ตอน 105: Chapter 105

เรื่องเสริมสิบสอง:จดหมายของกรันท์ ฉบับที่สอง

นำเรื่องสั้นมาตีพิมพ์ซ้ำเป็นพิเศษ!

ฉลองการวางจำหน่ายฉบับล่าสุดเล่มที่ 31!

มังงะ...โดย โทโจ จิกะ ต้นฉบับ...คาร์โล...เซ็น ตัวละครต้นแบบ...ชิโนะซึกิ ชิโนบุ

คุณย่าดูเหมือนกำลังหลับเลยนะ

ถึงจะมีโรคประจำตัว แต่ก็อายุเก้าสิบสองแล้วนี่คะ

ท่านได้ใช้ชีวิตจนถึงวาระสุดท้ายแล้วล่ะ

ท่านเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ได้เห็นยุค "จักรวรรดิ" เลยนะ...

คงเป็นแบบนี้แหละที่กาลเวลาได้เคลื่อนคล้อยไป

แม่จ๋า

เรื่องที่ว่าคุณย่าเป็นนักเวทนี่เป็นเรื่องจริงเหรอคะ

ก็จริงสิ

ถึงจะบอกว่าทำคาถาเล็กๆ น้อยๆ ได้

แล้วก็คุยกับสัตว์ได้นิดหน่อยเท่านั้นเอง

ดูเหมือนว่าจะบินได้ด้วยไม้กวาดไม่ได้นะ

แม่อยากจะฟังเรื่องราวของท่านมากกว่านี้อีกจัง

เมื่อวันก่อนหนู ลองให้ไม้กวาดลอยขึ้นมานิดนึงแล้วค่ะ!

อาจารย์คงจะรู้เรื่องวิธีการใช้พลังอยู่บ้างนะคะ

ดอร์ลิส

คุณไม่ได้แค่ลอยได้เท่านั้น

แต่บางครั้งก็ฝันเห็นล่วงหน้าหรือเห็นภาพหลอนด้วยใช่ไหมคะ?

สายเลือดของคุณแข็งแกร่งเป็นพิเศษในตระกูลเลยนะคะ

เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ...

พี่ชายของคุณย่าก็มีพลังที่แข็งแกร่งเหมือนกันนะคะ

ด้วยเหตุนั้น ท่านถึงได้เข้าร่วมกองทัพในฐานะนักเวทการบินน่ะค่ะ

การบิน...เวทมนตร์เหรอคะ?

อ้อ อย่างนั้นเหรอคะ ช่วงนี้มันไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในตำราเรียนประวัติศาสตร์แล้วนี่นา

เป็นยุคที่สงบสุขแล้ว ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ

พ่อเป็นลูกเขยที่รับมาเลี้ยง เลยไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ค่ะ

...เมื่อก่อน พลังนี้

มันจำเป็นมากเลยนะคะ...

เอาล่ะ โดลริส ไปดูห้องทำงานชั้นสามของเรือนพักให้หน่อยสิ

มันเป็นห้องของพ่อคุณย่าเลยนะ

ถ้ามีของที่ระลึกอะไรของคุณย่าหลงเหลืออยู่

เราจะเอาไปใส่ไว้กับในโลงศพให้ท่านนะ

ค่ะ! ท่านพ่อ

ว้าว! พรมฝุ่นนี่ทิ้งไว้แบบนี้มาเป็นสิบๆ ปีเลยเหรอเนี่ย...

อ๊ะ!!

ーーーเอ๊ะ?

แค่ตู้ใบนี้เท่านั้นแหละที่ล็อคอยู่

เอาล่ะ!

พลังอันยิ่งใหญ่จงสถิตอยู่ในคำพูดของข้าเถิด!!

ปลดล็อคเสีย!!

จดหมายเหรอคะ?

เก่ามากเลย...

เยอะขนาดนี้...

ซ่อนไว้...

ทำไมล่ะคะ?

!!

นี่ทั้งหมดเป็นจดหมายถึงคุณย่าเลยค่ะ

ผู้ส่งคือ...กองทัพจักรวรรดิส่วนกลางเหรอ? ชื่อสะกดยากจัง...

ซารามันดาร์คัมป์กรู๊ปเหรอ?

อย่างนั้นเหรอคะ!

เป็นจดหมายจากสมัยที่จักรวรรดิทำสงครามเลยนี่นา!!

มาจากพี่ชายของคุณย่าสินะคะ!!

งั้น...

