ตอน 8: Chapter 8

เรียนรู้กลยุทธ์ในร้านเหล้าข้างทะเล... ซูเนะ จิคุริ ในวงสูงนั้นคือ...

ต้นฉบับ: เก็นซาคุ ซูเอนางะ ยูกิ งานภาพ: มะบาชิ ทากามะ

เรื่องเล่าอาคาเนะ

★สามารถอ่านมังงะของคุณ สึเอะนานางิ ยูกิ & คุณ มางะ ทากะ มางะได้เฉพาะในนิตยสารโชเน็นจัมป์เท่านั้นนะครับ "ฝากเป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ"

สุดสัปดาห์หน้า ไปกับฝ่ายขายของผมด้วย

สถานที่จัดงานวันนี้เนี่ย

กำกับการแสดงเรื่องตลก: คิอิคุ แห่งตระกูลฮายาชิ

นี่มันบ้านพักคนชราจริงๆ เลยนะเนี่ย

บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ

ก็แอบฟังมาน่ะค่ะ

โอย ขอโทษทีค่ะ

พวกนักตลกแห่งโอคิคุระใช่ไหมคะ

วันนี้เป็นคนรับผิดชอบ ทานาอิ จูนะ ค่ะ

อารางาวะ คโยจิ ครับ วันนี้ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

อากาเนะค่ะ ฝากด้วยนะคะ

โอ้โห ทางนี้แหละค่ะ

งั้นจะพาไปที่ห้องพักนะคะ

เชิญทางนี้เลยค่ะ

อาคารอเนกประสงค์ B

คุณลูกค้าวันนี้คือพวกที่อาศัยอยู่ที่นี่ใช่ไหมครับ?

ใช่

วันนี้ทางเราได้รับคำขอให้มาจัดกิจกรรมสันทนาการของศูนย์นี้ครับ

เข้าใจแล้ว

...ทำความคุ้นเคยซะนะ

สถานที่ทำงานของนักตลกไม่ได้มีแค่โรงละครเท่านั้นนะ

ข้อดีของโอคิคุระคือ ต่อให้มีเบาะนั่งก็ทำได้ทุกที่

สถานที่แสดงตลกก็มีหลากหลาย ตั้งแต่โรงเรียนประถมไปจนถึงเรือนจำ ขึ้นอยู่กับที่จ้าง

อาจจะรู้สึกไม่สบายใจเพราะสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยก็ได้นะ

ไม่สบายใจเหรอคะ?

หรือว่าไม่ใช่ล่ะคะ?

เอ่อ

กลับกันรู้สึกว่ามันโชคดีด้วยซ้ำไป

โชคดีเหรอคะ?

เพิ่งคิดเมื่อกี้เองค่ะ

เรื่องเล่าอาคาเนะ

โอเระ โกรรัน

คุณลูกค้าวันนี้ใช้ชีวิตแบบนี้เป็นปกติสินะคะ

เรื่องราวฟุตบอลสไตล์คลาสสิกที่ถูกวาดโดยคุณ มางะ ทากะ มางะ!!

พวกเรามันเห็นแค่คุณลูกค้าตอนที่มาที่สถานที่จัดงานนี่นา

ก็เพราะเป็นเรื่องที่ธรรมดาอยู่แล้วค่ะ

วางแผงแล้ว 2 เล่ม

ที่เข้าใจว่าพวกเขาใช้ชีวิตอย่างเป็นปกติ แล้วก็สละเวลามาเพื่อดูโอคิคุระ

ดังนั้นสถานที่จัดงานวันนี้ถึงดีเลยค่ะ

ตอนแรกตั้งใจเต็มเปี่ยมเลยนะคะ

ตอนนี้ก็อยากให้พวกเขาสนุกไปกับมันให้มากกว่านี้ค่ะ

สัปดาห์จูนเซ็น ตอนที่ 19

--งั้นเหรอ

เป็นความคิดที่ดีนะ แต่อย่าเครียดจนเกินไปสิ

พวกโอคิคุระที่เข้าสู่ภาคเรียนใหม่ มีเรื่องเซอร์ไพรส์รออยู่...! --ฉลองครบรอบการตีพิมพ์ 1 ปี หน้าปกและภาพสีในเล่ม!! อาโนะฮาโกะ

ได้รับอนุญาตจากผู้อำนวยการศูนย์แล้วค่ะ

อ่า ครับ

ให้คุณรับหน้าที่เป็นนักแสดงนำนะ เวลาแสดง 15 นาที เล่นได้ตามใจเลย

สัปดาห์หน้า วันจันทร์ วันที่ 11 วางแผง

ถึงคุณ ฮิโรคิ สึเอะนะกิ & คุณ ทากะ มางะ ด้วยจดหมายให้กำลังใจนะคะ! ที่อยู่ตามด้านล่าง 👇 ที่ 101 โตเกียว เขตจิโยดะ คิตสึฮาชิ 2-5-10 กองบรรณาธิการ นิตยสารจัมป์รายสัปดาห์ ชูเอย์ชา

จะทำยังไงถึงจะได้โอคิคุระที่ทำให้คนฟังมีความสุขได้น่ะ

ขอเห็นคำตอบนั้นด้วยล่ะ

ใช่แล้วค่ะ

เพราะว่าผมได้เรียนรู้หลายอย่างเลยนะครับ

โอ้โห งานนี้เราจะจัดเทศกาลโอคิคุระซัทสึกิค่ะ

เพื่อเป็นการขอบคุณด้วย

จะตอบให้แบบเฉียบๆ เลยค่ะ!!

