ตอน 256: Chapter 256

เรื่องย่อครั้งที่แล้ว

แมวเขียนพู่กันที่กำลังคร่ำครวญว่าไม่มีใครมาแสดงความเห็นในนิยายของตน

ต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นที่เปลี่ยนท่า จะเริ่มการวิจารณ์ "โดยตรง" ซะที

ที่ที่ถูกพาไปโดยคุณยามาดะคือการประชุมวิจารณ์นิยายสมัครเล่นที่น่ากลัวที่เรียกว่า 'สมาคมกวีผู้ตาย'! จะเกิดอะไรขึ้นกับแมวเขียนพู่กันกันนะ!?

เอาล่ะ

ถ้าอย่างนั้น

ต่อไปจะขอเข้าสู่การวิจารณ์ของนักเขียนมือใหม่กันเลยไหมครับ

ฮว่าวววว

ผลงานของฉัน...

จะเป็นแบบโดนทุบเละเหมือนเมื่อกี้อีกเหรอ!?

ก็เมื่อกี้คุณยามาดะก็โดนถล่มอยู่ไม่ใช่เหรอ...

แล้วฉันก็เขียนบทนำไว้อย่างดีเลยนะ!

คุณยามาดะครับ

คุณยามาดะ

จะวิจารณ์แล้วนะ จะวิจารณ์แล้ว จะวิจารณ์แล้ว!

ตรงนี้เนี่ย... เพราะว่าคนพวกนี้มัน...

ไม่ได้อ่านมาเพื่อหาเรื่องด่ากันรึไง!?

เอ่อ... คือว่า... เอ่อ...

ฉันไม่ได้เขียนนิยายให้คนแบบนั้นนะ!

แน่นอนว่ากลุ่มเป้าหมายของ

การกำหนดเป้าหมายน่ะ

มันสำคัญ แต่ถ้าจะให้พูดถึงขั้นสุด สุดท้ายแล้วการที่นักเขียนเลือกผู้อ่านน่ะ...

ฉันว่ามันหยิ่งผยองนะ...

ผลงานที่สนุกจริงๆ น่ะ มันสนุกสำหรับทุกคนเลยนะ...

อาจารย์ทาโดโร่...!

ฉันขอเข้าร่วมครับ!

มันคือเรื่อง 'การเนรเทศแห่งผู้ยิ่งใหญ่ของมังกรนารุรุโอะ' ครับ...!

เข้าใจแล้ว เป็นเรื่องที่ลงตีพิมพ์สินะครับ

หืม

ชื่อเรื่องเสแสร้งจังนะ

อื้อ... น่ากลัวจัง

แต่ว่า...

จริงๆ เลย...

ผลงานชิ้นเอกของฉัน...!

เป็นยังไงบ้างล่ะ...?

คุกเข่าลงเสียเลย...!

เข้าใจแล้ว...

แมวเขียนพู่กันนี่มีนิสัยมั่นใจในตัวเองนะ

เอาเป็นว่า ถึงตอนที่ 10 เราก็เริ่มวิจารณ์กันเลยไหมครับ

พูดตรงๆ นะ มันน่าเบื่อครับ อ่านเพื่อการวิจารณ์ก็พยายามแล้วนะ

พูดตามตรงนะ ประมาณตอนที่สามนี่ก็เริ่มอยากจะเลิกอ่านแล้ว

พื้นฐานของความบันเทิงยังไม่ถึงเลยนะครับ

เห็นด้วยเลย ฉันอยากจะตัดตอนตั้งแต่ตอนแรกแล้ว

ฉันนะ แค่ดูเค้าโครงก็วิจารณ์เละแล้วล่ะ

อ๊า!

โดยรวมแล้วก็ตัวละครห้าคนในตอนแรก แต่ละคนก็มีเรื่องของตัวเอง อ่านแล้วก็ไม่รู้ว่าอยากให้เราอ่านเรื่องของใครกันแน่

ฮ่า!

อย่ามาตั้งชื่อให้ตัวละครประกอบไร้สาระแบบนี้สิ!

ผลงานของคุณเนี่ย อารมณ์ตัวละครมันดูเป็นกลไกเกินไป เหมือนหุ่นเชิดที่สร้างมาเพื่อเนื้อเรื่องเลย

โด๊ะ!

ไม่เอาแค่เหตุการณ์หรอกสิ สร้างโครงเรื่องจากอารมณ์หน่อยสิ!

เจ็บๆ

คุณเอ่ยโกะ โปรดรักษาอาการให้ดีด้วยนะครับ!

คุณยามาดะ...

แต่บทกวีในคำนำเนี่ย ข้าเองก็รู้สึกว่าไม่จำเป็นเหมือนกันนะ

ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?

คุณก็เขียนเหมือนกันนี่นา!

มันเร้าใจเกินไปไหมครับ?

นักเขียนมือใหม่คนแรกๆ ส่วนใหญ่มักจะเป็นแบบนี้ครับ

...........

...คือว่า

การถามเรื่องนี้อาจจะดูไม่สุภาพนะครับ...

นิยายของคุณน่ะ...คือว่า

ถูกอ่านไปแล้วประมาณเท่าไหร่ครับ...?

...

เมื่อวันก่อน

เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยครับ

บุ๊กมาร์กทะลุร้อยแล้วนะครับ...!

จะดำเนินต่อในตอนหลังหลังการอัปเดตวันศุกร์ครับ!