ตอน 41: Chapter 41

เอฟเอ็กซ์ ไฟเตอร์ คุรุมิจัง

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเนี่ย

[เอฟเอ็กซ์นักสู้คุรุมิ]

นี่

คุณรุมิ

[ต้นฉบับ] เดมุเมี้ยว

[ภาพ] ชอบโซดา

ตอนนี้รู้สึกยังไงเหรอ?

แต่ว่า รักพวกเมี้ยวจังสุดๆ เลย

เล่มที่ 1~7 วางจำหน่ายแล้วนะ !!!

ตอนที่ 41

นี่ๆ!

ฮาตะ★

ตอนนี้รู้สึกยังไงเหรอ?

...ก็ฟังอยู่ใช่มั้ย

เจ้าปีศาจตัวนี้!

แต่ว่า

สนุกใช่มั้ยล่ะ?

อย่ามาเล่นตลกนะ!

รีบออกไปจากตัวฉัน

เถอะนะ

แต่อะ...แต่ว่า...

ไม่อยากจะฟังเลย

...อย่าเพิ่งมา

ปัดทิ้งฉันง่ายๆ แบบนี้นะเถอะ

เหมือนว่า...

จะฝันแปลกๆ มาน่ะ...

10:58

...หลับไปตั้ง 10 ชั่วโมงเลยแฮะ

อึ๊ก...

ท้องฟ้ามันสว่างขนาดนี้ด้วยเหรอเนี่ย...

อรุณสวัสดิ์

ทำอะไรอยู่เหรอ?

ตื่นได้แล้วนี่นา

ใช้ห้องครัวไปตามใจเลยนะ

เดี๋ยวก็เสร็จแล้วล่ะ

อ่า...อืม ขอบคุณนะ

เข้าห้องน้ำ

แต่ว่า... น่าจะกินได้มั้ง...

เอ่อ...

ถ้ากินข้าวกล่องร้านสะดวกซื้อน่ะ...

เล่นเกมไป...

เอาเป็นแค่คำเดียวก็พอ

ลองชิมดูสิ

หายใจเข้าออกช้าๆ นะ

อึมมมม ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

กาตะ

ฮัฟ!!

เมื่อไหร่!

จะขอทานแล้วนะ

อร่อยจังเลย〜

เอาล่ะ...

คุณรุมิก็ดูใจเย็นลงแล้วด้วย

เริ่มได้แล้วมั้ง?

อึก...

การประชุมชีวิตของคุณรุมิ

อึ๊ก... ครับ/ค่ะ

การประชุมชีวิตนี่นะ...

เอ่อ...

ว่าจะทำยังไงกับหนี้สินดี...

ใช่ไหมล่ะ?

นั่นนะ

คิดว่าการล้มละลายเองน่าจะเป็นทางเลือกเดียวเลยนะ

อย่างน้อยก็ยังมีวิธีจัดการหนี้อื่นๆ

อยู่บ้างนะ

ก่อนอื่นก็มาจัดระเบียบหนี้แบบสมัครใจก่อน

ขอโทษนะครับ ช่วยลดดอกเบี้ยให้หน่อยเถอะ...

ยืมมาก็ต้องคืน!

ก็ช่วยไม่ได้ งั้นไปตกปลามากินเถอะ

คือการไปเจรจากับเจ้าหนี้

แล้วก็ให้เขาตัดดอกเบี้ยหรือค่าเสียหายจากการผิดนัดให้

ในกรณีของคุณรุมินะ เพราะว่ามีค่าเสียหายจากการผิดนัดเกิน 1400 ล้านเยนต่อปีเลย

เงินต้น

ค่าเสียหาย

เงินต้น

การที่มันถูกตัดออกไปทั้งหมดก็น่าจะดูเหมือนเป็นเรื่องใหญ่ แต่ว่า

ถ้าจำไม่ผิด หลังจากตกลงกันได้แล้ว ก็ต้องจ่ายคืนเงินต้นเต็มจำนวนภายในไม่กี่ปีใช่ไหม

บางทีอาจจะสามารถขอขยายระยะเวลาชำระหนี้ในการเจรจาได้นะ แต่

ถ้าจะใช้เวลา 5 ปีในการชำระหนี้ 100 ล้านเยน ยอดผ่อนต่อเดือนจะมากกว่า 1.66 ล้านเยน

การตกปลาอย่างเดียวก็อาจจะไม่สมจริงไปหน่อยมั้ง

เงินต้น

ต่อไป การฟื้นฟูกิจการส่วนบุคคล

กินปลาทูน่าไปหมดเลยนี่นา

จะลดเงินต้นให้ แล้วก็เอามาคืนซะ

ค่ะ...

