ตอนที่ 4

ตอนที่ 4

แม้แต่เส้นทางกลับบ้านธรรมดาๆ หากมีสองคน มันก็จะเปล่งประกายเจิดจรัสขึ้นมา

ควอเบลตา

ถ้าได้เจอพวกนักเวทย์นี่

ก็อาจจะช่วย

พี่ชายของฉัน

กับแม่ของโนนาได้

มันจะสำเร็จได้ขนาดนั้นเลยเหรอ...?

โนนา?

ไม่เคยได้ยินชื่อควอเบลตาเลย

คงจะหน่วยเฝ้าระวังเวทมนตร์ก็กำลังตามหาอย่างกระชั้นชิด

แต่ก็ยังหาไม่เจอ

จะไปเจอคนแบบนั้นได้ยังไงกัน

ถึงจะเจอได้ก็เถอะ

พวกเขาจะช่วยพวกเราได้ไหมนะ

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมคนพวกนี้ถึงบุกโจมตีสถานกักกัน

ไปเจอทาโอเบลตาแล้วช่วยคุณแม่ได้เนี่ย

มันเหมือนปาฏิหาริย์เลยนะ

อะไรนะ...

ตอนนี้...

เอ๊ะ?

ฉันคิดว่าตัวเองจะไม่มีทางออกจากฐานทัพนี้ได้อีกแล้ว

จนกระทั่งได้เจอโนนา

คุณได้ช่วยนักเวทย์คนหนึ่ง...

ช่วยฉันออกมา

มันก็ถือว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้วไม่ใช่เหรอ?

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ฉันก็จะคาดหวังปาฏิหาริย์ครั้งต่อไปด้วยนะ

ไปกันเถอะ

ไปตามหาควอเบลตา

ยังเร็วเกินไปที่จะยอมแพ้

ขอโทษนะ

ฉัน

อะไรสักอย่าง...!?

เอ่อ...คือว่า

อืม...

วันนี้ผ่านมามีเรื่องต่างๆ เยอะแยะ

ก็เลยเกร็งมาตลอด...

แค่คลายกล้ามเนื้อไหล่ลงนิดหน่อยเอง

แต่ว่า

ตื่นขึ้นมาแล้ว

ขอบคุณนะ มิรามิรา

ค่ะ

ที่ควอเบลต้าปรากฏตัวคือทางทิศตะวันตกจากตรงนี้

คือศูนย์ควบคุมที่ 6 ค่ะ

มีความเป็นไปได้สูงที่ควอเบลต้าจะมาที่เมืองนี้

ที่นี่อาจจะรู้เรื่องอะไรบางอย่างก็ได้

เมืองที่ใกล้ที่สุดก็คือที่ที่เรียกว่า 'ซูอุย' ใช่ไหมคะ

แล้วของที่จำเป็นก็คือ

กระเป๋าใบใหญ่กับ...

เอ่อ แล้วก็...

มาเก็บน้ำกับเสบียงของฐานทัพกันเถอะ

ถ้าเดินไปก็ใช้เวลาหลายวันเลยนะ

เอ่อ...

ทำอะไรอยู่มาตั้งแต่เมื่อกี้คะ?

ปุ๊ โป๊ะ ปุ๊

แบบนี้พอไหม

นี่มันอะไรเหรอ?

ผลิตภัณฑ์ผ้าหลายชนิด

มิรามิรา

มาทางนี้หน่อยสิ

?

งั้นก็ถอดออกสิ

เอ๊ะ!?

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร

นะ...นะ

ทำไมจู่ๆ ถึง...!

นะ...ทำไม

เวทมนตร์จากเข็มด้าย

ก็เป็นผ้าที่หาได้จากตรงนี้มาทำเป็นผ้าพันแผลชั่วคราวให้นะ

ดีกว่าชุดเดรสขาดๆ เมื่อกี้ใช่ไหม?

ชุด...!

พยายามทำให้มันน่ารักที่สุดเท่าที่จะทำได้ด้วยผ้าที่น้อยๆ นะ!

งั้น

ฉันจะไปหาของที่พอจะใช้ได้อีกหน่อยนะ

อ่า... ค่ะ

กว่าน้ำกับเสบียง

ก็เป็นห่วงเรื่องเสื้อผ้าของฉันด้วยนะ

จากที่นี่เดินไปเมืองซูอิประมาณ 1 สัปดาห์

ระหว่างทางก็มีเมืองเล็กๆ ผ่านไปบ้าง

ก็พักเป็นระยะๆ แล้วค่อยไปกันเถอะ

เข้าใจแล้ว

งั้นไปกันเลยไหม

อืม

แฮปปี้

ปิดชั่วคราว 1 ชั่วโมง

ปิดการจราจร!?