ชื่อ...

วอร์เรน กรันท์...

ชื่อวอร์เรนค่ะ!

มีแค่ฉบับเดียวที่ถูกแกะซองแล้ว

...เอ่อ

ไง คุณอูร์ซูล่า สบายดีไหม?

ไปโรงเรียนโดยไม่ตื่นสายใช่ไหม?

กินผักเคลหมดไหม?

ตอนนี้ผมกำลังปฏิบัติหน้าที่ทางทหารในดินแดนที่มีหิมะตกหนักเลยครับ

ตามธรรมเนียมแล้วก็บอกรายละเอียดไม่ได้หรอกนะ

มันหนาวมากเลย แต่ผมก็อายุสิบเก้าแล้วนะ กำลังดื่มเหล้ากับผู้บังคับบัญชาเพื่อทำให้ร่างกายอบอุ่นอยู่ครับ

ถ้าจะพูดถึงเรื่องดีๆ ล่ะก็ คงเป็นวิวทิวทัศน์ตอนบินลาดตระเวนล่ะมั้งคะ

ภูเขาและป่าที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะ

การที่มันค่อยๆ ถูกย้อมสีด้วยแสงอาทิตย์ยามเช้ามันสวยงามมากเลยค่ะ

สวยงามจริงๆ ค่ะ

ถ้าไม่มีสงครามเกิดขึ้นล่ะก็...

ใช่แล้ว เพราะว่าดูเหมือนว่าคุณจะสงสัยจากจดหมายครั้งก่อน

จะแนบรูปถ่ายที่ถ่ายกับผู้กองด้วยนะคะ

ถึงจะอายุเท่ากับคุณอูรุสล่า

แต่เป็นคนที่เก่งและน่าภาคภูมิใจมากๆ เลยค่ะ

ข้าถูกคนผู้นี้ทำให้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นมา

ถ้าอยู่กับคนผู้นี้และกองร้อยนี้

ข้าเชื่อว่าเราจะผ่านสมรภูมิที่ยากลำบากไปได้

ข้าจะปกป้องบ้านเกิดและครอบครัวให้ได้อย่างแน่นอนเลยนะ

จากพี่ชายที่น่าภาคภูมิใจของเธอ

มีกระดาษจดหมายคนละแบบอยู่ด้วย...

ลายมือไม่เหมือนกัน แสดงว่าเป็นของคนอื่นแน่ๆ

อูร์ซูล่า ขอโทษนะ

ไม่รู้ว่าเธอจะสังเกตเห็นจดหมายนี้เมื่อไหร่

แต่ขอให้ยกโทษให้พ่อที่ขี้ขลาดคนนี้ด้วยนะ

ถ้าเธอได้อ่านจดหมายนี้

ถ้าเธอได้เห็นรูปนี้

เธอที่เป็นห่วงพี่ชายจะต้องบอกว่าจะสมัครเข้ากองทัพด้วยตัวเองแน่ๆ เลย

เพราะว่าถึงแม้จะเป็นเด็กผู้หญิงวัยเดียวกับเธอเองก็ทำได้นี่นา

คุณอูรุสล่ามีพลังเวทมนตร์อยู่จริง แต่

ก็ไม่แข็งแกร่งเท่าวอร์เรน

พี่ชายของเธอน่ะเป็นอัจฉริยะเลยนะ

เพราะว่ามีพลังเวทมนตร์ขนาดนั้น ถึงยังรอดชีวิตมาได้

ข้าลองไปถามคนรู้จักที่สำนักงานเสนาธิการส่วนกลางจากสายตระกูลเก่าของท่านไว้นะ

แต่กลับถูกปัดตกไปว่าเป็นแค่การโฆษณาชวนเชื่อของพวกเด็กสาวเท่านั้น

แต่ท่าทีของคนรู้จักคนนั้นตอนนั้นมันแปลกๆ ชัดเลยล่ะ

น่าว่าวอร์เรนคงจะ

ลูกชายของเขา

ได้รับภารกิจที่สำคัญและเป็นความลับระดับสูงอยู่ล่ะมั้ง

วอร์เรนอาจจะไม่กลับมาแล้วก็ได้นะ

ไม่อยากเห็นหน้าคุณอูร์ซูล่าเสียใจเลย

—งั้นฉันจะเก็บจดหมายจากวอร์เรนไว้ก่อน

ไว้สักวันถ้าเขากลับมา เรามาอ่านด้วยกันนะ

พี่ชายของคุณย่า...

