ตอน 227: Chapter 227

จะเอาไปทำเป็นมังงะเหรอ?

ห้องที่รวมตัวของพวกเราวัยหนุ่มสาว

ชมรมวรรณกรรม

เอ๋!? เหมียว

นี่นา

ฉันเอาตอนที่หนึ่งของนิยายคุณเอย์โกะเรื่อง "การกลับมาของผู้ยิ่งใหญ่แห่งมังกร" มาทำเป็นการ์ตูนแล้วนะ

จริงเหรอ?

อื้ม!

เอาไปอัปโหลดในบัญชีของฉันที่เนียออตเตอร์ (ปัจจุบันคือเนียแอ็กซ์) ได้ไหม!?

ไม่ล่ะ

ได้เลย!

เรื่องสั้นแนวตลกของ "สาวน้อยน่ารักหูแมว" สายเนิร์ด อัปเดตสัปดาห์ละ 3 ครั้ง ความเข้าใจผิดของคู่หูนักสร้างสรรค์... ?

เอาล่ะ เตรียมพร้อมแล้ว!

สัตว์ครึ่งคนครึ่งสัตว์ผู้มุ่งหวังจะเป็นนักเขียน นิยายเรื่องที่เคยทำร่วมกับคุณทานากะแล้วแป้กไปน่ะ มันเป็นความทรงจำที่ขมแต่ก็สำคัญนะ

ฟุฟุฟุ คราวนี้ฉันวาดแบบคึกคักมากเลยนะ รอชมปฏิกิริยาเลย~

คุณเอย์โกะ

หวังว่าเธอจะชอบนะ~

เอาล่ะ มาติดแท็กกันเลยดีกว่า!

แล้วถ้ามันดันไวรัลขึ้นมาจะทำยังไงดีล่ะ...

แกร๊ก ใจเต้นแรงจัง

เอาล่ะ ปล่อยเลย!

ห้านาทีต่อมา

ยี่สิบนาทีต่อมา

สองชั่วโมงต่อมา

มาแล้ว!!

โอ้! มีคนรีทวีตพร้อมคอมเมนต์ว่า "ดีจัง" ด้วย!

ไม่มีปฏิกิริยาเลย สงสัยจะจบเห่แล้วสิ...

อ๊ะ ตรงนี้มันบัญชีของคุณเอย์โกะนี่นา

อ่านให้แล้ว ดีจัง...

แบบแมวเขียนตัวอักษรถูกฟอลโลเวอร์วาดให้ด้วยค่ะ

ดานาร์ก้า เอา 'การกลับมาของผู้ยิ่งใหญ่แห่งมังกร' ของเพื่อนร่วมอุดมการณ์ คือคุณแมวเขียนตัวอักษร มาทำเป็นการ์ตูนเองซะแล้ว!!! #ผู้ยิ่งใหญ่แห่งมังกร #แท็กสำหรับอ่านมังงะได้ #อยากเชื่อมต่อกับนักวาด #ใครชอบรูปฉันก็รีทวีตมาหน่อยเถอะ ไม่สนว่าเก่งหรืออ่อน

ไปกันเลย

ทานากะ เพื่อนร่วมชั้นของแมวเขียนตัวอักษร บางครั้งก็ช่วยคุณทัทสึโร่ด้วย ถึงจะชอบทำอะไรโดยไม่คิดให้รอบคอบ แต่ก็เป็นคนดีมากเลยนะ

แมวเขียนตัวอักษร ถูกฟอลโลเวอร์ วาดให้ค่ะ

ต้องไม่พอใจแน่ๆ! ปฏิกิริยาที่บอกว่า "ก็...พอได้นะ" แน่ๆ เลย

อ๊าาาา ทำไปแล้ว ทำไปแล้วล่ะー

พอดูดีๆ รูปก็หยาบ แถมเกราะหน้าอกของเมเจอร์ก็ไม่เหมือนกันซ้ายกับขวาด้วย!

อาจจะติดแท็กแปลกๆ มากเกินไปมั้ง...!

น่าจะเอาไปให้คุณเอย์โกะดูตั้งแต่ก่อนสิเนี่ยー

จะทำยังไงดีนะ...

จะขอโทษยังไงดี...

จริงๆ แล้วนะ อยากจะลบโพสต์ทิ้งไปให้เร็วๆ เลยอะ...

ถ้าไม่ขอโทษให้ดีๆ มันก็ดูเฟลอยู่นะ...

ดูเหมือนว่าเหล่าฟอลโลเวอร์เขาจะวาดให้ด้วยล่ะ

● ● ● ● ● ●

หือ? นี่สิคือการ์ตูนที่คุณทานากะวาดเหรอเนี่ย

ฟุคะ

เป็นผลงานที่ใช้ได้เลยนะเนี่ย

ฟุคะ!

นี่นา! ที่ฉันคิดเอาไว้ในหัวคนเดียวเนี่ย!

ใช่แล้ว! ใช่เลย!

มีใครบางคนวาดมันออกมาให้ฉันแล้วนะ! แถมยังตีความออกมาได้เยอะแยะเลยด้วย!

โดยเฉพาะเมเจอร์น่ะ เท่สุดๆ ไปเลย!

แถมยังมีสีหน้าแบบที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่เคยนึกถึงด้วยซ้ำ โอ๊ยยยย ตายแล้ว!

โอ๊ะ

โอ้โห

กำลังจะร้องไห้เหรอ!?

คุณคาเรนี่พูดเกินไปแล้วนะ~

อึ

อึ้ก

ก็เพราะว่า...

มันเป็นเรื่องที่น่าดีใจที่สุดในชีวิตของฉันครั้งแรกเลยนี่นา!

แมวเขียนตัวอักษร เวลาอยู่บนโซเชียลฯ มักจะทำตัวเก๊กๆ เกินไปหน่อยน่ะ

ความโล่งใจและความสุขที่ถาโถมเข้ามา ถึงจะมองไม่เห็น แต่มันก็อยู่ใต้ฝ่าเท้าฉันอยู่นะ