ตอน 10: Chapter 10

ก่อนหน้าถัดไป

เธอตอบคำถามของฉัน

เพื่อแสดงให้เห็นถึงศักดิ์ศรีของพี่น้องร่วมสายเลือด

ตอนงานสามแปดครั้งที่แล้ว

งั้นฉันจะแสดงอะไรบนเวทีสูงนี้ให้เธอเห็น

กับชูเนะที่เติบโตขึ้นมาแล้วน่ะเหรอ...

เพราะว่าห้องแต่งตัวอยู่ชั้นสอง เลยดูได้ไม่ชัดเลย

มันจบแล้ว!!

นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่ได้ชมการแสดงของคุณคโยจิ

นี่มันเป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้ดูการแสดงของคุณเค็นจิ

บทละครที่พี่น้องร่วมสายเลือดอย่างเค็นจิเลือกให้ดูน่ะเหรอ!!

ผมชื่อ อาราคาวะ เค็นจิ ครับ

☆คอมิกส์เล่ม 1 ที่ทุกคนรอคอย วางจำหน่ายวันที่ 3 มิถุนายน (ศุกร์) แล้วนะครับ!!

ที่นั่งแถวที่ 10 หลังสุด ซึ่งเป็นผลงานของ ยูคิ สึเอนะกะ ต้นฉบับ: ยูกิ สึเอนะกะ ภาพ: มาบะ ทาคาชิ

นั่งขัดสมาธิได้สวยมากเลย

ดูแลเรื่องการแสดงตลก: เคย์กิ คาชิโนะ

แค่ท่าทางดีๆ ก็ทำให้ดูเพลินได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

ในเรื่องจะมีตัวละครสไตล์เอโดะมาแสดงด้วยนะครับ แต่ว่า...

เกิดมาเป็นชาวเอโดะ ก็ต้องเก็บเงิน

แบบนี้น่ะครับ

ชาวเอโดะไม่ได้ยึดติดกับเงินทองอะไรมาก

การมีเงินเหลือเนี่ย มันเป็นเรื่องนอกกรอบเลยล่ะ

พรุ่งนี้ก็จะมีลมพัดมาอีก

แบบนั้นแหละ คือคิดว่ามันต้องมีทางออกได้

แล้วเงินที่หามาได้ในวันนั้น ก็จะใช้ให้หมดภายในวันนั้นเลย

ดูเหมือนว่าจะมีคนพวกที่มองโลกในแง่ดีอยู่เยอะเลยนะเนี่ย

อ่อนแอไปหน่อยนะ ถึงได้ใช้เงินแล้วก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมา

ใส่มาตั้ง 3 เรียวเลย

เรื่องเล่านี้

เสีย 3 ฝั่ง 1 เรียว

คินทาโร่ที่เก็บกระเป๋าสตางค์ได้

เก็บกระเป๋าสตางค์ได้แฮะ

ก็ใช้ใบฝากและตราประทับในกระเป๋าสตางค์เพื่อนำไปคืนเจ้าของคือ โคจิโกโร่

แต่นี่เป็นนิสัยของชาวเอโดะที่ไม่ชอบเก็บเงินไว้เผื่อใช้ถึงวันพรุ่งนี้

ไม่ต้องการเงินแบบนั้นหรอก... เอาไปเลย

ฉันก็ไม่ต้องการเหมือนกัน!!

ต่อหน้า 3 เรียวที่ทำตกไว้

ความดื้อรั้นของชาวเอโดะสองคนปะทะกัน

ที่นี่คือบ้านของคุณคิจิเหรอเนี่ย

ไอ้หมอนั่นมันอะไรกันวะ

บอกว่าจะเป็นแบบนี้แหละ คือจะเสิร์ฟเป็นปลาปลาแอนโชวีย่างเกลือให้หนึ่งจานน่ะ?

ทุกคำพูดและการแสดงออกมันไม่สุภาพเลยสักอย่าง

การแสดงตลกที่จริงจังและเป๊ะทุกรายละเอียด

เป็นไอ้หมอนี่จริงๆ น่ารำคาญชะมัด

เย้!!

ถ้าแกเป็นชาวเอโดะก็ควรจะ

ดื่มให้เต็มที่กับอาหารที่รสจัดจ้านกว่านี้สิ!!

