ตอน 255: Chapter 255

ก่อนหน้าถัดไป

เสือจากนาโร่ ภาคแรก

ตอนเตะอ่าน

มูววว

อยากจะเป็นคนเศร้าซึมค่ะ วัยที่กังวลเรื่องการประเมินผล

ช่วงนี้แล้ว นิยายของฉันไม่ค่อยจะไปไหนเลยแฮะ

ช่วงท้ายของการผจญภัย ปาร์ตี้ใหม่ แม้จะสำเร็จ แต่ค่ำคืนนั้น เวทมนตร์การนอนหลับ ของจอมเวทย์มังกรก็เริ่มไหลเยิ้ม

จำนวนคอมเมนต์ก็ลดลงจนเห็นได้ชัดแล้ว... อ่า

คอมเมนต์โปรด กดถูกใจ

อยากได้ความรู้สึกอยากได้คำวิจารณ์กองเป็นภูเขาเลย

เป็นเรื่องธรรมดาของนักเขียนออนไลน์สินะ~

อยากได้คำวิจารณ์...!

ใช่แล้ว ก็รู้ว่ามันไม่ดีเพราะคิดมากเกินไป แต่ว่า...

ปฏิกิริยาของผู้อ่านนั่นแหละคือเชื้อเพลิงสำหรับพวกเราผู้สร้างสรรค์!

ผู้อ่านบนเว็บก็เป็นผู้บริโภคสิครับ

ถ้าไม่ใช่ผู้อ่านที่คลั่งไคล้มากๆ ก็คงไม่ให้คำวิจารณ์หรอกครับ

การเขียนตลกรสสั้นๆ "สาวน้อยน่ารัก" "หูแมว" "ติดบุหรี่" อัปเดตสัปดาห์ละ 3 ครั้ง ก็เพราะเขียนมาเรื่อยๆ ถึงมาเจอกำแพงนี่แหละ สู้ๆ นะ... นักเขียน!

ใช่แล้ว

เล่มแปดวางขายวันที่ยี่สิบแปดเดือนเมษายนวันจันทร์นะ! ออกเร็วกว่าปกตินะ ระวังด้วยล่ะ เหมียว!

คุณเอยาโกะ วันอาทิตย์นี้ไปร่วมชมรมอ่านหนังสือด้วยกันไหมขอรับ?

ชมรมอ่านหนังสือเหรอ

หะเอะ

วันอาทิตย์เหรอ

ณ สถานที่แห่งหนึ่งในมาชิดะ

ห้องเช่า

ยินดีต้อนรับสู่...ชมรมอ่านหนังสือสมัครเล่น

ไปยัง 'กลุ่มกวีผู้ล่วงลับ' ...

อ๊ะ โอ๊ย

ไม่ต้องมาทำเป็นดีแล้วก็กินเราเข้าไปหรอกนะ...

เอาล่ะ ทุกคนก็รู้กันอยู่แล้วว่า

การประชุมนี้เป็นที่รวบรวมสำหรับอ่านนิยาย

ของนักเขียนสมัครเล่น แล้วก็ช่วยกันแสดงความคิดเห็นแบบตรงไปตรงมาเพื่อแลกเปลี่ยนและพัฒนาซึ่งกันและกัน

● ● ● ● ● ●

สิ่งที่ต้องการก็คือความคิดเห็นแบบตรงไปตรงมา...โว้ย!

ที่นี่ ไม่ต้องการคำวิจารณ์แบบเยินยอหรือการเอาใจใดๆ ทั้งสิ้น...!

ถ้ามันสนุก ก็ต้องบอกว่ามันสนุก

ถ้ามันไม่สนุก ก็ต้องบอกว่ามันไม่สนุกอย่างชัดเจน...!