เงินต้น

สามารถลดหนี้ได้ถึง 10% เลยนะ

เจ้าหนี้

อร่อยมากเลยค่ะ...

อันนี้ก็ต้องรีบใช้หนี้ให้หมดภายในไม่กี่ปีด้วย

ลูกหนี้

โดยพื้นฐานแล้วถ้าเป็นหนี้ที่ต่ำกว่า 5000万円 ถึงจะ

สามารถฟื้นฟูกิจการส่วนบุคคลได้

อึ๊ก...

ไม่เหมือนการล้มละลายเอง ทรัพย์สินอย่างรถยนต์น่าจะเก็บไว้ได้นะ

แต่คุณรุมิเองก็ไม่ได้มีนี่นา ก็ไม่มีประโยชน์เหมือนกันเนอะ

●●●●●

...ก็คิดว่าต้องเป็นการล้มละลายเองจริงๆ แหละ

พูดกันตามตรงนะ

เรื่องหนี้สินน่ะ คิดว่ามันจัดการได้อยู่แล้ว

สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ

คุณรุมิจะใช้ชีวิตต่อไปยังไงล่ะ

คิดว่าต้องทำยังไงดี?

ไม่รู้สิ!

ถ้างั้น... คิดแบบธรรมดาก็คือหางานทำเหรอ...?

แต่นะ...

จะเป็นไปได้ไหมว่า...

ยังคงจะ

คิดว่าจะเอาเงิน 2000 มังค์กลับมาได้อีกเหรอ?

ไม่น่าจะมีแล้วล่ะ...

แน่นอนว่ารู้สึกเสียใจนะ

จะว่าไปแล้วก็...

ใจมัน

เหี่ยวเฉาไปแล้ว

ถึงจะมาถึงขนาดนี้แล้ว ยังจะคิดจะลงทุนอีกน่ะ

คนบ้าชัดๆ เลยนะเนี่ย

เหรอ...ล่ะ...?

มิลค์ เฟรช

ชนะก็ดีไม่ใช่เหรอ?

?

เหม่อจิโกะน่ะ เก่งเรื่องลงทุนนี่นา เลยพูดแบบนั้นได้สิ!

ช่วยคิดถึงความรู้สึกของตัวเองก่อนแล้วค่อยพูดสิ!

...ยังไงก็ตาม

การกลับมาลองลงทุนเพื่อตัวเองอีกครั้งน่ะ

ก็ไม่แปลกเลยนะ?

●●●●

เหม่อจิโกะน่ะ

อยากให้ฉันลงทุนต่อ...เหรอ...?

ฉันเหรอ?

...ถ้าจะให้พูดว่าเป็นการหาเพื่อนคุย ก็อาจจะใช่ล่ะ?

ตามปกติแล้วน่าจะหยุดไปแล้วนะ แต่ว่า

ยังจะทำ FX อีกเหรอ คิดได้ไงวะ!?

ถ้ามีคุณยาสุกะอยู่ตรงนี้ คงจะห้ามเต็มที่แน่ๆ เลย

อ่า... เหมือนจะนึกภาพออกแล้วสิ

ตัวแกเนี่ยแหละที่ชวน! ฮะ?

เต็มที่เลยนะแบบใจดีๆ...

...ว่าไปแล้ว คุณยาสุกะจัง

วันนี้ก็รวยจากมังงะอีกแล้วเหรอ...

กำไรมหาศาล... อิจฉาจังเลย...

วันนี้อีกเหรอ...

ถึงจะวาดไปแล้ว ก็ไม่ได้เงินออกมาทันทีไม่ใช่เหรอ?

เธอก็ยังไม่ได้เดบิวต์ด้วยซ้ำ

อ๊ะ... จริงด้วยสิ...

เอ๊ะ

ที่ใช้คำว่า "กำไรมหาศาล" น่ะ

...?

เหมือนคุณรุมิเลยนะ

จะว่าไปแล้วก็

คงจะเป็นอย่างนี้นะ คุณรุมิ

ไม่ว่าฉันจะหวังหรือไม่หวังก็ตาม

น่าจะกลับไปในโลกของตลาด

ได้สินะ

ทำไมล่ะ?

