ตอนที่ 20

สูญเสียที่พึ่งพิงเพียงสองอย่างไป...

กิล... ใช่ไหม?

ไม่จำเป็นต้องกลับเข้าเมืองไปจริงๆ เหรอ?

VICHRY

ไม่รู้สิ

น่าจะอยู่ตรงนั้นต่อไปดีไหมนะ

แต่ว่า...

มีหัวหน้ากลุ่มที่มาทวงหนี้อยู่

ถ้ายังอยู่ที่นี่ต่อไป ก็คงไม่จบแบบฟรีๆ หรอก

บางทีตายไปเลยอาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ

นายคิดว่าไง?

ตอนที่ 20 นะ

ฉันพยายามที่จะ

ใช้ชีวิตอย่างปกติกับแม่ให้ได้

แต่ว่า

สุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไรเลยนี่นา

จริงๆ แล้ว...

อะไรเลย

แม่เป็นคนที่ไม่สามารถทนอยู่คนเดียวได้

ถึงแม้ว่าจะมีฉันอยู่ด้วย

ก็เหมือนกับว่าแม่ต้องสู้เพียงลำพังมาตลอด

ว่าผู้ชายที่จากไปนั่นอาจจะกลับมาอีกครั้ง

แม่คงจะคาดหวังอะไรบางอย่างไว้

นั่นแหละคือเหตุผลที่แม่ไม่ยอมออกจากบ้านหลังนั้น

จริง ๆ นะ...

ไอ้โง่เอ๊ย

แล้วก็...

ก็ถูกฆ่าตาย

น่าจะใช้ชีวิตเพื่อตัวเองมากกว่านี้

ลาโรวด นาย

ช่วงที่ผ่านมานายใช้ชีวิตยังไงมาบ้างล่ะ?

...ไป

ช่างเรื่องของฉันเถอะ

สร้อยคอเส้นนี้เป็นเบาะแสของครอบครัว

ทุกครั้งที่มาถึงเมือง ฉันก็จะหาคนที่รู้เรื่องนี้

ฉัน...ก็อย่างที่บอกไปแล้ว

ส่วนเงินก็หาได้จากการหางานเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เด็ก ๆ ทำ

ลาโรวด์ แกมีเงินเท่าไหร่?

ประมาณ 5 หมื่นจิล

ฉันมีแต่เงินเหรียญนิดหน่อยเอง

เอ๊ะ...

ที่พักมันแพง เลยต้องไปนอนข้างนอก

แล้วก็ไปเล่นน้ำที่แม่น้ำ...

ประมาณนั้นแหละ!

เพราะว่ามาด้วยของเท่าเดิมที่ตอนนั้นมีน่ะ

ถ้ามาพึ่งฉันก็ลำบากนะ!!

ฉันพยายามเก็บมันมานะ!

ไม่เอาเงินจากไอ้เด็กนี่หรอก

พอถึงเมืองหน้าก็ต้องหางานทำก่อนเลย...

ดูจากประกาศรับสมัครงานที่ติดอยู่ตามบอร์ดในเมืองแล้ว...

พวกเรากำลังหางานอยู่ครับ

...'พวกเรา' งั้นเหรอ

เด็ก 2 คนกำลังหางานเหรอ?

อ่า เอ่อ...

?!

พวกเรา

เป็นพี่น้องกันครับ

เพื่อรักษาอาการป่วยของน้องสาว

ต้องใช้เงินค่ะ

??

พ่อแม่ก็ทำงานหนักอยู่ที่บ้านเกิด

แต่ก็ยังไม่พอ...

?????

อยากจะเก็บเงินให้ได้เยอะๆ

แล้วย้ายน้องสาวไปโรงพยาบาลในเมืองให้ได้ค่ะ

ช่วยรับฉันเข้าทำงานให้ได้ไหมคะ?

ดีแล้วสินะ

ที่ได้จ้าง

แถมยังให้

ห้องใต้หลังคาของสำนักงานให้ด้วย

ดีแล้วไม่ใช่เหรอ... มีอะไรโกหกอยู่รึเปล่า...

ดีออก

แค่ทำงานอย่างตั้งใจ

แต่ว่านะ

นาย... พี่น้องน่ะ...

มันดูเป็นธรรมชาติที่สุดเลยไม่ใช่เหรอ

งั้นมาตัดสินกันว่าใครเป็นพี่กันดีกว่า

ดูยังไงก็เป็นฉันไม่ใช่เหรอ

จากนี้ไปไม่ว่าจะเป็นเมืองไหน

ก็จะใช้การตั้งค่าเดียวกันนะ

...

อ๊ะ...

พรุ่งนี้เป็นวันเก็บขยะด้วยนะ

น่าจะใช้แรงเยอะเลย

ฉันจะไปนอนแล้ว

เอ๊ะ

พี่ชาย...

นี่...อะไรสักอย่าง

แบบนั้น...ดูเป็นของจริงกว่าด้วย

เรียกแบบนั้นจะดีกว่ามั้ง

เอ่อ...แล้วพี่ชายล่ะ?

พี่กิลเหรอ?

ท่านพี่?

อะไรก็ได้นะ

ราตรีสวัสดิ์

ฟุฟุ

อาฮะฮา

?

ตั้งแต่วันนี้ กิลก็เป็นพี่ชายแล้ว!

งั้นก็พี่ชายนะ!!

ราตรีสวัสดิ์ครับพี่ชาย!

