ตอน 6: Chapter 6

ก่อนหน้าถัดไป

☆การเข้าสู่โลกและการเริ่มฝึกฝน!! เรื่องเล่าตลกโชว์ที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม เพิ่มขึ้นถึง 23 หน้า!!

สี่คนนี้

ผู้ฝึกฝนชูเนะก็คือผู้ที่รวมตัวกันของผู้มีใจแน่วแน่! นักเรียนคนที่ 2 ของโคเซะงุมา!! เริ่มบทฝึกฝนแล้ว!!

กำกับเรื่องตลกโชว์: ฮายาชิยะ เคย์กิ

เหล่าศิษย์น้องของเกียวโคในโรงละครไดเซกิอาเนะ

จะยัดเยียด อักษรเบื้องต้นแห่งนักตลกโชว์ ให้เจ้า!!

ต้นฉบับ สุเอนางะ ยูกิ งานเขียน มัตสึดะ คามะซะ ต้นฉบับ: สึเอนางะ ยูกิ ภาพวาด: มาบะตะคา มิซึชิ

มังงะของคุณสุเอะนากะ เซนเซย์และคุณมาบะ ทาคาชิ เซนเซย์ อ่านได้แค่ในจัมป์รายสัปดาห์นะ ฝากเป็นกำลังใจด้วยครับ

เรื่องนั้นขอปฏิเสธครับ!!

วัฒนธรรมชาวเมืองเอโดะกับ

เอ๊ะ? ไม่ได้บอกเหรอ?

พวกแกน่ะ

การดูแลลูกศิษย์ที่เข้ามาใหม่มันเป็นหน้าที่ของพี่น้องนี่นา!!

ก็จริงอยู่หรอกครับ

คุณคุริโค่ มาแล้วเหรอ? 6 ปี? 7 ปี! ลูกศิษย์ที่เพิ่งเข้ามาเนี่ย ถ้าหนีไปเพราะฉันล่ะก็...

อาราคาวะ โคกุมะ

อาราคาวะ ไมเกรุ

ก็เป็นฉันนี่แหละครับ อาจารย์

เด็กคนนั้นต้องชอบฉันแน่ๆ เลย!!

รักครั้งนี้มันผิดระเบียบนะ

ไม่คิดอย่างนั้นเหรอ คุริริน!!

เอ๊ะ!?

ถ้างั้น

ถ้างั้นล่ะก็

เปล่าสิ ตรงนั้น

ฉันจะ

ก่อนเลย ผมจะดูแลเองครับ

อายาคาชโช โตะตเตะ อุรุ

อาราคาวะ เค็นจิ

อาจารย์ครับ พอได้ไหมครับ?

"อยากจะช่วยคุณ"★แม้ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์คับขันเพราะการทรยศของคาคุราคุ...!

เข้าใจแล้ว เค็นจิ ฝากไว้กับแกเลย

รับบัญชาครับ

คุริโค่ ความตั้งใจที่คิดถึงน้องสาวศิษย์นี่ดีมาก

แต่ว่าแกเพิ่งจะมาเป็นศิษย์ได้ไม่นาน

วางแผงจำหน่ายแล้วยอดเยี่ยม

ตอนนี้ให้ตั้งใจฝึกฝนศิลปะของตัวเองก่อน

ครับ

คุณ

มานี่สิ

นักเรื่องเล่าต้องทักทายจากรุ่นน้อง

อะ ครับ/ค่ะ

ซากุระซากิ ชูเนะครับ/ค่ะ

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

อืม

การโค้งคำนับแบบสุภาพจัง

เอ๊ะ?

การแสดงของนักเรื่องเล่ามันเริ่มต้นด้วยการโค้งคำนับและจบลงด้วยการโค้งคำนับนี่นา

การโค้งคำนับอย่างสุภาพมันทำให้คนที่ดูรู้สึกดีไปด้วยเลย

ชมกันเยอะจังเลยนี่นา

เอ๋~

คนนี้ดูเป็นคนดีจังเลยยยย~

อ่า ผมนะ ผมชื่ออาราคาวะ เค็นจิครับ

ในตอนนี้คุณจะต้องมาอยู่เป็นเพื่อนผมครับ

กำหนดการของโรงเรียนเป็นยังไงบ้างครับ?

ถ้างั้นก็ไม่ต้องกังวลก็ได้ครับ

ถึงจะโดดเรียนไปก็ได้ ก็ไม่เป็นไรเลยครับ

ไอ้ตัวบัดซบ!!

โรงเรียนมัธยมที่พ่อกับแม่ของเจ้าตั้งใจส่งเข้าเรียนเพื่อเจ้าน่ะ

เอ๊ะ?

ว่ามาว่าไม่จำเป็นต้องเข้าเรียนก็ได้เหรอ!?