นักเขียนเหมียว สาวน้อยมัธยมปลายใฝ่ฝัน ที่หมั่นทำกิจกรรมการเขียน เป็นเด็กที่น่าเห็นใจซึ่งมักจะประสบกับภาวะสมองตันเป็นระยะๆ

นั่นแหละคือ "สมาคมกวีผู้ล่วงลับ"

และสำหรับสมาชิกใหม่ จะต้องอ่านผลงานของตัวเองในวันแรกเสมอ!

อ่า แหม

แต่ก่อนอื่น เรามาอ่านต่อจากครั้งที่แล้ว... ผลงานของคุณยามะดะกันก่อนเถอะครับ

ครับ!

น่าจะเหมาะมากที่จะให้ทุกคนได้รู้จักบรรยากาศของสมาคมเราแล้วล่ะครับ

คุณยามาดะเขาลงผลงานชิ้นใหม่ในแคคโยมแล้วใช่ไหมครับ

ใช่แล้วขอรับ!

เอาเป็นว่า ลองอ่านดูกันถึงตอนที่สามก่อนไหมครับ

ประชุมทางไกลนี่ไม่ดีเหรอครับ...?

แต่การรวมตัวแบบนี้มันก็สดใหม่และน่าสนใจดีนะ...

โอ้ คุณยามาดะนี่เป็นผลงานใหญ่เลยแฮะ เจ๋งจัง

เจ้าหมอนี่ทำพลาดเหมือนเดิมเลยแฮะ...

เข้าใจแล้ว...

คุณยามาดะครับ

ครับ!

ครั้งที่แล้วคุณบอกว่าให้ตัดคำนำหน้าหรือบทนำที่ไม่จำเป็นออกใช่ไหมครับ...

เหมียว

"ถึงแม้จะเป็นผลงานของตัวเอง" หรือ "เป็นการลองแนวใหม่" อะไรทำนองนั้น ผู้แต่งไม่ต้องแก้ตัวก็ได้นะ!

มาลองคิดในมุมของคนอ่านที่โดนยัดผลงานโดยไม่มั่นใจหน่อยเถอะ~

คิดทุกทีเลยนะ การที่เรื่องมันเริ่มเลื่อนไหลไปเรื่อยๆนี่มันน่าเบื่อชะมัดเลยเนี่ย~

จำนวนตัวอักษรของตอนที่หนึ่ง สำหรับเว็บแล้ว มันเยอะเกินไปไหมเนี่ย

ทำไมต้องมาเริ่มแสดงตลกก่อนเกิดเหตุการณ์ด้วยนะ

เข้าใจนะว่าอยากเขียนแนวโรงเรียนผู้มีพลังพิเศษ แต่ว่านิสัยชอบเริ่มต้นจากชีวิตประจำวันโดยที่ยังไม่ชัดเจนว่าตัวเอกเป็นใคร มันยังไม่หายเลยนะ...

ใช่แล้ว

สำหรับผู้อ่านแล้ว ฉากชีวิตประจำวันน่ะ มันจะสนุกได้ก็ต่อเมื่อเรารักตัวละครนั้นๆ ไปแล้วเท่านั้น... ต้องสร้างตัวละครให้ได้ก่อน ให้คนสนใจตัวละครก่อน ไม่งั้นคนอ่านก็จะตามไม่ทันนะ...?

อ่า แหม

ได้ความรู้จังเลยครับ...

ไม่นะ! ครั้งที่แล้วก็พูดแบบนั้นนี่นา

ทำพลาดแบบเดิมอีกแล้ว คุณยามาดะนี่ตั้งใจจะเรียนรู้อะไรอยู่เหรอเนี่ย?

เอ่อๆ ทุกคน

ใช่ๆ ถูกต้องเลย!

ความรวดเร็วในการเขียนของคุณยามาดะน่ะเป็นข้อดีเลยนะครับ...

สำหรับเรื่องนี้ ขอให้ทำให้มันจบก่อนเลย

มานำสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปปรับใช้กับผลงานของตัวเองเถอะ

เพราะว่าการทำให้มันจบได้น่ะ สำคัญที่สุดแล้ว