ตอน 225: Chapter 225

ข้าจะวิจารณ์ให้ดูเลย

น้ำยาซักผ้ากับถุงขยะแล้วก็...

เอ๊ะ แล้วก็อะไรนะ... ไข่ นม แฮม...

การออกไปข้างนอกของแมวติดบ้านคือการเดิมพันด้วยชีวิตเลยนะ

ว้าย... ต้องลืมอะไรสักอย่างแน่ๆ เลย...

ปึ้กๆๆ

บึ้บ บึ้บ บึ้บ...

ไปแล้วเหรอ

อะไรกันเนี่ย ห้ามเอาขยะออกตอนกลางคืนเหรอ...

เรื่องสั้นตลกๆ ของสาวน้อย "หูแมว" "สูบยา" อัปเดตทุกสัปดาห์

คนเก็บตัวน่ะ ถ้าโดนแดดกับสายตาคนอื่นจะตายนะ...

แมวติดบ้านกำลังเผชิญหน้ากับผู้คนหลากหลายอย่างราบรื่น

อ๊ะ... สวัสดีครับ

คุณผู้อยู่อาศัยหรือเปล่าครับ...?

อึก... อู้ววว

เจเค! เจเคตัวจริงเลย! เจเคที่เฟิร์มเป๊ะเลยยย!

แมวติดบ้าน อสูรกายแมวที่ปากเก่งเกินตัว เป็นผู้พิทักษ์บ้านที่เก่งกาจ เพราะไม่สุงสิงกับใครนอกอินเทอร์เน็ต เลยจับระยะห่างได้แปลกๆ

เอ่อ... คุณทัตสึโรครับ อยู่บ้านหรือเปล่าครับ...?

อู้ววว ถูกเจเคทักเข้าแล้วโว้ยยย!!

ด ดะะใครเนี่ย ทัตสึโรเหรอ... ผู้ชายห้องนี้ไม่อยู่ครับ...

อา

ขอโทษนะครับ คุณซาโอริ คือนักเขียนการ์ตูนผู้หญิง เป็นมนุษย์...

โอ้~ คุณผู้หญิงคนนั้นนี่เอง

เอ่อ คุณอะ กินอะไรมาถึงได้มีหน้าอกขนาดนั้นกันเนี่ย

ฮ่า...

คุณผู้หญิงคนนั้นน่ะ ตอนนี้ไม่อยู่ ลองไปหาใหม่สิ เคเลเมนซ์

เอ๊ะ? อ๋อ อย่างนั้นเหรอครับ...

แมวเขียนหนังสือ

กติกานะ 6 โมงถึง 8 โมง ให้ช่วยด้วย หิโおり โย่ โบ โบ โบ โบ โบ โบ โบ

อา

จะทานไหมครับ?

เอ๊ะ!? จริงเหรอ!? ดีจัง! ซังงัตสึ

วู้ฮูวว! เมสโด (เพศเมีย) หลังจากไม่ได้เจอ 10 ปีเลยยย!

กินที่นี่เลยเหรอครับ!?

อร่อยจัง

เป็นคนแปลกๆ นะเนี่ย~

งั้นผม/ฉันขออันนี้ก่อนนะ...

ทัตสึโนะ ซาโอริ (ชื่อเล่น: โอจินโบ ทัตสึโร่)

นักเขียนการ์ตูน (มนุษย์) อาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์สัตว์อสูร เป็นพวกขี้เกียจแม้กระทั่งการจดรายการของที่ต้องซื้อ

จุ๊ล...

นี่มันอะไรเนี่ย

นิยายเหรอ?

อ๊ะ!

เดี๋ยวก่อน

ทำไมอ่านเองล่ะ... ไม่ได้! คืนมาให้ผมเดี๋ยวนี้!

ดีจัง ดีจังเลย

นี่มันอะไรเนี่ย เนกิเขียนเหรอ?

เอ่อ อื้ม นั่น... ของเนกิเหรอ?

ของฉัน...

เป็นนิยายที่เพื่อนเขียนให้ครับ!

อ๋อออ

เขียนไว้เยอะจังเนี่ย จะส่งประกวดที่ไหนเหรอครับ?

อ๊ะ ก็ไม่ใช่ว่าอย่างนั้นน่ะครับ พิมพ์ออกมาเป็นกระดาษจะอ่านง่ายกว่าหน่อยครับ (พูดเร็ว)

คุณรู้จักเว็บไซต์ที่บอกว่า "อยากเป็นนักเขียนนิยาย" ไหมครับ?

ปิกุ

เดิมทีเป็นนิยายเว็บน่ะครับ (พูดเร็ว)

รู้จักสิ

เป็นพวกจินตนาการของพวกเนิร์ดที่ไม่มีคนสนใจไง

น่าขยะแขยง ที่มันมีนิยายเยอะแยะ ลงไว้น่ะครับ?

คือ

นี่มันเสียงแบบ... เพลงประกอบเวลาเทพเจ้าโมโนเกะกำลังอาละวาดเลยนะ...

ใช่เลย! ถึงจะมีผลงานที่ถูกหยอกล้อแบบนั้นอยู่บ้างก็เถอะนะ!

แต่นั่นมันแค่ส่วนน้อยนิดเองนี่นา

แต่เอาเข้าจริง ผลงานที่ขายได้มันมีแค่นั้นเองนี่นา

ไม่จริงเลยครับ!

โดยทั่วไปแล้ว คุณก็ค้นหาและอ่านผลงานของคุณอย่างจริงจังไม่ใช่เหรอ!?

ก็คงเก็บแต่ตัวที่ติดอันดับรายวันหรือรายเดือนน่ะมั้ง...

ไม่เคยอ่านนิยายมาก่อนเลยครับ

แต่มันก็พอจะเข้าใจได้

เพราะว่าชื่อเรื่องมันมักจะบอกโครงเรื่องคร่าวๆ ไว้ไม่ใช่เหรอ

เรื่องนั้นก็... ก็ใช่ครับ

ผลงานแบบนั้นน่ะ มันคือการสร้างสรรค์ขั้นสูงที่ตอบสนองความต้องการของผู้อ่านพร้อมกับรักษาความเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองไงล่ะ!

คุณที่เป็นคนนอก คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะมาวิจารณ์หรอกนะ!

นิยายก็ให้คนนอกอ่านไม่ใช่เหรอ??

กึ... ถ้าจะให้ว่าก็ว่าไป...

เอาคืนมาซะเดี๋ยวนี้นะ!

ตั้งใจว่าจะวิจารณ์ให้แล้วนะ

ในวงการสร้างสรรค์มันไม่มีชั้นสูงชั้นต่ำ! ไม่อยากให้คนอย่างคุณมาอ่านหรอกนะ!

30 คน

โสก โสก โสก

อา!

ยังไม่ได้กินหมดเลย

เด็กก็อยู่บ้านดูนิยาโอทิวบ์ไปเถอะ!

ในวงการสร้างสรรค์มันไม่มีชั้นสูงชั้นต่ำ