ไร้สาระสิ้นดี!!

ในฐานะนักเรียน หน้าที่หลักก็คือการเรียนนั่นแหละ!!

อย่ามาสลับว่าอะไรสำคัญที่สุดนะ!! เข้าใจไหม!!

ถ้าเข้าใจก็ดีแล้ว

รีบเข้ารับพิธีรับเข้าแล้วสินะ

อึก... ครับ

ตั้งแต่พี่ชินตะถูกขับออกจากสำนัก

พี่เค็นจิก็รวบรวมเหล่าศิษย์น้องของโคกุมะเหล่านี้ไว้ได้

เรียกเจ้าท่านผู้กำกับแห่งตระกูลชิกุมะนี่เอง!!

นิตยสารวัยรุ่น ตอนที่ 17

จะส่งสถานที่สำหรับโรงละครพรุ่งนี้ให้

ทำอินฟราเรดได้ไหมนะ?

เซกิไกเซ็นเหรอ?

แย่แล้ว...คนนี้

ความผิดปกติที่จะเปลี่ยนยุคสมัยกำลังเกิดขึ้นที่เกาะโอนิกิ...! วันพีซ

อาจจะเป็นประเภทที่ฉันไม่ถนัดสุดๆ เลย!!

จัดงานการแสดงเรื่องเล่า/ไลฟ์

วางจำหน่ายวันจันทร์ที่ 28 มี.ค.

เริ่มฝึกฝนเข้าสำนัก!! การเพิ่มจำนวนนักเรื่องเล่าครั้งใหญ่ที่ 73 เรื่องอาคาเนะบะนาชิน

อาราคาวะ

คาชิวะเกะ

สตูดิโอ ทรี คนที่สอง

เอาล่ะ ต่อไปนี้

แม้ว่ายังจะยังไม่เริ่มเข้าสำนักอย่างเป็นทางการ

ก็จะสอนสิ่งที่ต้องจำจากการฝึกซ้อมนักแสดงตัวประกอบก่อนนะ

โดยปกติแล้ว คนที่ไม่ใช่นักเรื่องเล่าจะไม่อนุญาตให้เข้าห้องพักนักแสดง แต่

วันนี้เนื่องจากผมกับคาชิวะเกะ ชิราชิชู จะไปด้วยกัน เลยขออนุญาตเป็นพิเศษ!! จงตั้งใจเรียนรู้ให้มากนะ!!

ขอบคุณครับ!!

ในที่สุด วันนี้ก็เริ่มขึ้นแล้ว

เพื่อที่จะก้าวให้ทันนักเรื่องเล่าหลักและนักแสดงนำ...

ผมจะเรียนรู้ให้เป็นทันทีเลย!!

เอาล่ะ เริ่มเลย!!

ก่อนอื่นต้องจัดเตรียมข้าวของให้เรียบร้อยก่อนนะ!!

อะ ครับ/ค่ะ!!

นี่เจ้าของสถานที่นี้เอง

การฝึกฝนการทักทาย!!

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ

อะ ครับ/ค่ะ!!

พอไปถึงหลังเวทีแล้วต้องเสิร์ฟชานะ!!

ชาต้องเป็นแบบร้อนๆ เข้มๆ ด้วยนะ

อืม

ช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ด้วยนะ!!

อึก... ครับ

แล้วก็เอ่อ

พับเสื้อผ้าที่ถอดออกให้เรียบร้อยด้วย!!

นี่

แล้วก็อีกอย่าง!

มันเป็นแค่งานจิปาถะไม่ใช่เหรอ!!

อย่าไปโดนเสื้อผ้าสิ

เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วนี่นา

ตอนที่เพิ่งเข้ามาได้ไม่นาน งานของคุณก็จะกลายเป็นงาน雑用 (ซัตสึโย) ทั่วไปแบบที่เมื่อกี้คุณทำน่ะ

คุณอาจจะคิดว่ามันไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเล่าหรอกใช่ไหม?

แต่ว่า นักเรื่องเล่าก็คือธุรกิจที่จะทำให้ลูกค้าที่อยู่ตรงหน้ามีความสุขนี่นา

คนที่ไม่สามารถทำให้คนตรงหน้าแม้แต่คนเดียวมีความสุขก็ไม่น่าจะทำได้หรอกนะ

คือต้องคิดถึงสิ่งที่อีกฝ่ายจะพอใจ แล้วก็เอาใจไปใส่ในส่วนหน้าก่อนส่วนหลัง แล้วก็ลงมือทำ

นักเรื่องเล่าเขาเรียกสิ่งนี้ว่า "คิทาตะรบาคิ" (การใส่ใจ/การเอาใจเขามาใส่ใจเรา)

ถ้าทำสิ่งนี้ไม่ได้ ก็ไม่สามารถเป็นนักแสดงเปิดตัวได้นะ

...อืม

คิทาตะรบาคิเหรอ~

แต่ท้ายที่สุดแล้ว การทำให้ลูกค้ามีความสุขก็คือเรื่องเล่าไม่ใช่เหรอครับ?

