ตอนที่ 162

ซึมเซาในวันหยุด

เหมียวยาค

งานพิเศษช่วงพีคเป็นพิเศษ

วันหยุดที่ระหว่างกลาง

หลับปุ๋ย...

ตื่น

16 ชั่วโมง

เย่

คาร์

ยามพลบค่ำของวันหยุด

เหมียว...

แผนทั้งหมดล่ม

ทำภาระงานบ้านที่ค้างไว้

เหมียว~ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ~

พอพระอาทิตย์ขึ้น ก็กลับไปทำงานอีก

งาน

คลิก

ได้รับนิโคตินเป็นครั้งแรกในรอบสิบหกชั่วโมง

ยามะเนโกะวันหยุด

ช่วงหยุดยาว 48 วัน

สมองทำงานต่ำ

อาการเริ่มต้นของภาวะซึมเศร้า

ฝึกกล้ามเนื้อเพื่อกระตุ้นการหลั่งเซโรโทนิน

ความกระวนกระวายใจอย่างรุนแรง

ไอ้เหมียวยาคตัวนั้นไม่โผล่มาพักใหญ่เลยนะ

มันยังไม่ตายใช่ไหมเนี่ย...

นั่นมันเปิดอยู่

คี๊...

นี่ ยาค...

โอ๊ะ!? เดี๋ยวนะ...!

อ๊ะ! เป็นแบบถูกกฎหมายสินะ...

โป๊ก โป๊ก โป๊ก โป๊ก

เป็นอะไรไปเจ้า... งานล่ะ...?

หรือว่า... งานไม่มีเหรอ...?

ถ้าไม่อยู่ตรงนั้น ก็ไม่มีเลยครับ!

ไม่ใช่คนก็ไม่นับเป็นคน!

เป็นวันหยุดแห่งความสิ้นหวังที่แก้ไขไม่ได้ มนุษย์ทุกคนก็มีวันแบบนั้น

สิบหกสองมิลลิกรัม สูบจนหมดซอง