงแม้จะมีความกังวลต่อการมีพ่อคนแรก

แต่ก็มีความคาดหวังอยู่บ้าง

แต่ว่า...

ถ้าได้เจอผู้ชายคนนั้นตอนนี้

ฉันอยากจะฆ่าหมอนั่นซะเลย

เพราะหมอนั่น

ฉันกับแม่ก็ตกต่ำถึงขีดสุด

การตามหาครอบครัว

ควรจะเลิกไปซะ

ครอบครัวที่จะทิ้งลูกอย่างแกไว้

มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก

อึ...

เป็นแบบนั้นเหรอ!?

เอ๊ะ?

มะ...ลองคิดดูสิ!!!

ของฉันเนี่ย!!!

คือครอบครัวนะ!!!

มันผูกพันกับเลือดของฉันอยู่นะ!!

มีพี่น้องอยู่นะ เจ้าคนนั้นก็เหมือนกัน

แน่ๆ...พ่อต้องเป็นคนที่ดีมากๆ

แล้วแม่ก็น่าจะเป็นคนที่ดีมากๆ ด้วย

เข้าใจแล้ว พอได้แล้ว

เอาเป็นว่า!

ครอบครัวของฉันทุกคนสมบูรณ์แบบ เป็นคนดีสุดๆ เลย

แต่ว่ามันมีเหตุจำเป็นบางอย่าง

ที่คิดว่าคงจะไม่ได้เจอฉันแล้ว...

...

แต่ก็นะ...

ก็มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้สินะ...

เรื่องเมื่อกี้ก็ลืมไปซะ

ไปเจอแล้วตรวจสอบดูว่าพวกเขาเป็นยังไง

ก็จริงอย่างที่ว่า...

ครอบครัวของเธอก็น่าจะเป็นคนดีสินะ

จะเรียกว่ามองโลกในแง่ดี หรือว่าโง่กันแน่...

!

ใช่ไหมล่ะ!

อ่า กีล

พอดีเลย

ทำไมถึงมาที่นี่ในเวลานี้...

ให้ย้ายออกจากบ้านหลังนี้ในวันนี้

แม่ของแกจะไปทำงานหาเงิน

จะไม่กลับมาที่นี่

หา...?

ไปทำงานหาเงินที่ไหน!?

รายละเอียดบอกไม่ได้

เราจัดการสัมภาระให้เรียบร้อยแล้ว

ไปกันเถอะ

เราเตรียมงานไว้ให้แกแล้ว

จากนี้ไปแกต้องทำงานนั้น

ขอร้องล่ะ รอหน่อย!

แค่แป๊บเดียวก็พอ!

ขอให้ได้เจอแม่สักครั้งเถอะ!

ไอ้พวกที่ยืมเงินไปอย่ามาพูดจาโอ้อวด

ทางนี้ก็มีงานเหมือนกันนะ

ถึงวันนี้ก็ยังมองข้ามให้ด้วยจำนวนเงินน้อยๆ นั่นไม่ใช่เหรอ?

~

ลุกขึ้น

เอ๊ะ...?

โดนจับได้ซะแล้ว

ผู้หญิงคนนั้นมาโวยวายเรื่องยอดผ่อนชำระ

กลายเป็นเรื่องทะเลาะเล็กๆ น้อยๆ ซะงั้น...

คนที่ผิดคือพ่อของแก

ดังนั้นแกที่เป็นลูกก็ต้องรับผิดชอบมันด้วย

ถ้าทำไม่ได้ ก็จะฆ่าแกให้เงียบซะเลย

?

เวทมนตร์แห่งล้อ

...คืออะไร?

...!?

อะไรน่ะ...? เมื่อกี้...

เดี๋ยวก่อน!!

...นายเมื่อกี้เหรอ...?

...เอ่อ?

ในงานทำความสะอาดวันนี้

ฉันทำยอดถึงเป้าแล้ว

ฉันจะออกจากเมืองนี้

แต่ว่าได้ยินเสียงคนคุยกันมาจากหลังประตู

ในเมื่อได้รู้จักกับนายแล้ว

ก็คิดว่าจะกล่าวคำอำลาให้ดี

ไม่รู้สิ

ทำไมกันนะ

เฮ้อ...

ก็แกนี่นา

ทำไมถึงช่วย...?

ที่ตอนนั้นกินแอปเปิล

แล้วก็เงียบไว้ให้ด้วยมั้ง

การแจ้งตำรวจ...จะทำยังไงก็ให้แกตัดสินใจเลย

ส่วนฉันจะหายตัวไปจากเมืองแล้ว

อีกอย่างฉันก็ไม่มีเพื่อนเยอะแยะนี่นา

ที่นายเข้ามาคุยด้วยก็รู้สึกดีนิดหน่อย

แล้วเจอกันนะ

ฉันเองก็

ไม่มีครอบครัวที่เป็นที่พึ่ง

ที่จะต้องอยู่ต่อที่นี่

ฉันก็คิดว่าจะออกจากเมืองนี้

ไปกับฉันไหม?

การเดินทางสองคนไร้รากเหง้าเริ่มต้นอย่างเท่าเทียมกัน

สัปดาห์หน้า 26 มี.ค. (พฤหัสบดี) จะเผยแพร่!!