คุณคาชิวะเกะ ชิราชิชู มาแล้วครับ!! ทักทายหน่อย!!

อรุณสวัสดิ์ครับ!

คาอิชิบอกว่า

อึกครับ

สิ่งที่สำคัญที่สุดของเรื่องเล่าก็คือฝีมือการแสดงนั่นแหละ!!

ฝีมือสิ ฝีมือ! ก็เรื่องเล่ามันคือฝีมือนี่นา

แม้แต่ตระกูลอื่นที่มีความสัมพันธ์กัน ก็มีการจัดงานแบบสองคนแบบนี้

ก็ได้ยินมา แต่จริงๆ แล้วพวกเขาก็ยังเด็กจังเลยนะเนี่ย

นี่คุณ วันนี้คุณจะแสดงเรื่องได้ไหมครับ?

ชิราชิชู!!

เอ๊ะ!?

ทำได้ครับ!! มีชุดกิโมโนด้วยครับ!!

คุณก็ถูกตัดสินให้เข้าสำนักแล้วนี่ครับ? วันนี้เป็นงานของเราสองคนนะครับ

ขอให้ผม

ขึ้นไปบนเวทีด้วยครับ!!

การรวมตัวก่อนเข้าสำนัก

ถึงจะไม่อยากให้คนก่อนเข้าสำนักขึ้นไปนั่งบนเวที

แต่ก็เตรียมเรื่องเล่าไว้ให้คุณอาเนะแล้ว ดังนั้นก็อนุญาตให้ขึ้นไปบนเวทีได้

มาดูกลยุทธ์ของคุณหน่อยแล้วกัน

คำพูดของอาจารย์ก็บอกไว้แบบนั้น

ความประหม่ามันไม่เข้ากับบุคลิกคุณเลยนะ

เอาล่ะ ไปกันเลย!!

สิ่งที่สำคัญของเรื่องเล่าก็คือฝีมือ

ของคนนั้นน่ะ

จะทำให้คุณเข้าใจให้ได้!!

ผมขอแจ้งว่าดาบที่เอาไว้ลองน่ะ มันเป็นดาบที่หลุดลอกง่ายนะครับ

คือผมว่าการเลียนแบบคนอื่นนี่มันทำไม่ค่อยได้เลยน่ะครับ

อืมมม สวัสดีครับ คุณผู้เกษียณ

บทเปิดตัวนี่คือ "โคโฮเมะ" สินะ

เป็นอะไรไปครับ เจ้าแปด มีธุระอะไรหรือเปล่า?

เข้าใจแล้ว จริงๆ แล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

เก่ง

ถึงแม้ว่าความสามารถในการแสดงและพลังในการถ่ายทอดจะสูงอยู่แล้ว แต่ที่สำคัญที่สุดคือ...

ท่าทางงดงามจัง

เรื่องเล่ามันคือศิลปะที่ละเอียดอ่อน

ต่อให้พูดเก่งแค่ไหน แต่ถ้าท่าทางไม่ดี หรือตัวสั่นไปมา มันก็จะบั่นทอนสมาธิของผู้ฟังได้

แกนกลางลำตัวที่มั่นคง ราวกับหยั่งรากลงบนเวที

มันไม่ใช่สิ่งที่ได้มาในชั่วข้ามคืนหรอกนะ

เขาคงฝึกฝนอย่างไม่หยุดหย่อนมาสินะ

ดื่มให้หมดเลย เต็มที่ไปเลย!!

ฮะๆ

ฟุฟุ

เอ๊ะ?

ไม่ได้แปลว่าไม่มีเลยนะ

ปฏิกิริยาต่างจากตอนก่อนลิบลับเลย

มันเป็นอะไรกันนะ

ไม่ ไม่เป็นไรครับ!! แค่ใส่ของแบบเดิมที่ใช้ไปตอนก่อน ก็ใช้ให้หมดเลย

ต้องโดนแน่!!

มีคำเรียกแบบเศร้าสร้อยไหมนะ

อาจารย์ครับ

โอ้~

ผมเข้าใจความหมายที่คุณพูดแล้วครับ

คุณอาเนะ เรื่องเล่าได้เตรียมไว้แล้วครับ

ปฏิกิริยา...

มันก็ไม่ได้ดูแย่เลยนะ

ไดกิผู้ดึงจินกะออกไป จุดหมายของคนทั้งสองคือ...? อาโนะฮาโกะ

วันที่ 28 เดือนมีนาคม วันจันทร์ วางจำหน่าย

เริ่มฝึกฝนเข้าสำนักแล้ว!! การแสดงเรื่องเล่าครั้งใหญ่ 73 อาคาเนะบังชิน

ทำหน้าไม่ค่อยดีเลยนะ

ไม่พอใจกับเวทีวันนี้เหรอ?

