ตอน 226: Chapter 226

ฮิปโป...

ผมคือคิซุเนะ

สวัสดีปีใหม่ครับ

ว้าววว อะไรน่ะ!?

สิ่งที่เดินทางข้ามเวลาและตั้งคำถามต่ออัตตาของมนุษย์

โอ้ คุณเป็นนักเขียนการ์ตูนเหรอครับ

ใช่ครับ

อืมมม...

รูปภาพน่าจะประมาณสี่สิบห้าคะแนนมั้งครับ

เป็นพวกที่พยายามเรื่องเนื้อเรื่องอยู่เหรอครับ?

สองร้อยยี่สิบหก

หา!?

อะไรกันครับ จู่ๆ ก็หยาบคายเชียว

แล้วอีกอย่างนะ ทั้งๆ ที่ดูแล้วเหมือนจะไม่วาดรูปเลยสักนิด แต่กลับรู้ได้ถึงดีไม่ดีเหรอครับ?

เพราะว่าผมได้มีชีวิตอยู่ข้ามยุคสมัยมาแล้วนี่ครับ

ดังนั้นทักษะที่แทบไม่มีความจำเป็นเลยในชีวิตแบบนั้น ก็ได้ติดตัวมาเองโดยปริยายครับ

พูดจาทำไมหงุดหงิดจังเลย!

ถ้าจะพูดถึงขนาดนั้นก็วาดอะไรออกมาให้ดูก่อนสิครับ

รู้ไหมครับ รูปภาพน่ะมันก็คือข้อมูลนี่นา

ฟุฟุฟ ชิจะทำไงได้ล่ะเนอะ ฟุฟุฟุ

การที่มันจะสื่อไปถึงคนได้นี่แหละคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

เทคนิคเล็กๆ น้อยๆ น่ะไว้ทีหลังก็ได้ครับ ต้องวาดแก่นของสิ่งนั้นให้ได้ก่อน

เสียงดังชะมัดเลยนะ

ครับ เสร็จแล้วครับ

ดูสิๆ

...เอ๊ะ?

เป็นไงบ้างครับ เห็นแล้วก็รู้เลยใช่ไหมว่าวาดอะไร

ถ้าต้องการล่ะก็ จะให้สอนเทคนิคส่วนหนึ่งที่ผมมีให้ไหมครับ?

ถ้าอยากได้นะ ผมจะให้คุณเดบิวต์ด้วยฝีมือการวาดของผมเลย

...นี่อะไรน่ะ?

...หมาครับ

หมา!!!

ไอ้หมาเหรอครับ!? นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

อาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!! หมา!!

อาฮ่าฮ่า!! มันมีรูปทรงเหมือนอวัยวะเพศผู้ไหมล่ะเนี่ย

...อุฟุฟุฮ่าฮ่าฮ่า!! ไม่ไหวแล้ว ทนไม่ไหวแล้ว

ดาฮ่าฮ่า!! หายใจไม่ออกเลย～!

พอแล้ว

กลับ

อา~ ขอโทษครับ หัวเราะจนท้องแข็งเลย

ก็แค่รู้สึกไม่ค่อยดีเฉยๆ เองไม่ใช่เหรอครับ?

มีอะไรอย่างอื่นก็วาดออกมาให้ดูก่อนสิครับ

...

อ๊ากกกกๆๆๆ ว้าว นี่มันอะไรน่ะ ว้าว

...ฮิปโปโปเตมัสครับ

ขอโทษนะ จริงๆ หัวเราะก็ขอโทษครับ แต่มันโดนใจสุดๆ ไปเลย

ฮิปโป ว้าว ชื่อภาษาอังกฤษของจระเข้ ว้าว

อ๊ะ ปัสสาวะเล็ดซะแล้ว

อ๊ะ น่าเสียดายจัง

ขอโทษนะครับ อย่าทำหน้ามุ่ยสิ! ก็ชมอยู่นี่ครับ

คนที่วาดรูปแบบนั้นได้นี่หายากนะครับ

ไม่รู้ด้วยแล้ว...

ฟุฟุ... ปรับอารมณ์ให้ดีๆ นะครับ

ฮิปโป... ว้าว ฮิปโปจังวาดได้เก่งมากเลยครับ

ก้นโป๊ๆ...

มังคัส ถ้าหัวเราะมากเกินไป สวิตช์ความต้องการทางเพศจะเด้งขึ้นมาทันที

สองร้อยยี่สิบหกมิลลิกรัม เลิกสูบแล้ว