ถ้าจะไปข้างหน้าก็ต้องมีใบอนุญาตผ่านทางใช่ไหมคะ

ค่ะ

ว่ามีของต้องจัดส่งอะไรน่ะ

จะออกใบอนุญาตให้เฉพาะคนที่มีเหตุผลพิเศษเท่านั้นค่ะ

ใบอนุญาตผ่านทาง...?

ใช่ค่ะ

คงไม่ต่างกันไปไหนหรอกนะ

เส้นทางอื่นล่ะ...?

การปิดเส้นทางนี่เป็นคำสั่งจากสำนักเฝ้าระวังเวทมนตร์

!

ข้างหน้ามีพวกควอ...อะไรสักอย่าง

ปรากฏตัวขึ้นมาด้วยล่ะนะ

แม้แต่คนส่งของในเมืองนี้

การส่งของไปยังข้างหน้าก็ถูกระงับแล้ว

ทุกคนต่างหวาดกลัวจอมเวท

คนที่มุ่งหน้าไปทางซูอิก็ลดน้อยลงด้วยนะ

ก็...

ถ้าต้องรอนานๆ สักสองสามเดือนก็น่าจะผ่านได้แล้วล่ะ

สองสามเดือน!?

ยังไม่กำหนดเลยค่ะ

การปิดถนนจะถึงเมื่อไหร่เหรอ?

ได้โปรดเถอะ!!!

ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะนะ

การจัดส่งไปถึงเมืองซูอิเนี่ย

ตอนนี้ไม่มีใครรับแล้วล่ะ

คงต้องรอไปก่อน

พอเริ่มจัดส่งได้อีกครั้งจะรีบแจ้งให้ทราบนะ

แล้วจะเริ่มเมื่อไหร่กันเนี่ย...

ดูเหมือนคนแถวนี้ก็จะลำบากไปด้วยสินะ

เหตุผลที่แท้จริงที่เราจะไปซูอิก็บอกไม่ได้

ถึงจะโกหกไปก็คงถูกจับได้อยู่ดี

ใบอนุญาตสินะ...

แต่ว่า... เรารอไม่ไหวหรอก

ฉันก็เหมือนกัน

เมื่อพิจารณาสถานการณ์ของเราแล้ว

ก็ควรจะทำตัวไม่ให้เด่นและรอตามที่บอกดีกว่านะ...

สักพักในเมืองนี้

เราลองหาวิธีอื่นที่จะไปซูอุยดูไหมคะ

อืม

เมื่อกี้...

เอ๊ะ...?

พวกที่อยู่ที่สำนักงานเมื่อกี้เหรอ

มีของที่อยากจะส่งให้ซูอิมากๆ เลยน่ะ...

ด้วยสภาพแบบนี้ คงจะทำไม่ได้สักพักเลย

ลำบากแย่เลยจริงๆ

พวกเธอมาอยู่ตรงนั้นได้ยังไง?

งั้นก็มาจากไกลเลยสินะ

ไม่รู้ว่ามีทางผ่านด้วยเหรอ...

...พวกเราก็มีธุระที่เมืองซูอิเหมือนกัน

เพราะเกิดเรื่องนักเวท

เลยต้องใช้ใบอนุญาตผ่านทาง

ประมาณ 10 วันก่อน

ถึงจะไปเองก็...

เมื่อก่อนข้อเท้าซ้ายบิดไปหน่อยน่ะ

แม้แต่คนส่งของก็ยังกลัว

ไม่มีที่ไหนรับของให้เลย

มีของที่อยากจะส่งมากๆ เลย...

เฮ้อ...

การจัดส่งก็ไม่เคยกลับมาเป็นปกติเลย

แล้วก็เดินไปเองก็ไม่ได้

ก็เลยคิดว่า...

จะทำยังไงดี...

พวกเธอต้องการใบอนุญาตใช่ไหม?

ผมอยากจะนำของไปส่งที่ซูอิ

...

นี่นะ

การที่ฉันจะรับพวกเธอมาเป็นคนส่งของน่ะ

เป็นยังไงบ้าง...?

เรื่องไม่คาดฝันที่ถูกค้นพบ...!? พบกันใหม่วันพฤหัสบดีที่ 20 มกราคม!!