● ● ● ● ●

กวนประสาทจริงๆ นะ แม้ว่าคุณชิราชิชูจะให้โอกาสผมแสดงก็ตาม

ไม่พอใจอะไรเลยสักนิดครับ

ผมซาบซึ้งมากๆ เลยครับ

คุณชิราชิชูเองก็...

มันสุดยอดไปเลยนะ!

คุณผู้ชมก็ชมเรื่องเล่าของผมด้วย ยินดีมากๆ เลยครับ

มันดีมากเลยนะ

แต่มันมากกว่านั้นอีก

เสียดายจังที่ไม่ได้สร้างเสียงหัวเราะที่มันเป็นระลอกคลื่น

ถ้าเป็นอากิโอ คงไม่เป็นแบบนี้หรอก

เพิ่งจะเข้าใจข้อบกพร่องของตัวเองจริงๆ

ต้องฝึกฝนให้มากขึ้น แล้วลับฝีมือเรื่องเล่าของตัวเอง

ถ้าขัดเกลาฝีมือตัวเองได้ คนดูก็จะพอใจใช่ไหมนะ?

เอ่อ ก็ประมาณนั้นล่ะครับ

ไม่ใช่เหรอครับ?

ช่างเย่อหยิ่งเสียจริง

เรื่องเล่าของคุณมันเห็นแก่ตัวสุดๆ ไปเลย

งี่เง่า

เอ๊ะ? หมายความว่ายังไงเหรอครับ

ถ้างั้นก็ฟังนะ

วันนี้มีคุณผู้ชมที่เป็นผู้สูงอายุเยอะมาก

เพื่อให้ท่านเหล่านั้นหัวเราะ คุณได้เตรียมการอะไรไว้บ้าง?

นั่นคือ...

ถ้าใช้สิ่งที่ฝึกฝนมาให้หมด รับรองว่าจะฮาแน่!!

สำหรับเวทีวันนี้ จากมุมมองของผมนะ

รู้สึกเหมือนเขากำลังโยนลูกบอลไปเรื่อยๆ เลยครับ

ก็รู้สึกว่ามันสุดยอดเพราะลูกบอลมันเร็ว

แต่มันไม่เข้าโซนสไตรก์ เลยไม่คิดว่ามันจะน่าสนใจเลย

แขนนี่ต้องยอมรับเลยนะ

แต่ว่าตัวนักเรื่องเล่าก็ต้องเอาใจคนดูเป็นหลักสิ

สิ่งที่นายควรมองตอนนี้ ไม่ใช่ข้างใน

แต่เป็นข้างนอกต่างหาก

ได้คุยกันไว้แล้ว

พรุ่งนี้เริ่มไปที่นั่นซะ

แล้วก็หาวิธีที่จะทำเรื่องเล่าให้คนอื่นมีความสุขได้ด้วย

รับทราบครับ

ไปหาคำตอบนั้นด้วยตัวนายเองนะ

ผมจะทำให้ได้เลย!!

ถึงคุณสุเอะนางะ ยูกิ กับ คุณมาบะ ทาคาชิ นะครับ! ฝากจดหมายให้กำลังใจด้วยครับ ส่งมาที่ ↓ โท 101-8050 โตเกียว เขตชิโยดะ เมืองอิจิทสึบาชิ 2 โนะ 5 โนะ 10 ถึงกองบรรณาธิการ นิตยสารซองวัน โชนเญ่จัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอย์ฉะ

ที่เรียนรู้คือร้านอิซากายะเหรอเนี่ย—!?

เอ๊ะ? นี่อาจจะเป็น...

การไล่แบบให้พ้นภัย!? หรือว่าแปลว่า "น่าเกลียด ขอให้ไปที่อื่นซะ" เหรอ!? ท้อจังเลย

เฮ้ เจ้ามือใหม่! ทำงานซะ!

แต่มันก็แค่ความสัมพันธ์แบบสองวันสองคืนเอง แต่ก็เข้าใจแล้วล่ะ

ทักทายรุ่นพี่หน่อย

ที่นั่งในสถานที่แห่งนี้

การใส่ใจ หรือที่เรียกว่า "คิคาตารากิ"

คนคนนั้นเป็นคนที่คอยสอนอะไรให้เยอะแยะเลยนะ

ประสบการณ์ที่นี่ก็น่าจะมีประโยชน์อย่างแน่นอน

ต้องทำงานพาร์ทไทม์แรกให้ดีๆ นะ

จะทำยังไงถึงจะทำเรื่องเล่าที่คนอื่นพอใจได้