ฟุฟุ

อย่างนี้นี่เอง คุณเค็นจิ

คุณไม่ได้เป็นแค่คนตรงไปตรงมาธรรมดา

ถึงจะพูดว่าฉันเป็นโคจิโกโร่ ช่างไม้ก็จริงนะ

แต่ดันมาเอากระเป๋าสตางค์มาคืนได้อีกด้วยเชียว

กูรู้สึกดีๆ นะที่ทำเงินหล่นไปแบบนี้

ไม่รู้หรอก แกนั่นแหละ รับไปซะ

ไม่ใช่ของฉันแล้ว!!

เป็นเงินที่หลุดออกจากกระเป๋ากู จะไม่ให้เหยียบธรณีอีกเด็ดขาด!!

แต่ว่าบนใบฝากมันมีชื่อแกอยู่นะ

งั้นก็ถือเป็นการขอบคุณที่เอากระเป๋าสตางค์มาคืน ให้กับแกนี่แหละ ใบฝากกับตราประทับนี่

หา!?

รับไปซะ!!

ซีเรียสเกินไปแล้ว!!

เงินแบบนั้นใครจะต้องการวะ ไอ้บ้าเอ๊ย!!

ฉันมาคืนเพราะอยากได้คำขอบคุณไม่ใช่เหรอ!!

ตั้งแต่แรกแล้ว บทสนทนาของเรื่องเล่าก็ตลกอยู่แล้วนะ

แต่พอคุณเล่นออกมาแบบจริงจังขนาดนั้น

มันก็ทำให้ขำออกมาเลยล่ะ

ฮ่าๆ

เค็นจิ!

แกน่ะ อย่าพยายามทำให้คนอื่นหัวเราะนักเลย

แกไม่ใช่หมอนี่ที่เก่งกาจพอจะทำให้คุณคนอื่นหัวเราะได้นะ ถึงจะเป็นนักตลกหน่อยๆ ก็เถอะ

เล่นให้มันจริงจังหน่อยสิ

...ก็แค่คำพูดน่ะนะ การทำตัวจริงจังอย่างเดียว มันก็ไม่ทำให้หัวเราะได้หรอกนะ

ถ้าจริงจังมากเกินไป มันก็จะกลายเป็นความตลกได้

ก็จริงนะ แค่จริงจังอย่างเดียวน่ะ มันก็ไม่สนุกเหมือนกัน

แต่ว่านะ

ถ้าทะลุไปเลยล่ะ ก็จะเป็นเอกลักษณ์

ทำตัวให้ซื่อตรงไปเลยสิวะ

นั่นจะกลายเป็นอาวุธของแก

และชะตากรรมของ 3 เรียวที่กลายเป็นประเด็นของการโต้แย้งระหว่างโคจิโกโร่กับคินทาโร่นี้

ก็ได้ถูกมอบให้การตัดสินของท่านเจ้าเมืองโอคาดะ คุเซมาโมริแห่งมินามะจิมะแล้ว

โคจิโกโร่

มีคนว่าคินทาโร่ที่นำกระเป๋าสตางค์ที่ทำตกมาส่งนั้นได้ทำตัวก้าวร้าวใส่เขา

เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?

อย่างที่ท่านว่าเลยครับ แต่กูก็เป็นชาวเอโดะนี่หว่า!!

กูบอกว่าไม่จำเป็นต้องรับเงินที่ทำหล่นมาหรอก ก็จะให้แกเอาไปเลยตรงนี้ไง

คินทาโร่

แล้วทำไมถึงไม่รับ 3 เรียวนั้นไว้ล่ะ

อย่าพูดเล่นสิ!!

การที่เก็บของได้แล้วมาเทศนาคนอื่นนี่แหละคืองานของคนข้างบน! แกนี่ไม่ใช่พวกอ่อนแอที่จะรับ 3 เรียวได้หรอกนะ

อย่างนั้นหรือ

ระยะห่างระหว่างไดกิกับฮินะที่กำลังยุ่งกับการเตรียมงานเทศกาลวัฒนธรรมเป็นยังไงบ้าง!?

ความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับลูกศิษย์ของนักเล่าเรื่องนี่มันน่าประหลาดจริงๆ

สัปดาห์หน้า วันจันทร์ 25 ออกจำหน่าย

การได้อ่านมังงะของคุณสุเอนางะ ยูกิ และคุณโมอุเอะ ทากามะในนิตยสารชูคังโชนันจัมป์เท่านั้น ขอเสียงเชียร์ด้วยนะครับ/นะคะ ★สามารถอ่านมังงะของคุณสุเอนางะ ยูกิ และคุณโมอุเอะ ทากามะได้ในชูคังโชนันจัมป์เท่านั้น ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะครับ/นะคะ