สำหรับคำถามนั้น

ก็กลายเป็นหัวข้อที่ถูกพูดถึงไปทั่วทุกแห่งเลยค่ะ! "โซนปลดล็อกตอนจบ! สัปดาห์จูจัง" ของอนิเวอร์เซอรีในแต่ละวัน แล้ววันต่อไปคือวันอะไรกันนะ!?

คุณลูกค้าไม่ถึง 20 คนเหรอคะ?

มีแต่คุณตาคุณยายเลยค่ะ

ก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วนี่นา เพราะว่าเป็นบ้านพักคนชรานี่คะ

เวลาแสดง 15 นาที

ถ้าอยากให้คนชอบก่อน ก็ต้องยอมรับอีกฝ่ายก่อนนะ

แล้วในนั้นจะทำให้เขาสนุกได้มากแค่ไหน

ต้องใส่ใจอีกฝ่ายก่อนเลยนะ

--นั่นสินะ มิคุจัง เริ่มจาก...

จะให้รู้จักฉันให้ได้!!

สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่ออาคาเนะค่ะ

ดิฉันเป็นนักเรียนชั้น ม.6 อายุ 17 ปีค่ะ

หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมปลายในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า

ตั้งใจจะมาเป็นศิษย์ของนักแสดงตลกชื่อ อารางาวะ ชิกุมะ อย่างเป็นทางการค่ะ

อ้าว เป็นรุ่นน้องกับหลานของบ้านนี้เลยนี่นา

เอ๊ะ!? อายุเท่ากับหลานของคุณเหรอคะ

ขออนุญาตนะคะ แล้วคุณแม่อายุเท่าไหร่คะ?

88 ปีค่ะ

อ๊ะ!! 88!! ดูอ่อนเยาว์จังเลยนะคะ ดูจากตรงไหนก็ว่าได้

ดูเหมือนจะอายุแค่ 87 เท่านั้นแหละ

ฮ่าๆ

เชิญเลยนะคะ คิดว่าหลานสาวมาถึงค่ะ

หวังว่าคุณจะสนุกกับมันนะคะ

เข้าใจแล้วค่ะ

กำลังหาอยู่สินะ

บรรยากาศในสถานที่

นักแสดงตลกจะพูดคุยเรื่องทั่วไปหรือบทสนทนาเบาๆ ก่อนจะเข้าเรื่อง

สิ่งนี้เรียกว่า มะคุระ

ระหว่างนั้นก็เป็นการวอร์มอัพผู้ชมและสำรวจบรรยากาศ

ก็พอจะรู้ความรู้สึกของสถานที่แห่งนี้แล้ว

เหลืออีกแค่เจ้าหมาตัวนั้น!!

ตอนนี้มีแต่คนนั้นที่ดูไม่สนุกเลย

งั้นเหรอ

เอ๋

วันนี้อยากจะแสดงเรื่องที่ชื่อว่า "โคโฮเมะ" ค่ะ

สบตาเป็นครั้งสุดท้ายเหรอคะ?

ใช่แล้ว!

มันเป็นเทคนิคการบริการที่คุณซีเอทำมา คือพอตอนจะจากไป มองตาอีกฝ่ายแล้วยิ้มให้เนี่ย มันจะสร้างความประทับใจที่ดีได้นะ

มันเป็นแบบที่ว่า ดวงตาบอกได้มากกว่าปากซะอีก

ใช่ แบบง่ายๆ แบบนี้แหละ

ลุยเลยยย คิดดูสิ

การที่ใครบางคนที่ไม่ใช่คนอื่น มายิ้มให้แค่ฉันคนเดียวเนี่ย

มันให้ความรู้สึกพิเศษ แล้วก็ดีใจใช่มั้ยล่ะ?

ดูเปลี่ยนไปเลยนะ

เรื่องเล่าของอาคาเนะ

สิ่งที่จำเป็นสำหรับนักแสดงตลก

คือการสนทนากับผู้ชม

แม้จะไม่ได้แลกเปลี่ยนคำพูด

การมองจากสายตาและสีหน้าของผู้ชม

การอ่านความรู้สึกของอีกฝ่ายแล้วตอบสนอง ก็จะดึงให้เข้าสู่เรื่องเล่าของตัวเองได้

คือข้อมูลที่ได้จากบรรยากาศและอื่นๆ มีเยอะมาก

สิ่งที่ทำให้สิ่งนั้นเป็นไปได้

เพราะว่าต้องมีจิตสำนึกต่อผู้ชมสิ ถึงจะทำได้

ดูเหมือนว่าจะเรียนรู้อะไรจากร้านเหล้า "ไค" มาเยอะเลยนะ

ด้วยสิ่งนี้

ได้ยินมาว่าสามารถดื่มได้ฟรีด้วยนะ

พร้อมแล้ว!!

ไม่สิ ตรงข้างๆ เกษียณหน่อย

เอาล่ะ เรื่องเล่าเข้าประเด็นในฉบับหน้า มาเต็ม 23 หน้า!!

จากตรงนี้แหละคือช่วงจริงจัง

ลุยเลย!!

ที่นั่งที่ 8 / จบ

อาคาเนะ เรื่องเล่า