คุณวอร์เรนน่ะ

ไม่ได้กลับมาที่บ้านนี้แล้วสินะคะ...

คุณพ่อ! คุณแม่! คุณลุงๆ!

ค้นพบครั้งใหญ่เลย!

เป็นจดหมายถึงคุณย่าเลยค่ะ!

ดอริส เก่งจังเลยนะ!

โอ้ นี่ดูเหมือนว่าจะมีคุณค่าในฐานะเอกสารทางประวัติศาสตร์เลยนะ

จากกองบัญชาการส่วนกลางโดยตรง...

ไม่ได้นะ!!

ถ้าอย่างนั้นก็ถึงบัลบาโรซซาด้วยเหรอคะ?

แหม! เป็นพี่ชายของคุณย่าสินะ

ยังไม่ได้แกะซองเลยนี่นา

เอาไปใส่ไว้ในโลงของคุณย่าเลยสิ!

มันเป็นจดหมายถึงคุณย่าเลยนะ!

คุณย่าควรจะได้อ่านมันบนสวรรค์ค่ะ!

ชิ...

แต่ว่านะ ดอริส

ในจดหมายฉบับนี้ อาจจะมี

ความจริงที่สูญหายไปในความวุ่นวายช่วงสงคราม...

เป็นเบาะแสที่จะไขปริศนาบางอย่างในช่วงท้ายของกองทัพจักรวรรดิน่ะ?

อู้วววว!

ไม่นะ!!

ทุกท่าน

ภายใต้การนำทางขององค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่

ขอให้เราอำลาคุณอูร์ซูล่า แกรนซ์ ผู้ซึ่งได้สิ้นสุดการเดินทางของชีวิตแล้ว

พวกเราแม้จะยิ่งใหญ่ได้ไม่มากนัก แต่ก็ไม่เล็กเลย

แม้จะห่างไกลออกไป แต่เราก็จะมารวมกันที่เนินแห่งคำสัญญา

พวกเราที่กำลังโศกเศร้ากับการจากลา

หวังว่าสักวันจะได้มอบไว้ในพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า

และได้ร่วมแบ่งปันความยินดีชั่วนิรันดร์ด้วยกันนะ

ขอพระพรจงมีแด่ท่าน

ขอพระพรจงมีแด่ท่าน

บนสวรรค์คุณต้องอ่านมันนะ

คุณย่า

?

เดี๋ยวก่อนนะ

พี่สาว เป็นคนรู้จักของคุณย่าเหรอคะ?

ถ้าไม่รังเกียจ ไปด้วยกันไหมคะ...

คุณย่าก็คงจะดีใจน่าดูเลยค่ะ

ก็จริงนะ

เป็นคนรู้จักที่อยู่ไกลๆ น่ะ

—มั้งคะ

ผมสีเงินสวยจัง...

ชื่ออะไรเหรอคะ?

อ๊ะ

ดอริส แกรนซ์ค่ะ

อายุสิบเอ็ดค่ะ

ดอริส

ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอยู่หรือเปล่าคะ?

ชอบครอบครัวกับบ้านเกิดไหมคะ?

แน่นอนค่ะ!

ชอบคุณพ่อกับคุณแม่มากๆ เลยค่ะ!

ทั้งครอบครัวและประเทศของฉันก็ดีมากๆ เลยค่ะ!

อย่างนั้นเหรอ

ถ้าอย่างนั้น ความพยายามของเขาก็คุ้มค่าแล้วสินะ

จักรวรรดิอาจจะหายไปแล้ว

แต่พวกเรา ชัยชนะของเราเอง

ขอบคุณมากนะที่นำจดหมายของเขามาส่งให้

————!

ทำไมล่ะ

เรื่องจดหมายน่ะ...

ดอริส!

ไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ!

จะกลับแล้วนะ!

คุณแม่!

ค่ะ!

มีใครอยู่เหรอคะ?

ผู้หญิงสวยๆ คนนึง...

อีกแล้วเหรอคะ ภาพหลอนนี่?

มีเรื่องแปลกๆ แบบนี้อยู่ด้วยเหรอคะ

รวมเรื่องสั้น "ประวัติศาสตร์กองร้อย" วางจำหน่ายแล้วนะคะ!

ไม่รู้ทำไมมันถึง

มีภาพติดตาอยู่กับผู้หญิงคนนั้นค่ะ

ต่อเนื่องจากฉบับเดือนมีนาคมค่ะ