ทำไมเหรอ?

ไม่รู้ตัวเหรอ?

...ก็ไม่รู้เหมือนกัน

ถ้าโดนพูดแบบนั้น...

คุณรุมิพยายามทำเพื่อคุณแม่

เพื่อให้ได้มาซึ่งเงิน 2000 มังค์ไม่ใช่เหรอ?

เลยเลือกใช้วิธีที่เสี่ยงสูงอย่าง

เอฟเอ็กซ์

นั่นคือเหตุผลน่ะ

ถ้าหาเงินได้แล้วเนี่ย

อะไรก็ดีไม่ใช่เหรอ?

●●●●

...มันไม่ดีนะ! เพราะคุณแม่แพ้ในเอฟเอ็กซ์

ถ้ามันเป็นความคิดที่เด็กๆ

ก็เลยจำเป็นต้องเอาคืนในเอฟเอ็กซ์ไงล่ะ...!

ก็น่าจะรู้ตัวมานานแล้วไม่ใช่เหรอ?

อ๊ะ แต่ว่า

ตอนนี้มันก็รู้แล้วนะว่าความคิดนั้นมันยังเป็นเด็กๆ

ถึงอย่างนั้นก็ตาม

...ถึงอย่างนั้น การที่เลือกใช้เอฟเอ็กซ์เป็นหนทางทำเงิน

มันเป็นเพื่อคุณแม่จริงๆ แค่นั้นเหรอ?

สรุปก็คือ! ถ้าเรียนสิ่งนี้อย่างจริงจัง

เอ๊ะ?

ฉันก็สามารถหาเงินได้—

เมื่อคิดดูแล้วล่ะ—

ทำไมฉันถึงได้คิดว่า

เงิน 2000 มังค์ที่ถูกแย่งไป

มีแต่ทางเดียวที่จะเอาคืนได้ด้วยเอฟเอ็กซ์กันนะ

การทำงานเป็นพนักงานบริษัทธรรมดาต่อไป

ด้วยเงินเดือนน่ะนะ

เย้♪ จะเก็บเงินแล้วนะ♪

น่าจะสามารถเก็บเงินแบบค่อยเป็นค่อยไปได้ด้วย

ถึงแม้จะเป็นวิธีธรรมดา แต่ถ้าหาเงินได้ 2000 มังค์

ขอบคุณนะ ประธานเสื้อหนัง～

ฉันก็ยอมรับได้แล้วล่ะ...

...อาจจะมีพลังก็ได้นะ

อ่า...

เป็นแบบนั้นเองสินะ...

ที่ปรากฏตัวมาในร่างเล็กๆ ตลอดน่ะ

เป็นตั้งแต่ก่อนที่ฉันจะเริ่มเอฟเอ็กซ์เลย

เพราะว่ามันเป็นคนสวยแต่ก็ร้ายด้วย

มันเป็นคนโลภโดยเนื้อแท้เลยนี่นา

ไม่ได้คว้ามาให้หมดนี่นา

ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว...

...หมายความว่ายังไงเหรอ?

...คุณบอกฉันเมื่อวานไม่ใช่เหรอ?

ว่าเธอเป็นหมูตัวเมียที่โลภ

ฉันถึงคิดว่าเธอเป็นคนแบบนั้นจริงๆ

แล้วก็รู้สึกหดหู่

พูดง่ายๆ ก็คือฉัน

กำลังใช้ความล้มเหลวของคุณแม่เป็นข้ออ้างใหญ่

●●●●

แกร๊ก

อาจจะมีอิทธิพลจากคุณแม่ด้วยก็ได้นะ

ถ้าคุณแม่ไม่ได้มาเจอเอฟเอ็กซ์

คุณรุมิก็คงไม่ได้ทำเอฟเอ็กซ์หรอกนะ

●●●●

อย่างนั้นเหรอ

...ก็จริงเหมือนกัน

คุณรุมิเป็นคนโลภนี่นะ

น่าจะเป็นชีวิตที่แปลกประหลาดเลยล่ะ

ฉันก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะ

วิธีการใช้งานก็ช่างเถอะ

ความรู้และประสบการณ์ที่ได้มานี่มันของจริงนี่นา

ก็เป็นเพราะว่าฉัน

เข้ามาช่วยแบบนี้ด้วย

ดังนั้น...