ถึงแม้จะรับศิษย์มาแล้ว แต่ว่าท่านอาจารย์ก็ไม่ได้ได้รับอะไรอะไรเลย

ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีการฝึกตลกเพื่อปลูกฝังมารยาทและกิริยามารยาท อีกหลายอย่างด้วยนะ

มีแต่จะให้อยู่ฝ่ายเดียว

ถึงอย่างนั้น ท่านอาจารย์ก็ยังดูแลทั้งพ่อและลูกราวกับเป็นผู้ปกครอง

เหนือกว่าเรื่องได้เสีย

ยังเอาใจใส่เหล่าศิษย์อีกด้วยนะ

ทำให้รู้สึกขอบคุณจนไม่หมดสิ้นเลยจริงๆ

อืมมม

ความปรารถนาของทั้งสองฝ่าย

เรื่องนี้ข้าเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว

เช่นนั้นแล้ว 3 เรียวที่เป็นชนวนแห่งการทะเลาะครั้งนี้

ข้าเองจะเก็บรักษาไว้

เพราะอย่างนั้นแหละ ข้าจึงจะ

มอบรางวัลให้กับโคจิโกโร่กับคินทาโร่ทั้งสองคน!!

ในฐานะลูกศิษย์พี่น้อง ข้าจะมอบให้เจ้าอย่างไม่จำกัดเลย

เหมือนกับที่คุณเป็นอาจารย์ให้ข้าเลยล่ะ—แล้วก็

ยังคงเป็นผู้ที่คู่ควรกับคุณจิเอรุต่อไป

เป็นคำขอบคุณที่ได้เห็นจิตใจอันบริสุทธิ์ของชาวเอโดะ

สิ่งที่ทำให้คุณอยากจะไล่ตาม

สิ่งที่ให้พลังแก่คำพูดนั้นคือตัวตนของคนคนนั้น

ขอประกาศว่าเป็นความเสียหาย 3 ทิศา 3 เรียว!!

เงิน 3 เรียวที่ได้รับมา บวกกับ 1 เรียวของคุเซมาโมริแห่งเอจิ ก็รวมเป็น 4 เรียว

การตัดสินครั้งนี้

จะแบ่งให้ทั้งสองคนคนละ 2 เรียว

ทั้งในฐานะมนุษย์ และในฐานะนักเล่าเรื่อง

จะเดินนำให้ดู

หลังของลูกศิษย์พี่น้องน่ะ

เรื่องตลกของศิษย์พี่น้อง

สุดยอด...นี่แหละ

เห้ー

ประสบความสำเร็จใหญ่เลยนะ

ดีจังเลย

ใช่แล้ว! การเล่าเรื่องของคโยจิก็เจ๋งมากเลยล่ะ

อ๊ะ!!

เทคนิคการบริการที่เรียนที่นี่ก็เอาไปใส่ในมัคราด้วยนะ

นั่นสิ

กูไม่สนใจหรอกนะ แต่ก็มีบางคนที่ไม่ชอบที่ตัวตลกนำเรื่อง (มัครา) ออกมา ก็ระวังไว้หน่อยล่ะ

แล้วเรื่องของกูนะ

ครับ!!

เรียกพี่คโยจิสิ

พี่...เหรอครับ

ใช่แล้ว

การเข้าเป็นศิษย์ก็เหมือนกับการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับพ่อแม่ลูก

คุเซมาโมริอาจารย์กับมาบะ ทาคาชิอาจารย์ให้กำลังใจ! ★จดหมายให้กำลังใจถึงคุณสึเอะนางาระ ยูกิอาจารย์ และคุณมาบะ ทาคาชิอาจารย์!! ส่งถึง ↓ที่อยู่ 1018050 โตเกียวเขตจิโยดะคุ อิทสึบะชิ 2-5-10 สำนักพิมพ์ชูเคนโชวกันจัมป์ บรรณาธิการ

อาจารย์คือพ่อแม่ ศิษย์คนแรกก็คือศิษย์ทุกคน คือลูกของพ่อแม่นั่นเอง

จะไม่เรียกพี่น้องด้วยคำว่า "คุณ" ใช่ไหม?

นักเล่าเรื่องจะเรียกรุ่นพี่ที่สนิทด้วยคำว่า "พี่ชาย" หรือ "พี่สาว"

เข้าใจไหม ชูออน?

คำตอบของเธอน่ะ

การแสดงตลกของเธอ

ใช่ค่ะ

เป็นครั้งแรกที่ตั้งชื่อให้—

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำมากเลยครับ!!

พี่คโยจิ!!

อืม

ดีแล้ว