ฉันก็นอนละ

นอนให้เงียบๆ นะ

ข้าวหลังเลิกงานนี่อร่อยจริง!

พี่ใหญ่!

ดูสิพี่ใหญ่!!

ลูกนก!

พี่ใหญ่! ตรงนี้เสร็จแล้วนะ

พี่ใหญ่

พี่ใหญ่~

พี่ใหญ่?

พี่ใหญ่!

มันเป็นดาบไม้แกะสลักจากภาษาของประเทศทางทิศตะวันออกไกลนะ

หายากใช่ไหมล่ะ!!

น่ารำคาญชะมัด...

พี่ใหญ่! นั่น!

เอาไปให้

เป็นของฝากที่เหมาะที่สุดเลย

เอ่อ...

น่าจะมีความหมายดีมากๆ เลย

ไปเลย!

เขียนว่ายังไงนะ?

ด้านหลังเป็นคำอื่นนะ

ไปกันเถอะ!

อย่าซื้อของไร้สาระนะ!

เดี๋ยวก่อน... แค่ดูเฉยๆ!!

สุดยอด

อ...เอาจริงๆ เหรอ!?

เอาไปเลย

เงินเดือนของวันนี้เข้าแล้ว

จะซื้อให้เองนะ เลิกเรียกพี่บ่อยๆ ได้แล้ว

เอาไป

ขอบคุณมากครับ

ขอโทษครับ

อันนั้นเท่าไหร่เหรอครับ?

ฟังอยู่เหรอ?

...

ทำได้แล้ว!

ขอบคุณนะพี่ชาย!!!

ว่ามีน้องชาย

ก็ประมาณนี้สินะ

ก็...

ไม่น่าเบื่อเลยแฮะ

นายไปสอบถามเรื่องครอบครัวของแกมานะ

อ่า!

ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ก็ช่วยได้เยอะเลย

ขอบคุณมากสำหรับช่วงเวลานี้

เป็นคนดีจริงๆ

อ่า

ที่นี่ก็เป็นเมืองที่ดีนะ

ขอให้อาการป่วยของน้องสาวดีขึ้นนะ

อ่า... ขอบคุณครับ

มะ...มันจะไปได้ง่ายๆ แบบนั้นเหรอ

แต่ว่า

ก็ไม่มีเบาะแสเลยนี่นา

ค่อยๆ หาดูกันเถอะ

ไม่เป็นไรนะ?

อาการเป็นไงบ้าง?

ก็... พอได้นะ

สาเหตุคือ...

ก็รู้อยู่แล้วล่ะ

ก็ตอนที่ดึกขึ้นมาหน่อย

?

ถ้าไม่ใช้เวทมนตร์ก็อาการจะทรุดลงสินะ

ใช่

เวทมนตร์ของฉันมันหวือหวา เลยต้อง

ใช้ในที่ที่ไม่มีคนเยอะๆ แบบนี้

ถ้าติดล้อพวกนั้นเข้ากับรถม้าได้ ม้าก็ไม่จำเป็นแล้ว

อา! ดูสนุกจังเลย!

เวทมนตร์ของนายมันสะดวกดีนะ

เอ๊ะ?

ถึงแม้ว่านักเวทจะถูกมองว่าเป็นตัวน่ากลัว

แต่ถ้าเปลี่ยนมุมมองแล้ว มันก็เป็นสิ่งที่สะดวกสบายขนาดนี้เลยนี่นา

...พี่ชายไม่กลัวเหรอ?

ถ้าฉัน

แน่นอนว่า

อาจจะไม่ได้สติสัมปชัญญะดี

ถูกผู้ตรวจการเวทมนตร์จับได้

พี่ชายก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

การที่แม่ไม่อยู่แล้วก็ไม่อยากจะเชื่อ

การที่ถูกนักเวทช่วยไว้ก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน

มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นพร้อมกัน

รู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในความฝันตลอดเวลา

สมองมันมัวๆ ไม่มีรสชาติเหมือนจริง

ถ้าเป็นไปได้ก็ขอให้...

เป็นแบบนี้ไปนานๆ เลยนะ

อืม...ไม่เคยเห็นเลยแฮะ

อย่างนั้นหรือคะ ขอบคุณมากค่ะ

ถามแบบเจาะลึกถึงรากถึงโคนเลยนะ

นั่นแหละคือจุดประสงค์ของการเดินทาง

เอ่อ...ขอโทษนะคะ

รบกวนสักครู่ได้ไหมคะ

มีเรื่องที่อยากจะถามค่ะ

เคยเห็นของแบบนี้ที่ไหนมาก่อนไหมครับ?

อ๊ะ?

นั่นอะไรน่ะ

ของเล่นสุดฮิตเหรอ?

รอนานเลย~ ห้องน้ำคนเยอะ...

แล้วเธอกำลังทำอะไรอยู่?

ก็กำลังหาอะไรอยู่

ไม่รู้ซะหน่อย

อย่าไปคุยกับเด็กแปลกๆ นะ

เธอรู้เรื่องนี้อะไรไหม?

พอแล้ว! ไปกันเถอะ

ไม่รู้จริงๆ สินะ

อ๊ะ! ขอโทษค่ะ

มีเรื่องอยากจะถามค่ะ

ไม่จริงน่า...?

ต้นเหตุแห่งความโชคร้าย อยู่ตรงหน้าเลยนี่นา...

สัปดาห์หน้า 2 เมษายน (พฤหัสบดี) จะเผยแพร่!!