ว่าจะทำยังไงต่อไป...

...ถ้ายังไม่ได้ตัดสินใจล่ะก็...

มาที่บริษัทของฉันไหม?

29

โฮกกกกก

เคาน์เตอร์บริการ เคาน์เตอร์บริการ คืนสินค้า/เปลี่ยนสินค้า ให้อยู่ตรงนี้

บริการสั่งซื้อทางเน็ต รับสินค้าที่ร้าน

สินค้า/การเปลี่ยนสินค้าที่เคาน์เตอร์นี้ สั่งซื้อที่ร้าน

ถ้าทำตามที่บอกก็ทำได้นี่นา

ใช่ไหมล่ะ?

ดีจังที่คืนเครื่องมือสำหรับฆ่าตัวตายได้

จ...เครื่องมือสำหรับฆ่าตัวตายเหรอ!?

...โมเอจิโกะเหรอ?

ว่าไปแล้วนะ...

บอกว่าเพราะไม่มีเงินเลยทำเรื่องล้มละลายไม่ได้นี่นา

ปัญหาคือแค่เรื่องนั้นอย่างเดียวนี่เหรอ?

ก็มันเป็นระบบสำหรับคนไม่มีเงินนี่นา

อย่างเช่นการผ่อนชำระค่าทนายความน่ะ

ดูเหมือนว่าน่าจะมีวิธีนะ

แต่ว่า...ก็อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้นะ...

อ๊ะ...ไม่สิ

เอ่อ...วิธีที่ง่ายที่สุดก็คือ

ปรึกษาคุณพ่อคุณแม่ให้เขาช่วยรับภาระค่าใช้จ่ายน่ะ

...

?

...กลัว เลยไม่อยาก

ทำไมล่ะ

โดนดูถูก

มันเป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ

โดนตบหน้าซะอีก

...แล้วถ้าได้เงินแสนมาฟรีๆ มันก็ถูกไม่ใช่เหรอ

อยากจะทำให้มันปลอดภาระโดยที่ไม่ให้คุณพ่อรู้เข้า

นี่ ไอ้หมู

ให้ฉันตบด้วยธนบัตรให้ไหมล่ะ?

ป๊อกๆ แบบนี้...

สาวสวยจะตบให้เนี่ยนะ!?

ถ้าได้รับรางวัล

ก็ต้องต่อคิวแล้วล่ะ

ไม่แค่แก้มขวาเท่านั้นนะ

แก้มซ้ายก็เต็มแรงเลย!

...อ๊ะ!?

ไปละนะ!

นี่เจ้าอะไรตั้งแต่เมื่อกี้...

35

โอ้

ไม่น่าจะกลับไปเป็นเด็กนะ

โอ้

เป็นผู้ใหญ่แล้วนะ

ดังนั้นคุณพ่อถึงไม่อยากพึ่งพาอะไรก็ไม่รู้...

จะทำยังไงดี...

ถ้าคุณรุมิมาที่บริษัทตอนนี้

อา... เผลอลบข้อมูลของคู่ค้าไปซะแล้ว...

ถ้าแก้ไขเองได้ก็ไม่ต้องรายงานก็ได้นี่นา...

ถ้าไม่มีใครรู้ก็คงไม่ถูกดุ...

รู้สึกเหมือนจะมีแต่ระเบิดเท่านั้นที่ผุดขึ้นมา

ภาพการทำงานของนักรบสาวออฟฟิศคุณรุมิ

คุณรุมิเนี่ย

อยู่เป็นเด็กไปตลอด

เวลาคงจะหยุดนิ่งแล้วล่ะ

ถ้าอยากจะให้เรียกว่าผู้ใหญ่

ก็ไปคุยกับคุณพ่อให้ดีๆ สิ

มันง่ายกว่าการเขียนพินัยกรรมแบบนั้นตั้งเยอะ

มันง่ายกว่าเยอะเลยนะ

หมัดแห่งเหตุผลสัมบูรณ์

มิมิมิม เห็นไหม?

ขอโทษนะ

เผลอทำตามใจตัวเองไปหน่อย

เอ่อ...ถ้าให้ความเห็นจากสิ่งที่เห็นนะ...

ฟุราโซ ต่อเนื่อง คอนธ์ลี่ คอมิค อี ลัปเปโอ

น่าสงสารคุณพ่อจนร้องไห้เลย

...อึก!!